PostHeaderIconHerbeginnen

In sommige opzichten zijn we de afgelopen tijd van voor af aan begonnen. Van de lerares van Julian kregen we bericht dat hij agressief was op school en ook op buitenschoolse opvang gedroeg hij zich niet altijd prettig. Net als je je afvraagt wat je met hem aanmoet en of het ooit nog goedkomt is hij dan opeens weer heel anders en veel leuker. Nog steeds ondeugend en soms testerig maar het is dan ook Julian. Maar verder gewoon leuk. We hebben geen exemplaar van Oei, Ik Groei meegenomen maar het lijkt alsof de sprongetjes nog steeds bestaan bij Julian.
Tristan heeft het ook niet altijd makkelijk met zo'n broertje en laat heel wat traantjes als hij gewoon niet kan begrijpen dat Julian zo vaak wil etteren. Maar vergis je niet, vaak is dat Julians enige manier om zijn grote broer terug te pakken voor alle keren dat Tristan hem behandelt als een soort lijfeigene. Zodra Julian iets doet staat Tristan er bovenop om te kijken of het wel gebeurt zoals Tristan het wil, en als dat niet zo is dan hoort Julian dat wel.
Kortom, de jongetjes brengen weleens wat tijd op hun kamertjes door omdat de ouders naar iets anders willen luisteren dan ruzie. Naar niks bijvoorbeeld, dat herinner ik me vaag.

Maar zoals gezegd is Julian de laatste week weer behoorlijk lief en Tristan heeft lezen ontdekt. Van Marlies (mijn moeder, bij de jongetjes bekend als 'oma met de hond') heeft hij voor zijn verjaardag onder andere een boek gekregen, The Thirteen-Storey Treehouse. Geweldig vond Tristan dat en hij kon niet stoppen met lezen tot het uit was, zo schattig. Hij heeft van een klasgenootje (tevens zijn beste vriendje) het vervolg geleend en hij is er weer niet uit los te rukken. En er zijn nog drie delen, dus die horen we voorlopig niet.
Julian heeft duidelijk meer moeite met lezen, we oefenen thuis regelmatig maar hij kan zich maar niet concentreren op zijn leeswerk en hoe vaak je hem ook zegt te kijken naar wat er echt staat, hij probeert met gokken en (vaak verkeerd) onthouden er zo snel mogelijk onderuit te komen. Frustratie voor iedereen als blijkt dat het dan alleen maar langer duurt...

Na mijn enorme winterdip op fietsgebied begon ik eindelijk weer een beetje zin te krijgen toen het in mijn rug schoot. Die hield me daarna nog weken van de fiets maar nu ben ik ook daar van voor af aan begonnen. Zwaar en langzaam maar ik zal me wel weer terugvechten. Wel heb ik nog wat pijn die ook bij fietsen een beetje merkbaar is.
Karla is ondertussen juist al de hele winter vreselijk sportief bezig en is in topvorm. Ze verbreekt het ene persoonlijke record na het andere waar ik niet eens naar mijn tijden durf te kijken. Ze is mijn eigen kampioen!
Gelukkig is ze nu ook klaar met andermans drukke baan die ze twee weken overnam. Laatst had ze zelfs op zondag een halve dag gewerkt. Ik ben toen met de jongens weer het bos ingegaan, gevolgd door speeltuin en lunch bij de Bakery in Meadows. Op de weg terug heb ik een onverharde omweg genomen over Mount Magnificent, die zijn naam waarschijnlijk te danken heeft aan het prachtige uitzicht. Ook zag ik wat heel kleine lammetjes en kangoeroe's, van zulke ritjes blijf ik genieten.

Verder waren er nog de gewone alledaagse dingen. Julian had een verjaarspartijtje en Tristan raakt bijna dagelijks wel iets kwijt. Hoe vaak je hem ook vertelt dat zijn spullen niet vanzelf achter hem aan komen, zodra hij iets neerlegt weet hij niet meer dat het bestaat. Als je hem vraagt waar zijn jas is zegt hij 'I don't know!' op een toon van: waarom vraag je dat aan mij?
En we hebben een reeks avonden gekeken naar de Zweedse serie Äkta Människor (Engels ondertiteld), dat was echt genieten op allerlei vlakken. Misschien wel de beste serie die ik ooit gezien heb.
Vandaag was het op de golfclub weer erg leuk met de Sherratts én de Huishes. We komen daar nog steeds graag sinds we voet op Australische bodem zetten. Dat was deze week precies vijf jaar geleden!

Bekijk foto's

PostHeaderIconVeel te druk

We zitten er weer middenin, in de drukte om precies te zijn. Natuurlijk had ik al een slaap achterstand opgelopen door de Tour de France. Maar daarna kwamen daar de voorbereidingen bij voor Tristan's verjaardag en partijtje. En nu is het ook ontzettend druk op mijn werk, daarover later meer.

De verjaardag van Tristan ging dus samen met vele voorbereidingen. Zo heb ik 12 t-shirts gekocht welke ik heb beschilderd met op de achterkant de naam van elk kind en het getal 7 en op de voorkant voor de jongens een raket en voor de meiden een mooie bloem. Dit alles met de bedoeling om ze later door de kids te laten inkleuren met verf. Dit koste al met al aardig wat werk. Daarnaast had ik een speurtocht in de buurt uitgezocht met daarbij vragen en medailles die gewonnen konden worden. En natuurlijk moest er ook een mooie taart komen voor het partijtje en ook iets lekkers om op school te kunnen trakteren.

