PostHeaderIconStrikers kampioen

De afgelopen maand ben ik voor de eerste keer alleen met Tristan naar een sportwedstrijd geweest. Het cricket team, de Adelaide Strikers, speelde tegen de Hobart Hurricanes in de Big Bash League (BBL). Dat is een lekker spectaculaire toestand die elk jaar populairder wordt en de meeste kinderen vinden het geweldig.
Het was natuurlijk een hele belevenis voor Tristan en de Strikers werkten mee door de wedstrijd nipt te winnen.

De avond erna was ik alweer op pad: nu naar het vliegveld om Willem Jan en Annemieke op te halen. We hadden ze gevraagd wat chocola mee te nemen maar we hadden er niet op gerekend dat ze voor een tekort in Nederland zouden zorgen!
Voor de kinderen hadden ze ook nog heel veel lego mee, waar Willem Jans bijna volwassen zoon niet meer mee speelt. Helemaal geweldig natuurlijk!

Het was erg warm, tussen twee dagen van 40 graden in was het ook 's nachts nog 27.
Door de hitte was ook de Tour Down Under toertocht afgelast en de etappes werden ingekort of startten vroeger.

De gasten moesten daar even aan wennen maar een zwembad helpt daarbij aanzienlijk.
Air conditioning zou dat ook doen, maar 42 graden vond onze installatie een goed moment om er weer mee op te houden. En helaas kon de reparateur niet meer voor het snikhete weekend komen.

We hebben met Willem Jan en Annemieke een dagje Tour Down Under gedaan in McLaren Vale en Willunga (handig, een seven-seater auto!).
De jongens zijn nu helemaal zelf Willunga Hill naar boven gefietst en waren daarmee zo ongeveer de jongsten die dat deden. Ze werden luid aangemoedigd door iedereen langs de kant en met verhitte koppies maar zonder hulp kwamen ze boven.
Superstoer vind ik dat, het is een pittige klim!

De volgende dag was voor Tristan weer sportief: 'we' hebben de Waterfall Gully to Mount Lofty hike gedaan. Vier kilometer supersteil omhoog wandelen, en bij 37 graden. Julian en ik offerden ons op om de wandelaars beneden af te zetten en dan boven weer op te wachten met de auto. Het viel niet mee maar iedereen kwam boven. De toeristen hadden wel wat moeite met de warmte, begrijpelijk.

Na afloop moesten ze natuurlijk nog even kennis maken met The Duck Inn (nu hernoemd tot The Duck) en de middag werd afgesloten met zwembad thuis.
Terwijl de gasten de week doorbrachten in Flinders Ranges was het voor de jongens alweer de laatste zomervakantie week. Die vrijdag was het Australia Day en dus hadden we een lang weekend dat we weer doorbrachten met de Nederlanders.
Strand en BBQ zijn traditionele dingen om te doen en we zijn nu Australiërs dus hadden we geen keus.

De rest van het weekend hebben we ook leuke dingen gedaan en de gasten flink wat van onze omgeving laten zien. Het was verschrikkelijk heet (42 graden) dus ook daar hebben ze kennis mee kunnen maken. Slapen was echt een uitdaging, met een bed dat je nauwelijks wilde aanraken.

Na het weekend bleek wat er mis was met de airco.
We waren bang dat er een nieuw lek was waardoor al het dure gas weer was verdwenen maar gelukkig was het veel simpeler deze keer. Door de hitte trok de airco iets teveel stroom en de zekering was van te lage capaciteit. Dat is nu verholpen dus we zitten weer even goed. De nieuwe zekering was aanzienlijk goedkoper dan de reparatie met nieuw gas van twee maanden terug.
En de dag viel nog minder duur uit dan we dachten. De koelkast maakte al een tijd een enorm lawaai en dat klonk precies als een kapotte compressor (zei Youtube). Maar toen ik de achterkant eraf haalde bleek er iets heel simpels te resoneren en dat was zo vastgemaakt.
Koelkast weer als nieuw, gratis!

Helaas was het na twee weekenden weer tijd voor onze gasten om door te reizen. Ze mogen nogeens terug komen! Wij begonnen het gewone leven weer in ernst, met werk en weer school.
De eerste week van school ging heel erg goed, de jongens waren positief en deden zonder morren wat er van ze gevraagd werd.
Tristan heeft nu zijn 'pen license', die krijg je als je goed genoeg schrijft en dan mag je met een echte pen in plaats van potlood schrijven. En Julian moet nu vermenigvuldigingstafels leren en vindt dat nog wel leuk ook!

Vorige week vrijdag wilden we naar de golfclub, maar omdat de Strikers hun halve finale speelden, wilde ik dat wel zien op tv. Maar op het werk bleek dat nog veel beter te kunnen: mijn baas had vier kaarten maar kon zelf niet, dus zijn wij gegaan!
En dan nog in het luxe gedeelte van het stadion dat gesponsord wordt door Audi. Het was een echte thriller die in Adelaide's voordeel werd beslist met de laatste bal. Dat bracht ze naar de finale, die ze ook wonnen! Maar dat zagen we dan weer wel gewoon op tv.

En gisteren vierden Karla en ik onze trouwdag, de elfde alweer. We zijn nu 15 jaar samen en hopen dat nog lang te blijven!

Bekijk foto's

PostHeaderIconMin of meer vakantie

Eindelijk was het zover: het werk zat erop. De laatste dag voor kerst was traditiegetrouw break-up day en er wordt die dag erg weinig gewerkt. In plaats daarvan is er veel kletsen en een luxe lunch in een restaurant.
Deze keer was er geen speciaal event zoals een helicoptervlucht of iets dergelijks maar dat hebben collega Bryan en ik goed gemaakt door na het 'werk' naar een cricketwedstrijd te gaan.

De volgende ochtend ging buurman Johnny naar de stort en er was in zijn aanhanger ook nog plaats voor wat van onze rommel. Ik dacht dat het wel aardig zou zijn om dan met hem mee te gaan om te helpen uitladen daar.
Daarna nam Johnny me mee om 'the block' te laten zien. Dat is een stuk grond dichterbij de stad dat van een vriend van hem is, hij had dat al weleens verteld. Die vriend heeft wat het waard is niet nodig en dus gebruikt een groepje Italiaanse klussers het om hun aanhangers te stallen, maar ook om daar lekker rustig in het groen te zitten met een glaasje.
En zo zat ik dus ongepland aan een ontbijt van bier en toast met salami. Ik snap wel wat er zo leuk is aan het block!

