PostHeaderIconKoperdriehoek

Vorige week moest ik alledrie mijn lezers teleurstellen omdat we een weekendje weg waren. Ik had moeten schrijven over de proeftaart die Karla had gebakken om te oefenen voor Tristans verjaardag. Die pakte goed uit en het dieet kon dus weer het raam uit. Verder was er de Ikea waar we de dag erna heen zijn geweest en waar de kinderen voor het eerst in de ballenbak hebben gespeeld. Dat kon niet eerder want het mag niet met luiers en Julian liet wat op zich wachten. Nu kon het dus wel en ze hadden dikke pret.
Op woensdag maakten de jongetjes ontbijt voor ons en dat deden ze heel schattig en de schade viel erg mee. Julian had die dag een barbecue op zijn Kindy waar Karla heen ging deze keer. Tristan had diezelfde middag een controleafspraak voor zijn oortjes en dat zag er goed uit.
Het is de laatste tijd regenachtig en fris maar er zat een mooie dag tussen waarop ik weer met Bryan voor dag en dauw naar het werk gefietst ben, deze keer met twee akelig steile beklimmingen erin met percentages die we kennen van de Planche des Belles Filles (20%!). Dat gaat niet meer om zo hard mogelijk naar boven rijden, maar meer om je voorwiel aan de grond houden.
Over de Tour gesproken: op de dag dat die begon begaf de hard disk recorder het, we hebben gauw een nieuwe gekocht van het bekende merk El Cheapo.
Op vrijdagavond hadden we een gezellig etentje bij Peter en Jill die inmiddels geen introductie meer behoeven. Het was reuzeleuk en ook de kinderen genoten. De dag erna werden we uitgenodigd om bij buurman Johnny te buurten wat ook supergezellig was. Hij schoot helemaal vol (hij goot zich ook vol, wat daarbij hielp) en kon niet ophouden te zeggen hoe lief hij de kinderen vindt.

Op maandag konden we weer meemaken hoe hoog de boetes voor verkeersovertredingen zijn hier, $400,= voor tien kilometer te hard, dat doet even pijn. Wat zullen we doen, Tristan bijna een jaar op zwemles of een paar seconden te hard rijden? Doe dat laatste maar... Niks aan te doen, dus maar niet teveel aan denken.
Vorige week hebben we ook na flink zoeken de zomervakantie geboekt. We gaan naar de Victoriaanse Alpen, eens kijken of je daar het hoge-bergen-gevoel kunt krijgen waar we van houden. Op de terugweg gaat het dan nog via de Grampians, maar een andere camping dan vorig jaar. Het duurt nog even maar we verheugen ons er al op.

Gelukkig zijn er ook kleinere tripjes zo af en toe, zoals afgelopen weekend. We hadden van vrijdag tot maandag een erg mooi vakantiehuis in Tiddy Widdy Beach, vlakbij Ardrossan op Yorke Peninsula. We konden het huisje nog niet in dus zijn we eerst lekker gaan lunchen.
Nadat we lekker gesetteld waren zijn we even de buurt gaan verkennen met de kinderen op hun fietsjes. Anders dan de voorspelling hebben we geen druppel regen gehad en eigenlijk voortdurend een strakblauwe hemel.
Karla en ik hadden allebei een mooie roman gelezen over een Cornish familie die in de negentiende eeuw vanuit Cornwall hierheen kwam om in de kopermijnen te werken. Op zaterdag zijn we naar Kadina en Moonta gegaan, die samen met Wallaroo de 'Copper Triangle' vormen. Vooral in Moonta was er veel kopermijn historie te vinden en zelfs het cottage uit het boek staat er echt. Komisch hoogtepunt was een oud pomphuis waar het nogal modderig was. Tristan rende naar mij toe en Karla riep: pas op, het is glad! Tristan snapt al goed dat het bij humor draait om de timing want direct na het roepen van 'No, it isn't!' gleed hij op zijn snufferd. En zat dus onder de modder. Echt zo'n gebeurtenis met kinderen die pas achteraf leuk wordt...
De volgende dag hebben we heerlijk met Fischer-Technik gespeeld die Karla als verrassing had meegenomen voor de kinderen, nog uit haar eigen jeugd. De kinderen vonden het prachtig en genoten volop. Net als bij Lego is het eerst bouwen en dan spelen met het resultaat. Tussendoor zijn we weer ergens gaan lunchen en zijn we op een uitzichtspunt wezen kijken. In de namiddag hebben we met een filmpje en de houtkachel nog lekker verder gespeeld met de Fischer-Technik.

De volgende dag was het weer tijd voor de terugreis, maar dat hebben we lekker rustig aan gedaan. We hebben in Price nog even een stop gemaakt om naar de mangrove te kijken en wat te drinken in de plaatselijke kroeg. Echt zo'n kleine in-the-middle-of-nowhere kroeg die draait op een klein groepje vaste klanten. En op het personeel van het zoutwinningsbedrijf dat er gevestigd is.

Dat weekendje was dus echt genieten, en uiteraard doen we dat ook van de Tour de France. En natuurlijk van elkaar, de kinderen en vrienden.

