PostHeaderIconWisselend succes

De afgelopen tijd heb ik weer eens wat langere tochten (125+ km) geprobeerd te maken op de fiets. Sinds we kleintjes hebben is dat er niet meer zo van gekomen en het was erg mooi. Het bleek nog steeds wel een belasting voor Karla als ik zo lang weg ben en zelf vond ik ook wel dat ik wat teveel miste van het weekend met het gezin. Ik hou het dus weer bij de wat kortere ritten (70-80 km). Maar toch wel leuk om weer eens te doen.
De kortere ritten gaan soms wel goed. Gisteren ben ik voor het werk met collega Bryan naar Norton Summit gereden in een poging mijn persoonlijke record te verbeteren op die klim. Hoewel dat lukte had ik het gevoel dat er nog wel iets meer in had gezeten, dus dat ga ik nog eens doen. We sloten af met een heerlijke bacon and eggs in het ochtendzonnetje. Weer een minivakantie op een werkdag!
Terug naar huis na het werk ging ik om de een of andere reden erg hard. Zelfs de klim naar huis, die ik al tegen de honderd keer gereden heb, ging sneller dan ooit eerder. Wat ook wel hielp is dat ik in mijn volwassen leven nog nooit zo licht ben geweest als nu, al zal dat met de paasdagen wel veranderen.

Karla en ik zijn allebei een beetje ziekjes geweest, er ging een virusje rond waar ook Julian niet aan ontsnapte. Alleen Tristan bleef gespaard. Die is overigens wel alweer een tand kwijt (een wisselend succes). Die avond legde hij hem onder zijn kussen voor de tooth fairy maar begon later te huilen: hij wilde de tand eigenlijk niet kwijt. Die hebben we toen in een doosje gedaan, als je iets niet wil verkopen hoeft het tenslotte ook niet.
Hoewel vorig weekend niet zo'n succes was door zieke en vermoeide gezinsleden gaat het verder de laatste tijd erg goed. De moeilijke Julian van een jaar geleden is soms niet eens meer te herkennen in het jongetje dat nu bij ons woont! De boys spelen steeds leuker met elkaar en soms maken ze een tijdje geen ruzie en vertelt Tristan niet de hele tijd aan Julian hoe hij moet spelen.
Op een woensdag was er een feestje op Julians kindy waar ik met hem heengegaan ben. Hij verheugde zich er enorm op en liep er enthousiast met mij naartoe vanaf childcare. Er was veel chocoladecake en worstjes als lunch, en het was heerlijk om te zien hoe hij lekker speelde met andere kindjes en dikke pret had. We hebben ook nog een chocolade paashaas gewonnen met lootjes. Daarover gesproken: Tristan leert Duits op school wat erg grappig is. Op een dag kwam hij thuis en bleef maar zeggen 'Ich bin der Osterhase!' En hij telt vaak tot tien in het Duits met een accent dat geen Nederlands en geen Engels is.
Op het werk gaat het goed, Karla heeft het al goed naar de zin in haar nieuwe baan. Het is wat uitdagender en gelukkig zijn er ook alweer collega's waarmee het wel klikt. Zou het aan Karla liggen?
Ze is ook voor het eerst op de fiets gegaan, verder dan eerst. Op de terugweg kreeg ze een lekke band maar gelukkig vrij dicht bij huis. Haar banden zitten namelijk te strak om er zelf af te halen.
Ook bij mij gaat het goed, het is drukker geworden maar dat is eigenlijk wel prettig. En ik begrijp steeds beter waar het over gaat, ik heb een hoop geleerd in de anderhalf jaar dat ik er ben, over onze software en accountancy in het algemeen.

Vandaag was Goede Vrijdag, een lekker rustig (een relatief begrip!) ochtendje met de kids en de middag doorgebracht met vrienden Steve en Jill. Daar ook erg lekker gegeten en toen moe huiswaarts gekeerd voor een welverdiende nachtrust.
Op het moment dat ik dit schrijf is een zekere Hans uit Purmerend aan het inchecken op een vlucht naar Dubai. Daar stapt hij over naar Adelaide, waar wij hem morgenavond rond deze tijd gaan ophalen voor een gezellig weekje!

Bekijk foto's

PostHeaderIconNieuwe start

We kregen een heuse verassing ergens in de afgelopen 2 weken. Een forse doos vol lekkere Hoegaarden biertjes werd bij ons afgeleverd. Wat bleek, deze was ons kado gedaan door een NL stel dat we via ons blog kenden gezien ze dezelfde plannen hebben. Vorig jaar zijn ze een avondje bij ons over de vloer geweest en beloofden ons toen lekkere Belgische biertjes als ze over zouden komen, aldus was dit een voorafje! Erg leuk en lekker, dus bij deze nogmaals: dank jullie wel Jorien en Michael!!!

Vorige vrijdag kreeg ik een verontrustend vroeg telefoontje van mijn vader. Hij deelde ons mee dat mijn moeder gedotterd was de avond ervoor.... Dat was een aardige schok en maakte ons gelijk weer duidelijk hoe ver we van NL af zitten in dit soort situaties. Gelukkkig was de operatie goed geslaagd en hoefden we ons niet teveel zorgen te maken. Maandag heb ik even telefonisch contact gehad en inmiddels is ze nu weer thuis.

Afgelopen weekend was een sportief weekend. Zowel Laurens als ik hebben lange fietstochten gemaakt (resp. 120 en 80km). Heerlijk afzien!

Tristan had ook nog een leuke opmerking. Laurens had net even wat deo opgespoten in onze badkamer toen Tristan bij ons binnen kwam en constatereerde: "Papa daar binnen ruikt het wel lovely!"

Laurens had afgelopen week ook een 10min. gesprek gehad met de leraren van Tristan. We zijn heel trots op ons ventje: alles gaat goed (lezen, rekenen en het hebben van sociale contacten). Ook met Julian gaat het goed. De laatste tijd lijkt hij rustiger te worden en is hij steeds vaker gezellig en niet boos.