Daarna was het natuurlijk kerst, wat we op inmiddels traditionele manier hebben gevierd met een lekker ontbijtje en stapels cadeautjes onder de kerstboom. En meteen daarna druk spelen met lego.

Meteen de volgende dag hebben we ingepakt en zijn we naar de camping in Hahndorf gegaan. Tweede kerstdag, of boxing day, stelt hier weinig voor maar is wel een vrije dag.
Het was maar een half uurtje rijden, dat zijn we anders gewend. Het was een mooie camping, helemaal goed voor de jongetjes met volop gelegenheid om te fietsen, en met een zwembad, games room en springkussen. Ze hebben zich er goed vermaakt en wilden eigenlijk voortdurend op de camping blijven.
Al waren ze voor een hot dog of iets anders lekkers voor lunch nog wel over te halen. Ze hebben ook lekker veel vriendjes gemaakt.
Door Europa hadden wij te weinig vrije dagen, dus diezelfde week heeft Karla drie dagen gewerkt. Ik ben op de camping gebleven en omdat de vakantie iets te lang op zich liet wachten was ik die dagen, die ik dus vrijgenomen had, elke dag wat zieker. Op de vrijdag kon ik nauwelijks van de grond komen.
Ik was die zaterdag zo ongeveer weer beter, dus de afspraak met de Schotten om te lunchen kon doorgaan. Die waren even vergeten te melden dat ze James' ouders bij zich hadden maar dat waren gelukkig leuke mensen.

Die maandag was het nieuwjaarsdag maar dinsdag was het mijn beurt om vier dagen te werken. Zowel Karla als ik hebben alle dagen geforenst op de fiets vanaf de camping. Mooi maar pittig. En hoewel het een beetje een noodoplossing was, was het toch wel leuk om 's avonds niet naar huis maar naar de camping te fietsen.
Toen we samen weekend hadden zijn we ook nog wat mooie ritjes gaan maken over kleine weggetjes om te genieten van de prachtige omgeving in ons stukje van de wereld.

Inmiddels is alles weer bijna gewoon, al gaan de jongens nog naar vakantieopvang en niet naar school. Gelukkig doen ze daar nog steeds elke dag leuke dingen, dus dat loopt best zo.
De Tour Down Under staat weer voor de deur en deze keer gaan we, net als in Frankrijk (waar ze ook een redelijk bekend wielerrondje hebben), naar de koers kijken met Willen Jan en Annemieke!
Die komen donderdag aan en dat wordt gezellig, we verheugen ons erop. De voorspelling is wel dat ze gelijk 41 graden voor hun kiezen krijgen...

En om nog even op Johnny terug te komen: zijn tweelingbroer is eindelijk over uit Italië voor een paar weken. Toen Johnny gebeld werd met het nieuws kon hij alleen een ontroerde snik uitbrengen en hij gaf de telefoon gauw aan zijn vrouw.
Inmiddels hebben we Enrico en zijn reisgezel Lorenzo ook ontmoet. En dat was weer Italiaans gezellig.

Bekijk foto's

PostHeaderIconWarm en koud

Een weekje te laat maar met de kerstvoorstelling op de lagere school van de jongens, Julians verjaardag en het bijbehorende feestje in het weekend zat het blog bijwerken er even niet in.

Het kerstfeestje verliep volgens traditie: schattig, al die kindertjes maar het mag ietsjes minder lang. De laatste drie van de twintig liedjes konden wij wel missen en om ons heen kijkend dachten er meer mensen zo over.
Na afloop was het nog tot laat slingers ophangen en andere voorbereidingen voor alweer de achtste verjaardag van onze kleine grote man. Hij was blij met zijn skateboard en hij blijkt het ook best goed te kunnen met nog weinig oefenen.
Soms ging het natuurlijk niet zoals hij wilde en dan was er meteen niks meer aan en liep hij boos weg. Van wie hij dat heeft, geen idee.

De zaterdag erop was zijn feestje en omdat Tristan vorige keer een sleepover party had, mocht hij dat ook. En net als bij Tristan was dat best leuk maar ook doodvermoeiend. Julian had het naar zijn zin en daar ging het uiteindelijk om.

Ook in de afgelopen maand: het is af en toe erg warm, en af en toe wat koeler en nat. Op een hete dag bleek de airconditioning het niet meer te doen. De monteur die kwam ontdekte een lek en zonder gas doet ie het niet. Hij kon het diezelfde middag nog maken. Helaas kregen we het weer erg warm toen we de rekening zagen: er moest drie kilo gas in en dat kost $125 per kilo. Bovenop de voorrijkosten en arbeidsloon.
Maar uiterdaard lekker dat het weer in orde is en we blijken zelfs airco te hebben in alle kamers, terwijl de vorige bewoners zeiden dat dat niet zo was. Hebben we het dus vijf jaar lang voor niks te warm gehad...

De auto zijn we aan het veranderen in een offroad beest. Niks al te geks voor Australische begrippen, maar ik doe veel research en we besluiten dan de verstandige dingen te doen die het mogelijk maken mooie, afgelegen plekken te bereiken en dat dan nog met veel avontuur en plezier.
En het ziet er lekker cool uit.
Over avontuur gesproken: we hebben weer een weekendje gekampeerd op een natuurcamping. Deze keer was dat een splinternieuwe heel dichtbij huis, bij een kloof met een riviertje. Een aantal jaren geleden heb ik daar met twee anderen een mountainbike tocht gemaakt, voor wie een goed geheugen heeft: Onkaparinga Gorge heet het.
Het was een erg leuke kampeerplaats en je kon een mooie wandeling maken de kloof in, naar het riviertje. Wel was het soms een beetje jammer dat van alle natuurgeluiden, die van de jonge homo sapiens nogal overheersend waren...

Julian heeft weer een zwemdiploma gehaald en moet er nu nog twee. Na alle lessen borstcrawl moet hij nu schoolslag leren, wat knap lastig is. Ook Tristan had daar moeite mee.
Tristan heeft een fase achter de rug waarin hij een paar keer niet kon slapen. Vervolgens was dat een paar weken het enige waar hij aan kon denken: of hij wel zou kunnen slapen die avond. Volwassenen weten dat dat de beste manier is om te zorgen dat je de slaap niet kan vatten.
Maar hij lijkt er sinds een week of twee weer overheen.

We zitten nu in de fase dat alle dingen op zijn eind lopen op weg naar kerst, wat hier ook de zomervakantie is. Veel dingen stoppen voor een maand en ook school is nu voor zes weken klaar.
De laatste weken waren erg druk dus we zijn allemaal wel even toe aan een lagere versnelling!