(De foto's zijn niet allemaal chronologisch door gebruik van twee camera's)
Bekijk foto's

PostHeaderIconMoe what else is new

Het wordt vandaag een kort verhaaltje, sorry jongens, maar ik ben een beetje moe op deze vrijdag avond.

We hadden weer eens een afspraak met mijn neef Onno en z'n gezin. Zij hadden heel origineel voorgesteld om een dolfijn cruise te gaan doen. Aldus reden we beiden naar Port Adelaide en hebben we daar gezellig 2u op een boot doorgebracht. Het weer was niet al te best, maar we hebben wel maar liefst ca 20 dolfijnen gespot, echt mooie beesten.
Die middag heb ik nog Merenques gebakken voor thuis en op school. De avond ervoor hadden we met z'n vietjes voor het eerst gegourmet, dat ging best aardig.

Afgelopen weekend begon al goed op de vrijdag. Want Laurens was die dag jarig en dus hadden we home made appelgebak als ontbijt op het menu staan. Laurens hebben we goed verwend en 's avonds bij de golfclub hebben we nog even onze tafel getrakteerd op iets lekkers bij de koffie. Dit weekend was een druk weekend voor mij. Op zaterdag had ik afgesproken met Francis. Ze zou lekker voor me koken en daarna zouden we naar de film gaan. We hadden echter gezien het weer niet zo'n zin om naar buiten te gaan, temeer ze zelf een aantal films gehuurd had die we konden kijken. Aldus geschiedde. Ik bleef lekker slapen en na een lekker ontbijtje hebben we nog even lekker langs het strand gelopen, heerlijk!
Diezelfde dag was er ook een Community Event op de nieuwe Southern Express way. De duplicatie van de huidige snelweg (nu nog slechts 1 richting) is nog niet geheel gereed, maar toch wilde men dat mensen uit de omgeving een kijkje kwamen nemen en dat deden we. Vroeg in de ochtend was er een fietswedstrijd gehouden en een collega van Laurens was daarin 3e geworden. Verder konden we de grote gebruikte bouw voertuigen van dichtbij bekijken en waren er verschillende activiteiten voor kids en stalletjes om informatie te vergaren en eten te kopen. In de namiddag moest ik er alweer vandoor, want mijn werkgever trakteerde alle personeelsleden op een film in een mooi theather. Aldus had ik Margot uitgenodigd en zaten we om 4u in het theather. Daarna hebben we in de pub lekker iets gegeten en hebben we vervolgens bij de McDonalds nog een dessert gehaald in de vorm van een lekker Sunday ijsje.

Deze week stond in het teken van skypen, ik had maar liefst 2 skype sessies gepland staan, eentje met mijn ouders en eentje met Harald, beiden was weer erg gezellig. Toch echt leuk om op deze manier goed contact te houden. Gister avond had ik weer een lekkere massage gepland staan, dat was even lekker relaxen. Vandaag heeft Tristan zijn uitnodigingen voor zijn bowling feestje verspreid, hij moest her en der hard rennen om zijn vriendjes te pakken te krijgen voor ze de auto in stapten met de ouders, maar uiteindelijk heeft hij ze allemaal verspreid. Hopelijk kunnen alle kindjes naar de party komen

Bekijk foto's

PostHeaderIconWallace and grommets

We hebben de afgelopen weken genoten van een heerlijke nazomer terwijl de winter al begonnen is, dus dat gaat lekker.
Tristan heeft zich er na veel aanstellerij bij neergelegd dat hij veterschoenen heeft gekregen voor PE (Physical Education: gym). We hebben een begin gemaakt met hem die zelf te leren strikken en daarbij zijn een paar dingen gebleken: hij heeft een enorm goed geheugen (na één keer voordoen wist hij alle handelingen) en hij heeft faalangst (toen hij het niet meteen kon nadoen begon hij te huilen en hoefde het allemaal niet meer). Met wat engelengeduld krijg je hem dan wel weer zover maar het gaat nog veel meer geduld vergen om hem het allerbelangrijkste te leren: dat je veel dingen niet meteen kunt en dat dat niet erg is.
We hebben Tristan ook in een ander groepje laten plaatsen met zwemles, het groepje waar hij in zat bestond uit vijf jochies en die hadden de grootste lol met elkaar natspatten en rondbuitelen. Dat je dan de zwemlerares niet meer hoort en eigenlijk ook niet weet wat je moet doen maakt dan niet uit toch? Helaas dacht de betalende partij daar anders over. Hij heeft nu privéles (er zit niemand anders in zijn groepje) en het gaat veel beter, vond hij zelf ook wel. Helaas moeten we er meteen twee keer tussenuit omdat meneer even het water niet in mag.
Dat zit namelijk zo: Tristan heeft buisjes (die heten hier grommets) in zijn oren sinds dinsdag. Voor dag en dauw ben ik met hem naar het ziekenhuis gegaan waar we moesten wachten op een kamertje waar nog drie kindjes kwamen voor hetzelfde. Eén voor één gingen die naar boven om onder narcose gebracht te worden en dan geopereerd. Dat stelde weinig voor, als ouder maak je je daar drukker over dan je kind die het moet ondergaan. Alle kinderen werden erg huilerig wakker en knabbelden dan na veel aandringen en met moeite wat kruimeltjes brood, wat een voorwaarde was om weg te mogen. Toen Tristan wakker werd was het gelijk: ha lekker, sandwiches, njom njom en weg waren ze. En hij wilde wat in mijn oor fluisteren: 'ik heb helemaal niet gehuild'.
Die middag hebben we het er even van genomen, het patiëntje had nergens last van en we zijn lekker in het zonnetje gaan lunchen.