Afgelopen week stond ook in het teken van afscheid en een nieuwe start. Op dinsdag had ik een afscheids lunch bij mijn werk. Ik werd zeer in de watten gelegd en kwam met veel kadootjes thuis. De woensdag was echter echt mijn laatste dag. Ik was blij dat de lunch al een dag eerder had plaatsgevonden, want deze dag moest ik nog 2 ingewikkelde processen doornemen met de persoon die het van me overneemt. Uiteindelijk ging ik pas richting huis om 18.45.

De dag erna begon mijn nieuwe functie op het hoofdkantoor. Inmiddels heb ik er 2 dagen opzitten, en heb ik het al goed naar mijn zin. De persoon die ik vervang gaat met pensioen, dus ik moet nog even alle informatie uit hem halen voor hij vertrekt. Het is allemaal iets minder joviaal als op mijn vroegere werk, maar hier zal het ook nog wel wat meer loskomen.

Deze blog houd ik het verder even kort, want na deze intense week ben ik aardig vermoeid...

Vergeet niet het nieuwe You Tube fimpje te bekijken, met geluid!

Bekijk foto's

PostHeaderIconNazomeren

Het eerste weekend na het vorige bericht was een lang weekend. De maandag was vrij omdat het Adelaide Cup day was. Er is één belangrijke paardenrace per jaar en die is in Melbourne, maar niemand in Adelaide vindt het erg deze dag ook vrij te hebben.
Op zaterdag hadden we een feestje van Kiara, het dochtertje van Neil die we twee jaar geleden ontmoet hadden op de camping bij de Murray River en waar ik nog weleens mee fiets. Dat was in een heel mooi park vlakbij dat we nog niet kenden, dus dat was dubbel leuk.
Op de zondag zijn we er lekker op uit getrokken. We zijn naar het strand in Port Elliot geweest, waar de kinderen heerlijk hebben gespeeld. Na een lunch daar zijn we naar Second Valley gegaan waar nog een heel mooi strand is. Daar was ook een collega van Karla, die een surfplank had gekocht. Helaas was dat er eentje voor gevorderden (kleine plank, klein zeil) en ook Karla kreeg die niet aan de praat. Ze stond wel even maar de wind was gewoon te zwak en de plank zonk.
Ter afsluiting van een heerlijke nazomerse dag hebben we gegeten in Normanville, wat erg lekker was. Boven verwachting zelfs voor een pubmaaltijd.
Op de vrije maandag kwamen Margot en Andrew langs met hun kinderen Tristan en Bronte. Dat was zoals altijd erg chaotisch en ook erg gezellig. De kids hebben zich vermaakt in het zwembad terwijl de volwassenen stukjes gesprek voerden. Die middag ging ik lekker fietsen met Neil.

De donderdagen ben ik volgens zomerse traditie weer voor dag en dauw (kwart voor vijf) uit de veren gegaan om met collega Bryan om te fietsen naar het werk. Dat zijn gewoon minivakanties, door prachtige heuvels (waar je het eerste uur niks van ziet omdat de zon nog niet op is) genieten van heuvelop zwoegen, het uitzicht, de kameraadschap en de prachtige omgeving en zonsopgang. Ik word ook weer wat sterker, dus dat is erg leuk. Laatst was het een heerlijke zestien graden al, maar als je dan aan de andere kant van de heuvels afdaalt de vallei in kan dat opeens acht zijn en dat merk je dan wel. Met de gewichtsafname wil het niet zo lukken maar zo erg is dat ook weer niet: ik zit twee kilo boven streefgewicht en direct gevaarlijk obees is dat niet.

Afgelopen weekend waren er verkiezingen. Hoewel wij niet mogen stemmen (geen citizen) heeft Karla wel geholpen met de sausage sizzle om fondsen te werven voor Tristans school. Die avond kwam Francis bij ons langs om film te kijken met Karla terwijl ik juist naar Vincent ging voor een kroegentocht. Op onze leeftijd betekent dat drie biertjes en de trein van elf uur naar huis, maar gezellig was het wel, ondanks de creperie met echt Frans personeel dat ons boven liet zitten om ons daarna te vergeten, letterlijk. Na een greenshake als ontbijt bij Vincent zijn Karla, de kinderen en ik een stukje gaan rijden zodat ik Karla kon laten zien waar ik die mooie donderdagse fietstochten maak. Daarna zijn we lekker ergens wat gaan drinken en knabbelen. Via Karla's nieuwe werk zijn we teruggereden naar ons fijne huis.
Vanwege dat werk heb ik op het werk geregeld dat ik op maandagen vroeger begin en ophou, zodat de kinderen er maar een uurtje op achteruit gaan.
De jongens gaan goed op het moment. Tristan is erg bezig met lezen, hij krijgt bijna dagelijks een woordlijst mee naar huis en een eenvoudig boekje. Ik lees die dan met hem (zoveel mogelijk hijzelf) en dat gaat wel goed. Het is leuk om te merken dat hij ook probeert te oefenen met borden langs de weg enzo. Julian wil ook zo graag naar school, dat vind ik wel moeilijk soms. Maar hij is een vrolijk jongetje gelukkig. Luisteren is dan weer niet zijn sterke kant, ik geloof niet dat hij ooit iets heeft gedaan of gelaten na één keer vragen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconNieuwe uitdaging of toch niet

En dat leuks doen, gingen we... we zijn lekker naar Monarto Zoo geweest (Laurens op de fiets erheen 70km) en ik met de kids er achteraan in de auto. Het was prachtig weer en 28graden. Aangezien het een dierentuin is met een groot oppervlakte hebben ze bussen rijden en alleen dat vinden de kids al prachtig. Julian was ook weer in goede doen, en liet weer eens wat achter op de toilet in plaats van in zijn broekje. Het was dus een leuke en gezellige dag die werd afgesloten door een pizza van Grumphy's.... erggg lekker.

De avond ervoor deden we ook nog iets speciaals want in Coromandel Valley, ca 15 min hier vandaan werd er op een oval op een groot scherm een kinderfilm (Monsters University) uitgezonden. Natuurlijk moest het hier donker voor zijn en dus startte de film pas om 20.00u. Zowieso had iedereen stoeltjes, picknick kleden, zitzakken en voldoende eten meegenomen, maar gezien de harde wind was iedereen goed voorbereidt met extra dekens tegen de kou. De kids hadden het goed vol gehouden en om 22.00u was iedereen nog wakker. Helaas was dat op de weg terug naar de auto wat minder het geval want Tristan liep met z'n volle gewicht tegen een houten bankje aan en huilde alles bij elkaar. Ons mannekke toch.... Maar overal een top avondje.