Bekijk foto's

PostHeaderIconZomerklaar

Afgelopen maand heb ik de eerste stap gezet om het zwembad weer zomerklaar te maken: de cover eraf en de groentesoep bombarderen met chloor.
En ik jaag nu ook de eenden weg omdat die het water en eromheen wel erg vies maken. Ze zijn inmiddels zover getraind dat ze er al vandoor gaan als ik de deur opendoe.
Helaas staan zij nog wel voor omdat ik bij een keer naar buiten rennen vlak voor het werk was uitgegleden en een goeie smak heb gemaakt op mijn knie. Dat deed zo zeer dat ik bijna flauwviel, maar ik ben daarna toch maar gaan werken.
Die week heb ik elke avond op de hometrainer gezeten om de knie te proberen soepel te houden. Inmiddels gaat het wel weer goed.

Nu de dagen lengen gaat de solar ook steeds beter. Na wat research kwam ik erachter dat het systeem anders te configureren was zodat het bij hoge netspanning niet steeds de productie terugschakelt. Dat moest de installateur doen (gratis, maar je moet er zelf om vragen en weinig mensen weten het). Nu gaat het helemaal mooi.
Zo hadden we de eerste week beleefd dat we niet alleen minder hoeven te betalen maar zelfs recht hebben op geld terug! En afgelopen week hebben we ons dagrecord gebroken met iets meer dan 49 kWh op één dag (kWh is kilowatt-uur, de eenheid waarin de productie gemeten wordt; we hebben die dag dus genoeg energie opgewekt om 49 magnetrons een uur lang op 1000 watt te zetten!)

De kinderen gaan heel lekker. De vakantie is voorbij en op school gaat het goed. Tristan had een A+ voor zijn werkstuk over appels en Julian had ook een heel goede aantekening voor zijn verslag over Tasmanian Devils.
We lezen elke dag met Julian omdat hij daar nog steeds wat mee achter loopt maar dat werpt wel vruchten af, hij is enorm verbeterd.

Karla is nu atletiek coach op dinsdagavonden. Wat ze vorig seizoen onofficieel deed voor een paar geïntereseerden, is nu opgepakt door de atletiekvereniging en er zijn heel wat mensen die eropaf komen. Zo draagt Karla haar steentje bij aan het iets gezonder maken van de behoorlijk ongezonde gemiddelde Australiër. Ook de kinderen trainen mee.
Ze geeft zelf het goede voorbeeld: ze is op een woensdagochtend naar haar werk gegaan door een halve marathon te lopen! Daarna nog acht uur werken als pauze en dan op de fiets weer naar huis. Zelfs Karla moet wel toegeven dat ze geen twintig meer is want ze merkte het wel de volgende dagen, maar toch een topprestatie natuurlijk!

Ikzelf kan niet veel tijd vinden voor echte fietstochten maar gelukkig is het ook leuk om even een of twee uur op de trainer te gaan zitten met Zwift. Dat doe ik nu regelmatig, soms in de vorm van een gestructureerde workout.
Ik merk dat ik daardoor toch behoorlijk sterk ben op de fiets.

In de tuin heb ik een hele stapel palmtakken omgetoverd tot drie bakken van gaas met daarin gesorteerde stukjes palmtak (zagen, zagen...). Die worden komende winter als aanmaakhout voor de kachel gebruikt.

We zijn ook een dagje naar de 4WD (four wheel drive) show geweest en hebben daar de knoop doorgehakt om de auto te verrijken met een bullbar (hier ook wel roobar genoemd omdat je vaker met kangoeroe's botst dan met stieren) en een winch, lier heet dat geloof ik.
Mochten we dan weer eens stil komen te staan ergens, of vast komen te zitten, dan kunnen we onszelf weer vlottrekken.

Op een avond hoorde ik wat vogels enorm tekeer gaan en ik zag in de schemering nog net wat spartelen in het zwembad. Het bleek een jong mereltje te zijn dat nog niet helemaal klaar was voor afzwemmen.
Ik heb hem eruit gevist en buiten bereik van de kat van de buren in een oud nestje gelegd dat we toevallig nog in de tuin hadden liggen. Later die avond was hij daar weg dus we nemen aan dat dat goed afgelopen is.

En we hebben het lang niet meer genoemd, maar we zijn afgelopen vrijdag voor het eerst in maanden weer naar de golfclub geweest! En dat was eigenlijk gewoon heel erg leuk. We gingen er niet meer heen omdat dat niet zo goed uitkwam met footytraining op de vrijdagen en omdat ze er zo'n officieel restaurant van maakten (met bijpassende prijsverhogingen) waar wij ons minder thuis voelden dan in de rommeligheid zoals we die kenden.
Maar veel mensen zijn nog hetzelfde en het was heel leuk die weer te zien (ze herkenden ons nog maar vonden de jongens enorm gegroeid).
We gaan nu waarschijnlijk elke maand een keertje ofzo. Voor de vroege volgers van dit blog: verwacht geen gewonnen meattrays want de raffle is er niet meer.

Deze week was er wel een andere gelegenheid om te gokken, namelijk de Melbourne Cup paardenrace. Elk kantoor heeft een pooltje en Karla heeft $6.50 gewonnen met het paard Johannes Vermeer. Ik wilde die ook graag vanwege de Nederlandse connectie.
Maar het lot besliste anders en het paard dat ik had zorgde ervoor dat ik 50 cent meer verloor dan Karla had gewonnen...

En hoewel het nog heel koud was hebben de jongens het zwembadseizoen geopend van het weekend. Vanaf gisteren heeft eindelijk de zomer zich aangekondigd, dus dat kan een vervolg krijgen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconDe draad weer oppakken

Na onze reis naar Europa in juli alweer, is de draad zo ongeveer weer opgepakt. Er bleef nog één los eindje over: het blog!
De reis naar Europa was fantastisch en het was heerlijk zoveel mensen (en plaatsen) weer te zien! Maar weer terug leverde het ook writers block op: vertellen wat we allemaal gedaan hadden was gewoon teveel.
Tot ik bedacht dat dit een blog over ons leven in Australië is.
Het was ook best moeilijk het Australische leven weer op te pakken, en we zijn erachter gekomen dat het heel raar is om twee zo verschillende en ver van elkaar verwijderde plekken te hebben die toch beide zo vertrouwd zijn!