In het weekend ervoor had ik al de mini Ufo's gemaakt voor de traktatie. Op dinsdag avond moest de appelsnij fabriek (ikke en de kids) weer op gang komen om daarna daarmee de appeltaart in elkaar te draaien. Op woensdag avond moest de traktatie voor school afgemaakt worden en op donderdag was het dan de daadwerkelijke verjaardag. De appeltaart als ontbijt was lekker en Tristan voelde zich zeer jarig door de versierde kamer, leuke kado's en de traktaties voor school. Bedankt voor alle toegestuurde kaarten en kado's! Diezelfde middag moest ik met de boys de stad in want Julian had een check up bij de oorarts. Natuurlijk liep de oorarts meer dan een halfuur achter op zijn afspraken en dus konden we precies in het spitsuur weer terug naar huis rijden. Diezelfde avond moest ik al de taarten bakken voor het partijtje. Vrijdag avond vooral creatieve voorbereidingen gedaan en op zaterdag de gehele ochtend en halve middag de cake afgerond. Een kwartier voor de 1e kids op de stoep stonden heb ik een rondje door de buurt gerend om alle lintjes in de buurt op te hangen en ook een zakje met marsjes in een boom op te hangen. Het miezerde, maar ik liet me niet kennen.

Ik vond het wel spannend want we zouden 11 kids bezig moeten houden voor 2u. Eerder hadden Laurens en ik al wel besloten dat alle activiteiten krap in de 2u zouden passen en dus hadden we de eindtijd direct met een halfuur verlengd. Toen de kids in een kring zaten, stak ik eerst mijn speech af, met daarin het feit dat we een 'Dutch party' gaven en dat sommige dingen dus anders zouden gaan dan in Australie. Daarna hebben we als eerste het spelletje 'Spin the bottle' gedaan. De kids zaten in een kring met hun ingepakte kado's, de lege fles werd rondgedraaid en de kant hij uitkwam mocht het kado aan Tristan geven en daarna verder draaien. Daarna was het tijd voor taart. De taart viel zeker in de smaak en was nog lekker ook. Hierna was het tijd voor de speurtocht, gelukkig regende het even niet en de kids vonden het hartstikke leuk. Thuis gekomen ging ik met de helft van de kids t-shirts verven en Laurens ging met de andere helft spekhappen, blik gooien en tattoo's plakken, daarna werd het omgedraaid. Toen om 5.30 de eerste ouders hun kids alweer kwamen halen zaten de 'pies & sausagerolls' nog in de oven en dus moesten de ouders nog even wachten. Om 6u waren alle kids weer weg en waren wij heel gelukkig met een zeer goed gelukt feestje. Allemaal waren we moe, maar we hadden Dorota beloofd om naar het feestje van haar zoon Lucas te komen die 18 was geworden. En dus kwamen we om 7.30 aan bij de party en hebben we daar ca 2.5u doorgebracht, was best gezellig, al hebben we niet bijgedragen aan de 'dance moves'.

Deze week en volgende week moet ik op mijn werk het werk van een collega overnemen aangezien zij op vakantie is. Deze positie legt alle veranderingen vast die binnen onze 10 verzorgingstehuizen plaatsvinden. Dus als ouderen worden opgenomen in onze verzorgingstehuizen en wanneer ze overlijden. Maar ook wanneer ze in onze tijdelijke verzorging worden opgenomen en als ze weer vertrekken. Daarnaast verzorgt ze ook alle financiële taken en dus factureert ze elke 2 weken alle ca 1000 clienten. Maar wat haar nog het meest bezighoud zijn alle veranderingen in tarieven. De bijdrage die de clienten aan hun verzorging moeten bijdragen is hier afhankelijk van hun bezittingen en inkomen. Aangezien dit vaak nog niet bekend is ten tijde van opname, worden tijdelijke tarieven gehandhaafd. Maar als de client de overheid voorzien heeft van de informatie worden wij door de overheid op de hoogte gebracht van de daadwerkelijke tarieven en dus moet er terugbetaald worden of extra bijbetaald worden. En aangezien wij automatisch het bedrag van de clientrekeningen afboeken, moeten we extra brieven schrijven als de wijzigingen in het tarief groot zijn. Ook veranderen de tarieven regelmatig en dat betekend erg veel werk voor deze positie. Ik doe dus een mini beetje mijn eigen werk, de rest blijft liggen en ik ben verder ontzettend druk met de baan van mijn collega. Zelfs zo erg dat ik al de hele week geen pauze heb genomen (normaal heb ik een uur pauze per dag) op 1x 20min na. Op de vrijdag werk ik ook maar tot 2u. Toen ik gisteren echter in de auto naar huis zat, volkomen oververmoeid, maakte ik me al wel zorgen over maandag. Aangezien het afgelopen maandag extra druk was met werk omdat er in het weekend veel veranderingen plaatsvinden en deze week moet ik iedereen ook nog eens correct factureren, wat ook weer extra werk met zich meebrengt, En dus heb ik mijn baas gebeld en gevraagd of ik niet op zondag een paar uur extra kan werken. Dat is goedgekeurd en als het goed is krijg ik het weer als vrijetijd terug. En dus ga ik morgen ca 4u werken.

Verder heeft Julian deze week alweer een 3e tandje verloren en gisteren was de golfclub gesloten en dus hebben we er een lekker pizza avondje van gemaakt.

Bekijk foto's

PostHeaderIconNaar Stansbury en de rug

Eerst hadden we nog wat nasleep van Julian zijn amandelen. Hij werd een paar nachten wakker met pijn en dat was wel zielig. Hij was niet de makkelijkste patiënt dus ik ben ook even met ze op pad gegaan naar een bos zodat Karla even een beetje kon opladen thuis.
Gelukkig was Julian na een paar dagen weer de oude.

Wat ons de afgelopen weken natuurlijk ook bezig heeft gehouden is de Tour. Het was gek om Utrecht op televisie te zien, zelfs mijn oude straat was even in beeld. Maar het is vast een teken aan de wand dat de winnaar in Utrecht uit Adelaide komt!
We kijken heel wat etappes, maar we kiezen ze wel uit omdat het niet te doen is om elke avond pas om één uur naar bed te gaan. Karla doet gezellig mee en soms kijkt ze zelfs met haar ogen open.

Zowel Karla als ik hadden in de afgelopen weken een etentje met het werk. Die van mij was in het Belgisch biercafé. Daar hebben ze onbetaalbaar Belgisch bier maar dat is goed te doen als je werkgever ervoor betaalt. Ik heb dus voor het eerst in lange tijd weer genoten van Leffe en Hoegaarden. De rest van de avond was ook erg gezellig.

