Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
Laat ik beginnen met wat echt belangrijk is: zaterdagmorgen zat er een piepklein hagedisje buiten voor de deur. Hagedisjes zijn niet alleen schattig, hun aanwezigheid laat je ook weten dat je (vanuit Nederland gezien) in verre, zonnige oorden vertoeft.
Voor trouwe volgers moet ik een teleurstelling die ik zelf kreeg doorgeven: ik weet nog niet of ik de baan heb. Daarover later meer.
De week begon met bezoek: eerst dat van ons aan Jan en Marion, Nederlanders die we hadden ontmoet bij Florence. Dat was gezellig, leuke lui waar we gezellig mee gekletst hebben in de tuin van hun lekker nieuwe huis. Als we gesetteld zijn in ons nieuwe huis nodigen we ze een keer uit.
Op weg naar huis zijn we naar Harvey Norman gegaan, een winkel waar we een koelkast en een kleed hebben besteld. De les: vragen naar de 'best price' loont, dat scheelde in dit geval 130 dollar.
's Middags kregen we Yvonne, Wilfred en Levi op bezoek. Dat was ook gezellig. Ze zijn in Nederland geweest onlangs maar waren blij weer thuis te zijn. En ze hebben nu hun Permanent Residency, dus ze mogen blijven!
We laten nog maar eens wat geld rollen: op zondag zijn we naar de K-mart geweest voor een coole BBQ en een niet erg coole maar wel goedkope tuinset. Daarna zijn we een huis gaan bekijken aan Chandlers Hill Road, heel mooi met een prachtige tuin, maar wel aan een grote weg. Het was 35 jaar geleden gebouwd door de bewoners en je zag meteen dat dat Nederlanders waren. Er lag zelfs een boek 'Liedjes van Vroeger'! Daarna zijn we nogmaals naar het huis gaan kijken dat we vorige week al hadden gezien in Flagstaff Hill. Het was nog steeds mooi. We hebben Connie en Chris daar ontmoet, met wie we daarna ook nog naar huis zijn gegaan voor een drankje (mooi huis hebben ze overigens!).
's Avonds na het eten (diner respectievelijk ontbijt) nog geskypet met Gert-Jan. Dat was weer tof, ondanks de kopstoot die Gert-Jan per ongeluk gaf aan Sofia om te laten zien dat het beeld nog bewoog.
Maandag was een heuglijke dag: de container met spullen werd gebracht op ons nieuwe adres! Diezelfde dag werden de van het weekend gekochte spullen afgeleverd. We hadden de kinderen weer goed afgeleverd op de creche, dus we konden de hele dag bezig met inruimen en zeulen. Voor zover we konden zien was er vrijwel geen schade. Helaas is het aansluiten van de stroom vrijdag mislukt maar je kan niet alles hebben: vrijdag de sleutel krijgen van je nieuwe huis en dan de maandag erop de spullen is niet slecht getimed!
Verder helaas nog niet gebeld over de baan en Karla heeft de avond weer brieven schrijvend doorgebracht.
Op dinsdag zijn we met het hele gezin naar de kapper geweest, dat was hard nodig. Het resultaat is leuk en hopelijk ziet men Julian nu niet meer aan voor een meisje...
We hebben gister gebeld over de stroom en men zou ons alsnog aansluiten maar helaas is dat weer niet gelukt. Weer gebeld en vandaag proberen ze het weer.
We zijn ook naar Bunnings (Praxis/Gamma zeg maar) geweest voor wat spullen. Tristan was daarbij enorm dreinerig, waarschijnlijk voelt hij de verhuizing aankomen.
Op woensdag hadden we stroom! Eindelijk iemand die de moeite nam om de hoek te kijken. De meter hangt gewoon aan de buitenkant van het huis aan de straat, iedereen kan erbij (eigenlijk leven jullie dus allemaal in onze meterkast). Maar tot nu toe gingen de werklui gewoon weer weg met als bericht dat ze geen toegang hadden tot de meter. Vandaag dus wel. Dat is Australische effiency denk ik: liever vier keer snel weg zijn dan één keer wat tijd nemen voor goed werk.
We zijn doorgereden naar Port Adelaide, een historisch stukje van de stad. Tristan op zijn fietsje en Julian in de enkele buggy die we nu weer hebben. Tristan ging echt goed op zijn loopfietsje! Hij ging zelfs een hoge brug op en weer af en hield erg goed zijn evenwicht. Aan de overkant hebben we heerlijk geluncht op het terras van een tavern. De recruiter belde nog dat hij geen nieuws had, daar kwam het op neer.
