PostHeaderIconJan Splinter

Julian was helaas nog niet helemaal klaar met zijn 'behavioral issues'. Het was alle zeilen bijzetten om een en ander in goede banen te leiden!
Wat niet echt hielp is dat de school had besloten een paar stappen terug te zetten in de evolutie van het onderwijs. Ze hadden een heus George W. Bush-achtig three-strikes beleid geïntroduceerd.
Er zijn wat echte ettertjes op school die dingen slopen enzo en dus was het vanaf nu zero-tolerance. Helaas vang je daar ook jongetjes mee die sociaal niet zo handig zijn soms, een beetje heethoofdjes zijn en die zich laten ophitsen door andere jochies. Julian dus.
Als je teveel briefjes meekrijgt moet je een dag in het kantoor van het schoolhoofd zitten en bij nog een paar zelfs een dag thuis. Julian heeft nu twee dagen bij het hoofd gezeten en de stress liep dus fijn op thuis.

Praten, praten, praten maar gelukkig gaat het in de klas eigenlijk erg goed, hij is alleen een beetje te uitbundig in de pauzes. Het heeft (zei ik vorige week ook maar hoop doet leven) wel effect gesorteerd, ons 'parenting' en hij is de laatste week een modelkereltje eigenlijk. Toch weer een sprongetje?

De mannen hadden allebei rapporten mee en die waren dus goed, ook wat Julians houding betreft.
Tristan heeft bij alles een verhaaltje over hoe goed hij is, en hoe sociaal en hoe goed alleen en in groepsverband. De leraren bedanken hem dat hij bij ze in de klas zat en het was een genot enz. Daar zijn we natuurlijk trots op!
Dat Tristan zoveel dingen snel leert heeft echter ook een keerzijde: hij raakt enorm gefrustreerd als iets een keer niet in één keer lukt!
Gek genoeg kan hij dus veel maar moet leren dat je dingen soms ook moet leren...

Aan het begin van de afgelopen periode zijn we met de Whites (Margot, Andrew, Tristan en Bronte) naar St Kilda geweest. Dat was nieuw voor ons, maar er is een grote speeltuin en een mangrove waar je doorheen kunt wandelen over vlonders.
Dat was erg de moeite waard en het was een prachtige, zonnige dag. De speeltuin was spectaculair genoeg om onze eigenlijk iets te grote kinderen nog te boeien.

Door alle stress van het gezinsleven ('maar je krijgt er ook veel voor terug') moest ik er even uit, dus vroeg ik Michael of hij te porren was voor een pint. Ik moest natuurlijk praten als Brugman om hem zover te krijgen maar het is uiteindelijk gelukt en de pint smaakte uitstekend maar vooral de afleiding en gezelligheid deden me goed.

Op het werk is het wel leuk op het moment: de ATO (Australische belastingdienst) heeft per 1 juli grote wijzigingen doorgevoerd omtrent rapportage van betaling van salarissen en belasting (zeg nou zelf, klinkt enig toch?).
Ons bescheiden bedrijfje blijkt een stuk beter voorbereid dan de grote jongens, wat een voldaan gevoel geeft want we hebben ook hard gewerkt.
Het traditionele End of Financial Year Dinner was erg gezellig maar deze keer dus ook een beetje stilte voor de storm.
O ja, ik was nog ergens jarig, bedankt aan allen die daaraan dachten! Ik werd wakker met Karla en twee lief meezingende jongetjes en dan heb je het grootste cadeau eigenlijk al te pakken (ik word milder op mijn oude dag denk ik).

Verder is er gebowld (wat Tristan onder begeleiding van veel tranen niet zomaar bleek te kunnen); hout gehaald voor de kachel; een nieuwe telefoon (zelfde model maar de camera was stuk) besteld, ontvangen, retour gestuurd, herontvangen en ingericht; zwemles gedaan; footy gespeeld; massage genoten (Karla); en maar liefst twee schakelkabels van mijn fiets tegelijk gebroken.

En zo komt Jan Splinter wel weer door de winter!

Bekijk foto's

PostHeaderIconLazy Sundays

Het is winter hier, en dus het seizoen om gezellig in het bos een vuurtje te stoken. We hadden daartoe afgesproken met de Adelaidse connectie, maar bij aankomst bleek dat de prachtige, lange zomer ervoor had gezorgd dat het vuurverbod verlengd was.
Om al het meegebrachte eten eer aan te doen zijn we toen maar bij ons thuis gaan eten. Michael had tien rollen sushi met zalm gemaakt! Julian en ik hebben er daarvan denk ik zo'n negen verorberd.

De volgende dag was het moederdag, met een ontbijtje en kopje koffie op bed voor de moeder in huis. Ik heb de jongens meegenomen naar Tristans footy wedstrijd zodat Karla lekker rustig wakker kon worden. Verder zijn we die dag lekker lui thuisgebleven, met croissantjes als lunch.
Ook heb ik marmercake gebakken, voor het eerst met Julian.

Julian had een paar dagen achter elkaar Naplan op school, dat is een soort Cito-toets die elke twee jaar gedaan wordt om voortgang te meten van kinderen en de school.
Julian zag ertegenop en dus hebben we een beetje geoefend en Julian vooral geleerd dat hij gewoon rustig de vragen moest lezen en dan zo goed mogelijk antwoorden. Dat lukte wel goed.
Het resultaat hebben we nog niet maar dat maakt me ook eigenlijk niet zoveel uit. Dat hij het kalm en serieus aanpakte vind ik erg goed van hem. Leren is voor hem nou eenmaal niet zo makkelijk als voor zijn grote broer.

De antieke laptop die dienst deed als media PC achter de televisie is eindelijk vervangen door een muisstille mini PC. Ik ben op het dak gekropen om van bovenaf een netwerkkabel in de spouw te leiden, met Karla vissend naar de kabel. Zo hebben we knap snel internet op die plek voor lekker vlot streamen van de Giro.
Die was alleen op Eurosport te volgen en daar heb je betaalzender Foxtel voor nodig. Ik heb een tweeweeks proefabonnement afgesloten en kon het dus fraai volgen.

Met de kinderen hebben we ook een tijdje gekeken naar de royal wedding. Daar kwam geen eind aan en dan was er ook nog eens geen kiss the bride!

Karla is lekker wezen eten en heeft een filmpje gepakt met Margot. Ook vond ze nog tijd om haar mini-sjoelbak project af te maken.

Tristan heeft een flinke sprong gemaakt in Footy (Australian Rules Football), hij is best goed aan het worden. Dat mag natuurlijk ook wel, aangezien hij volgens zijn eigen planning over tien jaar prof is.

En alweer hadden we een lekker luie zondag. Lekker met de houtkachel aan en wat puzzelen enzo.