Na onze terugkomst begon een wat zware tijd: we moesten compleet met jetlag en onverwerkte ervaringen en herinneringen meteen weer aan het werk en naar school. Het was een hele opluchting dat de kinderen die overgang veel soepeler doorstonden dan we hadden gevreesd, al misten ze iedereen wel, vooral hun neefjes en nichtje.
Wat wennen niet makkelijker maakte, was dat het hier nog lang koud en nat was. Dit weekend begint eigenlijk de lente pas echt met wat bestendiger mooi weer. Eerder was het steeds na een dagje of twee weer bekeken.

Niet zo lang na terugkomst vierden we onze zevende "aussieversary", en ook Karla heeft nu de overstap gemaakt naar Australisch staatsburgerschap. Die is er nu dus ook uitgegooid door tolerant Nederland. We zitten nu nog in de procedure voor een paspoortaanvraag voor haar en dan zijn we echt even klaar met formaliteiten.

Na Europa was de fietsconditie natuurlijk niet meer wat die geweest was en ook die draad oppakken was lastig. Maar nu gaat ook dat weer in een stijgende lijn. Voor de komende jaren heb ik wat mooie doelen in de vorm van de 7 peaks challenge, dat is in één seizoen de zeven meest tot de verbeelding sprekende bergen in Victoria beklimmen. Twee daarvan kennen we al en het zijn echte bergen, in tegenstelling tot onze heuvels hier (zo'n twee uur klimtijd tegenover 10-30 minuten die we hier gewend zijn).
Maar dit jaar wordt dat niks omdat al onze vakantiedagen nog in Europa liggen.

Karla loopt natuurlijk weer supergoed hard en de kinderen zijn weer begonnen met Little Athletics. Na heel wat studie is Karla daar nu vrijwilliger geworden, ze is official (tijdmeting en dergelijke) en coach.
Verder heeft ze de City to Bay alweer gedaan maar net als vorig jaar als support voor één van haar zoons. Julian heeft de zes kilometer met haar gelopen en dat ging nog heel aardig, al moest hij af en toe wel wandelen.
Tristan heeft ook de zes gedaan met de vader van zijn vriendje Darcy. Tristan hoefde niet te wandelen maar hij moest af en toe wel inhouden omdat hij te hard ging voor Damian!

Het hoogtepunt van de afgelopen weken was letterlijk en figuurlijk onze kampeertrip naar Flinders Ranges.
Kamperen is altijd leuk en Flinders Ranges is een prachtig gebied. Dit keer hadden we voor het eerst zonnepanelen mee en dat ging perfect, zonder stroom op onze plek hadden we toch vier dagen een koude koelkast.
We hebben een schitterende 4WD tocht gemaakt die ons naar een mooi uitzichtspunt bracht, maar het avontuur onderweg was minstens zo mooi. Ongelofelijk waar je onze woon-werk en boodschappen-auto naartoe blijkt te kunnen sturen!
De laatste klim naar de top was zo steil dat we even grip verloren, dan kom je met de punt van de auto richting de wolken stil te staan, en achteruit is niet echt een optie!
Dat was even eng, op advies van de camping hadden we een bandenspanning gekozen die te hard bleek. Daar sta je dan.
Na drie pogingen probeerde ik het met de automaat in handgeschakelde modus en dat ging, weer wat geleerd dus.

We hebben ook nog een mountainbike tochtje gemaakt met zijn viertjes (alle fietsen waren mee) op Karla's verjaardag. Dat was leuk, en er was veel wildlife te zien: kangoeroe's, emu's en mooie hagedissen.
En ook weer terug thuis konden we volop genieten van wildlife: we hadden al twee gecko's in onze hordeur, maar nu blijkt er ook een blue-tongue lizard in onze tuin te wonen. Op weg naar het werk op de fiets gister reed ik vlak langs een kangoeroe en op weg naar huis kwam me midden in onze straat een koala tegemoet gerend!

De laatste weken van de schoolperiode en ook nog in Flinders Ranges was Julian helaas wel in een heel lastige fase. Dat kan enorm frustrerend zijn en energie vreten. Je moet dan alle zeilen bijzetten om goed ouderschap te leveren maar het lijkt erop dat het weer even gelukt is, ze hebben allebei twee heel goede vakantieweken achter de rug waarin het weer echt genieten is van ze.
Dat ze opeens met een kopje koffie aan komen zetten voor je en dat soort dingetjes, dat is echt leuk.

Bekijk foto's

PostHeaderIconGetallen en grafiekjes

De power meter werd geleverd met een stevige leercurve, had ik al gezegd. Je moet jezelf eerst testen: de FTP-test. Dat houdt in dat je, na warming up, 20 minuten jezelf helemaal leeg rijdt. Als je je niet ellendig voelt na afloop heb je het niet goed gedaan.
Dat levert een getal op dat als referentie dient voor analyse van je prestaties. Daarbij komen schermen vol getallen en grafiekjes kijken, en wat die allemaal betekenen vergt een hoop leerwerk. Maar dan heb je ook een mooi stuk gereedschap om sterker te worden.

In de afgelopen weken zijn ook onze zonnepanelen geïnstalleerd. Ik heb een mooie spreadsheet gemaakt die laat zien hoeveel stroom we maken, hoeveel we zelf gebruiken, hoeveel we kopen en terugleveren en alles samen genomen de belangrijkste: hoeveel we besparen.
Ook daar dus veel getallen en grafiekjes!

Maar het was niet alleen wiskunde de afgelopen tijd. Karla heeft met Margot lekker ergens gegeten maar ze wist niet wat ze aan moest trekken. Julian heeft kleding voor haar uitgezocht en dat had hij leuk gedaan.
We genieten van een mooie winter tot nu toe. De nachten zijn koud (rond 5 graden) maar de dagen mooi helder en zonnig, en een graad of 17. Met genoeg laagjes aan dus prima fietsweer. En 's avonds af en toe weer een gezellig vuurtje aan.

Afgelopen weekend was een lang weekend en met de Adelaidse connectie zijn we weer naar het bos gegaan voor meer vuur. Uiteraard met worstjes, hamburgers en marshmallows. Helaas zonder glas stout dat daar eigenlijk bijhoort, want in het kader van serieus fit worden heb ik al vijf weken het bier laten staan. Alleen op mijn verjaardag maak ik wel een uitzondering, het moet wel leuk blijven.

Het weekend ervoor hadden we al een etentje gehad bij de Schotten, nog om te bedanken voor mijn hulp met hun retaining wall. Helemaal niet nodig maar toch leuk!
Wat we wel hebben geleerd is dat we de kinderen volgende keer eerst ergens gaan laten rennen, want onze twee en Spence bij elkaar zetten in huis is een ramp! Schreeuwen krijsen stoeien rennen klimmen gooien springen... kinderen zijn kinderen, maar dit was een beetje te erg. Eerst laten uitrazen dus voortaan.

