Highway To The Sun

Deze week hebben we besloten een motor te kopen. Anders is zo'n cursus helemaal voor niks, want zonder oefenen vergeet je alles weer. En het zou een goede, goedkope en leuke manier van forensen kunnen zijn. Zaterdag hebben we de stoute motorlaarzen aangetrokken en zijn op pad gegaan. Vlakbij stond er bij een dealer eentje te koop van het type waarvan ik op internet had onderzocht dat het een bijzonder fijne beginnersmotor is, maar ook nog leuk als je wat meer ervaring krijgt. We vonden het wel belangrijk om bij een dealer te kopen en niet van een particulier, zo met ons vermogen om de nog net niet afgeschreven tweedehandsjes op te pikken.
We hebben even gekeken en er toen nog een tijdje over nagedacht terwijl we in het andere gedeelte van de zaak jassen, handschoenen en helmen uitzochten. Dat heb je tenslotte allemaal nodig als je zelf de kreukelzone bent. De kinderen vonden het eventjes heel interessant, en toen duurde het nog een hele tijd. Met onze nieuwe spulletjes hebben we ons weer bij de motor gemeld. Het bleek dat hij toch werd aangeboden door een particulier en hij had eigenlijk geen onderhoudshistorie. Maar hij had erg weinig gereden, dus dat maakte niet zoveel uit. In plaats van echte garantie kreeg je de toezegging dat ze je niet aan je lot overlieten als er iets mis zou zijn in de eerste paar maanden.
Wie hierbij denkt: weglopen, die heeft gelijk. Maar wij hebben hem gekocht. Op weg naar huis hadden we daar eigenlijk al spijt van. Gelukkig is er voor sukkels als wij een twee dagen 'cooling off period' waarin je onder het contract uit kan en die hebben we gebruikt. De aanbetaling werd dezelfde dag nog teruggestort.

Die middag hadden we een heel klein muisje op de slaapkamer. Het viel niet mee maar we hebben hem kunnen vangen met zijn tweeën.
's Avonds zijn we ter gelegenheid van onze vierde trouwdag uit eten gegaan. We zijn naar een restaurantje aan de kust gegaan en hebben daar lekker en vooral rustig gegeten met uitzicht op zee en een ondergaande zon. Dat was gezellig en we hebben genoten van ons vrije avondje. We waren het erover eens dat we er met gemak nog heel wat keer vier jaar bij doen.
Weer thuis was het nog erg gezellig beppen met het oppaspaar van dienst: Vincent en Francis. We kleppen wat af en hebben dan nog het gevoel dat je meer had willen zeggen, grappig.

Zondag was een kalm dagje, we zijn naar de speeltuin in de buurt geweest. Julian voorop de fiets bij Karla (voor je het weet is hij al te groot voor het zitje), Tristan op zijn loopfietsje en ik gewoon wandelen (en heuvelop het loopfietsje van Tristan dragend).
's Middags hebben we geprobeerd inktpatronen te kopen maar het nummer van de HP patronen was niet bekend bij de winkel. Na wat research blijkt dat dat ook nog regiogebonden is, en die van ons komt uit Europa. Misschien kan hij ze wel bijvullen, dus dat moeten we nog eens proberen. Lekker duurzaam bezig als je een gloednieuwe printer moet vervangen omdat het grootkapitaal heeft bedacht dat je er geen inktpatronen voor mag kopen.
Op dinsdag was het echt onze trouwdag en hoewel Karla en ik vrijwel altijd samen zijn buiten werk, zeker sinds we carpoolen, lukte het me om schandalig luxe chocoladetruffels te kopen in de pauze. Ze waren erg lekker maar belangrijker: Karla was oprecht verrast.

Op Karla's vrije dag ging ze met de kinderen naar de winkel. Zij lopend met Julian in de wandelwagen en Tristan op zijn loopfietsje. Omdat Tristan wat hard ging rende Karla mee tot opeens de wandelwagen stopte door een blokkerend wiel of een kuil in de weg. Ze viel over Julian heen op de grond. Hij heeft er een flinke schram op kin en voorhoofd aan overgehouden, maar dat geneest in no time. Wel gingen de kinderen de dag erna op de foto bij de creche, dus zo bezien blijft de schram nog lang zichtbaar.
Gelukkig had hij geen last meer van zijn oogjes deze week. De druppels werkten goed, al waren ze een crime om in zijn oogjes te krijgen.
De kinderen waren weer lief deze week. Tristan snapt al echt veel Engels. Wel antwoordt hij in het Nederlands op 'yes' na. Het is erg interessant om te zien, hij vindt het volkomen normaal om in het Engels toegesproken te worden en net zo normaal om in het Nederlands te antwoorden. Maar tegen ons zegt hij niet 'yes', dus hij is zich toch ook wel bewust van het verschil. Verder zat Peter op de golfclub Julian lekker op te naaien om toch vooral nog wat meer ketchup te eten. Ook zonder aanmoediging smeerde hij de stoel onder. Peter en Jill hebben zelf drie grotere zoons dus ze vinden het heerlijk om te zien hoe nu anderen zwoegen met dat kleine grut. We bleken trouwens vorige week toen we wat eerder weggingen ook nog bij verstek een vleesschaal te hebben gewonnen, de derde al!