Ook afgelopen weekend leuke dingen ondernomen. Zo heb ik met de kids grote dragons gemaakt van kartonnen dozen en deze een dag later geschilderd. Laurens is met de kids lekker gaan fietsen, terwijl ik tijd had me voor te bereiden voor een job interview waarvoor ik was uitgenodigd. Niet lang daarna ben ik lekker op de fiets gesprongen voor een rondje van 50km met een paar flinke klimmetjes. Ik had een nieuwe weg gekozen, maar kwam erachter dat er maar liefst 4km onverhard wegdek in zat. Op een racefiets is dat niet echt lekker. Deze weg had echter nog een nadeel, de hoogte die ik juist daarvoor geklommen had, daalde ik via de onverharde weg af en dat betekende dat ik afdaalde met maar liefst 18%, dat was echt heel eng, gelukkig ben ik overeind gebleven en heb ik thuis weer een mooie rit op Strava kunnen opladen.

De dag erna zijn we de stad in gegaan waar op het moment het Fringe festival bezig is en ook de Clipsal (auto race midden in de stad). Alle shows van de Fringe zijn erg duur, maar toch is het leuk om even rond te kijken, de sfeer op te nemen en natuurlijk wat te eten. Met Julian ben ik ook even in de bots autootjes geweest en dat viel wel in de smaak. 's Middags heeft Laurens vrijwel dezelfde route als ik afgelegd op de fiets en hij vond het ook best scarry. Ik heb, terwijl hij op de fiets zat, als echt goede huisvrouw even een ouderwetse Tomatensoep met ballen in elkaar gedraaid, het viel gelukkig ook in de smaak.

Afgelopen maandag had ik dus een job interview voor een positie bij hetzelfde bedrijf maar dan op het hoofdkantoor, natuurlijk voor een beter salaris, wat meer uitdaging en meer op mijn niveau (Accounting Clerk). Het gesprek ging goed en dus was ik positief. Wel ben ik terughoudend om mijn leuke, maar erg drukke baan van nu op te zeggen. Ik heb het hier erg naar mijn zin, heb leuk werk, leuke collega's, leuke clienten, een flexibele baas en het is slechts 20min van ons huis. Toch biedt deze nieuw baan dus meer uitdaging en wellicht meer mogelijkheden voor de toekomst. Gisteren werd ik opnieuw uitgenodigd om vandaag nog even te komen praten. Feit is dat het hoofdkantoor niet zo flexibel is. Aldus moet ik mijn flexibele werkschema opgeven. Enige optie die ze me bieden is een werkweek van 35u ipv 38u waardoor ik elke vrijdag om 2u richting huis kan om de kids lekker vroeg op de halen. Wel moet ik dus wat salaris inleveren en ook de maandag kan ik dan de kids niet vroeg meer ophalen en is de reistijd ca 30min enkele reis langer... zoals je leest allemaal dilemma's. Toch om deze redenen de baan niet nemen kan eigenlijk ook al niet meer, wil ik mijn kansen bij dit bedrijf niet teniet doen. Dus waarschijnlijk is de keus al gemaakt, al maakt het me wel verdrietig ten opzichte van mijn huidige baan en vooral de collega's en clienten. Iemand nog tips?

Bekijk foto's

PostHeaderIconAchter de rug

Karla en ik zijn alweer zeven jaar getrouwd! Om dat te vieren zijn we die middag met zijn vieren ergens een gebakje en een ijsje gaan eten en hadden we voor de avond een oppas geregeld. Het begint een traditie te worden om voor die gelegenheid te gaan eten bij Vasarelli in McLaren Vale. Ook deze keer viel dat niet tegen, het eten was heerlijk en het was weer erg gezellig. Uiteraard maakten we het weer niet erg laat. De kinderen hadden ondertussen een leuke avond met Jen (zus van mijn collega Jo, beiden dochters van fantasierijke ouders) die al eens eerder opgepast had en die ze meteen mochten.
De zomer is nu al een record met meer dan 12 dagen van 40 graden erin. De kinderen en wij liggen veel in het zwembad, heerlijk. Ook op een 'koelere' dag van 28 graden is dat best te doen. Helaas heb ik dat weekend vooral op de bank gelegen omdat ik toch wel behoorlijke pijn had in mijn rug en ribben van het fietsongeluk waar Karla de vorige keer al over schreef. Opstaan en gaan zitten, en eigenlijk bewegen in het algemeen was een pijnlijke zaak die hele week.

Ik ben met de fiets naar de fietsenmaker geweest om die te laten nakijken, met een carbon fiets moet je voorzichtig zijn want als er scheurtjes inzitten kun je later nog meer ongelukken krijgen en ik heb er wel weer voor een tijdje genoeg van. Wonder boven wonder valt de schade enorm mee, de belangrijkste dingen hebben geen krasje wat een wonder is als je je fiets zo hard op het asfalt gooit als die mevrouw mij liet doen. Maar met een gebroken helm, kapot zadel en krassen op een rem-/schakelhendel die je alleen per paar kunt kopen liep het bedrag toch nog op tot een kleine 1200 dollar. Die claim heb ik dus bij mevrouw de tegenpartij neergelegd, die overigens de mysterieuze (Indiase) achternaam Mistry draagt.
De verzekering vroeg me de offerte en foto's van de schade op te sturen en een aantal dagen later kreeg ik bericht dat alles vergoed wordt. Dat is wel een zorg minder. En omdat ik nog een zadel en stuurlint in huis had en ik besloten heb dat ik met de krasjes in de hendels wel kan leven hou ik er nog wat aan over ook. Dat beschouwen we als smartegeld want door andermans onoplettendheid heb ik toch een week veel pijn gehad en is er weer druk op ons gezin met twee kleine jongetjes ontstaan omdat papa niks kon doen in huis. We gaan dan ook komend weekend iets leuks doen samen zodat iedereen daarvan profiteert.