Met tussenpozen van steeds een week zijn alle paspoorten binnen gedruppeld. Wat ruim een jaar geleden begon is dus mooi op tijd klaar. Julian kan niet meer wachten en sleept zijn koffer op wieltjes achter zich aan door het huis.
Verder ben ik zeker niet de enige sportieveling in huis! Karla is al een paar keer hardlopend naar uitwedstrijden van de jongens gegaan, steeds zo'n 10 tot 15 kilometer. En Tristan heeft zijn laatste zwemles gehad; hij moest van ons de zeven certificaten halen die je een all-round zwemmer maken en die heeft hij nu!
En hij traint ook nog steeds met Karla op dinsdagavond.
Julian speelt alleen footy maar doet dat wel met veel meer overtuiging dan vorig jaar.

Naast al die sport is er ook tijd voor lekker luieren. Elke vrijdagavond is er een Harry Potter film op tv die ik opneem, en dan kijken de jongens die op een weekenddag, helemaal geïnstalleerd met dekentjes, kussens en snacks.
En gelukkig kunnen we nu de Giro afgelopen is ook weer van wat meer nachtrust genieten. Maar het was de moeite waard, met een Nederlandse winnaar!

Bekijk foto's

PostHeaderIconDanoontje Powerrr

Voor het eerst in veel te lang zijn we weer eens langs geweest bij Andrew en Margot, en Tristan en Bronte. Karla ziet Margot regelmatig maar gelukkig zagen we elkaar nu allemaal weer eens.
We hebben fish and chips gegeten in Henley Beach, waar ze een heel gezellig pleintje met eettentjes hebben.

En een paar dagen later was er alweer gezelligheid met de Adelaidse connectie (die hebben trouwens ook namen: Michael, Jorien en Mikx). Na een wandeling hebben Michael en ik in de Duck Inn wat ons onbekende biertjes getest. En je raadt het nooit: allemaal goed bevonden!
Verder zijn we lekker bijgepraat over hun bouwplannen, wat wij reuze interessant vinden.

We hebben prachtige dagen gehad met volop zon en 20 graden, en dat in november, omgerekend. Dat betekende echter wel koude nachten (4 graden!) en we hebben dan ook voor het eerst de houtkachel weer aangehad.

In het kader van 'kleine kinderen worden groot' hebben de kinderen nu allebei een heuse eigen bankrekening. Hun spaarpotjes begonnen aardig vol te raken en dit is een leuke nieuwe stap in leren over geldzaken.
We hebben ook lekker een half dagje apart doorgebracht: Karla met Tristan en ik met Julian. Dus zó voelde het ook alweer als je een hele zin in één keer kunt uitspreken. Wat een rust, heerlijk. Moeten we vaker doen.

De afgelopen tijd hebben we ook weer genoten van voorjaarsklassiekers en nu de Giro. Weer een Nederlander in roze, ik zeg maar niks want dat liep vorig jaar niet goed af. Niet dat het mij iets doet natuurlijk, ik heb sinds deze week mijn Australische paspoort! Tristans foto werd helaas afgekeurd dus moest er een nieuwe komen. Maar ook hun paspoorten zijn onderweg.
Behalve wielrennen kijken op tv (of computer), ben ik ook zelf volop in training op de racefiets, en ik begin mijn tot nu toe beste vorm van 2014 weer te naderen.
Ik ga nu op dinsdagochtend naar een spinning klasje en fiets me daarnaast ook suf. Om de winter makkelijker door te komen fiets ik nu ook virtueel met een trainer en computer. Dat is stiekem wel leuk.
Ook heb ik na heel lang twijfelen een 'power meter' (vermogensmeter) aangeschaft. Dat is een rib uit je lijf, maar dat helpt dan weer met gewicht kwijtraken. Waardoor je weer harder Mont Ventoux op kan! Wel wordt zo'n ding geleverd met een stevige leercurve...
Dat houdt me dus lekker van de straat, behalve als ik fiets zeg maar.

Karla en Tristan trainen nu samen op dinsdagavond op het atletiekveld. Sterk kereltje wordt dat! En de jongens spelen weer footy op zondagochtend, Julian doet veel beter mee dan vorig jaar en laatst scoorde hij zelfs twee keer!
Na twee wedstrijden hebben ze allebei al een award te pakken!

Vorige week zijn we voor het eerst sinds lang ook weer naar de golfclub geweest. Ze willen een beetje een echt restaurant zijn nu waardoor we ons wat minder thuisvoelen. Maar we hebben fijn en lang met Lyn gepraat over hoe zij door het leven komt zonder Pete, die alweer een paar maanden geleden overleed.

Karla heeft een nieuwe laptop gekocht afgelopen week, omdat haar oude zo ongeveer uit elkaar viel. En drie dagen later gaf die van mij de geest (hij wist niet meer dat hij een harde schijf had), dus nu hebben we dezelfde!

In ander nieuws: de kinderen hebben succesvol aan ons hoofd gezeurd dat er fidget spinners moesten komen. Voordat die permanent in een la komen te liggen vanaf volgende maand hebben de kinderen er veel lol mee. Ze werken stressverlagend in die zin dat de stress van iedereen om de gebruiker heen wordt verhoogd, waardoor die zelf rustiger lijkt.

Bekijk foto's

PostHeaderIconOpgestoerd

Ik ben een weekje te laat, er moest namelijk weer gekampeerd worden. Maar laat ik dit onlogische verslag op zijn minst chronologisch houden.
Hebben we deze deja vu niet eerder gezien?

We hadden al het plan om de auto wat stoerder te maken maar vonden dat dat wel tot na de vakantie kon wachten. Maar toevallig hoorden we op de radio dat de All Terrain banden die we wilden in de aanbieding waren als je er snel bij was.
Wij zijn uiteraard niet vatbaar voor reclame maar we hebben toch maar snel besloten.

Banden waren maar de helft van de voorgenomen verbeteringen, dus later hebben we ook de vering geregeld. De auto staat nu iets hoger op de poten en kan meer terrein aan.
En we hadden al een bodembeschermplaat (3x de woordwaarde...) die er nu ook onderzit. Leuk & stoer!

De seizoenen wisselen hier, de zomer loopt op zijn eind (of eigenlijk is het al een paar weken herfst al is het weer nog mooi). Little Athletics zit er weer op en footy training is weer begonnen.
Er zijn nog geen wedstrijden, dus hebben we in het weekend wat tijd voor van alles en nog wat.