Het is al een tijdje koud en onstuimig weer. Het zeil dat ik zo fraai over het zwembad had gespannen heeft zichzelf losgerukt door de harde wind en het regent veel. Goed voor de waterreservoirs maar niet echt leuk.
We verwachtten vooraf dus niet echt veel buiten te kunnen zijn op ons lange weekend weg naar Stansbury, op de Yorke Peninsula. Maar het viel reuze mee, we zagen geregeld de zon en zijn niet nat geworden. Het was lekker om er even uit te zijn, lekker uitwaaien en de dingen doen die we leuk vinden: ritjes maken over onverharde wegen, warme chocomel drinken, rommelen op het strand en de kinderen even lekker laten fietsen en ravotten.
We waren op woensdagavond vertrokken na het werk en kwamen tegen half twaalf op de bestemming aan. Dat was wel een beetje veel van het goede maar zo hoefden we tenminste niet de hele eerste ochtend op te offeren aan de reis.
Er zijn een paar kleine stadjes op Yorke Peninsula en we kenden ze nog niet omdat we nu zuidelijker zaten dan vorige keer. We hebben Stansbury, Yorketown en Edithburg verkend en hebben toen een stuk gereden met slapende achterbank, altijd heerlijk. We kwamen langs een grote 'windfarm', een windmolenpark. Helaas denkt onze premier dat mensen ziek worden van windmolens, al is dat denk ik vooral ingefluisterd door de portemonnaie van steenkolenmijnen.
Op één van de andere ritjes zijn we naar een vuurtoren gegaan. Het rotsige strand was daar leuk om te klauteren, beestjes te zoeken in rock pools en naar de wilde zee te kijken.

Toen we tijdens een tochtje op heel stille weggetjes terecht kwamen, of zelfs op geen weg meer maar gras dat alleen te berijden was door schaaphekken open te maken hebben we even lekker gek gedaan. We hebben de jongetjes lekker een stukje laten rennen en hebben ook om beurten op de treeplank van de auto gestaan terwijl we reden. Dat mag vast niet, maar leuk was het wel (aan de autoriteiten: dit blog bevat louter fictie).

De kinderen deelden een slaapkamer en dus was het na bedtijd een hoop gegiechel dat langzaam overging in gesnurk. Zodra die twee sliepen werden wij ook rozig maar er moest nog Tour gekeken worden natuurlijk.
We hebben de kinderen nog ieder blij gemaakt met 'Baymax', een figuur uit een animatiefilm waar ze heen waren geweest met het vakantieprogramma van de buitenschoolse opvang. Daar waren ze erg blij mee en ze hebben er veel mee gespeeld.

Helaas was het ook weer tijd om terug te gaan. Ik ben nog even met de kleintjes gaan fietsen (dat wil zeggen: ik liep, zij fietsten). Zo had Karla even gelegenheid om rustig de auto in te laden.
Ik had al een paar dagen last van mijn rug maar dat werd geleidelijk beter. Dacht ik. De eerste nacht thuis werd ik echter twee keer wakker van hevige pijn en ben toen toch maar naar de dokter gegaan de volgende dag. Ik kon me nauwelijks bewegen en maakte me toch wel zorgen.
Gelukkig bleek het een vrij veel voorkomende klacht te zijn en veel meer dan pijn is het niet. En het deed alleen pijn bij zitten, liggen, staan en bewegen. Het zou vanzelf weer over moeten gaan, al zal het ook regelmatig terugkomen. Ik heb er al jaren, wat zeg ik, decennia last van maar zo erg was het nog nooit geweest.
Ik ben al de hele week thuis (dat doe ik normaal gesproken nooit, tenzij ik tegen auto's aanfiets). Het gaat langzaam maar zeker beter maar soepel bewegen is nog een eind weg.

Volgende week ga ik weer werken en is de Tour voorbij. Maar het gewone leven keert dan nog niet helemaal terug want er komt een verjaardag aan, de zevende alweer van onze lieve Tristan.
Karla is al druk bezig met voorbereiden en wie haar kent zal het niet verbazen dat ze een hoop leuke ideeën heeft die ook weer een heleboel werk betekenen!

Bekijk foto's

PostHeaderIconEr in en er uit

Ik zal de titel direct maar even uitleggen. Julian is donderdag voorzien van buisjes in zijn oren en is tegelijkertijd verlost van zijn neusamandelen. Dit samen zal het hem hopelijk vergemakkelijken om te horen en te ademen, etc, etc. Wellicht wordt hij er zelfs een beetje rustiger van, nee dan zouden we Julian niet meer herkennen, dat kan toch ook niet de bedoeling zijn! De operatie ging voorspoedig, maar toen hij bij kwam uit de narcose was hij erg huilerig en moest hij veel hoesten. Hij heeft toen medicijnen gekregen en daardoor nog even geslapen en daarna werd hij gelukkig veel beter wakker. Na een sandwich, jelly en ijs mocht hij weer vertrekken uit het ziekenhuis. In de middag had Laurens hem nog verwend met pizza en milkshake als lunch.

Inmiddels alweer 2 weken geleden was het de verjaardag van Laurens, alweer 45 jaar we worden oud... maar zien er gelukkig nog goed uit! Haha. Laurens was lekker verwend met mooie kado's door de kids en van mij natuurlijk. Diezelfde dag hebben we ook een ton brandhout laten komen. In de middag moest ik er met Tristan op uit en toen we later terugkwamen had die stoere Laurens de hele ton al verplaatst en netjes opgestapeld naast het huis. Datzelfde weekend is Laurens ook verder gegaan met het zwembad. Hij heeft de stenen naast het zwembad verwijderd en diepe gaten gegraven om dichterbij de lampen te komen. Het is een groot project!

Op school wordt naast Engels ook Duitse les gegeven en dus hadden ze op school een German day. Ik had als idee om witte t-shirts te beschilderen in de duitse kleuren. Tristan had een eigen ontwerp, mede gekozen vanwege een footy club die dat op die manier heeft. En Julian wilde een vos?!? Zie de foto's voor het uiteindelijke resultaat.