Begin deze week ben ik toch maar naar de dokter gegaan omdat de rug wel elke dag wat beter ging maar ik stekende pijn bleef houden aan mijn ribben aan de achterkant en net onder de ribben aan de voorkant. Maar de zaterdag nadat ik die afspraak gemaakt had ging het opeens veel beter en was de stekende pijn weg.
Ik ben toch gegaan en de dokter kon me geruststellen: met wervels en ribben leek niks mis, de pijn die ik nog heb is waarschijnlijk een verrekte spier en dat gaat ook wel weer over.
Ook Tristan heeft een dokter bezocht maar dan in het ziekenhuis, voor zijn oren. Het lijkt erop dat zijn oren een beetje verstopt zitten door vocht. Waarschijnlijk worden dat buisjes. Het is wel zielig voor dat jongetje want we zijn ook alweer begonnen met druppeltjes in zijn goede oog. Hoewel hij nu geniet van de beloning die hij daarvoor krijgt was hij de eerste dagen wel gefrustreerd over zijn verminderde zicht.

Tristan was niet de enige die wat worstelde, Julian viel weer een beetje terug in zijn oude gedrag: hij werd wat agressiever op childcare en zijn gedrag thuis hield ook niet over. Een teken voor ons om de aandacht niet te laten verslappen, we zijn de laatste dagen weer wat extra leuk met hem bezig en dat heeft meteen resultaat, dan komt er meteen weer een heel lief jongetje tevoorschijn maar intensief is het wel. Hij heeft het er ook een beetje moeilijk mee dat hij nog niet naar school gaat. Tristan heeft steeds leuke verhalen over wat hij allemaal leert en ik neem vaak zijn woordlijstjes met hem door.
Julian geniet enorm van zijn halve week naar Kindy maar de andere helft is gewoon opvang en dat is niet genoeg meer. Onze ervaring met beide kinderen is toch dat met vier beginnen met school beter is dan met vijf.

Zoals waarschijnlijk veel mensen op aarde gaan we al twee weken elke avond iets te laat naar bed om Olympische Spelen te kijken. Uiteraard concentreren ze zich hier vooral op Australische deelnemers maar erg goed doen die het niet.
Gelukkig is het al de hele week vrij rustig op het werk, een aantal collega's is naar de Sybiz-conferentie in Fiji. Mijn naam stond helaas niet op die lijst, al had dat ook wel allerlei organisatorische ellende gegeven thuis, dus zo erg vind ik het niet. En Karla en ik zijn er al eens geweest ook, bijna zeven jaar geleden op de huwelijksreis! Zo is het verhaal weer rond.

Bekijk foto's

PostHeaderIconNiet zonder ongelukken

In January was het weer zover: De Tour Down Under werd weer verreden in Adelaide en dat geeft de stad altijd extra energie. Op de zondag begint het in de stad met een openings criterium door het centrum van de stad waarop een heleboel mensen afkwamen. Helaas was er direct al een valpartij waarbij zelfs 1 renner afgevoerd werd naar het ziekenhuis. Op de maandag hadden de wielrenners alweer een rustdag, maar de volgende dagen werd er elke dag een strijd gestreden. Helaas konden wij er door de week niet bij zijn, maar keken we wel elke avond de samenvatting op tv en genoten van de strijd en de mooie omgeving waarin wij wonen. Op zaterdag werd de befaamde route McLaren Vale ri. Willunga gereden en daar waren we bij. We startten in McLaren Vale om de start en de 1e rondes te zien, vervolgens zijn we naar Willunga gereden en zijn daar Willunga Hill op gelopen. Bikkels als we zijn wilden we door naar de top (ca 3km omhoog lopen), de kids vonden het al snel niet meer leuk, maar met een ijsje in het vooruitzicht (en Julian op de nek) kregen we hen toch zover. We waren niet de enige op de berg, vele anderen met ons stonden de wielrenners aan te moedigen. Gelukkig was het die dag slechts 28°C want een weekend later was het over de 42°C, en dan de berg op lopen is niet te doen. De zondag werd de afsluitende rit verreden, weer in het centrum, ook dat was weer een leuke happening. Die zondag was het ook Australia Day en dus hebben we een heerlijk gratis ontbijtje genoten in Willunga, hebben we 's avonds thuis ge-bbqt en hebben we vervolgens de Noarlunga oval bezocht voor met name het schitterende vuurwerk waar we zeker van genoten hebben.

Afgelopen weekend liepen de temperaturen met 42°C erg hoog op en dus hebben we lekker weinig gedaan en vooral veel in het zwembad gelegen. Het zwembad is echt een verademing en houdt je vervolgens nog een uur lang lekker koel. Morgen wordt het ook weer 42°C, dus weer zal het zwembad goed gebruikt worden. De vraag is alleen of Laurens daar ook zo over denkt. Gisteren was Laurens op zijn nieuwe fiets terug naar huis aan het fietsen na zijn werk toen hij nog in het centrum van de stad door een dame in een auto over het hoofd werd gezien. Laurens kneep hard in de remmen maar het was al niet meer te voorkomen en hij vloog over zijn stuur en rolde op het wegdek. En dus werd ik, toen ik met de kids naar huis reed, gebeld door Laurens die vertelde dat hij weer een ongeluk had gehad. Gelukkig valt de schade mee en was het ook zijn schuld niet. Op zijn rug heeft hij aardig wat schaafwonden, zijn pols heeft een goede smak gemaakt en de ribben en onderrug zijn erg pijnlijk. De helm moet vernieuwd worden en ook is zijn zadel beschadigd, maar verder valt het dus mee. Vanochtend is hij heel stoer gewoon op de motor naar zijn werk gereden. En dus hebben we nog een reden om van het weekend extra rustig aan te doen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconHeet onder de voeten

