PostHeaderIconBrandhout

Julian geniet van zijn zwemles en het is ongelooflijk om te zien hoe hij gewoon van een onbekende juffrouw aanneemt wat hij moet doen. Hij heeft het echt naar zijn zin in het water en hij is er goed in. Een wereld van verschil met de eerste keer dat hij op zwemles zat, alweer twee jaar geleden.
Laatst was het moederdag. De jongens haddden natuurlijk weer van alles geknutseld op school en dat was allemaal verstopt en mama wist natuurlijk van niks. Ik stond die dag vroeg op om een lekker ontbijtje te maken met eieren met spek en een croissantje ham-kaas. Het scheelde niet veel of ik stopte daar halverwege mee. Mijn motivatie was namelijk als sneeuw voor de zon verdwenen toen Julian op geheel eigen wijze omging met het feit dat Tristan niet met hem en zijn zak met autootjes wilde spelen. Ik was er niet bij maar vlak daarna krijste Tristan het uit, had een mooie bult op de zijkant van zijn koppie en Julian zat met de zak met autootjes in zijn hand bang te kijken, wetend dat hij nu toch wel in de problemen was. Ik ben geen Sherlock maar ik had algauw een theorie...
Afijn, het werd toch nog gezellig.
Later op de dag heb ik een tijdje in het cafe gezeten tussen alle moeders die in diverse zonnetjes werden gezet. Ik wilde namelijk even een beetje studeren omdat ik een sollicitatiegesprek wilde voorbereiden en dat thuis om bepaalde redenen lastig is.
Na precies drie jaar in mijn huidige baan begon ik me steeds meer te realiseren dat dit niet het eindstation moet zijn. Om bij de spoorwegen te blijven: ik wil graag overstappen. Ik heb nu twee gesprekken gehad en het klikt goed. Helaas kunnen ze niet helemaal betalen wat ik vraag, maar ik zou er nog wel op vooruit gaan. En hun verhaal is dat ze wel willen groeien en op termijn dan wel over de (spoor)brug kunnen komen.
Ik denk dat deze baan wel aanzienlijk leuker is dan mijn huidige, maar ik ga het toch nog eens goed laten sudderen dit weekend.
Uiteraard was ik weer keimoe de afgelopen tijd. Me opladen voor die gesprekken, ze dan goed doen en dan weer het wachten op het telefoontje vreten altijd meer aan me dan nodig is denk ik, maar zo werkt het nu eenmaal. Ik hou mezelf maar voor dat het mede door die nervositeit altijd wel goed gaat.
Wat is er nog meer aan de hand hier? Er zijn latertjes vanwege de Giro. Ik heb de etappes die ik graag wil zien aangestreept en kijk die dan live, tot half één ongeveer. Afgelopen zaterdag heb ik dat bij fietscollega Bryan thuis gedaan.
Eerder die dag zijn we naar een zaak gegaan die brandhout verkoopt. Niet zoals tot nu toe een zak met slecht hout voor veel geld maar een hele berg zelfbediening. Je auto wordt gewogen voor je inlaadt, dan pak je zoveel als je wil en dan wordt de auto weer gewogen. Wij kwamen op 290 kilo voor 101 dollar. Dat is een derde van de prijs van de zakken slecht hout van de bouwmarkt en dit is echt goed hout van redgum (een type eucalyptus met zwaar, energiedicht hout).

De dag erna zijn we met prachtig weer gaan cricketen en footy spelen. Dat is even leuk, totdat Julian kwaad wordt omdat anderen soms doen wat hij ook zelf doet (achteraf gezien lag hij toen al op ramkoers). Dan maar door naar Ikea om eindelijk het bankje te halen dat we al tijden op het oog hadden voor in de family room. Uiteraard zouden we met nog een week wachten 50 dollar korting hebben gekregen, zo zagen we een paar dagen later.
De dag eindigde interessant. Julian verveelde zich een beetje dus die dacht: ik geef Tristan gewoon nog een klap voor zijn hoofd. En als de boodschap maar niet aankomt moet die misschien wat duidelijker, vond ik. Hij is dus direct zonder eten naar bed gegaan (het was al tegen etenstijd) en dat was krijsen en schreeuwen. Maar hij bleef er wel in, dat was vroeger wel anders. We zijn regelmatig bij hem gaan praten, steeds kalmer, en hij leek te snappen wat er mankeerde. Uiteindelijk was hij heel lief, ook de volgende ochtend. Maar zijn kwaadheid is er nog steeds niet helemaal uit. Tot nu toe gaat dat steeds met ups en downs, dus we wachten de volgende 'up' weer met optimisme af.
Tristan is veel gelijkmatiger. Hij is erg lief en sociaal en doet het enorm goed op school. Maar hij maakt Julian wel vaak onnodig boos. Wij zien dan met lede ogen aan hoe Tristan net even voor Julian gaat staan als die er langs wil. Of dat Tristan een jas heeft met vijf zakken en dan blij aan Julian vraagt hoeveel hij er heeft. Als ouder kun je in de nabije toekomst kijken, als zesjarige blijkbaar niet.

Karla is op woensdag een stukje gaan fietsen met Julian, naar de winkel. Daar aangekomen bleek ze het geld vergeten te zijn. Niet voor één gat te vangen heeft ze toen wat geld van de slager geleend. De volgende dag hebben ze dat weer teruggebracht (en lekkere gehaktballetjes gekocht) en Julian had een mooie tekening gemaakt van de slager als cadeautje voor hem. Prompt kreeg Julian een plakje worst en de volgende ochtend zat onze jonge ondernemer nog twee tekeningen te maken voor de slager om te verkopen voor worst. Maar daar hebben we toch maar een stokje voor gestoken.
En over slagers gesproken: ik had lekker een paar daagjes vrij de afgelopen week omdat we ons gezinnetje zo wel compleet vinden.

Bekijk foto's

PostHeaderIconHerfst geworden

De afgelopen weken is het hier dan toch echt herfst geworden. De temperatuur is dan eindelijk helaas onder de 20 graden gezakt en de regen komt geregeld tevoorschijn. In Queensland is er zelfs zoveel gevallen dat er weer veel overstromingen te melden waren.