Vorige week was ik met de boys even naar de dokter geweest. Julian heeft al een paar kalknageltjes en Tristan heeft al een tijdje wat irritatie tussen een paar tenen. Nu hebben we een zalfje en druppeltjes en dat houdt ons bezig elke ochtend en avond... we moeten de druppels maar niet verwisselen met de oogdruppels van Tristan. Ook was het even de laatste zwemles voor een paar weken, gezien de operatie van Julian, de schoolvakantie en onze kleine vakantie. We hebben ook Tristan weer ingeboekt om verder te gaan. Daarna zijn we lekker doorgegaan naar de stad voor een bezoek aan de Central Market. Kijk ik altijd erg naar uit, maar de kids hebben het na de lunch vooral snel gezien. Daarna zijn we doorgereden naar Norton Summit om vervolgens daar nog even neer te strijken in een gezellige pub. Ook daarna nog even bij het kleine kerkje op de heuvel wezen kijken, vindt Julian erg interessant.

Deze week kregen we het mooie nieuws dat Karien (halfzusje van Laurens) is bevallen van een gezonde zoon, genaamd Kristian, van harte Karien & Wouter!

Ook hadden we deze week van de school nog hele nette halfjaar rapporten ontvangen, erg leuk om te lezen. En zulke mooie rapporten verdienen een klein kadootje en dus hebben de kids vandaag iets kleins mogen uitzoeken, lego natuurlijk! Ze kunnen er niet genoeg van krijgen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconThe Great Indoors

In het lange weekend hadden de kinderen een hut gebouwd in de kamer, van dekens en meubilair. Dat hadden ze een week eerder ook al gedaan en ze vroegen of ze er een keer in mochten slapen. Een lang weekend leek ons daarvoor geschikt omdat ze dan de nachtrust wat minder hard nodig zouden hebben.
Op zaterdag hebben ze dus gekampeerd in the Great Indoors. Dat ging natuurlijk niet zonder problemen. Hun hut was heel laag dus als ze zich omdraaiden trokken ze hem al kapot. En ze konden ook maar niet ophouden met klooien. Dat hoort er natuurlijk bij, maar toen het uitdraaide op steeds ruzie maken hebben we ze naar hun eigen bedjes gebracht. Dat was drama natuurlijk maar het was onderdeel van een strategie van de ouders. Toen we ze even later nog één (al geplande) kans gaven waren ze een stuk rustiger en gingen lekker slapen in de hut.

De volgende ochtend hadden we een lekker luxe ontbijt met eieren met spek, witte bonen in tomatensaus en worstjes. 's Lands wijs, 's Lands eer zullen we maar zeggen (al moet dat hier eigenlijk "When in Rome" zijn).
De rest van die dag ging op aan het bestrijden van klimop en wegwerken van een lelijke stroomkabel buiten. Karla en de kinderen gingen plonzen in Marion Swimming Center zodat ik daar gelegenheid voor had zonder al te veel 'hulp'. Overigens verwart Julian het Marion Swimming Center heel schattig met het bad waar hij zwemles heeft in Happy Valley. Hij noemde het steeds "Happy Mary Swimming Center".
Zondagavond ben ik veel te lang opgebleven door Rage. Dat is een programma met (meestal oude) clips dat in het weekend de hele nacht duurt. Deze keer hadden ze Mark Stewart als gastsamensteller, een jeugdheld van mij die ik nog steeds wel beluister (Mark Stewart geniet onbekendheid als frontman van The Pop Group en Mark Stewart and the Mafia). Dat was dus een feest van herkenning maar niet zo goed voor de nachtrust.

Later die week is Karla met Julian naar dokter Wabnitz gegaan, die na Tristan ook Julian van buisjes in de oren gaat voorzien. Maar hij wil er neusamandelen voor terug. Julian hoort niet optimaal en ademt erg veel door zijn mond. De hoop (mede van zijn lerares) is dat beter gehoor ervoor zorgt dat Julian minder vaak gefrustreerd is. Vanuit zijn beleving praten mensen heel ongeduldig tegen hem, vanuit die mensen (en wij zijn daar ook schuldig aan) moet je hem erg vaak iets vragen voordat hij reageert. De eerste keer dat hij het hoort is het ongeduld dus al aanwezig.

Tristan is nog steeds heel goed op school en hij houdt ook erg van footy (Australian Rules Football). Als een wedstrijd in de avond op tv is zegt hij bij het naar bed gaan altijd dat je hem de volgende ochtend moet vertellen wie gewonnen heeft. En als hij kijkt vertelt hij je elke vier seconden de score, zelfs als je meekijkt. Als Tristan moe is, meestal zo vanaf donderdag, dan kan hij verschrikkelijk snel huilen om de kleinste dingen. Dat is altijd een fijne combinatie, want als Julian moe wordt, meestal zo vanaf donderdag, dan heeft hij alleen nog inspiratie voor het saboteren van andermans bezigheden. En dat wordt dus extra beloond door een Tristan die dat helemaal niet kan hebben.
De ouders rest slechts een gevoel van wanhoop op zulke momenten. Misschien wel omdat die ook wel moe zijn aan het eind van de week.
Wel gaat ook Julian goed op school, de regelmaat en het feit dat hij een eigen plekje heeft waar hij thuishoort helemaal los van de andere gezinsleden doen hem goed. En lezen gaat ook steeds beter, al moet ik wel mijn best doen om mijn geduld te bewaren als hij steevast gokt in plaats van naar de letters kijkt.
We zijn ook begonnen met zakgeld. Heel weinig weliswaar, maar goed om ze uit te leggen dat als ze A willen kopen dat meteen kan, maar dat ze voor B moeten sparen (en wat dat dan is). Wij geloven meer in de educatieve waarde dan dat we vinden dat kinderen van die leeftijd in twee weken een nieuwe ei-pet moeten kunnen kopen.
Overigens zijn wij er best trots op dat als we ergens heengaan onze kinderen de enige zijn die niet aan een schermpje gelijmd zitten. Er is nog erg veel reality te ontdekken voordat we permanent overschakelen op virtual reality wat helaas de trend is.

