Highway To The Sun

Zaterdag zijn we naar Victor Harbour gegaan. Behalve dat het een leuk plaatsje is zit daar een motorzaak die iemand bij de cursus tipte als voordelig en betrouwbaar. Ik had ze al gebeld en ze hadden het model dat ons interesseert toevallig net binnen gekregen. Wij er dus naartoe en inderdaad: een fraaie motor in grijs en zwart, en helemaal nieuw. Grappig genoeg lijkt het een enorm ding, terwijl het helemaal niet zoveel voorstelt als je iemand erop ziet rijden. Dat komt waarschijnlijk omdat we alleen fietsen gewend zijn, die iets ieler zijn.
Ik weet niet precies wat voor prijzen normaal zijn in Nederland, maar deze kost omgerekend iets meer dan 5.000 euro. Helemaal nieuw. Het is weer een Suzuki GS500, de motor waarvan men op internet zegt (en om met Marc-Marie Huijbregts te spreken: internet heeft er verstand van) dat het een fijne beginnersmotor is maar later ook leuk. Om een lang verhaal nog iets te verlengen: we hebben hem gekocht. Vrijdag wordt hij geleverd, en dat is het vandaag. Vanmorgen om kwart voor zeven kwam er inderdaad een motorkoerier (niet een koerier op een motor, maar eentje die motoren vervoert) om hem af te leveren. Als ik genoeg geoefend heb moet dit de oplossing van ons vervoerprobleem worden. Vandaag was er nog geen tijd om te rijden, het regende ook erg hard en lang.
Wel heb ik vandaag de manual (excuus: het instructieboekje) door kunnen nemen omdat ik niet naar het werk gegaan ben. Ik heb een sick day opgenomen (ik heb er tien per jaar) omdat Julian gisteravond ziek geworden was. Hij had wat verhoging en vanmorgen bleek dat hij zijn laken gekleurd had met zijn diner. Eigenlijk ging het best goed met hem vandaag, maar een klein beetje verhoging heeft hij wel gehouden. Al met al leverde het een heerlijk dagje op met Julian en mij alleen. Ik heb lekker met hem kunnen spelen zonder dat Tristan er meteen tussendoor kwam dat hij ook van alles wil. We voelen ons wel eens schuldig naar Julian als we bedenken dat Tristan altijd op die manier onze aandacht kreeg. Maar daar staat tegenover dat het ook voordelen heeft om de jongste te zijn. Hij leert bijvoorbeeld iets sneller omdat hij dingen afkijkt bij zijn grote broer. Julian gaat bijna lopen, hij loopt al achter zijn stoeltje. En hij begint lekker te kletsen in fantasiewoorden. Af en toe herken je wel iets. Hij zegt 'papa' en 'mama' na, en hij kent Bumba. En hij herhaalde 'boe' toen ik hem volgens de traditie wijsmaakte dat dat het geluid is dat een koe maakt.
Afgelopen weekend zijn we dus in Victor Harbour geweest. Na de motorzaak zijn we nog een milkshake gaan drinken, met koffie en taart. Het leven is zwaar, en anders wij wel.
Die middag kwamen Katja en Bernard met hun vier kinderen langs omdat Bernard zo vriendelijk was om even naar onze tweede auto te willen kijken. Hij heeft er verstand van, dus dat werd zeer gewaardeerd. Helaas was zijn deskundig oordeel dat de auto op sterven na dood is. Dat was jammer natuurlijk, maar verder was het erg gezellig. Zes kinderen in huis, dus de chaos was compleet. Tristan vindt het erg leuk om andere kinderen in de buurt te hebben en vroeg later ook nog of hij weer met ze kon spelen.

Op maandag was er 's avonds drie kwartier geen stroom. Het was Valentijsdag (daar doen wij overigens niet aan), dus misschien was het een stunt om wat romantiek aan te wakkeren. Toen ik woensdag naar het werk ging was het ook raak. Ik moest een tijdje wachten voor ik aan de beurt was en toen ik vijf liter getankt had viel de stroom uit. De pomp en het electronisch betalen werken dan niet meer, dus dat was lastig. We hebben de volgende dag toen we weer tankten ook de vijf liter betaald.
Verder was het natuurlijk weer een werkweek. Ik heb wel wat succesjes geboekt op dat terrein, dus daar was ik wel blij mee. Traditioneel werd de week afgesloten op de golfclub (Tristan vroeg er al elke dag om). En daar was het enorm gezellig, dus waren we iets te laat thuis. En alsof dat nog niet genoeg was, hebben we alweer een vleesschaal gewonnen! Dat is overigens een kunststof schaal met vlees erop, niet een schaal voor zelfgekocht vlees. We hebben er dus nu al twee op voorraad. Die gaan we gebruiken om Katja en Bernard uit te nodigen voor een barbecue. Wel hebben ze dus vier kinderen, dus ik denk dat we er nog een paar moeten winnen...