Bij de herfst horen natuurlijk lekkere boswandelingen en dus zijn we met de kids het bos ingegaan voor een frisse neus. Lekker even struinen, maar het ging ook steil omhoog, dus het was even doorzetten voor de boys. Daarna de inspanningen even beloond met een lekkere lunch bij de Meadows bakery. In de middag zijn we met z'n allen in de tuin aan het werk geweest. Onze schutting met de achterburen laat het een beetje afweten. En de planten schoten maar door en belastten de schutting nog eens extra en dus hebben we de planten geheel weggesnoeit. Ook de vreselijke klimop willen we eindelijk echt kwijt en die dus ook zoveel mogelijk gesnoeid. Nu vooral de planten in de gaten houden en telkens als er weer iets probeert uit te lopen, direct weer snoeien.

Afgelopen zaterdag had Julian zijn 1e zwemles sinds een lange tijd. Tristan mag even een term stoppen, maar zijn broertje is dus weer begonnen. En gelukkig heeft Julian goed zijn best gedaan, hopelijk gaat hij snel een groepje verder want eigenlijk ging het de afgelopen zomer in ons eigen zwembad heel aardig met Julian. Hij is niet bang in het water. Nu moet hij alleen nog even 'echt' doen wat de lerares zegt, dan zal het wel gaan.

Op zondag zijn we naar een Medieval Festival gegaan. De kids vonden het mooi, alle ridders en jonkvrouwen, de gevechten, de paarden, etc. Ook was er een Jan klaassen & Katrijn poppenkast voorstelling, die de kids hilarisch vonden. En natuurlijk mocht ieder een houten zwaard uitkiezen. Na het festival waren we uitgenodigd bij Dorota alwaar we een lekker fikkie in de tuin hebben gestookt. En daarbij hoorden natuurlijk de worstjes & marshmallows. Zij hebben ook een houtkachel en al heel veel hout gesprokkeld. Ik mocht even wat hout hakken, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Wij zelf hadden nog een hakblok nodig en dus mochten we een mooie dikke plak boomstam uitkiezen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconLatertjes

We gaan lekker met de klusjes in en om het huis. Het perkje in de voortuin is af (je ziet er niet aan af dat het zoveel etappes moest kosten maar het is steenharde klei) en de nieuwe sinaasappelboom is erin geplant. We willen er nog wat andere plantjes bij doen maar dat is weer een nieuw projectje.
Ik ben nu bezig de afvoer van het zwembad onder het terras te leggen, zodat ik niet steeds een lange pijp hoef aan te sluiten als ik dat nodig heb (wat in de praktijk betekende dat die pijp meestal aangesloten bleef wat niet echt fraai was). Hij ligt er al in en is waterdicht aangesloten tussen zwembad en afvoer, dus ik moet nu wat tijd vinden om het terras te herstellen.
Karla heeft ondertussen de hele family room geschilderd. Het net-niet-wit dat de vorige bewoners erop gesmeerd hadden was bijna oranje, nu is het een veel mooier net-niet-wit. Karla kon natuurlijk weer niet stoppen, dus ze was op een doordeweekse dag tot erg laat doorgegaan om het af te krijgen. En dan staat ze ook nog twee keer per week om vijf uur op om te gaan hardlopen! Maar het resultaat is ernaar. Verder heb ik nog een paar uur op mijn knieën gezeten om alle snoertjes rond de tv weg te werken.
Er waren nog een paar late avonden omdat we aan de andere kant van de wereld wonen van waar de voorjaarsklassiekers worden gereden. Parijs-Roubaix en Amstel Gold kijken betekent dus rond een uur of één naar bed op de zondag. Komend weekend nog Luik-Bastenaken-Luik en dan mogen we weer slapen. Tot de Giro begint wel te verstaan.

Ondanks al het geklus vinden we ook nog tijd om met de kinderen bezig te zijn. Dat is de laatste tijd een waar genot. Ze zijn vrolijk en lief en vinden veel dingen leuk om te doen. Fietsen met Karla vinden ze heerlijk maar ze spelen ook veel met Lego.
Ze hebben vakantie en we hadden twee dagen vrij genomen zodat ze niet alleen maar naar de opvang hoeven. Daar gaan ze overigens met veel plezier naartoe omdat ze in vakantietijd allemaal leuke dingen organiseren en ze er met vriendjes kunnen spelen.
Maar wij hebben dus ook leuke dingen gedaan met ze, zoals met zijn vieren naar Shaun the Sheep the movie. Dat was voor ons al erg grappig, maar die kinderen zien schateren was ook heerlijk.

Hier is inmiddels de herfst goed op gang gekomen met wat lagere temperaturen en regen. Maar gelukkig nog niet zo erg als in Sydney waar hele huizen wegdreven...
Ons kacheltje stoken we regelmatig met een heerlijk vuurtje en het zomerse bier is verruild voor Stout.

Uiteraard waren we ook in gedachte bij Karla's moeder die gister werd opgenomen voor een ingreep. Ze kon dezelfde dag weer naar huis en zo te horen is het allemaal voorspoedig verlopen gelukkig. Beterschap gewenst vanaf hier!

Bekijk foto's

PostHeaderIconFikkie stoken buiten en binnen

De laatste 2 weken stonden voornamelijk in het teken van onze nieuwe houtkachel.
We hebben na 3 jaar de knoop eindelijk doorgehakt en we hadden besloten ervoor te gaan. Hiermee gepaard ging het opnieuw indelen van de woonkamer, kasten, tv, etc... En dus hebben we de hele boel een kwartslag gedraaid. De week na het uitkiezen van de houtkachel moesten we zelf op zoek naar een 'hearth' het stenen deel onder de houtkachel. Wij dachten dat het goedkoper zou kunnen dan bij de houtkachel winkel en dat is na wat moeite gelukt. We hebben nu mooie leistenen onder de houtkachel liggen. Het plafond in de woonkamer zag er niet zo mooi uit, mede gezien het feit dat we de tussenmuur er ca 2 jaar geleden uit hadden gehaald en dus vond ik niet dat we een houtkachel moesten plaatsen zonder eerst even het plafond opnieuw te witten. En dat had ik mezelf opgelegd voor de zondag. Laurens heeft de kids die dag lekker mee genomen naar Victor Harbor alwaar hij weer op de trein richting Pt Elliot stapte en verder lekker geluncht heeft en natuurlijk meerdere speeltuinen heeft bezocht. Toen mijn mannen om half 5 weer thuis kwamen was het plafond gewit, de woonkamer weer schoon en opgeruimd, de waren de ramen gelapt en een klein stenen muurtje in de tuin weer netjes opgemetseld.

De woensdag erna kwamen ze de houtkachel plaatsen en die avond hebben we er direct van genoten. Het ziet er gezellig uit en is nog lekker warm ook, dat is maar goed ook want de temperatuur is al aardig gezakt, de herfst is begonnen zeg maar.