Na een fikse winterdip ben ik weer een paar keer op de fiets naar het werk gegaan, maar het lukt niet altijd omdat het regelmatig regent. De conditie is bedroevend en de motivatie nog niet heel hoog maar het is een begin.
Karla sport ondertussen al de hele winter door en zou me er finaal vanaf rijden als we nu samen zouden fietsen.

Een nieuw weekend betekende weer nieuwe klusjes buiten, allemaal onderdeel van het grote zwembad-project. Ik ben begonnen met het verwijderen van de kalkaanslag van de tegels in het zwembad, heb een stalen paal weggehaald die een rest was van een veranda die ons huis ooit gehad heeft (maar die al weg was toen wij het kochten) en ik heb een groot zeil over het zwembad gespannen om het droog te houden voor als we ooit toekomen aan verven en uitgraven van oude kabels voor de lampen. Want als je iets niet wilt, dan is het wel water in je zwembad.

Bekijk foto's

PostHeaderIconLoopt lekker

De winter is aangekomen! Het is al een keer voorgekomen dat het slechts 4 graden was in de ochtend en ca 14 graden overdag, brrrrr....

Op de fiets moest ik me dan ook warm kleden met dikke handschoenen, lange broek en extra jasje. Daarnaast is het tijdens mijn fietsrit naar het werk ook donker zowel 's ochtends een deel en 's avonds een deel en dus extra belangrijk om goed op te vallen. Dus naast alle lampjes op de fiets ook een fluorizerend jasje aan.

De afgelopen 2 weken zijn zoals altijd weer voorbij gevlogen met redelijk algemene bezigheden, maar met de nadruk op goede ervaringen, het loopt lekker en dat is erg fijn!

Over lekker lopen gesproken, het hardlopen bij mij gaat nog steeds lekker en dat terwijl ik ook niet meer de jongste ben. Twee keer in de week spring ik stipt om 5.00u uit mijn bedje om vervolgens om 5.15u buiten te staan voor mij 9km training. Op de dinsdag doe ik een duurloopje en op de vrijdag doe ik tempo's. En dat dus allemaal vroeg in de ochtend in het donker met lekker radio muziek op mijn oren en lekker weinig mensen op mijn pad.

Een van de hoogtepunten afgelopen week was dat Julian een certificaat kreeg bij zwemles. Het gaat dus heel goed met hem en hij mag een klasje hoger, joepie!!! Vanwege deze mijlpaal mocht onze waterrat een klein kadootje uitzoeken, maar dat kon zijn grotere broer helaas niet helemaal verdragen en dus hebben we heel wat gehuil aan moeten horen, en dat terwijl er juist iets te vieren was... maar niet iedereen dacht daar dus hetzelfde over.

Laurens is druk met het zwembad. Het hele zwembad heeft hij leeg laten lopen want op deze manier kunnen we de lampen vervangen, die het zwembad straks mooi in het licht kunnen zetten. En als we dan toch het zwembad leeg hebben kunnen we het wellicht ook even een verfje geven, maar daar zijn we nog niet helemaal over uit.

Andere hoogtepunten waren, mooie verf creaties, mooie huttenbouw, lekker gebakken krentenbollen en appel kruimel cake en natuurlijk het heerlijk stoken van onze houtkachel.

Bekijk foto's

PostHeaderIconBrandhout

Julian geniet van zijn zwemles en het is ongelooflijk om te zien hoe hij gewoon van een onbekende juffrouw aanneemt wat hij moet doen. Hij heeft het echt naar zijn zin in het water en hij is er goed in. Een wereld van verschil met de eerste keer dat hij op zwemles zat, alweer twee jaar geleden.
Laatst was het moederdag. De jongens haddden natuurlijk weer van alles geknutseld op school en dat was allemaal verstopt en mama wist natuurlijk van niks. Ik stond die dag vroeg op om een lekker ontbijtje te maken met eieren met spek en een croissantje ham-kaas. Het scheelde niet veel of ik stopte daar halverwege mee. Mijn motivatie was namelijk als sneeuw voor de zon verdwenen toen Julian op geheel eigen wijze omging met het feit dat Tristan niet met hem en zijn zak met autootjes wilde spelen. Ik was er niet bij maar vlak daarna krijste Tristan het uit, had een mooie bult op de zijkant van zijn koppie en Julian zat met de zak met autootjes in zijn hand bang te kijken, wetend dat hij nu toch wel in de problemen was. Ik ben geen Sherlock maar ik had algauw een theorie...
Afijn, het werd toch nog gezellig.
Later op de dag heb ik een tijdje in het cafe gezeten tussen alle moeders die in diverse zonnetjes werden gezet. Ik wilde namelijk even een beetje studeren omdat ik een sollicitatiegesprek wilde voorbereiden en dat thuis om bepaalde redenen lastig is.
Na precies drie jaar in mijn huidige baan begon ik me steeds meer te realiseren dat dit niet het eindstation moet zijn. Om bij de spoorwegen te blijven: ik wil graag overstappen. Ik heb nu twee gesprekken gehad en het klikt goed. Helaas kunnen ze niet helemaal betalen wat ik vraag, maar ik zou er nog wel op vooruit gaan. En hun verhaal is dat ze wel willen groeien en op termijn dan wel over de (spoor)brug kunnen komen.
Ik denk dat deze baan wel aanzienlijk leuker is dan mijn huidige, maar ik ga het toch nog eens goed laten sudderen dit weekend.
Uiteraard was ik weer keimoe de afgelopen tijd. Me opladen voor die gesprekken, ze dan goed doen en dan weer het wachten op het telefoontje vreten altijd meer aan me dan nodig is denk ik, maar zo werkt het nu eenmaal. Ik hou mezelf maar voor dat het mede door die nervositeit altijd wel goed gaat.
Wat is er nog meer aan de hand hier? Er zijn latertjes vanwege de Giro. Ik heb de etappes die ik graag wil zien aangestreept en kijk die dan live, tot half één ongeveer. Afgelopen zaterdag heb ik dat bij fietscollega Bryan thuis gedaan.
Eerder die dag zijn we naar een zaak gegaan die brandhout verkoopt. Niet zoals tot nu toe een zak met slecht hout voor veel geld maar een hele berg zelfbediening. Je auto wordt gewogen voor je inlaadt, dan pak je zoveel als je wil en dan wordt de auto weer gewogen. Wij kwamen op 290 kilo voor 101 dollar. Dat is een derde van de prijs van de zakken slecht hout van de bouwmarkt en dit is echt goed hout van redgum (een type eucalyptus met zwaar, energiedicht hout).