Vorig weekend had Karla twee dagen cursus in het kader van haar vrijwilligerswerk als atletiek coach. De mannen hebben die gelegenheid benut om (alweer) lekker sushi te eten als lunch.
Julian wilde heel erg graag eens KFC eten en dat hebben we op zondag gedaan. Eigenlijk helemaal niet lekker, wat een vette troep.

Verder, je raadt het, was ook dat weer een luie zondag. Op de laatste dag van het Foxtel proefabonnement kon ik mooi een stuk van het Rugby Sevens toernooi in London kijken, heerlijk.

Aan alle luxe kwam voor Julian even een eind in de afgelopen week, want hij is een beetje te vaak stout bij de opvang, op school en thuis. Dat is uiteraard nooit zijn schuld, maar de hele wereld zit op een dusdanige manier slecht in elkaar dat alleen hij daar het slachtoffer van is.
Aan ons de schone taak om met hem te blijven praten om hem duidelijk te maken dat het toch echt zijn houding is die dingen kan veranderen. Na oeverloos voorwaarden stellen was hij nu een toetje en een basketbal wedstrijd kwijt. De volgende stap na vragen en dreigen is tenslotte doen...
Hopelijk helpt het! De eerste tekenen zijn veelbelovend.

Puzzelen heeft hij van zijn moeder, maar van wie hij stout zijn en boos zijn op alles heeft, geen idee...
Misschien dat mijn moeder daar iets van weet, zij leest dit gelukkig niet in het ziekenhuis. Ze liet ons even goed schrikken maar door goede zorgen van medici en vooral mijn zus is ze inmiddels weer lekker thuis.

Julian had twee dagen na zijn gemiste wedstrijd wel alweer basketball training en dat vindt hij erg leuk.
Tristan had de tweede ronde gehaald van de cross country loop wedstrijd en ging daar met Karla heen op donderdag. Hij werd 83ste van zo'n 200 kinderen, die dus allemaal bij de eerste zes zaten van de eerste wedstrijden. Goed gedaan dus en een leuke ervaring.

Bekijk foto's

PostHeaderIconGrampians

Alweer een maand voorbij en natuurlijk weer veel beleefd.
Julian wil al lang erg graag een huisdier, maar met twee banen zien wij honden en katten niet zo zitten. Ook weten we precies hoe het afloopt met de plechtige belofte dat hij er zelf voor zal zorgen.
Als compromis hebben we twee goudvissen voor hem gekocht. Het mannetje natuurlijk helemaal verguld. Ondanks dat we de precieze aanwijzingen opvolgden, was er de volgende dag al eentje dood!
Maar de andere gaat nog steeds goed en Julian geeft hem elke dag eten.

Die eerste zaterdag zijn Karla en ik 's avonds lekker luxe uit eten geweest. We hadden van ons bezoek aan Nederland nog een bon voor een superluxe restaurant in de botanische tuin van Adelaide, die we hadden gekregen van Matthijs en Marjorie (superlief!).
Om het nog luxer te maken hebben we de kinderen laten logeren bij hun vriend Spence, en hebben wij lekker een nachtje in een hotel doorgebracht. Ondanks dat we allebei doodmoe waren, hebben we er toch heerlijk van genoten.
Momenten met zijn tweetjes zijn veel te zeldzaam!

Alle andere weekenden ben ik bij stukjes en beetjes ook aan het werk geweest met klussen aan mijn projectje, van de houtfoto van vorige keer. Dat is nu af: het is een 'fridge slide' met kooi eromheen.
Door een extra vloer te maken kon daar rails aan vastgemaakt waardoor de koelkast nu naar buiten kan 'sliden' voor betere toegang op kampeertrips. De kooi eromheen zorgt ervoor dat je er bagage tegenaan en op kunt stapelen zonder de beweging onmogelijk te maken.
Ik ben erg tevreden over de netheid van het resultaat!

Helaas was ik niet op tijd klaar om de zaak al te testen op ons kampeertripje naar de Grampians.
Op de weg daarheen hoorden we een knal en stopten om te zien wat dat was. We dachten een lekke band, of een tak geraakt met de dakdrager ofzo.
Twee dames die stopten wisten te vertellen dat het een afgebroken dynamopoelie was (als het internet 'alternator pulley' goed vertaald heeft tenminste!).
Daarmee kun je niet door, dus de auto ging met de auto verder. Ik reed mee met de takelwagen, de rest ging per taxi naar het volgende dorp.
Daar hadden we het grote geluk bij een ongeluk dat er laat op zaterdag nog een zaakje open was dat het onderdeel had èn het er direct op kon zetten! Waar wij dachten twee van de vijf dagen vakantie te moeten wachten, bleef de schade beperkt tot drie uur en een stevige deuk in het vakantiebudget.

We hebben in de Grampians mooie ritten gemaakt (ook onverhard, het blijft geweldig op wat voor plekken je kunt komen met 4x4). Ook hebben we wandelingen gemaakt en Aboriginal rock art bekeken. We hadden een mooie camping met een hele hoop brutale kakatoe's.
Het was maar een korte vakantie maar het is altijd heerlijk om in de Grampians te zijn.

Het weer was tot vorige week geweldig. Het bleef maar zomer, terwijl we al twee maanden in de herfst zaten.
Maar nu is de winter dan eindelijk aangekomen. Het is koud en nat en guur en we hebben vanavond voor het eerst ook het vuurtje weer aan.

Natuurlijk is er ook sportief nieuws: Julian heeft nu op donderdagmiddag basketbal training op school. Hij vindt het vooral leuk eens iets te hebben wat Tristan niet ook doet, en waar Tristan dus ook niet automatisch beter in is.
Tristan heeft ondertussen meegedaan aan een twee kilometer cross country hardloop wedstrijd tussen een paar scholen uit de regio. De eerste zes gingen door en meneer werd vierde, van 99 kinderen!
Hij gaat nu begin volgende maand tegen andere kinderen uit een grotere regio die zich ook gekwalificeerd hebben.

In ander nieuws liet mijn gezondheid het een beetje afweten, ik was al weken moe en had een heel pijnlijke neus. Na uitgebreid consult bij dokter Google besloot ik dat het rhinitis was. Daarbij zou neusspray met corticosteroïden helpen, en dat blijkt nog het geval ook.
Nu moet ik alleen erg oppassen bij de dopingcontrole want ik heb van dokter Google geen attest gekregen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconWielen

Aan het begin van de maand hebben we voor het eerst gestemd. Dat is hier verplicht omdat er anders niemand geïnteresseerd is in welke nieuwe samenstelling de bestuurlijke incompetentie krijgt.
Ik heb al eerder gezegd dat het niveau van de politiek hier echt bedroevend is.
Om het leed te verzachten verkopen ze altijd worstjes bij het stemlokaal die ze 'democracy sausage' noemen, dat is dan wel weer een grappige Australische traditie.

