Highway To The Sun

Afgelopen week was de eerste van hoog bezoek: Karla's ouders kwamen zondag aan vanuit het verre Nederland. Ook was het deze week Julians tweede verjaardag. En eindelijk is ook de laatste week voor mijn vakantie voorbij.
Maar laat ik bij het begin beginnen.
Op zaterdag hebben we eerst maar eens de cadeau's van oma uit Amsterdam (nog wel) uitgepakt. Dat was een bijzonder goed gevulde doos met leuke spullen en lekkers. Hoogtepunt was de kraanwagen met zwaailichten en geluidjes. Die vonden beide jongens erg mooi wat soms tot spanning leidt. Daarmee bedoelen we eigenlijk een uitgelezen kans om de concepten van delen nog eens uit de doeken te doen. Ook zat er een auto in die met behulp van een veer heel hard kon, zoals Tristan later aantoonde met behulp van een gebroken glas. Verder zaten er spekkies in, bomen en beestjes voor naast de treinbaan en nog veel meer, hartstikke leuk.
Verder heb ik in het zonnetje het zwembad weer mooi schoongemaakt en heb ik de groencontainer barstensvol stukjes palm gegooid.
's Avonds kwamen Peter en Jill bij ons eten en dat was reuzegezellig. Ze hebben twee soorten zelfgevangen vis meegenomen maar die hebben we nog niet klaargemaakt. Toen ze weg waren heb ik nog ruim een uur geskypet met Gert-Jan. Dat was heerlijk, niet in de laatste plaats omdat ik nu zijn zoon Aurelio heb gezien. Een prachtig jochie dat lekker lag te slapen, superlief.

De volgende ochtend moesten we vroeg op: we gingen met zijn allen naar het vliegveld, omdat alle dagen op de kalender afgestreept waren tot opa en oma zouden komen. Bij het wachten ontmoetten we nog een leuke ex-Antwerpse, van wie de ouders hetzelfde vliegtuig hadden. Toen nog een tijd wachten, en daar stapten ze dan door de deuren. Net of ik ze een week eerder nog gezien had eigenlijk. Julian was eerst een beetje verlegen met de situatie maar kwam later toch lekker los en Tristan duwde meteen de nieuwe kraanwagen onder de neus van oma om hem te laten zien. Ze hadden allerlei sinterklaaslekkers bij zich en cadeautjes en kaartjes van allemaal lieve mensen (Dominique en Loes verdienen een speciale vermelding).
Maandag was Julian ziek en moest opgehaald worden van de creche, maar dat was niet zo'n probleem want Karla en haar ouders waren nog niet op pad. Zo kon Julian mooi mee naar Hahndorf. Karla heeft 's avonds nog een prachtige muts gemaakt voor Julians tweede verjaardag en zijn loopfietsje in elkaar gezet dat we hem gingen geven.
Op woensdagochtend was het zover: Julian werd twee! We hebben ontbeten met taart en cadeautjes gegeven. Julian vond al die aandacht in het begin maar niks (hij heeft een beetje een ochtendhumeur) maar later vond hij het toch wel fijn om in het middelpunt van de belangstelling te staan.
Karla heeft later die dag en ook de dag erna weer twee gesprekken gehad bij potentiële werkgevers. Die gesprekken gingen weer goed en ik ben hartstikke trots op mijn sollicitatiekampioen. Nou alleen nog die baan. Voor het eten zijn opa en ik gaan zwemmen met de kinderen. Alleen dan zonder kinderen, toen puntje bij paaltje kwam. Ter ere van Julians verjaardag hebben we perfecte zelfgemaakte pizza gegeten, die Jeanne en Karla hebben gemaakt terwijl wij zwommen. Tristan heeft geholpen bij het maken, wat inhield dat hij het deeg omhoog gooide zoals dat hoort. Meestal konden oma of mama het ook weer vangen.
De week ging snel voorbij, waarschijnlijk ook omdat ik gewoon werkte ondertussen. Op vrijdag kon ik niet op de motor omdat ik donderdagavond opeens erge pijn aan mijn pols had waar ik 's nachts zelfs wakker van werd. Ik had de klant iets beloofd dus ik ben toch maar naar het werk gegaan, Karla heeft me afgezet omdat ze met haar ouders de stad inging.
En tot besluit van de week hebben Karla's ouders kennisgemaakt met de golfclub, en met Peter en Jill.