De dag erna zijn we met prachtig weer gaan cricketen en footy spelen. Dat is even leuk, totdat Julian kwaad wordt omdat anderen soms doen wat hij ook zelf doet (achteraf gezien lag hij toen al op ramkoers). Dan maar door naar Ikea om eindelijk het bankje te halen dat we al tijden op het oog hadden voor in de family room. Uiteraard zouden we met nog een week wachten 50 dollar korting hebben gekregen, zo zagen we een paar dagen later.
De dag eindigde interessant. Julian verveelde zich een beetje dus die dacht: ik geef Tristan gewoon nog een klap voor zijn hoofd. En als de boodschap maar niet aankomt moet die misschien wat duidelijker, vond ik. Hij is dus direct zonder eten naar bed gegaan (het was al tegen etenstijd) en dat was krijsen en schreeuwen. Maar hij bleef er wel in, dat was vroeger wel anders. We zijn regelmatig bij hem gaan praten, steeds kalmer, en hij leek te snappen wat er mankeerde. Uiteindelijk was hij heel lief, ook de volgende ochtend. Maar zijn kwaadheid is er nog steeds niet helemaal uit. Tot nu toe gaat dat steeds met ups en downs, dus we wachten de volgende 'up' weer met optimisme af.
Tristan is veel gelijkmatiger. Hij is erg lief en sociaal en doet het enorm goed op school. Maar hij maakt Julian wel vaak onnodig boos. Wij zien dan met lede ogen aan hoe Tristan net even voor Julian gaat staan als die er langs wil. Of dat Tristan een jas heeft met vijf zakken en dan blij aan Julian vraagt hoeveel hij er heeft. Als ouder kun je in de nabije toekomst kijken, als zesjarige blijkbaar niet.

Karla is op woensdag een stukje gaan fietsen met Julian, naar de winkel. Daar aangekomen bleek ze het geld vergeten te zijn. Niet voor één gat te vangen heeft ze toen wat geld van de slager geleend. De volgende dag hebben ze dat weer teruggebracht (en lekkere gehaktballetjes gekocht) en Julian had een mooie tekening gemaakt van de slager als cadeautje voor hem. Prompt kreeg Julian een plakje worst en de volgende ochtend zat onze jonge ondernemer nog twee tekeningen te maken voor de slager om te verkopen voor worst. Maar daar hebben we toch maar een stokje voor gestoken.
En over slagers gesproken: ik had lekker een paar daagjes vrij de afgelopen week omdat we ons gezinnetje zo wel compleet vinden.

Bekijk foto's

PostHeaderIconHerfst geworden

De afgelopen weken is het hier dan toch echt herfst geworden. De temperatuur is dan eindelijk helaas onder de 20 graden gezakt en de regen komt geregeld tevoorschijn. In Queensland is er zelfs zoveel gevallen dat er weer veel overstromingen te melden waren.

Bij de herfst horen natuurlijk lekkere boswandelingen en dus zijn we met de kids het bos ingegaan voor een frisse neus. Lekker even struinen, maar het ging ook steil omhoog, dus het was even doorzetten voor de boys. Daarna de inspanningen even beloond met een lekkere lunch bij de Meadows bakery. In de middag zijn we met z'n allen in de tuin aan het werk geweest. Onze schutting met de achterburen laat het een beetje afweten. En de planten schoten maar door en belastten de schutting nog eens extra en dus hebben we de planten geheel weggesnoeit. Ook de vreselijke klimop willen we eindelijk echt kwijt en die dus ook zoveel mogelijk gesnoeid. Nu vooral de planten in de gaten houden en telkens als er weer iets probeert uit te lopen, direct weer snoeien.

Afgelopen zaterdag had Julian zijn 1e zwemles sinds een lange tijd. Tristan mag even een term stoppen, maar zijn broertje is dus weer begonnen. En gelukkig heeft Julian goed zijn best gedaan, hopelijk gaat hij snel een groepje verder want eigenlijk ging het de afgelopen zomer in ons eigen zwembad heel aardig met Julian. Hij is niet bang in het water. Nu moet hij alleen nog even 'echt' doen wat de lerares zegt, dan zal het wel gaan.

Op zondag zijn we naar een Medieval Festival gegaan. De kids vonden het mooi, alle ridders en jonkvrouwen, de gevechten, de paarden, etc. Ook was er een Jan klaassen & Katrijn poppenkast voorstelling, die de kids hilarisch vonden. En natuurlijk mocht ieder een houten zwaard uitkiezen. Na het festival waren we uitgenodigd bij Dorota alwaar we een lekker fikkie in de tuin hebben gestookt. En daarbij hoorden natuurlijk de worstjes & marshmallows. Zij hebben ook een houtkachel en al heel veel hout gesprokkeld. Ik mocht even wat hout hakken, maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Wij zelf hadden nog een hakblok nodig en dus mochten we een mooie dikke plak boomstam uitkiezen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconLatertjes

We gaan lekker met de klusjes in en om het huis. Het perkje in de voortuin is af (je ziet er niet aan af dat het zoveel etappes moest kosten maar het is steenharde klei) en de nieuwe sinaasappelboom is erin geplant. We willen er nog wat andere plantjes bij doen maar dat is weer een nieuw projectje.
Ik ben nu bezig de afvoer van het zwembad onder het terras te leggen, zodat ik niet steeds een lange pijp hoef aan te sluiten als ik dat nodig heb (wat in de praktijk betekende dat die pijp meestal aangesloten bleef wat niet echt fraai was). Hij ligt er al in en is waterdicht aangesloten tussen zwembad en afvoer, dus ik moet nu wat tijd vinden om het terras te herstellen.
Karla heeft ondertussen de hele family room geschilderd. Het net-niet-wit dat de vorige bewoners erop gesmeerd hadden was bijna oranje, nu is het een veel mooier net-niet-wit. Karla kon natuurlijk weer niet stoppen, dus ze was op een doordeweekse dag tot erg laat doorgegaan om het af te krijgen. En dan staat ze ook nog twee keer per week om vijf uur op om te gaan hardlopen! Maar het resultaat is ernaar. Verder heb ik nog een paar uur op mijn knieën gezeten om alle snoertjes rond de tv weg te werken.
Er waren nog een paar late avonden omdat we aan de andere kant van de wereld wonen van waar de voorjaarsklassiekers worden gereden. Parijs-Roubaix en Amstel Gold kijken betekent dus rond een uur of één naar bed op de zondag. Komend weekend nog Luik-Bastenaken-Luik en dan mogen we weer slapen. Tot de Giro begint wel te verstaan.