Bekijk foto's

Zaterdag zijn we naar Victor Harbour gegaan. Behalve dat het een leuk plaatsje is zit daar een motorzaak die iemand bij de cursus tipte als voordelig en betrouwbaar. Ik had ze al gebeld en ze hadden het model dat ons interesseert toevallig net binnen gekregen. Wij er dus naartoe en inderdaad: een fraaie motor in grijs en zwart, en helemaal nieuw. Grappig genoeg lijkt het een enorm ding, terwijl het helemaal niet zoveel voorstelt als je iemand erop ziet rijden. Dat komt waarschijnlijk omdat we alleen fietsen gewend zijn, die iets ieler zijn.
Ik weet niet precies wat voor prijzen normaal zijn in Nederland, maar deze kost omgerekend iets meer dan 5.000 euro. Helemaal nieuw. Het is weer een Suzuki GS500, de motor waarvan men op internet zegt (en om met Marc-Marie Huijbregts te spreken: internet heeft er verstand van) dat het een fijne beginnersmotor is maar later ook leuk. Om een lang verhaal nog iets te verlengen: we hebben hem gekocht. Vrijdag wordt hij geleverd, en dat is het vandaag. Vanmorgen om kwart voor zeven kwam er inderdaad een motorkoerier (niet een koerier op een motor, maar eentje die motoren vervoert) om hem af te leveren. Als ik genoeg geoefend heb moet dit de oplossing van ons vervoerprobleem worden. Vandaag was er nog geen tijd om te rijden, het regende ook erg hard en lang.
Wel heb ik vandaag de manual (excuus: het instructieboekje) door kunnen nemen omdat ik niet naar het werk gegaan ben. Ik heb een sick day opgenomen (ik heb er tien per jaar) omdat Julian gisteravond ziek geworden was. Hij had wat verhoging en vanmorgen bleek dat hij zijn laken gekleurd had met zijn diner. Eigenlijk ging het best goed met hem vandaag, maar een klein beetje verhoging heeft hij wel gehouden. Al met al leverde het een heerlijk dagje op met Julian en mij alleen. Ik heb lekker met hem kunnen spelen zonder dat Tristan er meteen tussendoor kwam dat hij ook van alles wil. We voelen ons wel eens schuldig naar Julian als we bedenken dat Tristan altijd op die manier onze aandacht kreeg. Maar daar staat tegenover dat het ook voordelen heeft om de jongste te zijn. Hij leert bijvoorbeeld iets sneller omdat hij dingen afkijkt bij zijn grote broer. Julian gaat bijna lopen, hij loopt al achter zijn stoeltje. En hij begint lekker te kletsen in fantasiewoorden. Af en toe herken je wel iets. Hij zegt 'papa' en 'mama' na, en hij kent Bumba. En hij herhaalde 'boe' toen ik hem volgens de traditie wijsmaakte dat dat het geluid is dat een koe maakt.
Afgelopen weekend zijn we dus in Victor Harbour geweest. Na de motorzaak zijn we nog een milkshake gaan drinken, met koffie en taart. Het leven is zwaar, en anders wij wel.
Die middag kwamen Katja en Bernard met hun vier kinderen langs omdat Bernard zo vriendelijk was om even naar onze tweede auto te willen kijken. Hij heeft er verstand van, dus dat werd zeer gewaardeerd. Helaas was zijn deskundig oordeel dat de auto op sterven na dood is. Dat was jammer natuurlijk, maar verder was het erg gezellig. Zes kinderen in huis, dus de chaos was compleet. Tristan vindt het erg leuk om andere kinderen in de buurt te hebben en vroeg later ook nog of hij weer met ze kon spelen.

Op maandag was er 's avonds drie kwartier geen stroom. Het was Valentijsdag (daar doen wij overigens niet aan), dus misschien was het een stunt om wat romantiek aan te wakkeren. Toen ik woensdag naar het werk ging was het ook raak. Ik moest een tijdje wachten voor ik aan de beurt was en toen ik vijf liter getankt had viel de stroom uit. De pomp en het electronisch betalen werken dan niet meer, dus dat was lastig. We hebben de volgende dag toen we weer tankten ook de vijf liter betaald.
Verder was het natuurlijk weer een werkweek. Ik heb wel wat succesjes geboekt op dat terrein, dus daar was ik wel blij mee. Traditioneel werd de week afgesloten op de golfclub (Tristan vroeg er al elke dag om). En daar was het enorm gezellig, dus waren we iets te laat thuis. En alsof dat nog niet genoeg was, hebben we alweer een vleesschaal gewonnen! Dat is overigens een kunststof schaal met vlees erop, niet een schaal voor zelfgekocht vlees. We hebben er dus nu al twee op voorraad. Die gaan we gebruiken om Katja en Bernard uit te nodigen voor een barbecue. Wel hebben ze dus vier kinderen, dus ik denk dat we er nog een paar moeten winnen...

Bekijk foto's