Daarna zijn we naar IKEA gegaan. We hebben er eetstoelen, een bed voor Tristan en nog wat dingen gekocht. Het was even lekker puzzelen om dat en de kinderen in de auto te krijgen maar het lukte, zo ongeveer elke centimeter was benut.
's Avonds heb ik nog naar the Bees geluisterd, heerlijk.
Donderdag was weer een crechedag en wij zijn de hele dag bezig geweest in het nieuwe huis, we willen dat het ver ingericht is voor we de kinderen erin laten leven. We hebben heel hard gewerkt en zijn ver gekomen. Even de titel verklaren trouwens: dit huis wordt het veertiende waarin ik ga wonen sinds mijn geboorte en het huisnummer is... ehm, vijf dus.
We hadden de lunch gemist en toen we ophielden zijn we nog even op de fiets (jawel!) wat te eten gaan halen in de buurt. Daarna zijn we nog even wat gaan drinken op de golfclub (nu nog) vlakbij. Grappig weer om een praatje te maken met mensen. Toen was het tijd om de kinderen op te halen en die doen het goed op de creche. Vandaag weer niet gebeld over de baan, elke dag twijfel: is dat goed of slecht nieuws? Je weet het niet...
Gister was een enorm warme dag maar vandaag is de eerste van een reeks druilerige dagen. We zijn de traditionele boodschappen gaan doen en hebben eigenlijk gewoon thuis rondgehangen. Om 16:00 heb ik de recruiter nog maar eens gebeld, hij had al een aantal keren geprobeerd het bedrijf te bellen maar de directeur die hij moet hebben is de hele week keidruk na een zakenreis naar Berlijn. Hij wist wel nog te melden dat één van de directeuren het helemaal ziet zitten met mij maar ook dat iemand anders (wie weet ik niet) wel bedenkingen had. Nu gaan we dus lekker gestresst het weekend in. De recruiter denkt wel dat ik geschikt ben en ikzelf ook, nu maar hopen dat ik het met mijn nervositeit tijdens het telefooninterview niet verprutst heb. Maandag hopelijk nieuws en goed of slecht, zodra ik iets weet schrijf ik het hier.
Eten bij de golfclub was een welkome afleiding, er waren niet veel mensen maar wel alle mensen die we een beetje kennen dus we hebben lekker gekletst en de kinderen waren geweldig, ook een uur na hun bedtijd kwam er nog geen wanklank uit. Erg gezellig.
Bekijk foto's (ook van vorige keer)
Comments
Hoi Karla en Laurens, wat een spannende en leuke tijd. De jongens zien er pico-bello uit, zijn jullie zelf ook naar de kapper geweest? Erg leuk om jullie zo nu en dan vanuit Holthuizen te volgen. Karla is en blijft ons buurmeisje, ook al zit je nu bepaald niet meer in de buurt. Succes met de baan!
liefs, mede namens Eddy, marion
Posted By marion brugman | 29-10-2010 at 17:59
Stoer zeg die Tristan op zijn loopfietsje! Fijn dat jullie je spullen nu eindelijk weer hebben. De jongens zullen hun speelgoed vast graag uitpakken.
Posted By Andrea | 31-10-2010 at 07:56
Ik heb jullie hele blog zojuist in 1 keer gelezen!
Spannende tijd met de baan. Sucfes en schrijf zo door :)
Groeten,
Rick (fol op xpdite.net ;))
Posted By rick | 31-10-2010 at 10:26
Is er al nieuws? We zijn hier druk duimen aan het draaien en
vingers aan het kruizen. Valt niet mee tegelijkertijd!
Good luck & keep us posted!!
PS Volgende keer als jullie in Port Adelaide zijn, wel ff aanbellen he! :)
Posted By Diana & Etienne | 02-11-2010 at 01:32
Diana & Etienne, bedankt voor het duimen draaien en vingers kruizen! Het heeft niet mogen baten zoals je aan mij nieuwe post kunt zien. Maar het wordt zeer gewaardeerd.
We hadden graag aangebeld maar wisten het adres niet! Halen we voor volgende keer ergens vandaan.
Rick, je had zeker een zondagje vrij ;-) Bedankt en jij ook succes met waarschijnlijk emigratieplannen?
Posted By Laurens | 02-11-2010 at 11:19
[Add Comment] [Subscribe to Comments]