Ondanks al het geklus vinden we ook nog tijd om met de kinderen bezig te zijn. Dat is de laatste tijd een waar genot. Ze zijn vrolijk en lief en vinden veel dingen leuk om te doen. Fietsen met Karla vinden ze heerlijk maar ze spelen ook veel met Lego.
Ze hebben vakantie en we hadden twee dagen vrij genomen zodat ze niet alleen maar naar de opvang hoeven. Daar gaan ze overigens met veel plezier naartoe omdat ze in vakantietijd allemaal leuke dingen organiseren en ze er met vriendjes kunnen spelen.
Maar wij hebben dus ook leuke dingen gedaan met ze, zoals met zijn vieren naar Shaun the Sheep the movie. Dat was voor ons al erg grappig, maar die kinderen zien schateren was ook heerlijk.

Hier is inmiddels de herfst goed op gang gekomen met wat lagere temperaturen en regen. Maar gelukkig nog niet zo erg als in Sydney waar hele huizen wegdreven...
Ons kacheltje stoken we regelmatig met een heerlijk vuurtje en het zomerse bier is verruild voor Stout.

Uiteraard waren we ook in gedachte bij Karla's moeder die gister werd opgenomen voor een ingreep. Ze kon dezelfde dag weer naar huis en zo te horen is het allemaal voorspoedig verlopen gelukkig. Beterschap gewenst vanaf hier!

Bekijk foto's

PostHeaderIconFikkie stoken buiten en binnen

De laatste 2 weken stonden voornamelijk in het teken van onze nieuwe houtkachel.
We hebben na 3 jaar de knoop eindelijk doorgehakt en we hadden besloten ervoor te gaan. Hiermee gepaard ging het opnieuw indelen van de woonkamer, kasten, tv, etc... En dus hebben we de hele boel een kwartslag gedraaid. De week na het uitkiezen van de houtkachel moesten we zelf op zoek naar een 'hearth' het stenen deel onder de houtkachel. Wij dachten dat het goedkoper zou kunnen dan bij de houtkachel winkel en dat is na wat moeite gelukt. We hebben nu mooie leistenen onder de houtkachel liggen. Het plafond in de woonkamer zag er niet zo mooi uit, mede gezien het feit dat we de tussenmuur er ca 2 jaar geleden uit hadden gehaald en dus vond ik niet dat we een houtkachel moesten plaatsen zonder eerst even het plafond opnieuw te witten. En dat had ik mezelf opgelegd voor de zondag. Laurens heeft de kids die dag lekker mee genomen naar Victor Harbor alwaar hij weer op de trein richting Pt Elliot stapte en verder lekker geluncht heeft en natuurlijk meerdere speeltuinen heeft bezocht. Toen mijn mannen om half 5 weer thuis kwamen was het plafond gewit, de woonkamer weer schoon en opgeruimd, de waren de ramen gelapt en een klein stenen muurtje in de tuin weer netjes opgemetseld.

De woensdag erna kwamen ze de houtkachel plaatsen en die avond hebben we er direct van genoten. Het ziet er gezellig uit en is nog lekker warm ook, dat is maar goed ook want de temperatuur is al aardig gezakt, de herfst is begonnen zeg maar.

Afgelopen weekend hadden we een lekker lang weekend, net als iedereen. Op vrijdag hebben we de spullen gepakt en zijn we alweer vertrokken voor een campeerweekend in Second Valley. De kids hebben weer hun vrije tijd heerlijk besteed met vriendjes van de camping en vooral met veel fietsen. De vriendjes die zeiden dat ze er weer zouden zijn waren er weer. Elke dag zochten we naar brandhout waarmee we 's avonds een heerlijk vuurtje stookten en daarbij konden marshmallows natuurlijk niet ontbreken. Ook hebben we op de camping eieren gekleurd om die de ochtend erna, samen met chocolade versies, te verstoppen voor de kids. De kids hadden ze echter natuurlijk allemaal snel gevonden. Die ochtend waren er door de camping eigenaren verschillende paas activiteiten voor de kids georganiseerd.
Aangezien er slecht weer voorspeld was voor de maandag en onze nieuwe vrienden (ouders van Eva) ook al gingen inpakken, hebben wij op zondag ochtend toch ook de spullen weer ingepakt. Plan was wel om nog op de camping te blijven tot de bedtijd van de kids. In de middag zijn we samen met Eva en haar ouders en opa en oma naar de kust gegaan voor mooie uitzichten en rotspoeltjes om kleine beestjes te vinden. Daarna hebben we samen heerlijke fish & chips gegeten bij een cafeetje en toen kwam dan toch het moeilijke maar onvermijdelijke afscheid voor de kids. Eva en haar ouders zijn naar huis gegaan en wij reden terug naar de camping voor een relaxte middag en nog een kampvuurtje. Tegen bedtijd van de kids hebben we de laatste dingen ingepakt en zijn we teruggereden naar huis. De kids hadden hun pyamaatjes al aan en de tandjes waren al gepoetst aldus was het een rustige terugreis waarbij we ze thuisgekomen direct naar hun bedje konden overleggen.

In de ochtend konden we heerlijk uitslapen terwijl de kids tv keken en met lego speelden. De rest van de dag is opgegaan aan opruimen, wassen en schoonmaken.