Ik had ook een gesprekje met de juf van Julian (die vorig jaar de juf van Tristan was), die gaat goed vindt ze. Hij loopt alleen een beetje achter met schrijven.
Karla bereidt elke dag huiswerk voor hem voor dat bestaat uit sommetjes en een schrijfopdracht. Hij doet dat braaf en je ziet dat hij erdoor vooruit gaat.

En hij heeft met Karla ook zijn sportieve prestatie van vorige keer nog overtroffen. Ze zijn met zijn tweeën helemaal naar de stad en terug gereden, 40 kilometer met een stevige klim aan het eind!

Ik heb ook een tien-minuten-gesprekje van drie kwartier gehad met de praatgrage lerares van Tristan. Ook hij gaat erg goed en voor hem hoef je geen huiswerk te verzinnen, hij doet het zelf wel.
De afgelopen week heeft hij hard gewerkt aan een werkstuk over lemon sharks. Daar is hij dan trots op en vertelt zonder einde over al zijn beslissingen bij het maken.

De nazomer is niet te geloven hier.
Het was deze week drie dagen op rij meer dan 30 graden, ruim een maand in de herfst! Dat is ook voor hier uitzonderlijk. Het is ook al maanden droog, waar iedereen over klaagt die niet de eerste decennia van zijn leven in Nederland heeft doorgebracht.

De afgelopen maand was het ook zover dat Karla haar nieuwe fiets kon ophalen! Dat klinkt simpeler dan het is, want je wordt in ruim een uur tijd helemaal goed op de fiets gezet voor je hem meekrijgt.
Het is een supermooie fiets met een electronische groep en de eerste records zijn al gesneuveld. Wat wil je ook als je een snelle vrouw op een snelle fiets zet...

Minder sportief is het Australische cricket team. Die hebben in Zuid-Afrika geprobeerd de bal een beetje bij te schuren zodat die meer draait, wat moeilijker is voor de slagman.
Dat mag niet en het nieuws is er dagenlang door gedomineerd. Een paar veelbelovende carrières zijn nu ten einde, dat krijg je als je vals speelt.

Karla's nieuwe wielen waren niet de enige... dat komt zo:
We waren met vrienden naar een four wheel drive terrein waar we drie dagen met Pasen hebben gekampeerd. We kwamen aan in het donker en moesten achter de eigenaar aan rijden naar de tentplek.
Dat was meteen al ruiger terrein dan we ooit hadden gedaan!
Behalve lekker kamperen en de kinderen laten klimmen en aanrommelen, hebben we ook verschillende ritten gedaan waarbij we onze grenzen goed hebben verlegd en de auto beter hebben leren kennen.
Het bleek bijvoorbeeld dat we meer ruimte onder de auto hebben dan we dachten. Het is goed om te zien dat dingen die eng aanvoelen met beleid toch goed gaan. Dat weet je dan weer voor een volgende keer.

Niet alles ging goed helaas: na een steil stukje dacht ik dat de weg vlak was, maar er zat een diepe kuil in die ik niet zag. Daar ging ik te hard doorheen en met superzachte banden (voor de grip) was het de velg die de klap opving, en scheurde.
Dat was even balen maar met het reservewiel kon de vakantie wel door.
Eenmaal thuis heb ik voor een zacht prijsje vier nieuwe wielen kunnen kopen, omdat veel mensen ze eraf halen voor stalen wielen en dan niks meer doen met het lichtmetaal.
De band bleek nog goed, dus we hebben nu nog een paar reservewielen in huis voor als het nog eens gebeurt.
En voor de river crossings die we tegen kunnen komen in Victoria hebben we nu ook een snorkel.

En tot slot: ik ben gestopt met facebook. Ik had altijd al moeite met het feit dat je door zoveel oeverloze onzin heen moet om de paar interessante dingen te zien maar met sommige mensen had ik alleen daar contact.
Maar nu de schaal duidelijk wordt waarop Mark verkoopt wat ik leuk vind, zodat ik daar des te beter mee gemanipuleerd kan worden vind ik het mooi geweest.

Bekijk foto's

PostHeaderIconDenen

We zijn alweer een weekje te laat. Excuses, maar er is een goede reden voor: het leven kwam ertussen.
Er is weer van alles gebeurd, en om met het slechte nieuws te beginnen: Karla is van haar fiets gekegeld toen ze naar het werk reed. Het gaat inmiddels weer goed maar ze had best een smak gemaakt, tegen een aanhanger.
Het verkeer naast de fietsstrook stond stil vanwege de spits, en men liet een gat voor afslaande auto's. Die denken dan altijd: "Mooi, daar pas ik doorheen dus ik hoef nergens meer op te letten". Dat is levensgevaarlijk voor fietsers omdat je dat gat niet ziet, dus we zijn erop bedacht.
Maar deze keer stond er ook een auto aan de andere kant en Karla keek of die niet voor haar zou invoegen. Daardoor zag ze de afslaande auto te laat.
De blijheid dat ze de auto net miste was snel voorbij toen ze op de aanhanger dreunde.
Afijn, samen naar het politiebureau en de dokter, die gelukkig zei dat er behalve blauwe plekken en schaafwonden niet zoveel aan de hand was.
Ze is wel lekker een dagje thuisgebleven.

Toen kwam nog de nasleep van een offerte voor de schade, gezeur met verzekering en wat daar bijhoort maar het eindigt met goed nieuws:
Karla krijgt een redelijk bedrag voor haar 5 jaar oude fietsje (die is total loss) en dat wordt in een erg mooie nieuwe fiets gestoken! Die hebben we vorig weekend besteld en nu is het wachten op levering.
In een later blog meer, met foto's natuurlijk.

Wat is er verder nog gebeurd?
Julian had nog iets tegoed omdat ik met Tristan naar cricket was geweest. Hij koos monster trucks. We hebben er samen een leuk avondje van gemaakt met veel spektakel, lekkers en een souvenir. Ik vond het wel grappig om eens te zien in het echt, maar Julian vond het helemaal prachtig en dat was heerlijk om te zien.

Ik fiets en train me suf, en maak mooie tochten op weg naar het werk op donderdagen (dat past het best in ons weekschema). Laatst had ik wel zo ongeveer het maximum wat ik voor werk kan doen: 75 kilometer met 1500 hoogtemeters (vrijwel even veel als je doet bij de Mont Ventoux beklimming).
Ik zie dan mooie zonsopgangen, vergezichten met benevelde dalen en wilde dieren.
En ik train op dinsdagochtend ook nog. Karla loopt nog steeds hard, dus we staan allebei twee keer veel te vroeg op in de week (tegelijk wegzijn kan nog niet).

En verder: we zijn weer eens bij de golfclub gaan kijken. Alleen James de barman was er maar die is erg leuk. Verder zie je dat het publiek van uit 'onze tijd' eigenlijk niet meer komt op vrijdagen. Net als wij.