Zo hebben we Tristan helaas stekeltjes moeten geven omdat de hoofdluisbehandeling iets te vaak nodig was en ook te pijnlijk was met zijn langere haar. Dat was in bed huilen voor de arme jongen. Maar geholpen heeft het wel.
Ook heb ik James (de Schot) geholpen met zijn hekwerk om de tuin. Dat was een lange dag ploeteren en helaas kwam hij net wat materiaal tekort om het af te maken. Als bedankje hebben we lekker met zijn allen fish and chips gegeten.
Dat mocht ook wel, want mijn delicate kantoorhandjes hadden nog een week blaren.

Overigens is niet alleen de auto opgestoerd, ons huis wordt dat ook. We hebben namelijk de knoop doorgehakt en 'krijgen' volgende maand zonnepanelen. Onze timing was perfect, want de capaciteit bleek een week later niet meer mogelijk door een wijziging in de regels!

We zijn deze maand ook begonnen met Tristan officieel een half uurtje na Julian naar bed te laten gaan. Julian was daar na een paar dagen helemaal aan gewend, maar ons avondje wordt wel steeds korter.

Er was ook ouderavond op school, waar ik heen gegaan ben. Over Tristan valt weinig te zeggen, behalve hoever die voor ligt op de klas. Die gaat echt geweldig en ook sociaal gaat dat allemaal prima.
Julian loopt juist een klein beetje achter op zijn klas omdat hij maar niet serieus kan zijn. Hij is supergauw afgeleid. Maar zijn juf vindt het niet iets om ons zorgen over te maken. Hij is wat 'jong' voor zijn leeftijd en op gegeven moment valt het wel op zijn plek, is de verwachting.
Volgens mij heb ik zojuist een 40 jaar oud rapport van een andere Bloem overgeschreven...

Tristan heeft nu een nieuwe kast op zijn kamer, de oude commode is verkocht. Even slikken, maar ze worden groot! Uiteraard was de kast in de muur verankeren een langere klus dan gepland.
Datzelfde weekend hebben we ook een stoer proefritje gemaakt met de coolste auto ever!

De zondagavonden zijn weer laat door voorjaarsklassiekers op tv. Helaas wordt de Giro dit jaar niet uitgezonden op gratis zenders, al is dat dus wel beter voor de nachtrust.

Zoals al geplubiceerd ben ik nu Australiër en Karla nog niet. Wel is haar resident return visa goedgekeurd, dus ik ben erg blij te kunnen melden dat ze ook weer naar huis mag na buitenlandse reizen! Gelukkig maar, want ik ben toch wel erg aan haar gehecht.
Ik denk trouwens dat Australië een beetje spijt heeft, want vandaag werd bekend dat ze de regels behoorlijk strenger gaan maken.

Tot slot was er natuurlijk weer een kampeertrip en wel de traditionele Pasen in Wirinna Cove met de Schotten, die we ook kennen van die camping. Het was weer superleuk en ontspannen, en het weer was geweldig. We hebben een paar nieuwe dingen gedaan, zoals krabben vangen in rock pools (ik zal niet nog een keer onderschatten hoe hard die beestjes kunnen knijpen!) en lunchen in een nieuw tentje aan het strand van Normanville.
Maar volgende keer gaan we toch eens kijken naar iets nieuws, om te voorkomen dat elke Pasen echt een kopie wordt van de vorige.

Bekijk foto's

PostHeaderIconNederland zet de Bloemetjes buiten

Hier Down Under is veel omgekeerd ten opzichte van wat we gewend waren. In de Europese zomer is het hier winter en als het in Nederland dag is, is het hier nacht.
Zelfs de maan staat op zijn kop bij ons.

Wij voegen daar nog een omdraaiing aan toe: ruim zes jaar geleden kwamen we in Australië aan op een Nederlands paspoort. Maar over een tijdje gaan we naar Nederland met een Australisch paspoort!

We hebben namelijk besloten dat we zo 1, 2, 3 niet terug gaan om weer in Nederland te leven, en als we daarmee A zeggen, dan is het ook leuk om B te zeggen door Australisch staatsburger te worden. Dat proces loopt al ongeveer een jaar maar nu is het voltooid!

Maandagavond 10 april hadden de jongens en ik onze ceremonie waarmee het officieel werd: ik ben Australiër!


Nederland is zo ruimdenkend en tolerant om je er dan uit te zetten, dat is natuurlijk een beetje jammer. En zo zijn de Bloemetjes dus buiten gezet! Ik ben 17.096 dagen Nederlander geweest, dus een beetje gek is dat wel.

Overigens ben ik op dit moment nog de enige die niet meer welkom is. Ons gezin bestaat nu uit een Nederlander, een Australiër en twee mengseltjes:
Tristan en Julian zijn nu zowel Australisch als Nederlands. Dubbele nationaliteit is namelijk wel mogelijk als je minderjarig was toen je een andere nationaliteit kreeg. Ze hoefden de eed ook niet af te leggen maar ik vond het wel leuk dat ze met me mee het podium opgingen. Dat was een beetje eng maar ook wel spannend.

En Karla was op de valreep wel uitgenodigd voor deze ceremonie maar heeft afgezegd. We hadden het erg graag als gezin samen gedaan maar ook hier, net als bij de aanvraagprocedure zelf, gooide de naamsverwarring weer roet in het eten.
Karla heeft namelijk de vlucht voor Europa later dit jaar, geboekt op haar meisjesnaam omdat die in haar Nederlandse paspoort staat. Maar ze zou onder haar getrouwde naam Australisch burger worden.
Daarvoor moest dus de naam op haar ticket gewijzigd worden. En hoewel je een ticket kunt boeken als Pommetje Horlepiep zonder bewijs te overleggen, is er voor een wijziging opeens van alles nodig.

De luchtvaartmaatschappij vroeg om een paspoort (dat is het hele punt: die heeft ze nog niet) en ook om een huwelijkscertificaat (niet de reden voor de naamswijziging en dus ook zinloos).
Dat alles zagen we niet meer geregeld worden in de paar dagen die we ervoor hadden, en dus besloten we Karla nog maar even Nederlands te laten.

Dat betekent dan weer dat ik naast het aanvragen van drie Australische paspoorten ook nog een keer het visumtraject in moet: als permanent resident (wat wij, heel luxe, al waren bij aankomst) mag je vijf jaar vrij in en uitreizen. Maar die zijn nu voorbij en dat betekent dat je om weer het land in te mogen een 'Resident Return Visa' moet hebben.
Dat kost $ 400,=, maar daarvoor mag je dan ook weer naar huis. Als we terugkomen doet ook Karla de ceremonie. En dan is de emigratie echt helemaal compleet.