Afgelopen weekend hadden we een lekker lang weekend, net als iedereen. Op vrijdag hebben we de spullen gepakt en zijn we alweer vertrokken voor een campeerweekend in Second Valley. De kids hebben weer hun vrije tijd heerlijk besteed met vriendjes van de camping en vooral met veel fietsen. De vriendjes die zeiden dat ze er weer zouden zijn waren er weer. Elke dag zochten we naar brandhout waarmee we 's avonds een heerlijk vuurtje stookten en daarbij konden marshmallows natuurlijk niet ontbreken. Ook hebben we op de camping eieren gekleurd om die de ochtend erna, samen met chocolade versies, te verstoppen voor de kids. De kids hadden ze echter natuurlijk allemaal snel gevonden. Die ochtend waren er door de camping eigenaren verschillende paas activiteiten voor de kids georganiseerd.
Aangezien er slecht weer voorspeld was voor de maandag en onze nieuwe vrienden (ouders van Eva) ook al gingen inpakken, hebben wij op zondag ochtend toch ook de spullen weer ingepakt. Plan was wel om nog op de camping te blijven tot de bedtijd van de kids. In de middag zijn we samen met Eva en haar ouders en opa en oma naar de kust gegaan voor mooie uitzichten en rotspoeltjes om kleine beestjes te vinden. Daarna hebben we samen heerlijke fish & chips gegeten bij een cafeetje en toen kwam dan toch het moeilijke maar onvermijdelijke afscheid voor de kids. Eva en haar ouders zijn naar huis gegaan en wij reden terug naar de camping voor een relaxte middag en nog een kampvuurtje. Tegen bedtijd van de kids hebben we de laatste dingen ingepakt en zijn we teruggereden naar huis. De kids hadden hun pyamaatjes al aan en de tandjes waren al gepoetst aldus was het een rustige terugreis waarbij we ze thuisgekomen direct naar hun bedje konden overleggen.

In de ochtend konden we heerlijk uitslapen terwijl de kids tv keken en met lego speelden. De rest van de dag is opgegaan aan opruimen, wassen en schoonmaken.

Vandaag is voor de kids weer de 2 weekse vakantie begonnen. Hiervan nemen wij 2 dagen vrij, wat we gaan doen, moeten we nog even bedenken, maar wordt vast leuk.

Bekijk foto's

PostHeaderIconAustralia won by 3 wickets

We keken zo eens rond in onze garage en opeens wisten we wat er miste. We zijn dus met Tristan naar de lokale fietsenzaak gegaan om te kijken voor een grotere fiets. Zijn oude werd echt te klein en de kwaliteit liet ook te wensen over. Karla had al flink wat voorwerk gedaan dus we wisten wat we ongeveer wilden. Het bleek dat ze een mooie fiets hadden voor een mooie prijs en daarmee hebben we onze grote jongen blij gemaakt. Het is een maatje groter geworden dan we van plan waren maar het was niet de bedoeling dat hij er meteen weer te groot voor zou worden en hij kan goed uit de voeten op deze.
Daarmee is het peil gestegen tot een gezonde elf fietsen in onze garage.

Karla had die zaterdagavond afgesproken met Francis en dus aten de jongens en ik pizza. Daarna genoot ik van een avondje op mezelf zijn. Heerlijk, even je eigen gedachten kunnen verstaan zonder 'dad dad dad' aan je hoofd. De kinderen waren behoorlijk zwaar geweest na het kamperen, maar de laatste tijd zijn ze echt enorm lief.
Ze hebben humor en Julian lijkt wel weer een sprongetje gemaakt te hebben. Hij is lang niet meer zo vaak boos en hij komt soms bij je zitten en is wat aanhaliger. Dat kennen we niet zo van hem maar van ons mag het blijven. Alleen kusjes, daar houdt hij niet van ('I already said: I don't like kisses!') Maar hij kan er zelfs wel om lachen als je dat vergeet, waar hij daar vroeger de rest van de dag boos om zou zijn geweest.
Op zondag ben ik een stukje gaan rijden met de jongens zodat Karla ook even alleen thuis kon zijn. We hebben een stuk gewandeld waarbij Tristan en Julian stukken kangoeroe-geraamte vonden en als echte bijzondere dingen moesten die natuurlijk mee naar huis.
Daarna ben ik nog even bramen gaan plukken met ze.

Afgelopen maandag had ik gesprekjes met hun juffen. Tristan gaat geweldig op school: hij is lief en beleefd, doet zijn werk goed en pas als niemand het antwoord weet vraagt de juf het aan Tristan en die weet het dan wel. Julian is wat vaker stout en loopt een klein beetje achter met lezen. Verder gaat hij ook goed. Hij is met ruim vijf maanden de jongste leerling in zijn klas en dan is hij ook nog een beetje jong voor zijn leeftijd. Concentratie is voor hem vooral een probleem, hij wil de hele tijd spelen. Het is niet te geloven hoeveel dingen ik herken van mezelf, als ik wil weten hoe het verder gaat hoef ik waarschijnlijk alleen maar wat rapporten van mezelf op te zoeken.
Wat hem ook niet helpt is dat veel kindjes al samen op kindy zaten. Hij wil er erg graag bijhoren maar is niet zo handig in hoe je dat doet, dus hij duwt en trekt nog weleens om opgemerkt te worden. Hij kan zich ook nog niet zo goed uiten als iemand vervelend tegen hem doet, dus dat is al gauw slaan. Maar hij komt er wel, alleen iets later. Net als ik zeg maar...

Vorige week vrijdag ben ik met collega Bryan voor het eerst in mijn leven naar een groot sportevenement geweest waarbij geen fietsen worden gebruikt. Het was de kwartfinale cricket tussen Australië en Pakistan in de vernieuwde Adelaide Oval, waar ik ook nog nooit geweest was. De wedstrijd begon al om twee uur 's middags en duurde tot half tien, wat je noemt waar voor je geld. De stemming zat er goed in en de Pakistani om ons heen lieten luid van zich horen met liederen over Pakistan en, ach waarom ook niet, Ozzie Ozzie Ozzie Oy Oy Oy! Bij cricket hebben ze nog niet bedacht dat het veel leuker is om elkaar de hersens in te slaan als je niet tot dezelfde schare fans behoort en dus zongen we samen en lachten om elkaars opmerkingen.
'Australia won by 3 wickets' en dus waren ze door naar de halve finale, die ze gister ook gewonnen hebben. De finale zondag is nu Australië tegen Nieuw-Zeeland, die in een nagelbijter van een halve finale Zuid-Afrika versloegen.