Na het Nederlandse bezoek van de vorige keer (Willem Jan en Annemieke waren net op tijd thuis voor de vrieskou na nog een lange reis door Nieuw-Zeeland) was het alweer tijd om naar het vliegveld te gaan: mijn zus Esther en haar vriend Lars kwamen aan uit Denemarken.
Het was een beetje gek eerst om Engels te praten maar anders verstaat Lars, een Deen, er niks van. We zijn op vrijdagavond met ze uit eten geweest en hebben ze in het weekend wat van de omgeving en de stad laten zien.
Bij het zoeken naar koala's klonk er opeens een knal in het doodstille bos en spontaan viel er een boom om met veel gekraak. Een bijzondere ervaring!
We zagen wel koala's, maar niet van zo dichtbij als we zouden willen. Op de terugweg naar huis kwam dat goed: er zat er een in een lage boom pal naast de weg! Die begon wat kabaal te maken om ons te intimideren en weg te krijgen, maar omdat je dat nooit meemaakt en ze niks doen verder, had dat averechts effect.
Na het weekend vertrokken de 'Denen' voor nog wat reizen door Australië, waar ze inmiddels alweer mee klaar zijn.

Verder hebben we nog wat geklust: ik heb stroom van zolder naar de garage aangelegd voor muziek in de garage (dat klust lekkerder), en we hebben een klein terrasje gemaakt in de voortuin waar we lekker kunnen zitten op twee stoelen met een kopje koffie om naar de zonsondergang te kijken.
En we zijn naar een bos gereden om de winchrope (de lierkabel, maar dat klinkt te raar omdat ik nooit met dit soort dingen bezig ben geweest in Nederland) strak op de rol te winden.
Ook hebben we de kettingzaag even getest, en dat werkt.
Allemaal stapjes voor ruige off-road avonturen...

Afgelopen vrijdag hebben we in plaats van deze tekst te produceren weer eens gezellig gegeten met Jorien en Michael. Die hadden we al een tijd niet gezien omdat ze ook veel bezoek van over de grens hadden. En als ik zeg gegeten bedoel ik natuurlijk ook vloeibaar lekkers, van brouwerij Little Creatures.

De kinderen gaan eigenlijk erg goed, ze hadden afgelopen weekend allebei een middag een vriendje over de vloer. Omdat het nog warm was (ondanks de herfst) kon er lekker in het zwembad gespeeld worden.
Op school doen ze het ook goed. Wel begin je te merken, vooral bij Julian, dat de huidige 'term' alweer een tijdje duurt en dat de moeheid er een beetje insluipt.
Voor Tristan begint footy weer, vanavond heeft hij de eerste training. Julian had daar geen zin meer in en wil liever in het weekend fietsen met Karla. Ze zijn afgelopen weekend de hele heuvel van ons huis naar de stad afgedaald en weer opgeklommen! Dat is een hele prestatie voor een knulletje van acht!

Bekijk foto's

PostHeaderIconStrikers kampioen

De afgelopen maand ben ik voor de eerste keer alleen met Tristan naar een sportwedstrijd geweest. Het cricket team, de Adelaide Strikers, speelde tegen de Hobart Hurricanes in de Big Bash League (BBL). Dat is een lekker spectaculaire toestand die elk jaar populairder wordt en de meeste kinderen vinden het geweldig.
Het was natuurlijk een hele belevenis voor Tristan en de Strikers werkten mee door de wedstrijd nipt te winnen.

De avond erna was ik alweer op pad: nu naar het vliegveld om Willem Jan en Annemieke op te halen. We hadden ze gevraagd wat chocola mee te nemen maar we hadden er niet op gerekend dat ze voor een tekort in Nederland zouden zorgen!
Voor de kinderen hadden ze ook nog heel veel lego mee, waar Willem Jans bijna volwassen zoon niet meer mee speelt. Helemaal geweldig natuurlijk!

Het was erg warm, tussen twee dagen van 40 graden in was het ook 's nachts nog 27.
Door de hitte was ook de Tour Down Under toertocht afgelast en de etappes werden ingekort of startten vroeger.

De gasten moesten daar even aan wennen maar een zwembad helpt daarbij aanzienlijk.
Air conditioning zou dat ook doen, maar 42 graden vond onze installatie een goed moment om er weer mee op te houden. En helaas kon de reparateur niet meer voor het snikhete weekend komen.

We hebben met Willem Jan en Annemieke een dagje Tour Down Under gedaan in McLaren Vale en Willunga (handig, een seven-seater auto!).
De jongens zijn nu helemaal zelf Willunga Hill naar boven gefietst en waren daarmee zo ongeveer de jongsten die dat deden. Ze werden luid aangemoedigd door iedereen langs de kant en met verhitte koppies maar zonder hulp kwamen ze boven.
Superstoer vind ik dat, het is een pittige klim!

De volgende dag was voor Tristan weer sportief: 'we' hebben de Waterfall Gully to Mount Lofty hike gedaan. Vier kilometer supersteil omhoog wandelen, en bij 37 graden. Julian en ik offerden ons op om de wandelaars beneden af te zetten en dan boven weer op te wachten met de auto. Het viel niet mee maar iedereen kwam boven. De toeristen hadden wel wat moeite met de warmte, begrijpelijk.

Na afloop moesten ze natuurlijk nog even kennis maken met The Duck Inn (nu hernoemd tot The Duck) en de middag werd afgesloten met zwembad thuis.
Terwijl de gasten de week doorbrachten in Flinders Ranges was het voor de jongens alweer de laatste zomervakantie week. Die vrijdag was het Australia Day en dus hadden we een lang weekend dat we weer doorbrachten met de Nederlanders.
Strand en BBQ zijn traditionele dingen om te doen en we zijn nu Australiërs dus hadden we geen keus.

De rest van het weekend hebben we ook leuke dingen gedaan en de gasten flink wat van onze omgeving laten zien. Het was verschrikkelijk heet (42 graden) dus ook daar hebben ze kennis mee kunnen maken. Slapen was echt een uitdaging, met een bed dat je nauwelijks wilde aanraken.

Na het weekend bleek wat er mis was met de airco.
We waren bang dat er een nieuw lek was waardoor al het dure gas weer was verdwenen maar gelukkig was het veel simpeler deze keer. Door de hitte trok de airco iets teveel stroom en de zekering was van te lage capaciteit. Dat is nu verholpen dus we zitten weer even goed. De nieuwe zekering was aanzienlijk goedkoper dan de reparatie met nieuw gas van twee maanden terug.
En de dag viel nog minder duur uit dan we dachten. De koelkast maakte al een tijd een enorm lawaai en dat klonk precies als een kapotte compressor (zei Youtube). Maar toen ik de achterkant eraf haalde bleek er iets heel simpels te resoneren en dat was zo vastgemaakt.
Koelkast weer als nieuw, gratis!