Vandaag is voor de kids weer de 2 weekse vakantie begonnen. Hiervan nemen wij 2 dagen vrij, wat we gaan doen, moeten we nog even bedenken, maar wordt vast leuk.

Bekijk foto's

More Entries >>


YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      
Adelaide Time & Weather
All Pictures
Herbeginnen (16)
Veel te druk (18)
Stansbury (44)
Er in en er uit (14)
Great Indoors (26)
Loopt lekker (19)
Brandhout (22)
Herfst geworden (22)
Latertjes (32)
Fikkie stoken buiten en binnen (46)
by 3 wickets (27)
Giftige bruine (35)
Doorbroken (17)
Aftellen geblazen (24)
Schooljongens (38)
Zonder zijwieltjes (87)
Reuzenschildpad (36)
Blog aan het been (70)
Morialta en Melbourne (36)
zwart (34)
Zware jongens (14)
Zijn en of haar gangetje (12)
Zevenmijlslaarzen (18)
Wisselend succes (20)
Wining and dining (39)
Willunga (11)
Werkweek (8)
Week2 (21)
We zitten er warmpjes bij (8)
Waterschade (23)
Wallace and grommets (25)
Waar is de vakantie (33)
Vouwfiets (7)
Verhuizen en vallen (17)
Van huis naar thuis (15)
Van eigen bodem (18)
Tranenparty (9)
Tour Down Under (10)
Tien (9)
Thuis maar dan anders (25)
Teveel nieuws (13)
test (5)
Technicolor (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
Summer in the city (12)
Stuivertje wisselen (12)
Strand en park (10)
Stijgende lijn (29)
Steeds slimmer (9)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Snotneusjes (15)
Sleepover (19)
Sedunary (13)
Schoon genoeg (9)
Ride to work (18)
Racen (10)
Quite a shock (17)
Queen or King of the Mountain (14)
Pyjama drama (28)
Pitstop (19)
Performance enhancement (21)
Party time (21)
Party animals (19)
Paasplaatjes (24)
Overlopers (17)
Out with the new (22)
Out camping (35)
Open deur (29)
Op de lange latten (48)
Onkaparinga (26)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Nieuwe start (20)
Niet zonder ongelukken (27)
Nice work (27)
Nazomeren (23)
Naar de kraaien (10)
Mount Lofty Challenge (11)
Moeder en kind (19)
Moe what else is new (23)
Mildura (14)
Michelinmannetje (13)
Met blijdschap (9)
Merry Christmas (7)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Magpie swoop (21)
Lustrum (10)
Lopende zaken (9)
Logeerpartijtje (10)
Little brother (12)
Lijmpoging (16)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Lekker weg in eigen land (48)
Laurens zonder L (25)
Late arrival (29)
LAT Relatie (22)
Lady Luck (6)
Koperdriehoek (34)
Koala ervaring (18)
Kleurrijke week (10)
Kijken naar de koers (5)
Kiezen met verstand (14)
Kastje en muur (15)
Kapot (18)
Kamperen en snoeien (14)
Kaasfondue (21)
Just add water (16)
Jingle all the way (49)
In drieen (20)
In aantocht (14)
Huis nummer 14 (16)
Housewarming en andere feestjes (9)
Hoog bezoek no2 (34)
Hoog bezoek (16)
Highway to the crumbs (6)
Het vliegt voorbij (9)
Het leven een feest (12)
Heet onder de voeten (50)
Heen en heen (45)
Harder dan alles (16)
Happy New Year (40)
Happy Holidays (25)
Halfvol (14)
Hairy fairy (11)
Goed op weg (8)
Gelijk prijs (10)
Geen roze bril (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Gebak in overvloed (37)
Gaan en komen (17)
Filterzand (9)
Filmpje (16)
Fikkie (24)
Fietsfestijn (21)
Fietsen geeft vleugels (26)
Fiets en Fair (20)
Feesten partijen (22)
Feestdagen (22)
Farewell (15)
Etappekast (16)
Entertaining (12)
Egghunt (3)
Eerste tweede laatste (29)
Eerste keer (34)
Eerste diploma (32)
Eenjarig (46)
Een zalig paasfeest (27)
Een man met een missie (17)
Een beetje van alles (12)
Dutch Tall Ships (30)
Duizend duizendpoten (47)
Downs maar vooral ups (15)
Diversen 1 (27)
De zoo en zo (29)
De ultieme test (24)
De tijd vliegt de cake nog net niet (28)
De pot op (5)
De gemotoriseerde mens (13)
De dubbele 21 (19)
De conferentie van Auckland (3)
De bumper bummer (21)
Dat kon je wel zien (16)
Daar zij licht (11)
Corkscrew Revanche (14)
Climb that bridge (13)
City to bay (14)
Chillen (9)
Buurten bij buren (16)
Buitelingen (15)
Brokkenpiloot (21)
Breekt zo lekker de week (18)
Bramen (15)
Borrelen (13)
Bikkel op bezoek (16)
Bijna maar toch niet (13)
Bergbeklimmen (17)
Begin Pauze Einde (12)
Badkamergeheimen (18)
Back in the Saddle (15)
Baanvak en wissel (10)
Autojacht (25)
Australialia (11)
Amys Ride (17)
Amy oh my (13)
Achter de rug (14)
Aan het werk (14)
39 (15)
32 lentes en lente (14)
All Entries
  Herbeginnen
  Veel te druk
  Naar Stansbury en de rug
  Er in en er uit
  The Great Indoors
  Loopt lekker
  Brandhout
  Herfst geworden
  Latertjes
  Fikkie stoken buiten en binnen
  Australia won by 3 wickets
  Giftige bruine
  Doorbroken
  Aftellen geblazen
  Twee schooljongens
  Zonder zijwieltjes
  Reuzenschildpad
  Blog aan het been
  Bloemlezing 4
  Morialta en Melbourne
  Buitelingen
  Fiets en Fair
  Wining and dining
  Gebak in overvloed
  Verhuizing naar Amerika
  Encore
  Feesten en partijen
  Borrelen
  Fikkie
  De tijd vliegt de cake nog net niet
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we geïnteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.