Highway To The Sun

Je kon erop wachten: emigreren, werk zoeken, kleine kinderen, presteren op het werk en studeren hebben me dan toch even klein gekregen. Maandag en dinsdag ben ik ziek thuis geweest. Eerst dacht ik dat het eten van de afhaal-Indiër van zondagavond de boosdoener was die ervoor zorgde dat ik pas dinsdagmiddag weer wat kon eten. Maar Karla had hetzelfde gegeten en die had nergens last van. Toch een virusje waarschijnlijk, ik had ook al een paar dagen een raar bedorven smaakje in mijn mond als ik iets had gegeten dus dat zal wel een voorbode geweest zijn. Inmiddels ben ik gewoon weer aan het werk, maar wel met een koortslip die makkelijk in de persoonlijke top 5 komt wat omvang betreft. Los van dat dat zeer doet en er niet uitziet, betekent dat ook even geen knuffels en kusjes en dat doe ik nou juist zo graag met mijn drie huisgenoten! Nou ja, gaat wel weer over.
We hadden het Indiaas eten gehaald met oud-collega Marjolein (ze werkt waar Karla en ik elkaar ontmoet hebben, dus ze is oud-collega van ons beiden) en haar vriend Paul. Zij zijn op vakantie in Australië en deden ook even Adelaide aan. Het was heel gezellig, we hadden ze erg lang niet gezien maar het was heel leuk. En Tristan zat de hele tijd aandacht van Paul te vragen, kinderen mogen hem wel. Ze zijn doorgereisd naar Kangaroo Island en we wensen ze nog een heel fijne vakantie.

Afgelopen weekend heeft Karla ook haar Learner's permit gehaald voor de motor. Ze vond net als ik dat het wel lastig was, je moet aan teveel dingen tegelijk denken maar uiteindelijk ging het goed. Helaas vond ze het ook leuk, dus nu moet ik de motor met haar delen. Grapje, het is mijn stoere motormuis gegund. Ik had de kinderen dus in mijn eentje, wat geen punt is als je je er maar op instelt dat dat is wat je dan doet. Ik heb ze uitgelegd dat ze niet elkaars speelgoed mochten pakken en heb dat steeds herhaald als ze het toch probeerden. Dat ging goed, ik bleef er de hele tijd bij (twee minuten naar de wc en de drama's breken al los) en wie weet hebben ze het een keer door. Ik had Julian een paar druiven gegeven (Tristan wilde niet) en toen hij de laatste kreeg zei Tristan 'no more grape'. Grappig is dat.
's Middags hebben we het huis nog eens bekeken en we vinden het nog steeds mooi. Connie en Chris keken mee (het is niet ver bij hun vandaan) en vonden het ook potentie hebben. Wat al aangeeft dat het nog niet af is. Later zijn we nog naar een mooie grote speeltuin geweest aan de kust, zeg maar een houten speelkasteel. Het was de hele week mooi herfstweer, overdag volop zon en temperaturen boven 20 graden. Op donderdag en vrijdag zelfs 30.
De volgende dag had Karla weer motorcursus. Ik heb de tweede helft gekeken (nou ja, het stond aan en af en toe kon ik wat zien) van de cricketfinale tussen India en Sri Lanka die ik had opgenomen de vorige nacht. Mooie wedstrijd met India als winnaar. Later op de dag heb ik nog een ritje op de motor gemaakt via Aldinga en McLaren Vale weer naar huis. Er valt nog heel wat te oefenen maar leuk is het wel.

Dinsdag had Karla een dagje met het werk in het SA (dat is hier niet 'South Africa' maar 'South Australia') museum. Ze had die dag zelf geregeld, dus was het wel leuk dat ze ook mee mocht.
Woensdag moest ze met de kinderen inentingen halen. Ze zijn nu helemaal bij en hoeven dus geen extra prikken meer. Ook heeft Karla een afspraak gemaakt met een recruiting bureau voor de financiële sector, dus laten we hopen dat daar iets uitkomt. Maar ondertussen probeert ze ook verlenging los te peuteren waar ze nu zit. Het verdient goed en ze heeft al leuk contact met collega's. Dat geldt voor mij eigenlijk allebei niet, het is vooral investeren om de gewilde kennis op te doen waarmee ik veel meer mogelijkheden krijg.
Verder heeft Karla vandaag geluncht met Lotte, een leuke Nederlandse meid die Karla heeft ontmoet toen ze de damesfietstocht deed in november.

Nadat we vorige week Tristan twee keer moesten ophalen was het deze week de beurt aan Julian. Hij had verhoging, of we hem wilden komen halen. Omdat ik al twee dagen ziek was geweest heeft Karla hem opgehaald. Pilletje erin en hij was weer de oude. Op de creche mogen ze dat niet, zelfs niet als je ervoor tekent.
Deze week is eindelijk ook de kraan gemaakt, die was kapot en stond al weken eigenlijk gewoon open.
De vrijdag kende een bekende afsluiting: heel erg leuk op de golfclub en weer een meat tray gewonnen!