Een beetje later maar daar zijn we dan toch. We waren namelijk een weekje op vakantie, iets waar ik het dievengilde liever niet van op de hoogte breng. De bestemming was de Grampians, een klein gebergte in Victoria (waar Melbourne in ligt) alwaar we een fijne camping bij een ook al klein meer hadden geboekt. Uitgerekend deze week was de eerste hittegolf van deze zomer, en zoals gebruikelijk sneuvelden er een aantal weerrecords. Het was vanaf de tweede dag tegen de 45 graden (in de schaduw) voor vijf dagen op rij en we zagen er wel tegenop. Maar het bleek erg goed te doen. We deden gewoon lekker rustig aan en waren vaak in zwembad of meer te vinden. En soms in een ander meer, of een beekje waar nog water in stond. En natuurlijk elke dag een ijsje. Omdat we op 250 meter hoogte sliepen viel de temperatuur in de nacht nog mee.
Het bleek een prachtig gebied dat we de eerste dagen toen het nog koel was lekker verkenden. We hebben een prachtige waterval bekeken die we per ongeluk via een vrij ruige 4WD (four wheel drive) track bereikten. De X-Trail deed dat erg goed. Ook de rest van de week hebben we erg veel prachtige onverharde weggetjes bereden.
De tweede ochtend voor de warmte dachten we een mooie wandeling te maken naar een uitzichtspunt. De moeilijkheidsgraad bleek echter flink tegen te vallen en de kinderen hadden er wel moeite mee. Maar ze hielden zich heel goed, al heeft Karla Julian het laatste stuk op haar nek genomen, waar hij in slaap viel.
Het was een heerlijke vakantie, met ideale kinderen. Het was een gouden greep om allebei hun fietsjes mee te nemen, Julian met en Tristan zonder zijwieltjes. Die hebben enorm veel rondjes camping afgelegd, vooral Julian was helemaal verzot op zijn nieuw verworven vrijheid. Soms reed hij een stukje en ging dan lekker ergens staan kijken.
Op woensdagavond was er onweer. Anders dan in de Elzas betekende dat geen verkoeling en ook niet meer dan een paar spatjes regen. Wel waren er die nacht 256 blikseminslagen in kurkdroog en heet grasland en bos. 's Avonds hebben we de kinderen uit bed gehaald omdat er een paar keer een loeigrote blushelicopter erg laag overkwam en water innam in ons meertje! Een spectaculair gezicht dat we ze niet wilden onthouden.
Donderdag bleek er ook brand ontstaan in de Grampians en de weg naar die mooie dingen die we gelukkig al hadden gezien was afgesloten. Op de camping was niks te merken behalve een rookpluim op zo'n 15 kilometer afstand. Die avond zagen we wat oranje gloed maar er zat nog een hele berg (en ons meer) tussen het vuur en de camping.
De volgende morgen, vrijdag dus, had die rookpluim zich flink verplaatst maar was niet dichterbij gekomen. Wij gingen lekker naar Stawell (spreek uit: stol) en onderweg zagen we bij toeval dezelfde helicopter weer staan voor onderhoud. Toen hij gemaakt was steeg hij op en ging helpen de brand te blussen. We stonden er vlakbij, ik heb een filmpje gemaakt, zie youtube. Eenmaal in Stawell aangekomen hoorden we op de radio dat allerlei gebieden geëvacueerd werden, waaronder onze camping. Je hoefde pas om drie uur weg te zijn, dus we hadden nog wel tijd. Toen we terug gingen luisterden we in de auto ook naar de radio en de lijst met emergency warnings en evacuatie van ook ons gebied kreeg wel veel aandacht. We hebben dus maar besloten snel de tent op te ruimen en te vertrekken. Vrijwel iedereen was daar al mee klaar en het begon er knap dreigend uit te zien allemaal, dus we hebben hard gewerkt. Of dat niet genoeg was kwamen ze ook langs om te zeggen dat het draaien van de wind eerder werd verwacht, dus we hadden opeens een uur minder dan we dachten. Maar we hebben het gehaald. In Stawell was een verzamelpunt ingericht dus daar gingen we weer heen. Je kon daar gratis zwemmen en van glijbanen af, dus dat hebben we gedaan na ons te laten registreren als mensen die niet meer in het bedreigde gebied aanwezig waren.
Het stikte daar van de cameraploegen en op het sportveld naast het bad landde de televisie helicopter.
We besloten daarna maar naar huis te gaan met een overnachting ergens in een motel. Het eerste stuk moest via rokerige en vrijwel lege omwegen omdat de snelweg al afgesloten was door naderend vuur. Ondertussen de radio aan met alle emergency warnings, een erg surrealistische ervaring maar ook wel spannend als je weet dat de kans erg groot is dat gezin en spullen er veilig uit zullen komen. Dat zal heel anders zijn als ze de plaats waar je bent noemen op de radio en erbij zeggen 'seek shelter now, it is too late to leave'.
De kinderen vonden het ook allemaal wel indrukwekkend, al hebben we ze wel steeds gerustgesteld en zijn zelf kalm gebleven. Tristan wist over al die praatradio te melden dat grownups altijd boring dingen willen.
Na ons nachtje in een simpel motel hebben we er nog een leuk vakantiedagje van gemaakt met veel stops in stadjes en lekker ergens eten. De kinderen, waar we echt van hebben genoten deze vakantie (en ook de laatste tijd thuis is het heerlijk met ze), vonden hun eigen bedje toch lekkerder liggen dan hun campingbed. De volgende dag hebben we alles een beetje opgeruimd terwijl de kinderen lekker aan het spelen waren met een minimum aan ruzie. Ze waren aan het werken, wat betekent dat ze met speelgoed grind verplaatsen van de ene plek naar de andere en dan enthousiast vertellen wat ze hebben gedaan.
Die middag stond er alweer een leuke activiteit op het programma, ook weer met helicopters erg dichtbij: de Tour Down Under. Maar daarover volgende keer meer.

Bekijk foto's

PostHeaderIconHappy New Year

De afgelopen 2 weken hebben we moeten schipperen met vrije dagen. De nieuwe creche is dan wel het hele jaar open, maar de vakantie opvang voor Tristan was helaas 2 weken dicht.

Kerst viel in de 1e week en dus was er al opvang geregeld voor die 2 dagen. De maandag en dinsdag ervoor waren Laurens en ik allebei een andere dag vrij en de vrijdag na Kerst kon Julian naar de creche en Tristan mocht zich een dagje vervelen op mijn werk... waar hij natuurlijk ook goed verwend werd door mijn collega's.