Bekijk foto's

Deze week hebben we besloten een motor te kopen. Anders is zo'n cursus helemaal voor niks, want zonder oefenen vergeet je alles weer. En het zou een goede, goedkope en leuke manier van forensen kunnen zijn. Zaterdag hebben we de stoute motorlaarzen aangetrokken en zijn op pad gegaan. Vlakbij stond er bij een dealer eentje te koop van het type waarvan ik op internet had onderzocht dat het een bijzonder fijne beginnersmotor is, maar ook nog leuk als je wat meer ervaring krijgt. We vonden het wel belangrijk om bij een dealer te kopen en niet van een particulier, zo met ons vermogen om de nog net niet afgeschreven tweedehandsjes op te pikken.
We hebben even gekeken en er toen nog een tijdje over nagedacht terwijl we in het andere gedeelte van de zaak jassen, handschoenen en helmen uitzochten. Dat heb je tenslotte allemaal nodig als je zelf de kreukelzone bent. De kinderen vonden het eventjes heel interessant, en toen duurde het nog een hele tijd. Met onze nieuwe spulletjes hebben we ons weer bij de motor gemeld. Het bleek dat hij toch werd aangeboden door een particulier en hij had eigenlijk geen onderhoudshistorie. Maar hij had erg weinig gereden, dus dat maakte niet zoveel uit. In plaats van echte garantie kreeg je de toezegging dat ze je niet aan je lot overlieten als er iets mis zou zijn in de eerste paar maanden.
Wie hierbij denkt: weglopen, die heeft gelijk. Maar wij hebben hem gekocht. Op weg naar huis hadden we daar eigenlijk al spijt van. Gelukkig is er voor sukkels als wij een twee dagen 'cooling off period' waarin je onder het contract uit kan en die hebben we gebruikt. De aanbetaling werd dezelfde dag nog teruggestort.

Die middag hadden we een heel klein muisje op de slaapkamer. Het viel niet mee maar we hebben hem kunnen vangen met zijn tweeën.
's Avonds zijn we ter gelegenheid van onze vierde trouwdag uit eten gegaan. We zijn naar een restaurantje aan de kust gegaan en hebben daar lekker en vooral rustig gegeten met uitzicht op zee en een ondergaande zon. Dat was gezellig en we hebben genoten van ons vrije avondje. We waren het erover eens dat we er met gemak nog heel wat keer vier jaar bij doen.
Weer thuis was het nog erg gezellig beppen met het oppaspaar van dienst: Vincent en Francis. We kleppen wat af en hebben dan nog het gevoel dat je meer had willen zeggen, grappig.

Zondag was een kalm dagje, we zijn naar de speeltuin in de buurt geweest. Julian voorop de fiets bij Karla (voor je het weet is hij al te groot voor het zitje), Tristan op zijn loopfietsje en ik gewoon wandelen (en heuvelop het loopfietsje van Tristan dragend).
's Middags hebben we geprobeerd inktpatronen te kopen maar het nummer van de HP patronen was niet bekend bij de winkel. Na wat research blijkt dat dat ook nog regiogebonden is, en die van ons komt uit Europa. Misschien kan hij ze wel bijvullen, dus dat moeten we nog eens proberen. Lekker duurzaam bezig als je een gloednieuwe printer moet vervangen omdat het grootkapitaal heeft bedacht dat je er geen inktpatronen voor mag kopen.
Op dinsdag was het echt onze trouwdag en hoewel Karla en ik vrijwel altijd samen zijn buiten werk, zeker sinds we carpoolen, lukte het me om schandalig luxe chocoladetruffels te kopen in de pauze. Ze waren erg lekker maar belangrijker: Karla was oprecht verrast.

Op Karla's vrije dag ging ze met de kinderen naar de winkel. Zij lopend met Julian in de wandelwagen en Tristan op zijn loopfietsje. Omdat Tristan wat hard ging rende Karla mee tot opeens de wandelwagen stopte door een blokkerend wiel of een kuil in de weg. Ze viel over Julian heen op de grond. Hij heeft er een flinke schram op kin en voorhoofd aan overgehouden, maar dat geneest in no time. Wel gingen de kinderen de dag erna op de foto bij de creche, dus zo bezien blijft de schram nog lang zichtbaar.
Gelukkig had hij geen last meer van zijn oogjes deze week. De druppels werkten goed, al waren ze een crime om in zijn oogjes te krijgen.
De kinderen waren weer lief deze week. Tristan snapt al echt veel Engels. Wel antwoordt hij in het Nederlands op 'yes' na. Het is erg interessant om te zien, hij vindt het volkomen normaal om in het Engels toegesproken te worden en net zo normaal om in het Nederlands te antwoorden. Maar tegen ons zegt hij niet 'yes', dus hij is zich toch ook wel bewust van het verschil. Verder zat Peter op de golfclub Julian lekker op te naaien om toch vooral nog wat meer ketchup te eten. Ook zonder aanmoediging smeerde hij de stoel onder. Peter en Jill hebben zelf drie grotere zoons dus ze vinden het heerlijk om te zien hoe nu anderen zwoegen met dat kleine grut. We bleken trouwens vorige week toen we wat eerder weggingen ook nog bij verstek een vleesschaal te hebben gewonnen, de derde al!

Bekijk foto's