Helaas was het na twee weekenden weer tijd voor onze gasten om door te reizen. Ze mogen nogeens terug komen! Wij begonnen het gewone leven weer in ernst, met werk en weer school.
De eerste week van school ging heel erg goed, de jongens waren positief en deden zonder morren wat er van ze gevraagd werd.
Tristan heeft nu zijn 'pen license', die krijg je als je goed genoeg schrijft en dan mag je met een echte pen in plaats van potlood schrijven. En Julian moet nu vermenigvuldigingstafels leren en vindt dat nog wel leuk ook!

Vorige week vrijdag wilden we naar de golfclub, maar omdat de Strikers hun halve finale speelden, wilde ik dat wel zien op tv. Maar op het werk bleek dat nog veel beter te kunnen: mijn baas had vier kaarten maar kon zelf niet, dus zijn wij gegaan!
En dan nog in het luxe gedeelte van het stadion dat gesponsord wordt door Audi. Het was een echte thriller die in Adelaide's voordeel werd beslist met de laatste bal. Dat bracht ze naar de finale, die ze ook wonnen! Maar dat zagen we dan weer wel gewoon op tv.

En gisteren vierden Karla en ik onze trouwdag, de elfde alweer. We zijn nu 15 jaar samen en hopen dat nog lang te blijven!

Bekijk foto's

PostHeaderIconMin of meer vakantie

Eindelijk was het zover: het werk zat erop. De laatste dag voor kerst was traditiegetrouw break-up day en er wordt die dag erg weinig gewerkt. In plaats daarvan is er veel kletsen en een luxe lunch in een restaurant.
Deze keer was er geen speciaal event zoals een helicoptervlucht of iets dergelijks maar dat hebben collega Bryan en ik goed gemaakt door na het 'werk' naar een cricketwedstrijd te gaan.

De volgende ochtend ging buurman Johnny naar de stort en er was in zijn aanhanger ook nog plaats voor wat van onze rommel. Ik dacht dat het wel aardig zou zijn om dan met hem mee te gaan om te helpen uitladen daar.
Daarna nam Johnny me mee om 'the block' te laten zien. Dat is een stuk grond dichterbij de stad dat van een vriend van hem is, hij had dat al weleens verteld. Die vriend heeft wat het waard is niet nodig en dus gebruikt een groepje Italiaanse klussers het om hun aanhangers te stallen, maar ook om daar lekker rustig in het groen te zitten met een glaasje.
En zo zat ik dus ongepland aan een ontbijt van bier en toast met salami. Ik snap wel wat er zo leuk is aan het block!

Daarna was het natuurlijk kerst, wat we op inmiddels traditionele manier hebben gevierd met een lekker ontbijtje en stapels cadeautjes onder de kerstboom. En meteen daarna druk spelen met lego.

Meteen de volgende dag hebben we ingepakt en zijn we naar de camping in Hahndorf gegaan. Tweede kerstdag, of boxing day, stelt hier weinig voor maar is wel een vrije dag.
Het was maar een half uurtje rijden, dat zijn we anders gewend. Het was een mooie camping, helemaal goed voor de jongetjes met volop gelegenheid om te fietsen, en met een zwembad, games room en springkussen. Ze hebben zich er goed vermaakt en wilden eigenlijk voortdurend op de camping blijven.
Al waren ze voor een hot dog of iets anders lekkers voor lunch nog wel over te halen. Ze hebben ook lekker veel vriendjes gemaakt.
Door Europa hadden wij te weinig vrije dagen, dus diezelfde week heeft Karla drie dagen gewerkt. Ik ben op de camping gebleven en omdat de vakantie iets te lang op zich liet wachten was ik die dagen, die ik dus vrijgenomen had, elke dag wat zieker. Op de vrijdag kon ik nauwelijks van de grond komen.
Ik was die zaterdag zo ongeveer weer beter, dus de afspraak met de Schotten om te lunchen kon doorgaan. Die waren even vergeten te melden dat ze James' ouders bij zich hadden maar dat waren gelukkig leuke mensen.

Die maandag was het nieuwjaarsdag maar dinsdag was het mijn beurt om vier dagen te werken. Zowel Karla als ik hebben alle dagen geforenst op de fiets vanaf de camping. Mooi maar pittig. En hoewel het een beetje een noodoplossing was, was het toch wel leuk om 's avonds niet naar huis maar naar de camping te fietsen.
Toen we samen weekend hadden zijn we ook nog wat mooie ritjes gaan maken over kleine weggetjes om te genieten van de prachtige omgeving in ons stukje van de wereld.

Inmiddels is alles weer bijna gewoon, al gaan de jongens nog naar vakantieopvang en niet naar school. Gelukkig doen ze daar nog steeds elke dag leuke dingen, dus dat loopt best zo.
De Tour Down Under staat weer voor de deur en deze keer gaan we, net als in Frankrijk (waar ze ook een redelijk bekend wielerrondje hebben), naar de koers kijken met Willen Jan en Annemieke!
Die komen donderdag aan en dat wordt gezellig, we verheugen ons erop. De voorspelling is wel dat ze gelijk 41 graden voor hun kiezen krijgen...

En om nog even op Johnny terug te komen: zijn tweelingbroer is eindelijk over uit Italië voor een paar weken. Toen Johnny gebeld werd met het nieuws kon hij alleen een ontroerde snik uitbrengen en hij gaf de telefoon gauw aan zijn vrouw.
Inmiddels hebben we Enrico en zijn reisgezel Lorenzo ook ontmoet. En dat was weer Italiaans gezellig.

Bekijk foto's

PostHeaderIconWarm en koud

Een weekje te laat maar met de kerstvoorstelling op de lagere school van de jongens, Julians verjaardag en het bijbehorende feestje in het weekend zat het blog bijwerken er even niet in.

Het kerstfeestje verliep volgens traditie: schattig, al die kindertjes maar het mag ietsjes minder lang. De laatste drie van de twintig liedjes konden wij wel missen en om ons heen kijkend dachten er meer mensen zo over.
Na afloop was het nog tot laat slingers ophangen en andere voorbereidingen voor alweer de achtste verjaardag van onze kleine grote man. Hij was blij met zijn skateboard en hij blijkt het ook best goed te kunnen met nog weinig oefenen.
Soms ging het natuurlijk niet zoals hij wilde en dan was er meteen niks meer aan en liep hij boos weg. Van wie hij dat heeft, geen idee.

De zaterdag erop was zijn feestje en omdat Tristan vorige keer een sleepover party had, mocht hij dat ook. En net als bij Tristan was dat best leuk maar ook doodvermoeiend. Julian had het naar zijn zin en daar ging het uiteindelijk om.

Ook in de afgelopen maand: het is af en toe erg warm, en af en toe wat koeler en nat. Op een hete dag bleek de airconditioning het niet meer te doen. De monteur die kwam ontdekte een lek en zonder gas doet ie het niet. Hij kon het diezelfde middag nog maken. Helaas kregen we het weer erg warm toen we de rekening zagen: er moest drie kilo gas in en dat kost $125 per kilo. Bovenop de voorrijkosten en arbeidsloon.
Maar uiterdaard lekker dat het weer in orde is en we blijken zelfs airco te hebben in alle kamers, terwijl de vorige bewoners zeiden dat dat niet zo was. Hebben we het dus vijf jaar lang voor niks te warm gehad...