Maar er is nog meer gebeurd de afgelopen weken. Karla heeft een mooie hor getimmerd voor het slaapkamerraam. Laurens heeft een paar keer gefietst (Verrassend, echt waar? Ja echt!) Lekker bij 18 graden in de winter, korte broek en mouwtjes. Zalig blijft dat.
Omdat we af en toe wel een beetje gek worden van de jongens die continu door elkaar kwebbelen en dezelfde spullen willen hebben (uiteraard ook op hetzelfde moment) en ruzie maken, zijn we ook wat apart gaan doen. Ik ben een paar uur met Julian op pad geweest en de week erop met Tristan. Heerlijk is dat, lekker keuvelen met zo'n jongetje zonder afleiding en je ziet ze genieten van de aandacht en de rust. Vooral Julian bloeit dan helemaal op en kwebbelt lekker maar kan ook heel lang zonder wat te zeggen met iets bezig zijn. En als dat iets een combinatie is van een stok en water, dan hoor je hem helemaal niet meer.
We hebben vlakbij een erg mooi dorpje (Clarendon) met een stroompje en een bakkerij dus daar heb je alles wat je nodig hebt voor zo'n onderneming. Hoewel we nog steeds wel de handen vol hebben aan die twee moet ik zeggen dat ze erg goed gaan. Ze zijn lief en gezond en volgens mij vertonen ze geen nukken die niet bij de leeftijd passen.

En dan lijken we vrijdag de dertiende ook nog aardig doorgekomen te zijn.



Bekijk foto's

PostHeaderIconMeerdere mijlpalen bereikt als het goed is

We hebben inmiddels eindelijk weer eens echte gezellige weekenden achter de rug, de kids worden steeds gezelliger. En, ja, ja, volgens mij mogen we het dan toch eindelijk echt van de daken schreeuwen (of toch niet?) Ja toch wel... Julian is dan eindelijk zindelijk, een ongelukje kan nog, maar hij heeft het verder goed onder de knie! Daarbij moet het grootste hulde uitgaan naar Laurens (thanks lief!).

2 Weken geleden hadden we onze 1e kids show in het Festival Center. Het betrof een bubble show en de kids vonden het zeker mooi en wij ook. Zeker toen de meneer een bel maakte en daarin weer meer kleine belletjes en daarna de belletjes er als lava uit een vulkaan naar boven liet komen. Ook werd er een hele grote bel gemaakt om een heel meisje heen.
Laurens is 's middags met Tristan naar de oorspecialist geweest en ook hij bevestigde dat het goed zou zijn als Tristan buisjes zou krijgen. De ingreep daarvoor is gepland voor 10 Juni, al weet Tristan dat nog niet.
In de tussentjd heb ik samen met Julian lekker pizzadeeg gemaakt, want 's avonds zouden Francis & Vincent de befaamde pizza komen proeven. En hij viel uiterst in de smaak, dus voor diegene die de moeite doet om langs te komen, zal ik de moeite doen om onze befaamde pizza te maken. Bij deze de toezegging!

De dag erna hadden we een dagje dierentuin gepland en ook dat was weer erg leuk en gezellig. Leukste/spannendste momenten: toen de siamangs (apen, die we ook in Burger's hadden) enorm lawaai gingen maken, echt leuk om te zien en te horen. En toen Laurens een foto wilde maken van de leeuwin van dichtbij, maar dat het volgens de leeuwin iets 'te close' was en ze dus naar het hek afstoof met een luide grom.

Toen de kids het gehad hadden, zijn we lekker met een omweg naar 'The Duck Inn' gereden om daar een mooie dag met een lekker drankje af te sluiten. Toen we vervolgens thuis aankwamen was buurman Johnnie net buiten aan het klooien en dus wilden de kids er direct heen. Vervolgens werden we uitgenogd om daar te blijven eten (vrouw lief was erop uit en onze buurman voelt zich dan een beetje 'lonely' en dus waren wij van harte welkom). Dat hebben we gedaan en natuurlijk was het weer gezellig!

Afgelopen vrijdag kregen we slecht nieuws vanuit Nederland. Mijn moeder was gestart met physiotherapy na haar hart infarct en helaas was ze daarbij gestruikeld was hard gevallen op haar heup, met als resultaat een gebroken heup. Inmiddels is ze alweer geopereerd en is ze zelfs alweer thuis aan het revalideren, maar ook deze keer was het weer even schrikken.

