Highway To The Sun

Binnen onze emigratieplannen past een eigen huis in Nederland natuurlijk niet echt. Nou waarschuwen verschillende bronnen dat je je huis pas te koop moet zetten als je zeker bent van een visum. Je wil tenslotte niet zonder visum én zonder huis komen te zitten!
Maar door de kredietcrisis waren we toch wel bang dat het huis in waarde zou dalen, en we wonen er pas vier jaar dus we hebben nog niet veel overwaarde opgebouwd. We besloten dus een makelaar uit te nodigen om eens te kijken wat het huis op zou brengen. Als dat te laag was zou dat al direct het einde van alle plannen betekenen. Daar rolde een goede waarde uit (we zouden daarmee precies uit de kosten komen, inclusief kosten koper destijds). We hebben toen ook maar besloten het huis in de verkoop te doen, omdat het risico ons te groot leek dat je na anderhalf jaar visumprocedure misschien toestemming krijgt, maar alleen nog met groot verlies van je huis afkomt. Zo goed gaat het niet op de huizenmarkt en op tv hadden we al voorbeelden gezien van mensen die mochten emigreren maar het niet meer konden door het huis.

Bovendien zei de makelaar dat we rekening moesten houden met een half jaar te koop staan, dus dachten we dat we nog wel een jaar konden blijven, prima te overzien. Huis te koop en bezig uit de zaak te stappen, ik zei voor de grap weleens dat het mijn ambitie was om werkloos en dakloos te worden.
Maar dat half jaar was buiten twee doortastende mensen gerekend, die ons in het weekend kwamen vertellen dat ons huis op Funda stond (wisten we zelf nog niet) en of ze even mochten kijken. Dat was prima, we hebben ze een rondleiding gegeven en ze waren enthousiast. Ze wilden zelfs een bod uitbrengen, maar we hebben ze toch gevraagd dat met de makelaar op te nemen.
Meteen de dag erna (maandag) is er vaak heen en weer gebeld tussen hen en onze makelaar. Wij wilden zo laat mogelijk vertrekken, zij wilden er zo snel mogelijk in. Uiteindelijk was dat ze de vraagprijs waard en toen hebben we ingestemd. In de 'moeilijke markt' je huis verkopen in een dag en voor de vraagprijs, tja. Wie A zegt moet dan ook maar B zeggen, vonden we. Maar een beetje in shock waren we wel. Ons huisje, waar we zoveel werk en liefde in hebben gestopt! En met die heerlijke tuin, die we ook helemaal zelf hebben aangelegd! Maar ja, na wat tranen is het gek om te merken dat je toch alweer vrij snel aan het idee went.

Binnen onze emigratieplannen past een eigen huis in Nederland natuurlijk niet echt. Nou waarschuwen verschillende bronnen dat je je huis pas te koop moet zetten als je zeker bent van een visum. Je wil tenslotte niet zonder visum én zonder huis komen te zitten!
Maar door de kredietcrisis waren we toch wel bang dat het huis in waarde zou dalen, en we wonen er pas vier jaar dus we hebben nog niet veel overwaarde opgebouwd. We besloten dus een makelaar uit te nodigen om eens te kijken wat het huis op zou brengen. Als dat te laag was zou dat al direct het einde van alle plannen betekenen. Daar rolde een goede waarde uit (we zouden daarmee precies uit de kosten komen, inclusief kosten koper destijds). We hebben toen ook maar besloten het huis in de verkoop te doen, omdat het risico ons te groot leek dat je na anderhalf jaar visumprocedure misschien toestemming krijgt, maar alleen nog met groot verlies van je huis afkomt. Zo goed gaat het niet op de huizenmarkt en op tv hadden we al voorbeelden gezien van mensen die mochten emigreren maar het niet meer konden door het huis.

Bovendien zei de makelaar dat we rekening moesten houden met een half jaar te koop staan, dus dachten we dat we nog wel een jaar konden blijven, prima te overzien. Huis te koop en bezig uit de zaak te stappen, ik zei voor de grap weleens dat het mijn ambitie was om werkloos en dakloos te worden.
Maar dat half jaar was buiten twee doortastende mensen gerekend, die ons in het weekend kwamen vertellen dat ons huis op Funda stond (wisten we zelf nog niet) en of ze even mochten kijken. Dat was prima, we hebben ze een rondleiding gegeven en ze waren enthousiast. Ze wilden zelfs een bod uitbrengen, maar we hebben ze toch gevraagd dat met de makelaar op te nemen.
Meteen de dag erna (maandag) is er vaak heen en weer gebeld tussen hen en onze makelaar. Wij wilden zo laat mogelijk vertrekken, zij wilden er zo snel mogelijk in. Uiteindelijk was dat ze de vraagprijs waard en toen hebben we ingestemd. In de 'moeilijke markt' je huis verkopen in een dag en voor de vraagprijs, tja. Wie A zegt moet dan ook maar B zeggen, vonden we. Maar een beetje in shock waren we wel. Ons huisje, waar we zoveel werk en liefde in hebben gestopt! En met die heerlijke tuin, die we ook helemaal zelf hebben aangelegd! Maar ja, na wat tranen is het gek om te merken dat je toch alweer vrij snel aan het idee went.