De auto zijn we aan het veranderen in een offroad beest. Niks al te geks voor Australische begrippen, maar ik doe veel research en we besluiten dan de verstandige dingen te doen die het mogelijk maken mooie, afgelegen plekken te bereiken en dat dan nog met veel avontuur en plezier.
En het ziet er lekker cool uit.
Over avontuur gesproken: we hebben weer een weekendje gekampeerd op een natuurcamping. Deze keer was dat een splinternieuwe heel dichtbij huis, bij een kloof met een riviertje. Een aantal jaren geleden heb ik daar met twee anderen een mountainbike tocht gemaakt, voor wie een goed geheugen heeft: Onkaparinga Gorge heet het.
Het was een erg leuke kampeerplaats en je kon een mooie wandeling maken de kloof in, naar het riviertje. Wel was het soms een beetje jammer dat van alle natuurgeluiden, die van de jonge homo sapiens nogal overheersend waren...

Julian heeft weer een zwemdiploma gehaald en moet er nu nog twee. Na alle lessen borstcrawl moet hij nu schoolslag leren, wat knap lastig is. Ook Tristan had daar moeite mee.
Tristan heeft een fase achter de rug waarin hij een paar keer niet kon slapen. Vervolgens was dat een paar weken het enige waar hij aan kon denken: of hij wel zou kunnen slapen die avond. Volwassenen weten dat dat de beste manier is om te zorgen dat je de slaap niet kan vatten.
Maar hij lijkt er sinds een week of twee weer overheen.

We zitten nu in de fase dat alle dingen op zijn eind lopen op weg naar kerst, wat hier ook de zomervakantie is. Veel dingen stoppen voor een maand en ook school is nu voor zes weken klaar.
De laatste weken waren erg druk dus we zijn allemaal wel even toe aan een lagere versnelling!

Bekijk foto's

PostHeaderIconZomerklaar

Afgelopen maand heb ik de eerste stap gezet om het zwembad weer zomerklaar te maken: de cover eraf en de groentesoep bombarderen met chloor.
En ik jaag nu ook de eenden weg omdat die het water en eromheen wel erg vies maken. Ze zijn inmiddels zover getraind dat ze er al vandoor gaan als ik de deur opendoe.
Helaas staan zij nog wel voor omdat ik bij een keer naar buiten rennen vlak voor het werk was uitgegleden en een goeie smak heb gemaakt op mijn knie. Dat deed zo zeer dat ik bijna flauwviel, maar ik ben daarna toch maar gaan werken.
Die week heb ik elke avond op de hometrainer gezeten om de knie te proberen soepel te houden. Inmiddels gaat het wel weer goed.

Nu de dagen lengen gaat de solar ook steeds beter. Na wat research kwam ik erachter dat het systeem anders te configureren was zodat het bij hoge netspanning niet steeds de productie terugschakelt. Dat moest de installateur doen (gratis, maar je moet er zelf om vragen en weinig mensen weten het). Nu gaat het helemaal mooi.
Zo hadden we de eerste week beleefd dat we niet alleen minder hoeven te betalen maar zelfs recht hebben op geld terug! En afgelopen week hebben we ons dagrecord gebroken met iets meer dan 49 kWh op één dag (kWh is kilowatt-uur, de eenheid waarin de productie gemeten wordt; we hebben die dag dus genoeg energie opgewekt om 49 magnetrons een uur lang op 1000 watt te zetten!)

De kinderen gaan heel lekker. De vakantie is voorbij en op school gaat het goed. Tristan had een A+ voor zijn werkstuk over appels en Julian had ook een heel goede aantekening voor zijn verslag over Tasmanian Devils.
We lezen elke dag met Julian omdat hij daar nog steeds wat mee achter loopt maar dat werpt wel vruchten af, hij is enorm verbeterd.

Karla is nu atletiek coach op dinsdagavonden. Wat ze vorig seizoen onofficieel deed voor een paar geïntereseerden, is nu opgepakt door de atletiekvereniging en er zijn heel wat mensen die eropaf komen. Zo draagt Karla haar steentje bij aan het iets gezonder maken van de behoorlijk ongezonde gemiddelde Australiër. Ook de kinderen trainen mee.
Ze geeft zelf het goede voorbeeld: ze is op een woensdagochtend naar haar werk gegaan door een halve marathon te lopen! Daarna nog acht uur werken als pauze en dan op de fiets weer naar huis. Zelfs Karla moet wel toegeven dat ze geen twintig meer is want ze merkte het wel de volgende dagen, maar toch een topprestatie natuurlijk!

Ikzelf kan niet veel tijd vinden voor echte fietstochten maar gelukkig is het ook leuk om even een of twee uur op de trainer te gaan zitten met Zwift. Dat doe ik nu regelmatig, soms in de vorm van een gestructureerde workout.
Ik merk dat ik daardoor toch behoorlijk sterk ben op de fiets.

In de tuin heb ik een hele stapel palmtakken omgetoverd tot drie bakken van gaas met daarin gesorteerde stukjes palmtak (zagen, zagen...). Die worden komende winter als aanmaakhout voor de kachel gebruikt.

We zijn ook een dagje naar de 4WD (four wheel drive) show geweest en hebben daar de knoop doorgehakt om de auto te verrijken met een bullbar (hier ook wel roobar genoemd omdat je vaker met kangoeroe's botst dan met stieren) en een winch, lier heet dat geloof ik.
Mochten we dan weer eens stil komen te staan ergens, of vast komen te zitten, dan kunnen we onszelf weer vlottrekken.

Op een avond hoorde ik wat vogels enorm tekeer gaan en ik zag in de schemering nog net wat spartelen in het zwembad. Het bleek een jong mereltje te zijn dat nog niet helemaal klaar was voor afzwemmen.
Ik heb hem eruit gevist en buiten bereik van de kat van de buren in een oud nestje gelegd dat we toevallig nog in de tuin hadden liggen. Later die avond was hij daar weg dus we nemen aan dat dat goed afgelopen is.

En we hebben het lang niet meer genoemd, maar we zijn afgelopen vrijdag voor het eerst in maanden weer naar de golfclub geweest! En dat was eigenlijk gewoon heel erg leuk. We gingen er niet meer heen omdat dat niet zo goed uitkwam met footytraining op de vrijdagen en omdat ze er zo'n officieel restaurant van maakten (met bijpassende prijsverhogingen) waar wij ons minder thuis voelden dan in de rommeligheid zoals we die kenden.
Maar veel mensen zijn nog hetzelfde en het was heel leuk die weer te zien (ze herkenden ons nog maar vonden de jongens enorm gegroeid).
We gaan nu waarschijnlijk elke maand een keertje ofzo. Voor de vroege volgers van dit blog: verwacht geen gewonnen meattrays want de raffle is er niet meer.