We blijven trouw aan rood-wit-blauw...




... maar zien voortaan ook sterretjes!


PostHeaderIconKleine kinderen worden groot

Ik ben een weekje te laat, er moest namelijk weer gekampeerd worden. Maar laat ik dit onlogische verslag op zijn minst chronologisch houden.

Vlak na de laatste blog hadden we de jaarlijkse conference van het werk. Het thema was 'top secret' en alle business partners maken altijd veel werk van het diner op zaterdagavond waar men geacht wordt verkleed te komen.
Mensen die mij kennen weten dat ik dol ben op verkleedfeestjes, het is mij niet gauw gek genoeg. In het verleden heb ik al gemerkt dat je niet verkleden echter genanter is dan de raarste uitdossing. Op de uitnodiging stond dat je je uiterste best moest doen je ware identiteit te verhullen.
Waar de meesten als beroemde detectives kwamen, had ik precies dat gedaan: mijn best gedaan er zo anders mogelijk uit te zien. Met succes, want ik won de prijs voor best-dressed! Dat mag een wondertje heten voor mijn eerste keer verkleden sinds mijn indianenpakje van toen ik zes was.
Zelfs een collega waarmee ik regelmatig op vrijdag een pint drink vroeg aan anderen: "Who the f#ck is that?" Missie geslaagd. De prijs was overigens een speciale versie van Cluedo, waarschijnlijk omdat ik net zo van spelletjes houd als van verkleden...

Julian zit de laatste tijd een beetje in een bange fase, hij denkt steeds (vooral in bed) dat er brand gaat komen, en dat hij of wij doodgaan. Hij vindt regen eng als hij in bed ligt en hij is ook even geen fan van het donker. Serieus nemen maar en hopen dat hij eruit groeit, zal haast wel. Het gaat zelfs nu al veel beter.

Wat hopelijk ook goedkomt is zijn leesvermogen. Hij loopt een beetje achter op zijn klas en is nu op bijspijkercursus gezet. Als we huiswerk met hem doen merken we dat hij vaak niet wil en meteen moe is bij het lezen. Voor spelen heeft hij energie genoeg en hij probeert het lezen steeds te onderbreken met grapjes.
Maar als hij zijn best doet kan hij het gewoon heel goed. De truc is dus niet alleen oefenen maar ook proberen te zorgen dat hij snapt wat er leuk is aan lezen. Een hele uitdaging.

En net als Julian zijn wij binnenkort ook geen fan meer van het donker, want we verdiepen ons volop in zonnepanelen. De energieprijzen rijzen hier de pan uit en wat je zelf maakt hoef je niet te kopen. Daar zijn we dus lekker mee bezig en waarschijnlijk gaat het in de komende maanden wel gebeuren.

Nog ter gelegenheid van ons tienjarig huwelijksjubileum zijn we er eindelijk weer eens met zijn tweeën op uitgeweest! We zijn Indiaas gaan eten in de stad en zijn daarna naar een voorstelling geweest van Sammy J op het Fringe-festival. Eén maand per jaar is Adelaide de festivalhoofdstad van de hele wereld en ver daarbuiten, met letterlijk honderden voorstellingen in tenten en theaters.
De voorstelling die wij bezochten was heel erg goed en de krant bestempelde hem later ook tot 'best of the show' en 'simply genius'.
We sloten de avond af met een echte Franse crêpe in een bijna echt Frans tentje. Heerlijk avondje! Doen we over tien jaar weer.

Na de ronduit teleurstellende lente en ook best natte zomer is de herfst hier begonnen met een week op rij temperaturen van in de dertig. Uitgerekend die week had de Adelaidse connectie gekozen om naar Nederland te reizen. Maar we hebben inmiddels prachtige wintersportfoto's en -filmpjes van ze gezien, dus wie het laatst lacht...
Ik ben inmiddels weer begonnen met nog wat serieuzer fietsen (ik wil tenslotte een beetje hard Mont Ventoux op straks) en ook de omweg op donderdagochtenden is terug. Laatst moest ik op weg naar huis om een hele dikke brown snake heen, die daar net zo van schrok als ik. Als die bijten ben je het haasje, maar vluchten doen ze gelukkig liever.

Kleine kinderen worden groot, en daarom hebben we nu voor allebei een bureautje gekocht, met papierlaatjes en een lampje, ze vinden het prachtig.
Voor Tristan hebben we ook een groot bed gekocht. Ikea en Lego hebben hetzelfde effect op Karla, dus iedereen ging te laat naar bed omdat het af moest en zou. Maar het is mooi en Tristan is nu echt een grote jongen. Soms.

Vorige week zijn we met Karla's werk naar de dierentuin in de stad geweest, die speciaal die avond open was voor haar en één ander bedrijf. Het was een beetje gek zoveel bekenden tegen te komen maar het was erg leuk en weer zo'n mooie zwoele avond.

En afgelopen weekend hebben we dus gekampeerd. Het weer vond het tijd voor een adempauze, dus middenin twee weken met 34 graden en zon, besloot het dit weekend net te regenen. Nou ja, geeft niet, we hadden nog steeds veel plezier (en onze gazebo was een levensredder). We waren met de Schotse vrienden die we kennen van kamperen. Tristan en Julian zijn helemaal gek van hun zoon van 11, Spencer. Die drie kunnen het goed vinden en ook de ouders kunnen wel lol maken.
We hebben weer mooie dingen gezien en gedaan, zie de foto's!