Bekijk foto's

Je kon erop wachten: emigreren, werk zoeken, kleine kinderen, presteren op het werk en studeren hebben me dan toch even klein gekregen. Maandag en dinsdag ben ik ziek thuis geweest. Eerst dacht ik dat het eten van de afhaal-Indiër van zondagavond de boosdoener was die ervoor zorgde dat ik pas dinsdagmiddag weer wat kon eten. Maar Karla had hetzelfde gegeten en die had nergens last van. Toch een virusje waarschijnlijk, ik had ook al een paar dagen een raar bedorven smaakje in mijn mond als ik iets had gegeten dus dat zal wel een voorbode geweest zijn. Inmiddels ben ik gewoon weer aan het werk, maar wel met een koortslip die makkelijk in de persoonlijke top 5 komt wat omvang betreft. Los van dat dat zeer doet en er niet uitziet, betekent dat ook even geen knuffels en kusjes en dat doe ik nou juist zo graag met mijn drie huisgenoten! Nou ja, gaat wel weer over.
We hadden het Indiaas eten gehaald met oud-collega Marjolein (ze werkt waar Karla en ik elkaar ontmoet hebben, dus ze is oud-collega van ons beiden) en haar vriend Paul. Zij zijn op vakantie in Australië en deden ook even Adelaide aan. Het was heel gezellig, we hadden ze erg lang niet gezien maar het was heel leuk. En Tristan zat de hele tijd aandacht van Paul te vragen, kinderen mogen hem wel. Ze zijn doorgereisd naar Kangaroo Island en we wensen ze nog een heel fijne vakantie.

Afgelopen weekend heeft Karla ook haar Learner's permit gehaald voor de motor. Ze vond net als ik dat het wel lastig was, je moet aan teveel dingen tegelijk denken maar uiteindelijk ging het goed. Helaas vond ze het ook leuk, dus nu moet ik de motor met haar delen. Grapje, het is mijn stoere motormuis gegund. Ik had de kinderen dus in mijn eentje, wat geen punt is als je je er maar op instelt dat dat is wat je dan doet. Ik heb ze uitgelegd dat ze niet elkaars speelgoed mochten pakken en heb dat steeds herhaald als ze het toch probeerden. Dat ging goed, ik bleef er de hele tijd bij (twee minuten naar de wc en de drama's breken al los) en wie weet hebben ze het een keer door. Ik had Julian een paar druiven gegeven (Tristan wilde niet) en toen hij de laatste kreeg zei Tristan 'no more grape'. Grappig is dat.
's Middags hebben we het huis nog eens bekeken en we vinden het nog steeds mooi. Connie en Chris keken mee (het is niet ver bij hun vandaan) en vonden het ook potentie hebben. Wat al aangeeft dat het nog niet af is. Later zijn we nog naar een mooie grote speeltuin geweest aan de kust, zeg maar een houten speelkasteel. Het was de hele week mooi herfstweer, overdag volop zon en temperaturen boven 20 graden. Op donderdag en vrijdag zelfs 30.
De volgende dag had Karla weer motorcursus. Ik heb de tweede helft gekeken (nou ja, het stond aan en af en toe kon ik wat zien) van de cricketfinale tussen India en Sri Lanka die ik had opgenomen de vorige nacht. Mooie wedstrijd met India als winnaar. Later op de dag heb ik nog een ritje op de motor gemaakt via Aldinga en McLaren Vale weer naar huis. Er valt nog heel wat te oefenen maar leuk is het wel.

Dinsdag had Karla een dagje met het werk in het SA (dat is hier niet 'South Africa' maar 'South Australia') museum. Ze had die dag zelf geregeld, dus was het wel leuk dat ze ook mee mocht.
Woensdag moest ze met de kinderen inentingen halen. Ze zijn nu helemaal bij en hoeven dus geen extra prikken meer. Ook heeft Karla een afspraak gemaakt met een recruiting bureau voor de financiële sector, dus laten we hopen dat daar iets uitkomt. Maar ondertussen probeert ze ook verlenging los te peuteren waar ze nu zit. Het verdient goed en ze heeft al leuk contact met collega's. Dat geldt voor mij eigenlijk allebei niet, het is vooral investeren om de gewilde kennis op te doen waarmee ik veel meer mogelijkheden krijg.
Verder heeft Karla vandaag geluncht met Lotte, een leuke Nederlandse meid die Karla heeft ontmoet toen ze de damesfietstocht deed in november.

Nadat we vorige week Tristan twee keer moesten ophalen was het deze week de beurt aan Julian. Hij had verhoging, of we hem wilden komen halen. Omdat ik al twee dagen ziek was geweest heeft Karla hem opgehaald. Pilletje erin en hij was weer de oude. Op de creche mogen ze dat niet, zelfs niet als je ervoor tekent.
Deze week is eindelijk ook de kraan gemaakt, die was kapot en stond al weken eigenlijk gewoon open.
De vrijdag kende een bekende afsluiting: heel erg leuk op de golfclub en weer een meat tray gewonnen!

Bekijk foto's