Laurens was zijn vrije maandag met de kids er lekker opuit gegaan. Met de nieuwe auto heeft hij allerlei zandwegen verkend en heeft ie lekker ergens gepicknikt. Ook heeft hij die dag 3 kleine deukjes uit de oude auto laten halen, zodat hij hopelijk wat makkelijker verkocht wordt.

Dinsdag op mijn vrije dag met de kids hebben we natuurlijk met lego gespeeld maar daarnaast ook een lijstje voor Santa gemaakt, gingerbread cookies gedecoreerd en Santa ook daadwerkelijk bezocht en hem de lijstjes overhandigd. Ook zijn we die dag weer gestart met onderbroeken voor Julian. Als hij de broek volpoept moet hij hem zelf (samen met mij) schoonboenen. Hopelijk gaat dit werken, want na inmiddels ca 2 jaar zijn we het hele zindelijk proberen te maken behoorlijk beu. Het plassen gaat helemaal goed, maar de rest helaas nog steeds niet. Van de dokter krijgen we binnenkort een afspraak met iemand, die er (als het goed is) iets aan zou kunnen doen... We blijven maar hoop en geduld houden!

1e Kerstdag begon natuurlijk met de spanning van de kadootjes... Aan de eettafel werden de kadootjes een voor een uitgepakt en gelukkig waren er blije gezichtjes. Daarna heb ik poffertjes gebakken en hebben we het parkje met het fietsparkoers bezocht. Na wat aandringen heeft Tristan dan toch het fietsen zonder zijwielen te pakken gekregen (op zijn grote fiets). 's Middags hebben we lekkere kerststol en fruit gegeten en hebben we gezellig samen de dvd 'Junglebook' bekeken. 's Avonds gingen we lekker barbequen. Tristan mocht helpen met de salade en Julian met het dessert.

2e Kerstdag hebben we het ook lekker rustig aan gedaan. De kids hebben veel met hun nieuwe speelgoed gespeeld en we zijn die dag ook lekker naar het strand geweest.

Op vrijdagavond was de golfclub gesloten en dus hadden we Jill, Steve en Ethan uitgenodigd om bij ons te barbequen en dat was natuurlijk weer erg gezellig.

In het weekend hebben we ook al rustig aan gedaan. Op zaterdag hebben we in de namiddag de familie White bezocht, dus de kids hebben heerlijk met Tristan en Bronte gespeeld. En zondag middag hebben we lekker geborreld bij onze Italiaanse buren waarbij we altijd goed verwend worden met allerlei speciale lekkernijen.

Deze week was Laurens de hele week vrij en ik alleen Nieuwjaarsdag en vandaag. Petje af voor Laurens die alle dagen goed overleefd heeft. Zelfs 2 keer heeft Julian nog iets achtergelaten op het potje!!! Oudjaar was ik iets vroeger vrij en dus heb ik samen met de kids nog even in het zwembad gelegen. De kids mochten langer opblijven om het vuurwerk te kijken om 21.30 (speciaal voor families). Helaas stonden we er iets te ver vanaf en dus was het een beetje een tegenvaller. Gelukkig kwamen we daarna nog een mooi, met enorm veel lampjes, versierd huis tegen en keken we daar nog even rond, dat maakte het allemaal weer iets beter. Thuis nog even een kurk laten ploffen, wat gedronken en toen gingen de kids naar bed. Laurens en ik hebben het met ca 1u niet heel laat gemaakt.

Nieuwjaarsdag heb ik goede handel gedreven. 3 dagen eerder had ik onze Croozer Bike Trailer op Gumtree (Australische marktplaats) gezet en er was al snel te zien dat veel mensen de aanbieding bekeken hadden. Ook hadden er 7 mensen gereageerd met daartussen ook verzoeken of ik bereid was de bike trailer naar Sydney of Melbourne te sturen. Uiteindelijk heb ik hem verkocht voor $ 350 ($ 50 boven de vraagprijs en slechts $ 50 onder de prijs die wij er 5 jaar geleden voor betaald hadden).

's Middags kregen we bezoek van de familie White en hebben we ondanks het weer (het was ca 28°C maar wel regenachtig) heerlijk met z'n allen in het zwembad gelegen. Daarna bleven ze ook gezellig eten.

En vandaag was ik dus ook lekker vrij en kwamen Peter en Jill bij ons ontbijten. We hadden een uitgebreid Engels ontbijt voorgeschoteld en dat viel gelukkig goed in de smaak. Daarna hebben we de auto gepakt en zijn we een flink stuk gaan rijden, kinderen sliepen ook lekker een uurtje en wij konden de auto testen op al zijn vaardigheden... en hij heeft zich goed bewezen... Het spannendste is toch wel het naar beneden rijden op een stijle onverharde weg met veel losse stenen. Gelukkig werkte de 'Hill Descent Control' in dit geval goed. Natuurlijk mochten de bakker en de speeltuin in Meadows niet overgeslagen worden bij het bezoek aan dat gebied. Op de terugweg konden we direct door naar ons vaste adres: de golfclub!

Speciale bedankjes: Voor de dozen met pakjes uit NL, het mooie kerstkaartje van de Joses en de Nieuwjaars kaarten voor Julian en Tristan afzonderlijk!

Sorry jongens, de foto's zijn deze keer zonder bijschrift, maar het zijn er wel veel en als je het verhaal gelezen hebt moet het te volgen zijn. Ook staan maar liefst 7 nieuwe filmpjes op You Tube, Enjoy!