Bekijk foto's

Afgelopen week was de eerste van hoog bezoek: Karla's ouders kwamen zondag aan vanuit het verre Nederland. Ook was het deze week Julians tweede verjaardag. En eindelijk is ook de laatste week voor mijn vakantie voorbij.
Maar laat ik bij het begin beginnen.
Op zaterdag hebben we eerst maar eens de cadeau's van oma uit Amsterdam (nog wel) uitgepakt. Dat was een bijzonder goed gevulde doos met leuke spullen en lekkers. Hoogtepunt was de kraanwagen met zwaailichten en geluidjes. Die vonden beide jongens erg mooi wat soms tot spanning leidt. Daarmee bedoelen we eigenlijk een uitgelezen kans om de concepten van delen nog eens uit de doeken te doen. Ook zat er een auto in die met behulp van een veer heel hard kon, zoals Tristan later aantoonde met behulp van een gebroken glas. Verder zaten er spekkies in, bomen en beestjes voor naast de treinbaan en nog veel meer, hartstikke leuk.
Verder heb ik in het zonnetje het zwembad weer mooi schoongemaakt en heb ik de groencontainer barstensvol stukjes palm gegooid.
's Avonds kwamen Peter en Jill bij ons eten en dat was reuzegezellig. Ze hebben twee soorten zelfgevangen vis meegenomen maar die hebben we nog niet klaargemaakt. Toen ze weg waren heb ik nog ruim een uur geskypet met Gert-Jan. Dat was heerlijk, niet in de laatste plaats omdat ik nu zijn zoon Aurelio heb gezien. Een prachtig jochie dat lekker lag te slapen, superlief.

De volgende ochtend moesten we vroeg op: we gingen met zijn allen naar het vliegveld, omdat alle dagen op de kalender afgestreept waren tot opa en oma zouden komen. Bij het wachten ontmoetten we nog een leuke ex-Antwerpse, van wie de ouders hetzelfde vliegtuig hadden. Toen nog een tijd wachten, en daar stapten ze dan door de deuren. Net of ik ze een week eerder nog gezien had eigenlijk. Julian was eerst een beetje verlegen met de situatie maar kwam later toch lekker los en Tristan duwde meteen de nieuwe kraanwagen onder de neus van oma om hem te laten zien. Ze hadden allerlei sinterklaaslekkers bij zich en cadeautjes en kaartjes van allemaal lieve mensen (Dominique en Loes verdienen een speciale vermelding).
Maandag was Julian ziek en moest opgehaald worden van de creche, maar dat was niet zo'n probleem want Karla en haar ouders waren nog niet op pad. Zo kon Julian mooi mee naar Hahndorf. Karla heeft 's avonds nog een prachtige muts gemaakt voor Julians tweede verjaardag en zijn loopfietsje in elkaar gezet dat we hem gingen geven.
Op woensdagochtend was het zover: Julian werd twee! We hebben ontbeten met taart en cadeautjes gegeven. Julian vond al die aandacht in het begin maar niks (hij heeft een beetje een ochtendhumeur) maar later vond hij het toch wel fijn om in het middelpunt van de belangstelling te staan.
Karla heeft later die dag en ook de dag erna weer twee gesprekken gehad bij potentiële werkgevers. Die gesprekken gingen weer goed en ik ben hartstikke trots op mijn sollicitatiekampioen. Nou alleen nog die baan. Voor het eten zijn opa en ik gaan zwemmen met de kinderen. Alleen dan zonder kinderen, toen puntje bij paaltje kwam. Ter ere van Julians verjaardag hebben we perfecte zelfgemaakte pizza gegeten, die Jeanne en Karla hebben gemaakt terwijl wij zwommen. Tristan heeft geholpen bij het maken, wat inhield dat hij het deeg omhoog gooide zoals dat hoort. Meestal konden oma of mama het ook weer vangen.
De week ging snel voorbij, waarschijnlijk ook omdat ik gewoon werkte ondertussen. Op vrijdag kon ik niet op de motor omdat ik donderdagavond opeens erge pijn aan mijn pols had waar ik 's nachts zelfs wakker van werd. Ik had de klant iets beloofd dus ik ben toch maar naar het werk gegaan, Karla heeft me afgezet omdat ze met haar ouders de stad inging.
En tot besluit van de week hebben Karla's ouders kennisgemaakt met de golfclub, en met Peter en Jill.

Bekijk foto's