We hadden nog wat geld dat in onze zakken brandde, en wat kun je nou beter doen met brandend geld dan het in een houtkachel gooien? We denken al elke winter na over hoe fijn het zou zijn om er eentje te hebben en nadat we hadden gepraat met Karla's collega op de camping laatst, hadden we besloten toch een ander type kachel te kiezen, wat zo'n duizend dollar goedkoper uitpakt. We zijn dus naar de kachelman getogen (na alweer wat voorwerk uiteraard) en hebben de knoop doorgehakt. Om nog wat te besparen hebben we afgesproken de ondervloer niet te laten maken maar zelf aan te schaffen in de vorm van mooie tegels. Dat scheelt een hele hoop arbeidsloon en ziet er wat ons betreft nog mooier uit ook. Vanwege de schuine kant heb ik de stelling van Pythagoras ook weer eens afgestoft.
Afgelopen woensdag kwam er een meetmannetje en gelukkig blijkt de beoogde plek geen problemen te geven. Vooral het dak is daarbij belangrijk maar er waren geen obstakels voor de pijp.
We hadden in voorbereiding de woonkamer al helemaal omgegooid. We hebben nu meer ruimte en meer licht en de kachel gaat het helemaal afmaken is het idee. Wanneer die geïnstalleerd kan worden hangt af van hoe snel wij de tegels kunnen regelen, want die moeten nog wel speciaal bewerkt worden en zo alledaags zijn ze ook weer niet. We zijn dus de laatste dagen druk aan het zoeken om dat goed te krijgen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconGiftige bruine

Afgelopen weekend was het een lang weekend hier in Adelaide vanwege 'Adelaide Cup' (paarden race). Wij hebben niets met paarden races, maar een vrije dag stellen wij zeer op prijs. Een oud collega van mij had ons uitgenodigd om samen met hen te camperen en dat hebben we gedaan.

Op vrijdagmiddag kwam Laurens al vroeg thuis om de campeerspullen op het dak te leggen en de fietsen achterop de auto te bevestigen. Ikzelf had inmiddels al de hele auto ingepakt en na een snelle pasta konden we op weg naar Second Valley alwaar we een plekje hadden gereserveerd zonder stroom. Omdat het al snel donker zou worden hebben we zo snel mogelijk de tent opgezet. Helaas hadden we bij het achterop de auto zetten van de fietsen voor de kids opgemerkt dat er een forse scheur in de buitenband van Tristan's fiets zat. Het was te laat om daar iets voor te regelen en nabij onze vakantieplek hadden ze geen fietsenwinkels en dus had Laurens een paar binnenbanden meegenomen om daarmee het gat eneigszins mee te kunnen opvullen zodat we hopelijk het weekend ermee door zouden komen. Maar toen we de tent snel wilden opzetten kwam Tristan er ook achter en was het natuurlijk een enorme tegenvaller dat Julian wel kon fietsen en hij niet... en dus werd het opzetten van de tent nogal een gestresst werkje met een huilende Tristan in de auto, die het niet eens was met onze keuze om eerst de slaapplaats gereed te maken alvorens aandacht aan zijn fiets te besteden. Ook de 1e nacht was enigszins onrustig. Ik werd namelijk wakker van een paar jonge lui die net wat teveel achterover hadden gegoten en elkaar (op luide toon en gedurende minimaal 15min) enigszins onredelijk bejegenden. In de ochtend heeft Laurens enkele stukken binnenband onder de buitenband kunnen bevestigen waardoor Tristan toch weer de rest van de vakantie lekker kon fietsen. Ook kwam ik erachter dat op onze camping nog 2 andere oud collega's van mij stonden, dat was een leuk weerzien. Laat in de ochtend kwamen onze vrienden (mijn andere oud collega Dorota en haar familie) aan en zijn we naar het strand gegaan. Onze kids mochten lekker mee op de rubberboot. Na het strand hebben we een heerlijke avond op de camping doorgebracht waarbij we ook een mooi vuurtje hadden opgestookt. Worstjes in het vuur bereiden en marshmallows mochten natuurlijk niet ontbreken.

De volgende dag hebben we het rustig aan gedaan. De kids hadden ook al andere vriendjes en vonden het dus niet erg om tijd op de camping door te brengen. In de middag hebben we de bakery opgezocht en wat boodschappen gedaan. Hierna hebben we een stukje omgereden om de kids weer te laten slapen. We hebben mooie onverharde weggetjes opgezocht en voor het eerst kwamen we een giftige brown snake tegen op de weg. We hebben nog net een foto kunnen nemen alvorens de slang zich schuilde tussen de begroeiing. Daarna hebben we nogmaals het strand opgezocht aangezien onze vrienden daar ook zouden zijn. Ook deze avond hebben we weer een fikkie gestookt en worstjes en marshmallows geroosterd. Dorota had ook glow sticks meegenomen en dat was een hit. In plaats van elk kind 1 te geven had ze er maar liefst 100 en dus liepen de kids met vele glow sticks rond. We hadden ze allemaal aan elkaar gemaakt en hebben er zelfs mee touwtje gesprongen. Gaf een gaaf gezicht in het pikke donker.

In de ochtend moesten we alweer oppakken, helaas had het die nacht geregend en dus moesten we de tent nat opbergen. Als afsluiting hebben we samen met de vrienden nog lekker in Normanvile (bijgelegen dorpje) geluncht en toen naar huis gereden. Thuisgekomen was het opruimen geblazen en inmiddels was het weer beter en hebben we direct de tent weer achterin de tuin opgezet. De volgende dag was het weer een gewone weekdag, helaas.

De week voor de campingtrip was het erg druk op mijn werk aangezien ik het werk van een collega moest opvangen en daarnaast ook mijn eigen werk moest doen. Van mijn eigen werk kon ik maar weinig oppakken omdat de andere bezigheden al mijn tijd en energie vergden.

Een week eerder had ik in het weekend ook nog met Julian een heel stuk gefietst en waren we voor een bbq uitgenodigd door een collega van Laurens, dit was heel gezellig geweest.