Deze week was er wel een andere gelegenheid om te gokken, namelijk de Melbourne Cup paardenrace. Elk kantoor heeft een pooltje en Karla heeft $6.50 gewonnen met het paard Johannes Vermeer. Ik wilde die ook graag vanwege de Nederlandse connectie.
Maar het lot besliste anders en het paard dat ik had zorgde ervoor dat ik 50 cent meer verloor dan Karla had gewonnen...

En hoewel het nog heel koud was hebben de jongens het zwembadseizoen geopend van het weekend. Vanaf gisteren heeft eindelijk de zomer zich aangekondigd, dus dat kan een vervolg krijgen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconDe draad weer oppakken

Na onze reis naar Europa in juli alweer, is de draad zo ongeveer weer opgepakt. Er bleef nog één los eindje over: het blog!
De reis naar Europa was fantastisch en het was heerlijk zoveel mensen (en plaatsen) weer te zien! Maar weer terug leverde het ook writers block op: vertellen wat we allemaal gedaan hadden was gewoon teveel.
Tot ik bedacht dat dit een blog over ons leven in Australië is.
Het was ook best moeilijk het Australische leven weer op te pakken, en we zijn erachter gekomen dat het heel raar is om twee zo verschillende en ver van elkaar verwijderde plekken te hebben die toch beide zo vertrouwd zijn!

Na onze terugkomst begon een wat zware tijd: we moesten compleet met jetlag en onverwerkte ervaringen en herinneringen meteen weer aan het werk en naar school. Het was een hele opluchting dat de kinderen die overgang veel soepeler doorstonden dan we hadden gevreesd, al misten ze iedereen wel, vooral hun neefjes en nichtje.
Wat wennen niet makkelijker maakte, was dat het hier nog lang koud en nat was. Dit weekend begint eigenlijk de lente pas echt met wat bestendiger mooi weer. Eerder was het steeds na een dagje of twee weer bekeken.

Niet zo lang na terugkomst vierden we onze zevende "aussieversary", en ook Karla heeft nu de overstap gemaakt naar Australisch staatsburgerschap. Die is er nu dus ook uitgegooid door tolerant Nederland. We zitten nu nog in de procedure voor een paspoortaanvraag voor haar en dan zijn we echt even klaar met formaliteiten.

Na Europa was de fietsconditie natuurlijk niet meer wat die geweest was en ook die draad oppakken was lastig. Maar nu gaat ook dat weer in een stijgende lijn. Voor de komende jaren heb ik wat mooie doelen in de vorm van de 7 peaks challenge, dat is in één seizoen de zeven meest tot de verbeelding sprekende bergen in Victoria beklimmen. Twee daarvan kennen we al en het zijn echte bergen, in tegenstelling tot onze heuvels hier (zo'n twee uur klimtijd tegenover 10-30 minuten die we hier gewend zijn).
Maar dit jaar wordt dat niks omdat al onze vakantiedagen nog in Europa liggen.

Karla loopt natuurlijk weer supergoed hard en de kinderen zijn weer begonnen met Little Athletics. Na heel wat studie is Karla daar nu vrijwilliger geworden, ze is official (tijdmeting en dergelijke) en coach.
Verder heeft ze de City to Bay alweer gedaan maar net als vorig jaar als support voor één van haar zoons. Julian heeft de zes kilometer met haar gelopen en dat ging nog heel aardig, al moest hij af en toe wel wandelen.
Tristan heeft ook de zes gedaan met de vader van zijn vriendje Darcy. Tristan hoefde niet te wandelen maar hij moest af en toe wel inhouden omdat hij te hard ging voor Damian!

Het hoogtepunt van de afgelopen weken was letterlijk en figuurlijk onze kampeertrip naar Flinders Ranges.
Kamperen is altijd leuk en Flinders Ranges is een prachtig gebied. Dit keer hadden we voor het eerst zonnepanelen mee en dat ging perfect, zonder stroom op onze plek hadden we toch vier dagen een koude koelkast.
We hebben een schitterende 4WD tocht gemaakt die ons naar een mooi uitzichtspunt bracht, maar het avontuur onderweg was minstens zo mooi. Ongelofelijk waar je onze woon-werk en boodschappen-auto naartoe blijkt te kunnen sturen!
De laatste klim naar de top was zo steil dat we even grip verloren, dan kom je met de punt van de auto richting de wolken stil te staan, en achteruit is niet echt een optie!
Dat was even eng, op advies van de camping hadden we een bandenspanning gekozen die te hard bleek. Daar sta je dan.
Na drie pogingen probeerde ik het met de automaat in handgeschakelde modus en dat ging, weer wat geleerd dus.

We hebben ook nog een mountainbike tochtje gemaakt met zijn viertjes (alle fietsen waren mee) op Karla's verjaardag. Dat was leuk, en er was veel wildlife te zien: kangoeroe's, emu's en mooie hagedissen.
En ook weer terug thuis konden we volop genieten van wildlife: we hadden al twee gecko's in onze hordeur, maar nu blijkt er ook een blue-tongue lizard in onze tuin te wonen. Op weg naar het werk op de fiets gister reed ik vlak langs een kangoeroe en op weg naar huis kwam me midden in onze straat een koala tegemoet gerend!

De laatste weken van de schoolperiode en ook nog in Flinders Ranges was Julian helaas wel in een heel lastige fase. Dat kan enorm frustrerend zijn en energie vreten. Je moet dan alle zeilen bijzetten om goed ouderschap te leveren maar het lijkt erop dat het weer even gelukt is, ze hebben allebei twee heel goede vakantieweken achter de rug waarin het weer echt genieten is van ze.
Dat ze opeens met een kopje koffie aan komen zetten voor je en dat soort dingetjes, dat is echt leuk.

