Highway To The Sun

Helaas, na een hele week wachten en een zenuwslopend weekend kreeg ik maandag het telefoontje dat ik de baan niet krijg. Er bleek intern ook interesse te zijn voor de functie en die persoon gaat de rol nu vervullen die mij zo leuk leek!
Ik begon al wel te twijfelen of ze niet met iemand anders bezig waren, het hoeft toch geen zes dagen te duren om te beslissen of je mij wil of niet. Beetje vreemd gegaan dus, met licht bijsmaakje als gevolg. Wel even een stevige teleurstelling om te verwerken.
Er is ook een beetje goed nieuws uit te halen: ik had pech maar de reden is dus niet dat ik niet geschikt bevonden werd. Sterker nog: ze waren onder de indruk van me en ze hebben me gevraagd te solliciteren voor de functie die de inpikker achterlaat. Die past dan wel iets minder bij me, en waarschijnlijk kijken ze ook niet alleen naar mij, maar er is weer een glimmertje hoop. Wel hoort er weer een nieuwe testronde bij, dus we maken ons weer klaar om door hoepeltjes te springen. Ik weet nu nog niet wat de test inhoudt maar het wordt dus vervolgd. Ik ben niet in een positie om nu te denken: barst maar, en het lijkt me nog steeds een leuk bedrijf.

Verder even gauw van de gelegenheid gebruik maken om te melden dat we nu verhuisd zijn en nog geen internet hebben (voor de pientere lezer: ik ben voor dit stukje even terug in het oude huis). Het ging niet zonder slag of stoot: Tristan is bang voor de draaimolens (je weet wel, die dingen aan het plafond voor koelte) die in elke kamer hangen. En dan heeft hij ook nog eens een nieuw bed in een nieuwe kamer. Maar nu na twee nachten gaat het al beter en hij vindt het huis wel leuk. Het zit dan ook vol met bekend speelgoed!
Tjonge, zelfs een paar simpele mededelingen kan ik nog niet kort houden...

Helaas, na een hele week wachten en een zenuwslopend weekend kreeg ik maandag het telefoontje dat ik de baan niet krijg. Er bleek intern ook interesse te zijn voor de functie en die persoon gaat de rol nu vervullen die mij zo leuk leek!
Ik begon al wel te twijfelen of ze niet met iemand anders bezig waren, het hoeft toch geen zes dagen te duren om te beslissen of je mij wil of niet. Beetje vreemd gegaan dus, met licht bijsmaakje als gevolg. Wel even een stevige teleurstelling om te verwerken.
Er is ook een beetje goed nieuws uit te halen: ik had pech maar de reden is dus niet dat ik niet geschikt bevonden werd. Sterker nog: ze waren onder de indruk van me en ze hebben me gevraagd te solliciteren voor de functie die de inpikker achterlaat. Die past dan wel iets minder bij me, en waarschijnlijk kijken ze ook niet alleen naar mij, maar er is weer een glimmertje hoop. Wel hoort er weer een nieuwe testronde bij, dus we maken ons weer klaar om door hoepeltjes te springen. Ik weet nu nog niet wat de test inhoudt maar het wordt dus vervolgd. Ik ben niet in een positie om nu te denken: barst maar, en het lijkt me nog steeds een leuk bedrijf.

Verder even gauw van de gelegenheid gebruik maken om te melden dat we nu verhuisd zijn en nog geen internet hebben (voor de pientere lezer: ik ben voor dit stukje even terug in het oude huis). Het ging niet zonder slag of stoot: Tristan is bang voor de draaimolens (je weet wel, die dingen aan het plafond voor koelte) die in elke kamer hangen. En dan heeft hij ook nog eens een nieuw bed in een nieuwe kamer. Maar nu na twee nachten gaat het al beter en hij vindt het huis wel leuk. Het zit dan ook vol met bekend speelgoed!
Tjonge, zelfs een paar simpele mededelingen kan ik nog niet kort houden...