Bekijk foto's

PostHeaderIconDoorbroken

Het weekend begon met een IKEA-sessie met ontbijt maar de stemming kwam er niet echt in. De kinderen waren de laatste tijd erg veel aan het ruzie maken en we werden er een beetje gestoord van. Ook werd Julian weer steeds testeriger en ook sneller kwaad. Karla en ik hadden er genoeg van, maar we hebben inmiddels geleerd dat impulsief reageren en je gevoel de ruimte geven niet werken, verre van zelfs. Dus hebben wij als ouders een beraad gehouden en besloten het te proberen met een aandachtsoffensief, aangevuld met kalm en geduldig blijven, uitleggen waarom bepaald gedrag niet gewenst is en een en ander te besprenkelen met wat omkoperij. Zo zijn we op een woensdagmiddag samen een milkshake gaan drinken omdat de jongetjes een paar dagen achter elkaar lief geweest waren op school.
In de tijdspanne van een week merkten we al verandering, en nu na twee weken zijn de jongetjes zo lief dat het echt genieten is. Een ongelofelijk maar fijn resultaat en grappig om te zien dat ze er zo snel op reageren. Tuurlijk, ze maken nog steeds wel eens ruzie en Julian is voorlopig nog niet uitgetest maar het is weer normaal en er is ook veel leuks tussendoor.
Eigenlijk hebben we superlieve jongens en ik ben blij als ik bedenk (en ook zie om me heen) dat de lastige kanten gewoon zijn voor kinderen in hun fase. Klasgenootjes van Julian doen soms ook erg goed hun best om hun moeder kwaad te maken.

Karla en ik hebben een paar projectjes gedefinieerd voor in de tuin, we waren het zat dat we door de kinderen nooit ergens aan toekomen en wachten tot die gelegenheid wel komt heeft geen zin. Nu doen we vrijwel elke avond een klein stukje en als je dat maar lang genoeg volhoudt krijg je ook resultaat. Maar we hebben genoeg om nog een paar maanden door te gaan zo...

Op het werk heb ik het warempel ook nog druk tegenwoordig, het begint trekjes van een echte baan te vertonen! Ik moet wekelijks met de Australische belastingdienst (ATO) overleggen over certificering van onze software. Die voldoet aan alle eisen die een nieuwe standaard eraan stelt, maar de ATO heeft tijd genoeg om een fraaie lijst van controles en processen te bedenken die wij (ik) dan zouden moeten uitvoeren.
Daarnaast moet ik nog een proces aansturen dat tot een nieuwe website moet leiden en mijn gewone werk loopt ook door. Ik heb het nu dus tijdelijk net zo druk als Karla altijd!
Maar in mijn verwenbedrijf was er dan wel weer een barbecue vanmiddag.

Alles zal wel met elkaar samenhangen, maar ik ben de laatste tijd ook een beetje ziek zwak en misselijk. Of eigenlijk vooral snel duizelig met wat hoofdpijn hier en daar. Misschien tegen mijn gewoonte in maar eens mee naar de dokter.
Ook in de afdeling ziekenboeg had Tristan een lekkend oor waar hij antibiotica en druppels voor kreeg. De antibiotica waren vermomd als mierzoet drankje waar Tristan elke ochtend zelf om bedelde. Ook zijn we weer met oogdruppels begonnen omdat zijn slechte oog achteruit gegaan was. Dus het is weer zaak om zijn goede ook een beetje te saboteren zodat het mindere wat harder gaat werken. Wel zielig, zeker de eerste dag was hij supergefrustreerd als hij wilde lezen maar de letters niet scherp kreeg. Dat gaat nu alweer beter gelukkig.

De zomer kwam wat langzaam op gang maar de laatste tijd is het lekker warm en we zijn regelmatig in het zwembad te vinden. Julian heeft zichzelf al een beetje leren zwemmen zonder lifejacket (pardon: zwemvest) en vanaf de volgende 'term' gaan we het weer proberen met zwemles.
We hebben afgelopen week ook een uniek pakket uit Nederland ontvangen met sinterklaas-, kerst- en verjaardagscadeautjes (voor Julian nog). Het unieke zit hem er vooral in dat het van Nederland naar Australië is gereisd, toen weer naar Nederland maar deze keer met de boot, en toen weer terug naar Australië. De eerste keer zinde de verpakking de Australische douane niet.
Over reizen tussen Australië en Nederland gesproken, we (vooral Karla uiteraard) zijn druk bezig geweest om de volgende zomervakantie te plannen en boeken. Zo gaat dat tegenwoordig helaas als je verzekerd wilt zijn van een leuke bestemming in de schoolvakantie. We blijven in Australië maar krijgen gezelschap uit Arnhem in de vorm van Karla's ouders. We verheugen ons er al op!

Op woensdag heb ik weer afgesproken in een café met twee oud-collega's, Peter en Ursula. Dat was niet lang maar wel gezellig en het is ook wel weer eens leuk iemand anders te zien dan kinderen en collega's. De volgende ochtend stond ik weer vroeg op om een mooie omweg naar het werk te maken door de heuvels met collega Bryan. Ook daarbij werd merkbaar dat ik allerminst op mijn sterkst ben maar genoten heb ik toch.



Bekijk foto's

PostHeaderIconAftellen geblazen

We hebben 2 relatief rustige weken achter de rug. Natuurlijk hebben we leuke dingen ondernomen in de weekenden, maar heel veel vermeldens waard is het niet.

2 weken geleden hadden we de Huish's familie uitgenodigd voor het eten en we hadden ze als toetje poffertjes voorgeschoteld. Ethan vond ze zo super dat hij ter plaatse een filmpje van de bereiding maakte.
De dag erna was de dierentuin 'Monarto' gepland, maar helaas waren onze vrienden de afspraak vergeten... We zijn toen maar even bij onze Italiaanse buurtjes gaan buurten en erna naar het park met de fietsjes om daar lekker te fietsen en te picknicken.

Vorige week vrijdag had Laurens de hele dag een Conferentie van zijn werk en zou dus pas rond middennacht thuis zijn. Ik had de kids van school gehaald samen met nog 2 andere broertjes (moeder had een afspraak bij ziekenhuis). Even later kwam de moeder zelf ook en hebben de kids heerlijk in het zwembad gelegen. Ze bleven ook gezellig eten. 's Avonds terwijl de kids in bed lagen had ik lekker een avondje voor mezelf.

Op zaterdag hebben we het rustig aan gedaan (36 °C) en 's avonds hadden we de Italiaanse buurvrouw als oppas geboekt want wijzelf zouden uit eten gaan bij Vasarelli om te toasten op ons 8-jarig huwelijk. Het was een fijne, lekkere en gezellige avond. De volgende ochtend had Laurens een 100km fietsevent op het menu staan (voor charity, fietsen door het door vuur getroffen gebied van Adelaide) en dus moest hij al vroeg op. Hierbij had hij ook een fietscoachings sessie gewonnen. Ikzelf heb de kids eerst getrakteerd op een heerlijke fruitsmoothie en heb ze vervolgens meegenomen naar de Ikea. Daar hebben we engels ontbeten en daarna mochten ze even lekker spelen, terwijl ik even kon shoppen. Ik moest onderanderen een paar lampjes kopen voor de nachtkastjes op onze logeerkamer, want ja ja, we verwachten weer gasten. Het duurt nog even, maar het is dit jaar en dus kunnen we aftellen. Op zaterdag 28 november mogen we mijn ouders weer lekker in de armen sluiten, aldus een leuk vooruitzicht!