Afgelopen weekend had Tristan z'n 1e verjaardagsfeestje van een klasgenootje. Ik ben met hem meegegaan en hij had het goed naar de zin met z'n vriendjes op de trampoline en bij de spelletjes die gedaan werden. In de tussentijd had Laurens wat quality time met Julian, hij was lekker naar Clarendon gereden om daar de oval/speeltuintje en natuurlijk bakery te bezoeken. Al met al zijn we op de goede weg...

Bekijk foto's

PostHeaderIconSleepover

Laatst hadden we Tristan en Bronte te logeren in het weekend. Dat zijn kinderen van vrienden van ons die een weekendje samen nog harder nodig hadden dan wij. Hun kinderen zijn ongeveer even oud als de onze en die van ons verheugden zich er erg op. Voor de ouders (dat zijn wij) viel het eigenlijk erg mee. We dachten dat we helemaal gek zouden worden van dubbel wat we gewend zijn, maar zo was het niet. Je gaat er met twee kinderen al op uit en dat je er vier hebt maakt eigenlijk niet zoveel uit (we hopen dat die van ons ook een keer daar mogen logeren, daarna zal ik jullie vertellen hoe het echt was - grapje). Onze kinderen waren natuurlijk enthousiast, en het enige verschil was eigenlijk dat ik (ruim) na bedtijd iets vaker moest gaan zeggen dat het nu toch wel tijd werd om rustiger te worden. Uiteindelijk hadden we twee slapende bloemetjes en twee wakkere whites.
We hebben lekker dingen met ze ondernomen, zeker op zondag was het schitterend weer en we zijn naar de stuwdam (Mount Bold reservoir) geweest en de speeltuin-bakery combinatie in Meadows. Na afloop hebben we nog gezellig geluncht met Margot en Andrew toen die hun kroost weer kwamen ophalen.

Tristan wilde de dag erna niet naar school. Dat was allemaal stom. Na flink doorvragen bleek dat de lerares gezegd had dat ze na het weekend niet gingen vertellen maar schrijven wat ze hadden meegemaakt. En daar was de arme jongen zenuwachtig voor, hij was bang dat dat niet zou lukken. Uiteindelijk liep het natuurlijk goed af.
Door het weekend waren de kinderen allebei een beetje moe, wat bij Julian uiteindelijk zou lijden tot een flinke terugval in gedrag. Karla was op de volgende zaterdag taart eten met Francis, Julian testte mij ondertussen voor wat hij waard was met huilen krijsen schreeuwen dat ik weg moest en dat hij mama wilde. Toen die thuiskwam ben ik maar even een flinke wandeling gaan maken.
Gelukkig is hij sindsdien weer een heel stuk beter geworden en hij is nu nog wel een beetje bozig, maar toch ook erg vaak weer heel lief.
De zondag erna was het moederdag en de kinderen hadden volop gefreubeld en ze mochten op school en kindy ook een kleinigheid kopen. Dat hadden ze met zorg gedaan en dat was heel schattig. Karla was goed verwend en dat verdient ze ook.

Verder vloog de week zoals gebruikelijk weer voorbij. Na een week echt herfst was het deze week weer verschrikkelijk lekker weer. De donderdagochtendrit naar het werk met collega Bryan ging gewoon met korte broek en zonder handschoenen, om kwart over vijf in de ochtend was het al 16 graden. En dat in, omgerekend in Euro's, november! Ik vind het steeds leuker om quasi-serieus te trainen en ik merk dat de conditie wel goed is. Dat maakt fietsen alleen nog maar leuker!
En Karla staat ook vroeg op om te hardlopen. We willen toch een beetje gezond ouder worden tenslotte, dikke Australiërs zijn er wel genoeg.

Bekijk foto's

PostHeaderIconHoog bezoek no2

De afgelopen 2 weken stond vooral in het teken van Pasen en het bezoek van onze vriend Hans Moerkens. Bij het nieuws in Adelaide draaide het echter vooral om het hoog bezoek van Prince William & Kate Duchess of Cambridge die voor maar liefst 2,5u Adelaide aan deden.

Met Hans hebben we vooral veel rondgereden naar mooie plekken in en nabij Adelaide. Gezien de vele vrije dagen rond Pasen hadden we bijna de gehele week tijd met hem om Adelaide te verkennen. Beiden hadden we ook 1 dag extra vrij genomen, maar gingen de kids naar hun gewoonlijke opvang en dus hadden we een heerlijk dagje met z'n drieen, dat was extra genieten, vooral in de vele kroegen.... Hans heeft ook de bekendste beesten kunnen waarnemen, waaronder de kangeroes en de koala's.

Verder is Julian al sinds half April eindelijk heel erg aardig bezig met zindelijk worden... we zijn nu duidelijk strenger en dat werpt zijn vruchten af, hopelijk ook voor de verdere toekomst.