Bekijk foto's

More Entries >>


YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28      
All Pictures
Strikers kampioen (37)
Min of meer vakantie (39)
Warm en koud (30)
Zomerklaar (26)
Draad weer oppakken (33)
Getallen en grafiekjes (19)
Danoontje Powerrr (28)
Opgestoerd (28)
Kleine kinderen worden groot (37)
0 naar 42 in 10 (40)
Life is Bright (63)
Cirkel is ovaal (46)
Mini kampeertrip (40)
Moet niet lekker worden (30)
bij kaarslicht (26)
Uitgeteld (28)
Het heen en weer (42)
Radiostilte (35)
Wiede wiede wagen (34)
Net werk (35)
Nieuwe spullen (36)
From Holland (27)
Zaankanters (24)
Tussendoortjes (32)
Australische vakantie (58)
Op je gezondheid (44)
Ambulance Chaser (35)
Omweg is terug (24)
Vliegvakantie (36)
Puur helder (15)
Laatste keer (17)
Herbeginnen (16)
Veel te druk (18)
Stansbury (44)
Er in en er uit (14)
Great Indoors (26)
Loopt lekker (19)
Brandhout (22)
Herfst geworden (22)
Latertjes (32)
Fikkie stoken buiten en binnen (46)
by 3 wickets (27)
Giftige bruine (35)
Doorbroken (17)
Aftellen geblazen (24)
Schooljongens (38)
Zonder zijwieltjes (87)
Reuzenschildpad (36)
Blog aan het been (70)
Morialta en Melbourne (36)
zwart (34)
Zware jongens (14)
Zijn en of haar gangetje (12)
Zevenmijlslaarzen (18)
Wisselend succes (20)
Wining and dining (39)
Willunga (11)
Werkweek (8)
Week2 (21)
We zitten er warmpjes bij (8)
Waterschade (23)
Wallace and grommets (25)
Waar is de vakantie (33)
Vouwfiets (7)
Verhuizen en vallen (17)
Van huis naar thuis (15)
Van eigen bodem (18)
Tranenparty (9)
Tour Down Under (10)
Tien (9)
Thuis maar dan anders (25)
Teveel nieuws (13)
test (5)
Technicolor (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
Summer in the city (12)
Stuivertje wisselen (12)
Strand en park (10)
Stijgende lijn (29)
Steeds slimmer (9)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Snotneusjes (15)
Sleepover (19)
Sedunary (13)
Schoon genoeg (9)
Ride to work (18)
Racen (10)
Quite a shock (17)
Queen or King of the Mountain (14)
Pyjama drama (28)
Pitstop (19)
Performance enhancement (21)
Party time (21)
Party animals (19)
Paasplaatjes (24)
Overlopers (17)
Out with the new (22)
Out camping (35)
Open deur (29)
Op de lange latten (48)
Onkaparinga (26)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Nieuwe start (20)
Niet zonder ongelukken (27)
Nice work (27)
Nazomeren (23)
Naar de kraaien (10)
Mount Lofty Challenge (11)
Moeder en kind (19)
Moe what else is new (23)
Mildura (14)
Michelinmannetje (13)
Met blijdschap (9)
Merry Christmas (7)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Magpie swoop (21)
Lustrum (10)
Lopende zaken (9)
Logeerpartijtje (10)
Little brother (12)
Lijmpoging (16)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Lekker weg in eigen land (48)
Laurens zonder L (25)
Late arrival (29)
LAT Relatie (22)
Lady Luck (6)
Koperdriehoek (34)
Koala ervaring (18)
Kleurrijke week (10)
Kijken naar de koers (5)
Kiezen met verstand (14)
Kastje en muur (15)
Kapot (18)
Kamperen en snoeien (14)
Kaasfondue (21)
Just add water (16)
Jingle all the way (49)
In drieen (20)
In aantocht (14)
Huis nummer 14 (16)
Housewarming en andere feestjes (9)
Hoog bezoek no2 (34)
Hoog bezoek (16)
Highway to the crumbs (6)
Het vliegt voorbij (9)
Het leven een feest (12)
Heet onder de voeten (50)
Heen en heen (45)
Harder dan alles (16)
Happy New Year (40)
Happy Holidays (25)
Halfvol (14)
Hairy fairy (11)
Goed op weg (8)
Gelijk prijs (10)
Geen roze bril (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Gebak in overvloed (37)
Gaan en komen (17)
Filterzand (9)
Filmpje (16)
Fikkie (24)
Fietsfestijn (21)
Fietsen geeft vleugels (26)
Fiets en Fair (20)
Feesten partijen (22)
Feestdagen (22)
Farewell (15)
Etappekast (16)
Entertaining (12)
Egghunt (3)
Eerste tweede laatste (29)
Eerste keer (34)
Eerste diploma (32)
Eenjarig (46)
Een zalig paasfeest (27)
Een man met een missie (17)
Een beetje van alles (12)
Dutch Tall Ships (30)
Duizend duizendpoten (47)
Downs maar vooral ups (15)
Diversen 1 (27)
De zoo en zo (29)
De ultieme test (24)
De tijd vliegt de cake nog net niet (28)
De pot op (5)
De gemotoriseerde mens (13)
De dubbele 21 (19)
De conferentie van Auckland (3)
De bumper bummer (21)
Dat kon je wel zien (16)
Daar zij licht (11)
Corkscrew Revanche (14)
Climb that bridge (13)
City to bay (14)
Chillen (9)
Buurten bij buren (16)
Buitelingen (15)
Brokkenpiloot (21)
Breekt zo lekker de week (18)
Bramen (15)
Borrelen (13)
Bikkel op bezoek (16)
Bijna maar toch niet (13)
Bergbeklimmen (17)
Begin Pauze Einde (12)
Badkamergeheimen (18)
Back in the Saddle (15)
Baanvak en wissel (10)
Autojacht (25)
Australialia (11)
Amys Ride (17)
Amy oh my (13)
Achter de rug (14)
Aan het werk (14)
39 (15)
32 lentes en lente (14)
All Entries
  Strikers kampioen
  Min of meer vakantie
  Warm en koud
  Zomerklaar
  De draad weer oppakken
  Getallen en grafiekjes
  Danoontje Powerrr
  Opgestoerd
  Nederland zet de Bloemetjes buiten
  Kleine kinderen worden groot
  Van 0 naar 42 in 10 jaar
  Life is Bright
  De cirkel is ovaal
  Mini kampeertrip
  Het was weer raak
  Het moet niet lekker worden!
  Dineetje bij kaarslicht
  Uitgeteld
  Het heen en weer
  Radiostilte
  Wiede wiede wagen
  Net werk
  Veel nieuwe spullen
  Dirk fom Holland
  Boer zoekt Zaankanters
  Tussendoortjes
  Australische vakantie
  Op je gezondheid
  Ambulance Chaser
  De omweg is terug
  Vliegvakantie
  Puur helder water
  Laatste keer
  Herbeginnen
  Veel te druk
  Naar Stansbury en de rug
  Er in en er uit
  The Great Indoors
  Loopt lekker
  Brandhout
  Herfst geworden
  Latertjes
  Fikkie stoken buiten en binnen
  Australia won by 3 wickets
  Giftige bruine
  Doorbroken
  Aftellen geblazen
  Twee schooljongens
  Zonder zijwieltjes
  Reuzenschildpad
  Blog aan het been
  Bloemlezing 4
  Morialta en Melbourne
  Buitelingen
  Fiets en Fair
  Wining and dining
  Gebak in overvloed
  Verhuizing naar Amerika
  Encore
  Feesten en partijen
  Borrelen
  Fikkie
  De tijd vliegt de cake nog net niet
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we ge�nteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.