Met de kids ben ik daarna weer naar de heuveltjes in de city gereden waar ze lekker rond konden fietsen. Laurens kwam daar ook heen en vervolgens zijn we weer op huis aangereden aangezien het aardig warm was (34 °C) en het zwembad dus wel erg aantrekklijk werd.

Helaas voelde Julian zich afgelopen maandag niet zo lekker en dus ben ik thuis met hem gebleven. Dinsdag was alles gelukkig weer als vanouds. Die maandag had Laurens met enkele collega's Mt Lofty opgewandeld en weer terug. Laurens was natuurlijk de snelste van allen, petje af voor hem, het is een aardige klim!

Het vooruitzicht voor de afgelopen week, was zeer zomers, we hebben ervan genoten.

Bekijk foto's

PostHeaderIconTwee schooljongens

Het laatste restje vakantie van de jongens (wij waren alweer aan het werk) was een heel mooie week, vol Australische en andere tradities. Op de zaterdag hebben we Central Market bezocht en dat gecombineerd met de officiële opening van de Tour Down Under village. Zoals gebruikelijk hebben we daar onze ogen de kost gegeven en op goodies gejaagd, wielerprullaria waarvan je je thuis al afvraagt wat je ermee moet.
Ook hebben we na het potje backyard cricket dat we op de camping hadden gespeeld cricket setjes gekocht, zodat we vaker met de jongens kunnen spelen.

Op de zondag heb ik weer eens flink met de fiets geklommen om mezelf weer een beetje in vorm te hijsen na de vakantie. Dat is wel nodig want de biertjes en snoepjes smaakten goed op de camping maar de fiets was niet mee.
Daarna zijn we naar de openingsrit van de Tour Down Under gegaan in de stad waar we ook Bryan en zijn vrouw ontmoetten.

Op donderdag had Karla vrijgenomen en heeft ze een flink stuk gefietst om de start mee te maken van de etappe. Ook heeft ze onderweg nog haar koffietje onderbroken om de renners aan te moedigen. Aan het eind van de dag had ze 112 kilometer en 2100 hoogtemeters op de teller staan!
Ik ben de volgende dag via Hahndorf naar het werk gereden in alle vroegte. Bij een steile afdaling heb ik even 91 km/u aan getikt maar verder was het vooral veel omhoog. Vijf jaar geleden stond ik om vijf uur op om (met wat geluk) de file voor te zijn, nu om een paar uur op vakantie te gaan voor de werkdag begint.

Op zaterdag was het natuurlijk weer tijd voor de etappe met start in McLaren Vale en aankomst op Old Willunga Hill. Deze keer was Karla aan de beurt om op de fiets te gaan en na de klim van Willunga Hill ons te ontmoeten bij de start. Het is altijd een heerlijk dagje TDU en deze keer was geen uitzondering. Elk jaar wordt het drukker op de heuvel, het begint al een beetje Alpe d'Huez-achtige aanblikken te krijgen. Nou alleen nog een Nederlandse bocht.

De volgende dag was het weer tijd voor afscheid van de Tour, we zijn met Steve en Ethan (Jill was in Sydney de verjaardag van haar zus aan het vieren) naar de stad gegaan waar het peloton rondjes reed. De eerste helft hebben we langs het parkoers gestaan, de tweede helft hebben we lekker in de Tour-village op een groot scherm zitten kijken. De Nederlander in Australische dienst Wouter Wippert won de dag en de South Aussie Rohan Dennis won de hele tour. Dat hij op een bepaalde heuvel in Adelaide mijn beste tijd van 28 minuten met ruim tien minuten verplettert zij hem dan maar vergeven (zó groot is het verschil tussen een toch vrij snelle liefhebberijfietser en een broodfietser!)
Na afloop zijn de jongetjes nog over een BMX parkoers gefietst waar ze erg van genieten, ze kunnen het ook goed en het is ongelofelijk dat Julian nog helemaal niet zo lang zonder zijwieltjes rondrijdt. Tot slot zijn we nog met zijn allen naar de Duck Inn gegaan om de tourweek af te sluiten met een drankje en een hapje.

Maandag was het Australia Day en dus nog een dagje uitstel voordat de school zou beginnen voor beide jochies. We waren die dag een beetje laat (maar toch nog ruim op tijd) voor het feestelijke ontbijt dat de gemeente aanbiedt en alles was al bijna op toen we daar aankwamen. We zijn na afloop daarom maar ergens bij een café gaan ontbijten.
Daarna zijn we cricket gaan spelen. Hoewel het een flinke uitdaging was om de kinderen erbij te houden (ik niet aan slag? dan doe ik niet meer mee!) was het toch erg leuk. Julian is nog wat jong maar Tristan kan al aardig slaan. Bij thuiskomst hebben we lekker een film gekeken op televisie (op herhaald verzoek van Julian was dat nog een keer Up) en daarna hebben we net als elke andere Australische familie op Australia Day gebarbecuet.
Normaal gesproken was het daarna bedtijd maar nu moesten we eropuit voor het vuurwerk. We waren wat vroeg maar gelukkig lagen de cricket sets nog in de auto en we hadden een grote parkeerplaats tot onze beschikking. Toen de duisternis inviel werd een mooie vuurwerkshow gegeven en daarna was het toch echt tijd om de vermoeide jongetjes in bed te leggen voor een beetje nachtrust. De volgende dag begon de school tenslotte.

Voor Julian was het natuurlijk de eerste schooldag en hij lijkt het gelukkig wel leuk te vinden. Op woensdag bracht ik de jongens weg, ik lopend en zij op hun fietsjes. Julian wist in de klas precies wat hij uit zijn tas moest pakken en ging daarna lekker zitten spelen. Afscheid was geen enkel probleem.
Tristan was blij zijn vriendjes weer te zien, het eerste wat hij nog slaperig zei toen hij wakker werd was zelfs 'Today I get to see Darcy!', zijn grote vriend waar hij gelukkig ook dit jaar weer bij in de klas zit.