Bekijk foto's

PostHeaderIconWisselend succes

De afgelopen tijd heb ik weer eens wat langere tochten (125+ km) geprobeerd te maken op de fiets. Sinds we kleintjes hebben is dat er niet meer zo van gekomen en het was erg mooi. Het bleek nog steeds wel een belasting voor Karla als ik zo lang weg ben en zelf vond ik ook wel dat ik wat teveel miste van het weekend met het gezin. Ik hou het dus weer bij de wat kortere ritten (70-80 km). Maar toch wel leuk om weer eens te doen.
De kortere ritten gaan soms wel goed. Gisteren ben ik voor het werk met collega Bryan naar Norton Summit gereden in een poging mijn persoonlijke record te verbeteren op die klim. Hoewel dat lukte had ik het gevoel dat er nog wel iets meer in had gezeten, dus dat ga ik nog eens doen. We sloten af met een heerlijke bacon and eggs in het ochtendzonnetje. Weer een minivakantie op een werkdag!
Terug naar huis na het werk ging ik om de een of andere reden erg hard. Zelfs de klim naar huis, die ik al tegen de honderd keer gereden heb, ging sneller dan ooit eerder. Wat ook wel hielp is dat ik in mijn volwassen leven nog nooit zo licht ben geweest als nu, al zal dat met de paasdagen wel veranderen.

Karla en ik zijn allebei een beetje ziekjes geweest, er ging een virusje rond waar ook Julian niet aan ontsnapte. Alleen Tristan bleef gespaard. Die is overigens wel alweer een tand kwijt (een wisselend succes). Die avond legde hij hem onder zijn kussen voor de tooth fairy maar begon later te huilen: hij wilde de tand eigenlijk niet kwijt. Die hebben we toen in een doosje gedaan, als je iets niet wil verkopen hoeft het tenslotte ook niet.
Hoewel vorig weekend niet zo'n succes was door zieke en vermoeide gezinsleden gaat het verder de laatste tijd erg goed. De moeilijke Julian van een jaar geleden is soms niet eens meer te herkennen in het jongetje dat nu bij ons woont! De boys spelen steeds leuker met elkaar en soms maken ze een tijdje geen ruzie en vertelt Tristan niet de hele tijd aan Julian hoe hij moet spelen.
Op een woensdag was er een feestje op Julians kindy waar ik met hem heengegaan ben. Hij verheugde zich er enorm op en liep er enthousiast met mij naartoe vanaf childcare. Er was veel chocoladecake en worstjes als lunch, en het was heerlijk om te zien hoe hij lekker speelde met andere kindjes en dikke pret had. We hebben ook nog een chocolade paashaas gewonnen met lootjes. Daarover gesproken: Tristan leert Duits op school wat erg grappig is. Op een dag kwam hij thuis en bleef maar zeggen 'Ich bin der Osterhase!' En hij telt vaak tot tien in het Duits met een accent dat geen Nederlands en geen Engels is.
Op het werk gaat het goed, Karla heeft het al goed naar de zin in haar nieuwe baan. Het is wat uitdagender en gelukkig zijn er ook alweer collega's waarmee het wel klikt. Zou het aan Karla liggen?
Ze is ook voor het eerst op de fiets gegaan, verder dan eerst. Op de terugweg kreeg ze een lekke band maar gelukkig vrij dicht bij huis. Haar banden zitten namelijk te strak om er zelf af te halen.
Ook bij mij gaat het goed, het is drukker geworden maar dat is eigenlijk wel prettig. En ik begrijp steeds beter waar het over gaat, ik heb een hoop geleerd in de anderhalf jaar dat ik er ben, over onze software en accountancy in het algemeen.

Vandaag was Goede Vrijdag, een lekker rustig (een relatief begrip!) ochtendje met de kids en de middag doorgebracht met vrienden Steve en Jill. Daar ook erg lekker gegeten en toen moe huiswaarts gekeerd voor een welverdiende nachtrust.
Op het moment dat ik dit schrijf is een zekere Hans uit Purmerend aan het inchecken op een vlucht naar Dubai. Daar stapt hij over naar Adelaide, waar wij hem morgenavond rond deze tijd gaan ophalen voor een gezellig weekje!

Bekijk foto's

PostHeaderIconNieuwe start

We kregen een heuse verassing ergens in de afgelopen 2 weken. Een forse doos vol lekkere Hoegaarden biertjes werd bij ons afgeleverd. Wat bleek, deze was ons kado gedaan door een NL stel dat we via ons blog kenden gezien ze dezelfde plannen hebben. Vorig jaar zijn ze een avondje bij ons over de vloer geweest en beloofden ons toen lekkere Belgische biertjes als ze over zouden komen, aldus was dit een voorafje! Erg leuk en lekker, dus bij deze nogmaals: dank jullie wel Jorien en Michael!!!

Vorige vrijdag kreeg ik een verontrustend vroeg telefoontje van mijn vader. Hij deelde ons mee dat mijn moeder gedotterd was de avond ervoor.... Dat was een aardige schok en maakte ons gelijk weer duidelijk hoe ver we van NL af zitten in dit soort situaties. Gelukkkig was de operatie goed geslaagd en hoefden we ons niet teveel zorgen te maken. Maandag heb ik even telefonisch contact gehad en inmiddels is ze nu weer thuis.