Bekijk foto's

PostHeaderIconParty animals

7 december was Julian jarig, hij werd vier jaar! Hij kreeg een hoop cadeautjes van de boven- en onderkant van de wereld en werd goed verwend. We hielden zijn feestje op de dag zelf bij ons thuis. Er kwam een meneer met een hele hoop dieren. Dat was erg leuk, al konden de kinderen zich er niet zo lang op concentreren als verwacht. Daarna hebben we het idee van de locals bevestigd dat Nederlanders rare lui zijn door de kinderen te laten spekhappen. Je weet wel, handen op je rug en dan met alleen je mond een spekkie van een touwtje zien te krijgen.
Het was een geslaagd feestje en zoals dat gaat hebben we iedereen weer eens gezien maar vrijwel niemand ook echt gesproken.
De dag erna was er kerstfeest van childcare waar ook Jackson was, een jongetje waar Tristan graag mee speelde toen hij nog ging en die ook op Julians feestje was. Toen we een paar weken geleden een trouwerij zagen legde ik Tristan uit wat trouwen was. Tristan zei toen: dan wil ik niet trouwen want ik ga met Jackson wonen. Ze gaan namelijk samen een brandweerkazerne runnen. Zo dol is hij dus op Jackson. Na twee dagen optrekken met hem was Tristan die avond in bed ontroostbaar. Hij was natuurlijk heel moe en hij huilde de hele tijd dat hij niet meer naar school wilde. Ik heb lang met hem gepraat en toen ging het wel weer. Vreemd genoeg leek hij de volgende ochtend van niks meer te weten, hij trok gewoon zijn uniformpje aan en ging welgemoed naar school. Die avond was het weer hetzelfde, en alweer wist hij er de volgende dag niks meer van. En als je hem vraagt vindt hij school ook leuk.
Op woensdag was ik in de gelegenheid om weer op pad te gaan met de nieuwe auto. Ik heb de window tinting laten verwijderen, ben weer naar het keuringsstation gegaan en met het rapport daarvan naar het registratiekantoor gegaan. Een uur voordat ik de kinderen moest ophalen was het dan gelukkig geregeld.
Karla had die dag een feestje op het werk voor kerst. December hangt aan elkaar van de feestjes.
De week na Julians verjaardag hebben we de auto 'officieel' ingewijd. We zijn naar Gumeracha gegaan waar we hebben gepicnict bij het 'grootste hobbelpaard ter wereld'. Hobbelen doet die niet maar je kunt er wel in en op en dat wilden de kinderen wel. Ook hebben ze er een dierenpark en een grote winkel met houten speelgoed dat ze er zelf maken.
De volgende dag was er... een feestje, van Jackson. Karla is er met de jongens heengegaan en de kinderen gingen bowlen. Vandaag deed ik dat ook omdat het 'breakup day' was op mijn werk, de laatste dag voordat iedereen met kerstvakantie gaat. Er wordt erg weinig gewerkt die dag en er is vanalles georganiseerd. Zeg maar gerust een feestje.
Gisterochtend zou ik met een omweg naar het werk fietsen met collega Bryan maar hij zegde af omdat de weersvoorspelling 43 graden aangaf. Ik had me erop ingesteld mijn fietscarrière weer nieuw leven in te blazen en ben toch gegaan. De tocht was schitterend, ik vertrok om kwart voor zes toen het nog maar 28 graden was. Ik zag een koala de weg oversteken, de zonsopgang was mooi, de klimmetjes gingen best aardig en het landschap was geweldig. De lekke band was niet eens zo erg.
De terugweg die middag was dat wel: dik 40 graden (in de schaduw) is echt teveel om een heuvel op te fietsen. Op het vlakke ging het nog wel, al hielp de tegenwind met de verfrissende eigenschappen van een haardroger niet echt. Maar omhoog kreeg ik het echt te kwaad, het ging gewoon niet. Twee kilometer voor ik thuis was moest ik even op de grond gaan zitten omdat ik bang was flauw te vallen.
Wat de kinderen betreft: over het algemeen gaan ze eigenlijk erg goed. Ze kunnen heel lief zijn, vanmorgen kwamen ze me heel lief wakker maken en gingen toen in bed spelen. Ik moest een tent maken van de deken en zij gingen dan allemaal eten voor me maken. Dat was heel schattig, al had het niet per se om kwart voor zes gehoeven. Julian is best wat groter aan het worden en daardoor ook wat minder lastig. Helaas is dit wel de leeftijd dat hij geen middagslaapje meer wil doen maar dat wel nodig heeft. Dat betekent dat hij na een uur of vier in de middag compleet onuitstaanbaar wordt, we hebben dat met Tristan ook een tijdje gehad.
Die gaat ook erg goed maar de laatste tijd is hij wel aan het experimenteren met stout zijn. Als je zegt dat iets niet mag doet hij het nog eens en als je hem apart neemt om het daar even over te hebben dan staat hij met een grijns te wachten tot je stopt met zeuren. En dan moet hij nog puber worden, help.



Bekijk foto's

PostHeaderIconAutojacht

En alweer zijn we een maandje verder, de tijd gaat echt enorm snel hier, we werken natuurlijk veel en ook de weekenden vliegen voorbij.

De laatste weken zijn er vele feestjes, zo hebben we reeds leuke feestjes van Kindy en school achter de rug. Dit weekend hebben we natuurlijk Julians verjaardag en daarnaast ook een feestje van de creche voor de boeg. Daarna zijn er ook nog feestjes op ons eigen werk. Het is een drukke tijd...

De afgelopen weekenden waren niet heel noemenswaardig. Ikzelf ben de laatste tijd een beetje oververmoeid en weekenden met drukke kids en een collega die al meer dan een week ziek is, zorgen niet voor extra rust, maar juist voor meer drukte... Begin deze week had ikzelf het dan ook helemaal gehad. Tijd voor mezelf is er vrijwel niet maar waarschijnlijk gaat mijn lieve Laurens regelen dat ik dit weekend toch even wat tijd voor mezelf krijg.

Vorige week maandag moest ik met de kids naar de doktor. Julian is namelijk bijna 4 jaar en moest 2 inentingen krijgen. De dagen erna was hij zeer timide en hij had een heel hees/hoog stemmetje gekregen. Dat beviel ons wel, vandaar hadden wij al bijna de gedachte om wekelijks bij de doktor zo'n prikkie te halen....