De jongens zijn elke avond wel weer moe van hun dag op school, het is toch weer even wennen. De timing van buurman Johnny was dus niet perfect toen hij gister net na het voorlezen aanbelde om pruimen te brengen uit de tuin van een vriend van hem. De jongens mochten er weer even uit om hallo te zeggen maar toen ze daarmee klaar waren en voor de tv gingen zitten hebben we ze weer gauw terug in bed gestopt. Ik ben nog even met Johnny meegegaan voor een biertje en tennis kijken, hij was alleen thuis en daar is hij niet zo goed in.

Bekijk foto's

PostHeaderIconZonder zijwieltjes

Ik zal jullie direct uit jullie leiden verlossen. Zoals te verwachten zal een ieder zich gedurende de afgelopen 3 weken geregeld hebben afgevraagd: 'Hebben ze nu de kleine of grote fiets zonder zijwieltjes meegenomen op vakantie?'. Het is de GROTE geworden!!!

Op zaterdag vroeg in de ochtend vertrokken we voor een 8u durende rit naar Bendigo alwaar we een overnachting in een heerlijk appartement hadden geboekt. Omdat we 's middags aankwamen konden we ook nog even lekker door het leuke stadje stappen. De volgende ochtend stapten we weer in de auto om de laatste 3u af te leggen naar Mansfield (dorpje in Victorian Alps). De camping was niet heel groot, maar had een klein beekje, speeltuinen, tennisbanen een zwembad en vooral veel andere kindjes. En dus was het er goed vertoeven zowel voor de ouders als voor de kids. Vroeg in de ochtend zetten de kids hun helm op om te fietsen en pas 's avonds net voor het slapen werd deze weer afgezet. De 1e dag op de camping had Julian wel een best zware crash met zijn fiets, waarbij zowel beide knieen, ellebogen, vingertjes, zijn neus en zijn voorhoofd het zwaar te verduren hadden. Gelukkig zette hij het fietsen wel voort en voor de rest van de vakantie ging hij door het leven met grijze knieen en verschillende schaafwonden.

In die week hebben we Mt Buller (wintersport plaats) bezocht, helaas was het die dag best fris en dus niet zo lekker, vooral voor de kids, om hoog op een berg te staan, maar toch hebben we er even lekker rondgereden. Op de terugweg hadden we een slapende achterbank en dus hebben we een mooie omweg gemaakt over een mooie uitdagende 4-wheel drive pad.

Ook wilden we graag richting Bright en Mt Hotham. We dachten de mooie 'shortcut' te nemen, maar die bleek meer geschikt te zijn voor echte 4-wheel drive auto's. We zijn een aardig stuk doorgereden, met diepe ravijnen direct naast ons, maar toen we bij een beekje moesten oversteken, hebben we het nog even overwogen, maar toen toch maar het wijze besluit genomen om om te keren. We wilden niet in het nieuws komen als domme 'foreigners' die vast kwamen te zitten in 'the middle of nowhere' zonder eten/drinken en geen radio ofzo. Maar dus kwamen we veel later in Bright aan dan we hadden gedacht en dus moesten we Mt Hotham achterwege laten. Maar Bright vonden we heel erg leuk, zie de foto's. Zeker een leuke om eens naar toe te gaan tijdens een volgende vakantie. Teruggekomen bij de camping zijn we vrijwel direct doorgereden naar de Mansfield Zoo. Deze was speciaal later open op de laatste dag van het jaar. Ook werd het voeren van de leeuwen speciaal voor deze dag uitgesteld naar 7u 's avonds en dus hadden we dat mooi meegepikt. De rest van de avond hadden we doorgebracht bij de ouders van het meisje (Tasha) waar de kids veel mee optrokken, maar direct na 12u zocht een ieder zijn bedje op.

De volgende namiddag hebben we samen met de familie van Tasha een 'lake' opgezocht. Zij hadden daar een goede plek gevonden waar maar weinig andere mensen kwamen. De kids konden zich lekker vermaken. Op een gegeven moment kwamen ook andere mensen met een speedboot. Julian maakte zich erg druk 'Maar mama wat als die mensen ons niet in het water zien zwemmen?' En dus ging de kleine man de stoere jonge mannen met de speedboot even de les lezen. Gelukkig staken de mannen, na het aanhoren van Julians verhaal, hun duim naar ons op.... erg grappig om Julian dat te zien doen. Op de camping kan Julian heerlijk met iedereen kletsen, maar telkens komt het eropaan dat hij bij ons terugkomt en zegt 'Mama kun jij aan hem vertellen hoe ik heet, want ik ben Shy!' Maar ondertussen kan hij wel over al het andere met die mensen praten... rare vogel!

Door al het vele fietsen op gravel had Tristan op de laatste avond een flinke lekke band, zowel binnen als buitenband waren kapot. En dus op de ochtend dat we richting de Grampians zouden gaan, moest ook nog even nieuwe banden worden geregeld.

Naar de Grampians was ca 5u rijden. Noemenswaardig feit: tijdens de lunch van die dag bij een tankstation verloor Julian zijn 1e ondertandje! Helaas ingeslikt met een sausageroll. Het was raar weer die dag. Het begon zonnig maar de wind werd steeds sterker tot uiteindelijk storm en ook hadden we onderweg regen en bliksem. Op de radio hoorden we over een brand in de buurt van de Grampians, maar gelukkig niet te dicht bij. In de middag kwamen we aan bij Halls Gap waar het nog steeds een beetje regende en onbestendig weer was. En dus hadden we een huisje geregeld voor de 1e nacht. De kids konden al wel lekker de camping verkennen en met geasfalteerde wegen om lekker te fietsen, veel kids, 2 zwembaden, tennisbanen, een groot springkussen en een grote hal voor kids bezigheden en films, kon de camping niet meer stuk.
Die dag hoorden we ook van de grote brand in de Adelaide Hills, gelukkig ligt dat op ca 40-50km van ons eigen huis, maar het komt dan toch ineens wel dichtbij. De laatste echt grote brand in Adelaide was meer dan 30 jaar geleden. Gelukkig zijn er uiteindelijk geen mensen bij omgekomen, maar wel aardig wat dieren van een dierenpension en zijn er uiteindelijk ca 26 huizen afgebrand.