Afgelopen weekend was een sportief weekend. Zowel Laurens als ik hebben lange fietstochten gemaakt (resp. 120 en 80km). Heerlijk afzien!

Tristan had ook nog een leuke opmerking. Laurens had net even wat deo opgespoten in onze badkamer toen Tristan bij ons binnen kwam en constatereerde: "Papa daar binnen ruikt het wel lovely!"

Laurens had afgelopen week ook een 10min. gesprek gehad met de leraren van Tristan. We zijn heel trots op ons ventje: alles gaat goed (lezen, rekenen en het hebben van sociale contacten). Ook met Julian gaat het goed. De laatste tijd lijkt hij rustiger te worden en is hij steeds vaker gezellig en niet boos.

Afgelopen week stond ook in het teken van afscheid en een nieuwe start. Op dinsdag had ik een afscheids lunch bij mijn werk. Ik werd zeer in de watten gelegd en kwam met veel kadootjes thuis. De woensdag was echter echt mijn laatste dag. Ik was blij dat de lunch al een dag eerder had plaatsgevonden, want deze dag moest ik nog 2 ingewikkelde processen doornemen met de persoon die het van me overneemt. Uiteindelijk ging ik pas richting huis om 18.45.

De dag erna begon mijn nieuwe functie op het hoofdkantoor. Inmiddels heb ik er 2 dagen opzitten, en heb ik het al goed naar mijn zin. De persoon die ik vervang gaat met pensioen, dus ik moet nog even alle informatie uit hem halen voor hij vertrekt. Het is allemaal iets minder joviaal als op mijn vroegere werk, maar hier zal het ook nog wel wat meer loskomen.

Deze blog houd ik het verder even kort, want na deze intense week ben ik aardig vermoeid...

Vergeet niet het nieuwe You Tube fimpje te bekijken, met geluid!

Bekijk foto's

PostHeaderIconNazomeren

Het eerste weekend na het vorige bericht was een lang weekend. De maandag was vrij omdat het Adelaide Cup day was. Er is één belangrijke paardenrace per jaar en die is in Melbourne, maar niemand in Adelaide vindt het erg deze dag ook vrij te hebben.
Op zaterdag hadden we een feestje van Kiara, het dochtertje van Neil die we twee jaar geleden ontmoet hadden op de camping bij de Murray River en waar ik nog weleens mee fiets. Dat was in een heel mooi park vlakbij dat we nog niet kenden, dus dat was dubbel leuk.
Op de zondag zijn we er lekker op uit getrokken. We zijn naar het strand in Port Elliot geweest, waar de kinderen heerlijk hebben gespeeld. Na een lunch daar zijn we naar Second Valley gegaan waar nog een heel mooi strand is. Daar was ook een collega van Karla, die een surfplank had gekocht. Helaas was dat er eentje voor gevorderden (kleine plank, klein zeil) en ook Karla kreeg die niet aan de praat. Ze stond wel even maar de wind was gewoon te zwak en de plank zonk.
Ter afsluiting van een heerlijke nazomerse dag hebben we gegeten in Normanville, wat erg lekker was. Boven verwachting zelfs voor een pubmaaltijd.
Op de vrije maandag kwamen Margot en Andrew langs met hun kinderen Tristan en Bronte. Dat was zoals altijd erg chaotisch en ook erg gezellig. De kids hebben zich vermaakt in het zwembad terwijl de volwassenen stukjes gesprek voerden. Die middag ging ik lekker fietsen met Neil.

De donderdagen ben ik volgens zomerse traditie weer voor dag en dauw (kwart voor vijf) uit de veren gegaan om met collega Bryan om te fietsen naar het werk. Dat zijn gewoon minivakanties, door prachtige heuvels (waar je het eerste uur niks van ziet omdat de zon nog niet op is) genieten van heuvelop zwoegen, het uitzicht, de kameraadschap en de prachtige omgeving en zonsopgang. Ik word ook weer wat sterker, dus dat is erg leuk. Laatst was het een heerlijke zestien graden al, maar als je dan aan de andere kant van de heuvels afdaalt de vallei in kan dat opeens acht zijn en dat merk je dan wel. Met de gewichtsafname wil het niet zo lukken maar zo erg is dat ook weer niet: ik zit twee kilo boven streefgewicht en direct gevaarlijk obees is dat niet.