En dan nu de auto perikelen... Onze huidige auto hebben we nu 3 jaar en hij is inmiddels 10 jaar oud en dus waren we ons aan het orienteren op de automarkt. 2 weken geleden hadden we onze hele zaterdag gespendeerd aan het zoeken naar een nieuwe auto. Uiteindelijk hadden we een heel aardige gevonden en hadden we een deal gesloten met een dealer. 's Avonds hadden we (los van elkaar) echter alweer besloten het toch niet zo'n goede deal te vinden en dus hebben we de deal maandagochtend geannuleerd. We hadden namelijk een andere perfecte auto gezien op internet in Victoria. Diezelfde maandag hebben we direct geïnformeerd of de auto er nog was en we hadden geluk. Een dag later hebben we de deal gesloten en moest Laurens een ticket boeken naar Melbourne om de auto op te halen. Op vrijdagavond hebben we snel even bij de golfclub gegeten en daarna hebben we Laurens naar het vliegveld gebracht. Samen met de kids heb ik nog een tijdje vliegtuigen staan kijken en daarna zijn we in het donker teruggereden naar huis waarbij we verschillende mooi versierde huizen hebben bewonderd. De volgende avond kwam Laurens aangereden met onze nieuwe auto. Het is weer een Nissan X-Trail maar dan maar 2 jaar oud en voorzien van alle luxe.

We hoopten de nieuwe auto afgelopen woensdag te kunnen registeren, echter voor dat dit kon, moesten we de auto laten keuren, aangezien de auto uit Victoria komt. Helaas kwamen ze met de melding dat de window tint eraf moet, deze is te donker. Helaas kunnen we dat pas volgende week woensdag realiseren en dus blijft onze nieuwe mooie auto nog even een weekje als ornament in onze tuin staan. Maar we genieten van het aanblik.

Van de week kwamen ook al een aantal pakjes voor Julian binnen! Aallemaal bedankt jongens, het zijn allemaal prachtige kado's die goed in de smaak vielen bij hem!

Net in de auto op de terugweg van de golfclub zijn we nog even langs wat mooi verlichte huizen gereden. Onderweg was er voor Laurens reden om uit te leggen dat we elkaar niet bijten en niet pesten... waarop Julian ineeens zei: Sharing is Caring. Echt leuk om zulke woorden/zinnen uit zijn mond te horen.

Nb: gezien de drukte vanavond: met dank aan Laurens voor de foto reportage en filmpjes.

Bekijk foto's

More Entries >>


YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      
All Pictures
Wisselend succes (20)
Nieuwe start (20)
Nazomeren (23)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Achter de rug (14)
Niet zonder ongelukken (27)
Heet onder de voeten (50)
Happy New Year (40)
Party animals (19)
Autojacht (25)
De ultieme test (24)
Queen or King of the Mountain (14)
De dubbele 21 (19)
Late arrival (29)
Open deur (29)
Dutch Tall Ships (30)
Waterschade (23)
De bumper bummer (21)
Just add water (16)
Koala ervaring (18)
Quite a shock (17)
Eerste diploma (32)
Technicolor (9)
Eerste keer (34)
Heen en heen (45)
Mildura (14)
39 (15)
Kapot (18)
Racen (10)
Hairy fairy (11)
Tien (9)
Onkaparinga (26)
Fietsfestijn (21)
Performance enhancement (21)
Highway to the crumbs (6)
Jingle all the way (49)
Buurten bij buren (16)
Het leven een feest (12)
In drieen (20)
Pitstop (19)
Filmpje (16)
Out camping (35)
Amy oh my (13)
Badkamergeheimen (18)
Kamperen en snoeien (14)
Ride to work (18)
Hoog bezoek (16)
Stijgende lijn (29)
Halfvol (14)
City to bay (14)
Back in the Saddle (15)
In aantocht (14)
Vouwfiets (7)
Fietsen geeft vleugels (26)
Lady Luck (6)
Harder dan alles (16)
Party time (21)
Pyjama drama (28)
Etappekast (16)
Michelinmannetje (13)
Naar de kraaien (10)
Van eigen bodem (18)
Kastje en muur (15)
Waar is de vakantie (33)
Laurens zonder L (25)
Logeerpartijtje (10)
Farewell (15)
Kiezen met verstand (14)
Baanvak en wissel (10)
Zijn en of haar gangetje (12)
Gelijk prijs (10)
Out with the new (22)
Met blijdschap (9)
Stuivertje wisselen (12)
Paasplaatjes (24)
Egghunt (3)
Egg Hunt (0)
Verhuizen en vallen (17)
Corkscrew Revanche (14)
Mount Lofty Challenge (11)
Summer in the city (12)
Willunga (11)
Bramen (15)
Aan het werk (14)
Filterzand (9)
Lustrum (10)
Werkweek (8)
Feestdagen (22)
Breekt zo lekker de week (18)
Geen roze bril (8)
Op de lange latten (48)
Duizend duizendpoten (47)
Climb that bridge (13)
Zevenmijlslaarzen (18)
Eerste tweede laatste (29)
Gaan en komen (17)
Bikkel op bezoek (16)
Entertaining (12)
Amys Ride (17)
Van huis naar thuis (15)
Goed op weg (8)
Schoon genoeg (9)
Thuis maar dan anders (25)
Kleurrijke week (10)
Magpie swoop (21)
Little brother (12)
Downs maar vooral ups (15)
De pot op (5)
Teveel nieuws (13)
Kaasfondue (21)
Moeder en kind (19)
LAT Relatie (22)
Overlopers (17)
Chillen (9)
Kijken naar de koers (5)
Snotneusjes (15)
Dat kon je wel zien (16)
Lijmpoging (16)
Steeds slimmer (9)
Daar zij licht (11)
Lopende zaken (9)
Het vliegt voorbij (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
De conferentie van Auckland (3)
Housewarming en andere feestjes (9)
Een zalig paasfeest (27)
Australialia (11)
Een man met een missie (17)
We zitten er warmpjes bij (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Brokkenpiloot (21)
Een beetje van alles (12)
Zware jongens (14)
Bergbeklimmen (17)
De gemotoriseerde mens (13)
Bijna maar toch niet (13)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Tour Down Under (10)
De zoo en zo (29)
Lekker weg in eigen land (48)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Happy Holidays (25)
Er is er één éénjarig (46)
Begin Pauze Einde (12)
Merry Christmas (7)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Huis nummer 14 (16)
Strand en park (10)
32 lentes en lente (14)
Nice work (27)
Sedunary (13)
zwart (34)
Week2 (21)
Diversen 1 (27)
Tranenparty (9)
test (5)
All Entries
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we geïnteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.