Bekijk foto's

More Entries >>


YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
All Pictures
Jan Splinter (18)
Lazy Sundays (32)
Grampians (38)
Wielen (27)
Denen (26)
Strikers kampioen (37)
Min of meer vakantie (39)
Warm en koud (30)
Zomerklaar (26)
Draad weer oppakken (33)
Getallen en grafiekjes (19)
Danoontje Powerrr (28)
Opgestoerd (28)
Kleine kinderen worden groot (37)
0 naar 42 in 10 (40)
Life is Bright (63)
Cirkel is ovaal (46)
Mini kampeertrip (40)
Moet niet lekker worden (30)
bij kaarslicht (26)
Uitgeteld (28)
Het heen en weer (42)
Radiostilte (35)
Wiede wiede wagen (34)
Net werk (35)
Nieuwe spullen (36)
From Holland (27)
Zaankanters (24)
Tussendoortjes (32)
Australische vakantie (58)
Op je gezondheid (44)
Ambulance Chaser (35)
Omweg is terug (24)
Vliegvakantie (36)
Puur helder (15)
Laatste keer (17)
Herbeginnen (16)
Veel te druk (18)
Stansbury (44)
Er in en er uit (14)
Great Indoors (26)
Loopt lekker (19)
Brandhout (22)
Herfst geworden (22)
Latertjes (32)
Fikkie stoken buiten en binnen (46)
by 3 wickets (27)
Giftige bruine (35)
Doorbroken (17)
Aftellen geblazen (24)
Schooljongens (38)
Zonder zijwieltjes (87)
Reuzenschildpad (36)
Blog aan het been (70)
Morialta en Melbourne (36)
zwart (34)
Zware jongens (14)
Zijn en of haar gangetje (12)
Zevenmijlslaarzen (18)
Wisselend succes (20)
Wining and dining (39)
Willunga (11)
Werkweek (8)
Week2 (21)
We zitten er warmpjes bij (8)
Waterschade (23)
Wallace and grommets (25)
Waar is de vakantie (33)
Vouwfiets (7)
Verhuizen en vallen (17)
Van huis naar thuis (15)
Van eigen bodem (18)
Tranenparty (9)
Tour Down Under (10)
Tien (9)
Thuis maar dan anders (25)
Teveel nieuws (13)
test (5)
Technicolor (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
Summer in the city (12)
Stuivertje wisselen (12)
Strand en park (10)
Stijgende lijn (29)
Steeds slimmer (9)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Snotneusjes (15)
Sleepover (19)
Sedunary (13)
Schoon genoeg (9)
Ride to work (18)
Racen (10)
Quite a shock (17)
Queen or King of the Mountain (14)
Pyjama drama (28)
Pitstop (19)
Performance enhancement (21)
Party time (21)
Party animals (19)
Paasplaatjes (24)
Overlopers (17)
Out with the new (22)
Out camping (35)
Open deur (29)
Op de lange latten (48)
Onkaparinga (26)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Nieuwe start (20)
Niet zonder ongelukken (27)
Nice work (27)
Nazomeren (23)
Naar de kraaien (10)
Mount Lofty Challenge (11)
Moeder en kind (19)
Moe what else is new (23)
Mildura (14)
Michelinmannetje (13)
Met blijdschap (9)
Merry Christmas (7)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Magpie swoop (21)
Lustrum (10)
Lopende zaken (9)
Logeerpartijtje (10)
Little brother (12)
Lijmpoging (16)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Lekker weg in eigen land (48)
Laurens zonder L (25)
Late arrival (29)
LAT Relatie (22)
Lady Luck (6)
Koperdriehoek (34)
Koala ervaring (18)
Kleurrijke week (10)
Kijken naar de koers (5)
Kiezen met verstand (14)
Kastje en muur (15)
Kapot (18)
Kamperen en snoeien (14)
Kaasfondue (21)
Just add water (16)
Jingle all the way (49)
In drieen (20)
In aantocht (14)
Huis nummer 14 (16)
Housewarming en andere feestjes (9)
Hoog bezoek no2 (34)
Hoog bezoek (16)
Highway to the crumbs (6)
Het vliegt voorbij (9)
Het leven een feest (12)
Heet onder de voeten (50)
Heen en heen (45)
Harder dan alles (16)
Happy New Year (40)
Happy Holidays (25)
Halfvol (14)
Hairy fairy (11)
Goed op weg (8)
Gelijk prijs (10)
Geen roze bril (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Gebak in overvloed (37)
Gaan en komen (17)
Filterzand (9)
Filmpje (16)
Fikkie (24)
Fietsfestijn (21)
Fietsen geeft vleugels (26)
Fiets en Fair (20)
Feesten partijen (22)
Feestdagen (22)
Farewell (15)
Etappekast (16)
Entertaining (12)
Egghunt (3)
Eerste tweede laatste (29)
Eerste keer (34)
Eerste diploma (32)
Eenjarig (46)
Een zalig paasfeest (27)
Een man met een missie (17)
Een beetje van alles (12)
Dutch Tall Ships (30)
Duizend duizendpoten (47)
Downs maar vooral ups (15)
Diversen 1 (27)
De zoo en zo (29)
De ultieme test (24)
De tijd vliegt de cake nog net niet (28)
De pot op (5)
De gemotoriseerde mens (13)
De dubbele 21 (19)
De conferentie van Auckland (3)
De bumper bummer (21)
Dat kon je wel zien (16)
Daar zij licht (11)
Corkscrew Revanche (14)
Climb that bridge (13)
City to bay (14)
Chillen (9)
Buurten bij buren (16)
Buitelingen (15)
Brokkenpiloot (21)
Breekt zo lekker de week (18)
Bramen (15)
Borrelen (13)
Bikkel op bezoek (16)
Bijna maar toch niet (13)
Bergbeklimmen (17)
Begin Pauze Einde (12)
Badkamergeheimen (18)
Back in the Saddle (15)
Baanvak en wissel (10)
Autojacht (25)
Australialia (11)
Amys Ride (17)
Amy oh my (13)
Achter de rug (14)
Aan het werk (14)
39 (15)
32 lentes en lente (14)
All Entries
  Jan Splinter
  Lazy Sundays
  Grampians
  Wielen
  Denen
  Strikers kampioen
  Min of meer vakantie
  Warm en koud
  Zomerklaar
  De draad weer oppakken
  Getallen en grafiekjes
  Danoontje Powerrr
  Opgestoerd
  Nederland zet de Bloemetjes buiten
  Kleine kinderen worden groot
  Van 0 naar 42 in 10 jaar
  Life is Bright
  De cirkel is ovaal
  Mini kampeertrip
  Het was weer raak
  Het moet niet lekker worden!
  Dineetje bij kaarslicht
  Uitgeteld
  Het heen en weer
  Radiostilte
  Wiede wiede wagen
  Net werk
  Veel nieuwe spullen
  Dirk fom Holland
  Boer zoekt Zaankanters
  Tussendoortjes
  Australische vakantie
  Op je gezondheid
  Ambulance Chaser
  De omweg is terug
  Vliegvakantie
  Puur helder water
  Laatste keer
  Herbeginnen
  Veel te druk
  Naar Stansbury en de rug
  Er in en er uit
  The Great Indoors
  Loopt lekker
  Brandhout
  Herfst geworden
  Latertjes
  Fikkie stoken buiten en binnen
  Australia won by 3 wickets
  Giftige bruine
  Doorbroken
  Aftellen geblazen
  Twee schooljongens
  Zonder zijwieltjes
  Reuzenschildpad
  Blog aan het been
  Bloemlezing 4
  Morialta en Melbourne
  Buitelingen
  Fiets en Fair
  Wining and dining
  Gebak in overvloed
  Verhuizing naar Amerika
  Encore
  Feesten en partijen
  Borrelen
  Fikkie
  De tijd vliegt de cake nog net niet
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we ge�nteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.