Afgelopen weekend waren er verkiezingen. Hoewel wij niet mogen stemmen (geen citizen) heeft Karla wel geholpen met de sausage sizzle om fondsen te werven voor Tristans school. Die avond kwam Francis bij ons langs om film te kijken met Karla terwijl ik juist naar Vincent ging voor een kroegentocht. Op onze leeftijd betekent dat drie biertjes en de trein van elf uur naar huis, maar gezellig was het wel, ondanks de creperie met echt Frans personeel dat ons boven liet zitten om ons daarna te vergeten, letterlijk. Na een greenshake als ontbijt bij Vincent zijn Karla, de kinderen en ik een stukje gaan rijden zodat ik Karla kon laten zien waar ik die mooie donderdagse fietstochten maak. Daarna zijn we lekker ergens wat gaan drinken en knabbelen. Via Karla's nieuwe werk zijn we teruggereden naar ons fijne huis.
Vanwege dat werk heb ik op het werk geregeld dat ik op maandagen vroeger begin en ophou, zodat de kinderen er maar een uurtje op achteruit gaan.
De jongens gaan goed op het moment. Tristan is erg bezig met lezen, hij krijgt bijna dagelijks een woordlijst mee naar huis en een eenvoudig boekje. Ik lees die dan met hem (zoveel mogelijk hijzelf) en dat gaat wel goed. Het is leuk om te merken dat hij ook probeert te oefenen met borden langs de weg enzo. Julian wil ook zo graag naar school, dat vind ik wel moeilijk soms. Maar hij is een vrolijk jongetje gelukkig. Luisteren is dan weer niet zijn sterke kant, ik geloof niet dat hij ooit iets heeft gedaan of gelaten na één keer vragen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconNieuwe uitdaging of toch niet

En dat leuks doen, gingen we... we zijn lekker naar Monarto Zoo geweest (Laurens op de fiets erheen 70km) en ik met de kids er achteraan in de auto. Het was prachtig weer en 28graden. Aangezien het een dierentuin is met een groot oppervlakte hebben ze bussen rijden en alleen dat vinden de kids al prachtig. Julian was ook weer in goede doen, en liet weer eens wat achter op de toilet in plaats van in zijn broekje. Het was dus een leuke en gezellige dag die werd afgesloten door een pizza van Grumphy's.... erggg lekker.

De avond ervoor deden we ook nog iets speciaals want in Coromandel Valley, ca 15 min hier vandaan werd er op een oval op een groot scherm een kinderfilm (Monsters University) uitgezonden. Natuurlijk moest het hier donker voor zijn en dus startte de film pas om 20.00u. Zowieso had iedereen stoeltjes, picknick kleden, zitzakken en voldoende eten meegenomen, maar gezien de harde wind was iedereen goed voorbereidt met extra dekens tegen de kou. De kids hadden het goed vol gehouden en om 22.00u was iedereen nog wakker. Helaas was dat op de weg terug naar de auto wat minder het geval want Tristan liep met z'n volle gewicht tegen een houten bankje aan en huilde alles bij elkaar. Ons mannekke toch.... Maar overal een top avondje.

Ook afgelopen weekend leuke dingen ondernomen. Zo heb ik met de kids grote dragons gemaakt van kartonnen dozen en deze een dag later geschilderd. Laurens is met de kids lekker gaan fietsen, terwijl ik tijd had me voor te bereiden voor een job interview waarvoor ik was uitgenodigd. Niet lang daarna ben ik lekker op de fiets gesprongen voor een rondje van 50km met een paar flinke klimmetjes. Ik had een nieuwe weg gekozen, maar kwam erachter dat er maar liefst 4km onverhard wegdek in zat. Op een racefiets is dat niet echt lekker. Deze weg had echter nog een nadeel, de hoogte die ik juist daarvoor geklommen had, daalde ik via de onverharde weg af en dat betekende dat ik afdaalde met maar liefst 18%, dat was echt heel eng, gelukkig ben ik overeind gebleven en heb ik thuis weer een mooie rit op Strava kunnen opladen.

De dag erna zijn we de stad in gegaan waar op het moment het Fringe festival bezig is en ook de Clipsal (auto race midden in de stad). Alle shows van de Fringe zijn erg duur, maar toch is het leuk om even rond te kijken, de sfeer op te nemen en natuurlijk wat te eten. Met Julian ben ik ook even in de bots autootjes geweest en dat viel wel in de smaak. 's Middags heeft Laurens vrijwel dezelfde route als ik afgelegd op de fiets en hij vond het ook best scarry. Ik heb, terwijl hij op de fiets zat, als echt goede huisvrouw even een ouderwetse Tomatensoep met ballen in elkaar gedraaid, het viel gelukkig ook in de smaak.

Afgelopen maandag had ik dus een job interview voor een positie bij hetzelfde bedrijf maar dan op het hoofdkantoor, natuurlijk voor een beter salaris, wat meer uitdaging en meer op mijn niveau (Accounting Clerk). Het gesprek ging goed en dus was ik positief. Wel ben ik terughoudend om mijn leuke, maar erg drukke baan van nu op te zeggen. Ik heb het hier erg naar mijn zin, heb leuk werk, leuke collega's, leuke clienten, een flexibele baas en het is slechts 20min van ons huis. Toch biedt deze nieuw baan dus meer uitdaging en wellicht meer mogelijkheden voor de toekomst. Gisteren werd ik opnieuw uitgenodigd om vandaag nog even te komen praten. Feit is dat het hoofdkantoor niet zo flexibel is. Aldus moet ik mijn flexibele werkschema opgeven. Enige optie die ze me bieden is een werkweek van 35u ipv 38u waardoor ik elke vrijdag om 2u richting huis kan om de kids lekker vroeg op de halen. Wel moet ik dus wat salaris inleveren en ook de maandag kan ik dan de kids niet vroeg meer ophalen en is de reistijd ca 30min enkele reis langer... zoals je leest allemaal dilemma's. Toch om deze redenen de baan niet nemen kan eigenlijk ook al niet meer, wil ik mijn kansen bij dit bedrijf niet teniet doen. Dus waarschijnlijk is de keus al gemaakt, al maakt het me wel verdrietig ten opzichte van mijn huidige baan en vooral de collega's en clienten. Iemand nog tips?