De volgende ochtend de tent opgezet op ons toegewezen plekje. Op deze camping hebben we het rustig aan gedaan, de kids hadden genoeg vriendjes (vrijwel allemaal uit Melbourne omgeving) en bezigheden en dus hebben we niet teveel ondernomen. Wel hebben we dezelfde wandeling als vorig jaar ondernomen, bij de McKenzie Falls, mede gezien het feit dat de brand van vorig jaar daar heel veel natuur verwoest heeft. De achtergebleven bomen (zwarte boomstammen) hadden wel wat blaadjes, maar dat was het dan ook wel. Ook hebben we Arrarat weer bezocht en gingen even langs bij de Aldi, deze winkel komt als het goed is ook naar South Australia binnenkort. Daar hadden we ook nog Kerststol gevonden, lekker als ontbijtje. Wij als ouders hebben ook wat afgekletst met de ouders van de vriendjes en ik ben zelfs met een vader wezen hardlopen in de ochtend. Op de donderdag voor we weer naar huis zouden gaan hebben we onze vakantie met 2 dagen verlengd. We kwamen dus pas thuis op zondagavond en de dag erna direct weer werken...
Toen we thuiskwamen lagen er mooi nohg een paar Kerstkaarten voor ons te wachten, bedankt daarvoor allemaal!

Bekijk foto's

More Entries >>


YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
Adelaide Time & Weather
All Pictures
Brandhout (22)
Herfst geworden (22)
Latertjes (32)
Fikkie stoken buiten en binnen (46)
by 3 wickets (27)
Giftige bruine (35)
Doorbroken (17)
Aftellen geblazen (24)
Schooljongens (38)
Zonder zijwieltjes (87)
Reuzenschildpad (36)
Blog aan het been (70)
Morialta en Melbourne (36)
zwart (34)
Zware jongens (14)
Zijn en of haar gangetje (12)
Zevenmijlslaarzen (18)
Wisselend succes (20)
Wining and dining (39)
Willunga (11)
Werkweek (8)
Week2 (21)
We zitten er warmpjes bij (8)
Waterschade (23)
Wallace and grommets (25)
Waar is de vakantie (33)
Vouwfiets (7)
Verhuizen en vallen (17)
Van huis naar thuis (15)
Van eigen bodem (18)
Tranenparty (9)
Tour Down Under (10)
Tien (9)
Thuis maar dan anders (25)
Teveel nieuws (13)
test (5)
Technicolor (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
Summer in the city (12)
Stuivertje wisselen (12)
Strand en park (10)
Stijgende lijn (29)
Steeds slimmer (9)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Snotneusjes (15)
Sleepover (19)
Sedunary (13)
Schoon genoeg (9)
Ride to work (18)
Racen (10)
Quite a shock (17)
Queen or King of the Mountain (14)
Pyjama drama (28)
Pitstop (19)
Performance enhancement (21)
Party time (21)
Party animals (19)
Paasplaatjes (24)
Overlopers (17)
Out with the new (22)
Out camping (35)
Open deur (29)
Op de lange latten (48)
Onkaparinga (26)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Nieuwe start (20)
Niet zonder ongelukken (27)
Nice work (27)
Nazomeren (23)
Naar de kraaien (10)
Mount Lofty Challenge (11)
Moeder en kind (19)
Moe what else is new (23)
Mildura (14)
Michelinmannetje (13)
Met blijdschap (9)
Merry Christmas (7)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Magpie swoop (21)
Lustrum (10)
Lopende zaken (9)
Logeerpartijtje (10)
Little brother (12)
Lijmpoging (16)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Lekker weg in eigen land (48)
Laurens zonder L (25)
Late arrival (29)
LAT Relatie (22)
Lady Luck (6)
Koperdriehoek (34)
Koala ervaring (18)
Kleurrijke week (10)
Kijken naar de koers (5)
Kiezen met verstand (14)
Kastje en muur (15)
Kapot (18)
Kamperen en snoeien (14)
Kaasfondue (21)
Just add water (16)
Jingle all the way (49)
In drieen (20)
In aantocht (14)
Huis nummer 14 (16)
Housewarming en andere feestjes (9)
Hoog bezoek no2 (34)
Hoog bezoek (16)
Highway to the crumbs (6)
Het vliegt voorbij (9)
Het leven een feest (12)
Heet onder de voeten (50)
Heen en heen (45)
Harder dan alles (16)
Happy New Year (40)
Happy Holidays (25)
Halfvol (14)
Hairy fairy (11)
Goed op weg (8)
Gelijk prijs (10)
Geen roze bril (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Gebak in overvloed (37)
Gaan en komen (17)
Filterzand (9)
Filmpje (16)
Fikkie (24)
Fietsfestijn (21)
Fietsen geeft vleugels (26)
Fiets en Fair (20)
Feesten partijen (22)
Feestdagen (22)
Farewell (15)
Etappekast (16)
Entertaining (12)
Egghunt (3)
Eerste tweede laatste (29)
Eerste keer (34)
Eerste diploma (32)
Eenjarig (46)
Een zalig paasfeest (27)
Een man met een missie (17)
Een beetje van alles (12)
Dutch Tall Ships (30)
Duizend duizendpoten (47)
Downs maar vooral ups (15)
Diversen 1 (27)
De zoo en zo (29)
De ultieme test (24)
De tijd vliegt de cake nog net niet (28)
De pot op (5)
De gemotoriseerde mens (13)
De dubbele 21 (19)
De conferentie van Auckland (3)
De bumper bummer (21)
Dat kon je wel zien (16)
Daar zij licht (11)
Corkscrew Revanche (14)
Climb that bridge (13)
City to bay (14)
Chillen (9)
Buurten bij buren (16)
Buitelingen (15)
Brokkenpiloot (21)
Breekt zo lekker de week (18)
Bramen (15)
Borrelen (13)
Bikkel op bezoek (16)
Bijna maar toch niet (13)
Bergbeklimmen (17)
Begin Pauze Einde (12)
Badkamergeheimen (18)
Back in the Saddle (15)
Baanvak en wissel (10)
Autojacht (25)
Australialia (11)
Amys Ride (17)
Amy oh my (13)
Achter de rug (14)
Aan het werk (14)
39 (15)
32 lentes en lente (14)
All Entries
  Brandhout
  Herfst geworden
  Latertjes
  Fikkie stoken buiten en binnen
  Australia won by 3 wickets
  Giftige bruine
  Doorbroken
  Aftellen geblazen
  Twee schooljongens
  Zonder zijwieltjes
  Reuzenschildpad
  Blog aan het been
  Bloemlezing 4
  Morialta en Melbourne
  Buitelingen
  Fiets en Fair
  Wining and dining
  Gebak in overvloed
  Verhuizing naar Amerika
  Encore
  Feesten en partijen
  Borrelen
  Fikkie
  De tijd vliegt de cake nog net niet
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we geïnteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.