Bekijk foto's

More Entries >>


YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
All Pictures
Koperdriehoek (34)
Moe what else is new (23)
Wallace and grommets (25)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Sleepover (19)
Hoog bezoek no2 (34)
Wisselend succes (20)
Nieuwe start (20)
Nazomeren (23)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Achter de rug (14)
Niet zonder ongelukken (27)
Heet onder de voeten (50)
Happy New Year (40)
Party animals (19)
Autojacht (25)
De ultieme test (24)
Queen or King of the Mountain (14)
De dubbele 21 (19)
Late arrival (29)
Open deur (29)
Dutch Tall Ships (30)
Waterschade (23)
De bumper bummer (21)
Just add water (16)
Koala ervaring (18)
Quite a shock (17)
Eerste diploma (32)
Technicolor (9)
Eerste keer (34)
Heen en heen (45)
Mildura (14)
39 (15)
Kapot (18)
Racen (10)
Hairy fairy (11)
Tien (9)
Onkaparinga (26)
Fietsfestijn (21)
Performance enhancement (21)
Highway to the crumbs (6)
Jingle all the way (49)
Buurten bij buren (16)
Het leven een feest (12)
In drieen (20)
Pitstop (19)
Filmpje (16)
Out camping (35)
Amy oh my (13)
Badkamergeheimen (18)
Kamperen en snoeien (14)
Ride to work (18)
Hoog bezoek (16)
Stijgende lijn (29)
Halfvol (14)
City to bay (14)
Back in the Saddle (15)
In aantocht (14)
Vouwfiets (7)
Fietsen geeft vleugels (26)
Lady Luck (6)
Harder dan alles (16)
Party time (21)
Pyjama drama (28)
Etappekast (16)
Michelinmannetje (13)
Naar de kraaien (10)
Van eigen bodem (18)
Kastje en muur (15)
Waar is de vakantie (33)
Laurens zonder L (25)
Logeerpartijtje (10)
Farewell (15)
Kiezen met verstand (14)
Baanvak en wissel (10)
Zijn en of haar gangetje (12)
Gelijk prijs (10)
Out with the new (22)
Met blijdschap (9)
Stuivertje wisselen (12)
Paasplaatjes (24)
Egghunt (3)
Egg Hunt (0)
Verhuizen en vallen (17)
Corkscrew Revanche (14)
Mount Lofty Challenge (11)
Summer in the city (12)
Willunga (11)
Bramen (15)
Aan het werk (14)
Filterzand (9)
Lustrum (10)
Werkweek (8)
Feestdagen (22)
Breekt zo lekker de week (18)
Geen roze bril (8)
Op de lange latten (48)
Duizend duizendpoten (47)
Climb that bridge (13)
Zevenmijlslaarzen (18)
Eerste tweede laatste (29)
Gaan en komen (17)
Bikkel op bezoek (16)
Entertaining (12)
Amys Ride (17)
Van huis naar thuis (15)
Goed op weg (8)
Schoon genoeg (9)
Thuis maar dan anders (25)
Kleurrijke week (10)
Magpie swoop (21)
Little brother (12)
Downs maar vooral ups (15)
De pot op (5)
Teveel nieuws (13)
Kaasfondue (21)
Moeder en kind (19)
LAT Relatie (22)
Overlopers (17)
Chillen (9)
Kijken naar de koers (5)
Snotneusjes (15)
Dat kon je wel zien (16)
Lijmpoging (16)
Steeds slimmer (9)
Daar zij licht (11)
Lopende zaken (9)
Het vliegt voorbij (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
De conferentie van Auckland (3)
Housewarming en andere feestjes (9)
Een zalig paasfeest (27)
Australialia (11)
Een man met een missie (17)
We zitten er warmpjes bij (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Brokkenpiloot (21)
Een beetje van alles (12)
Zware jongens (14)
Bergbeklimmen (17)
De gemotoriseerde mens (13)
Bijna maar toch niet (13)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Tour Down Under (10)
De zoo en zo (29)
Lekker weg in eigen land (48)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Happy Holidays (25)
Er is er één éénjarig (46)
Begin Pauze Einde (12)
Merry Christmas (7)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Huis nummer 14 (16)
Strand en park (10)
32 lentes en lente (14)
Nice work (27)
Sedunary (13)
zwart (34)
Week2 (21)
Diversen 1 (27)
Tranenparty (9)
test (5)
All Entries
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we geïnteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.