Highway To The Sun

Tijdens de conferentie van Auckland in 2007 is een referendum gehouden over het gefaseerd toelaten van nieuwkomers in onze samenleving. Zowel de opkomst (100%) als de uitslag waren historisch: men stemde unaniem voor. De autoriteiten volgden destijds de uitslag en zijn een innige samenwerking aangegaan om de komst van de eerste nieuwkomers mogelijk te maken.
Na grondige voorbereiding werd de eerste nieuwkomer in juli 2008 feestelijk verwelkomd. Ruim een jaar later, in december 2009, volgde een uitbreiding van het aantal vreemdelingen met 100%.
In 2011 is een commissie in het leven geroepen die dient om de eerste jaren van de zo ontstane nieuwe samenleving te evalueren, de zogeheten commissie van Adelaide.

Hoewel de oorspronkelijke bevolking zeer gehecht geraakt is aan de nieuwe inwoners en ze beschouwt als een verrijking van de gemeenschap, is ook gebleken dat er op sommige punten enige onvrede bestaat over het samenleven met deze nieuwe inwoners. Na een uitgebreide enquete onder een representatieve groep respondenten kwam de volgende top vijf van bezwaren naar voren:

- De nieuwelingen houden zich nauwelijks aan de geldende regels en wetten. Dit ondanks de energie die in handhaving gestoken wordt
- De bijdrage aan de bestaande economie is gering, het gevoel bestaat dat de inbreng per saldo negatief is
- De nieuwe inwoners houden er merkwaardige eetgewoonten op na
- Een veel geregistreerde klacht is de luidruchtigheid van de nieuwkomers
- De vreemdelingen lijken hun behoefte te doen waar en wanneer het ze uitkomt, bestaande sanitaire voorzieningen worden volkomen genegeerd

Net buiten de top vijf van bezwaren maar ook veel gehoord waren: men zou nauwelijks voor rede vatbaar zijn, de nieuwelingen spreken de taal gebrekkig (dit geldt voor de eerste 50% die in 2008 aankwam) of zelfs geheel niet (de latere lichting die arriveerde in 2009) en men vreest dat de identiteit van de samenleving zoals die was vóór 2008 in gevaar is.
Als positieve punten werden vooral het zangtalent, de bereidheid om te leren en met name de algemene schattigheid genoemd.

Hoewel de autoriteiten deze bezwaren zeer serieus nemen kan er van uitzetting geen sprake zijn. De nieuwkomers beschikken over een permanente verblijfsvergunning en de respondenten gaven ook aan niet meer zonder de nieuwelingen te willen leven. Wel zal een nieuwe commissie in het leven worden geroepen die zal onderzoeken hoe scheefgroei in de toekomst voorkomen kan worden. Deze commissie zal zo spoedig mogelijk met aanbevelingen komen. Om de integratie van de reeds aanwezige nieuwkomers te bevorderen is al geruime tijd een intensief begeleidingsprogramma gaande.
Er bestaat goede hoop dat dergelijke programma's, waarbij samenwerking bestaat met diverse instanties, ertoe zullen leiden dat de taalachterstand geheel zal verdwijnen en dat algemeen gesteld de normen en waarden van de oorspronkelijke bevolking ook zullen worden omarmd door de nieuwe segmenten van de bevolking. De eerste resultaten zijn in elk geval zeer hoopgevend.

Bekijk foto's

Tijdens de conferentie van Auckland in 2007 is een referendum gehouden over het gefaseerd toelaten van nieuwkomers in onze samenleving. Zowel de opkomst (100%) als de uitslag waren historisch: men stemde unaniem voor. De autoriteiten volgden destijds de uitslag en zijn een innige samenwerking aangegaan om de komst van de eerste nieuwkomers mogelijk te maken.
Na grondige voorbereiding werd de eerste nieuwkomer in juli 2008 feestelijk verwelkomd. Ruim een jaar later, in december 2009, volgde een uitbreiding van het aantal vreemdelingen met 100%.
In 2011 is een commissie in het leven geroepen die dient om de eerste jaren van de zo ontstane nieuwe samenleving te evalueren, de zogeheten commissie van Adelaide.

Hoewel de oorspronkelijke bevolking zeer gehecht geraakt is aan de nieuwe inwoners en ze beschouwt als een verrijking van de gemeenschap, is ook gebleken dat er op sommige punten enige onvrede bestaat over het samenleven met deze nieuwe inwoners. Na een uitgebreide enquete onder een representatieve groep respondenten kwam de volgende top vijf van bezwaren naar voren:

- De nieuwelingen houden zich nauwelijks aan de geldende regels en wetten. Dit ondanks de energie die in handhaving gestoken wordt
- De bijdrage aan de bestaande economie is gering, het gevoel bestaat dat de inbreng per saldo negatief is
- De nieuwe inwoners houden er merkwaardige eetgewoonten op na
- Een veel geregistreerde klacht is de luidruchtigheid van de nieuwkomers
- De vreemdelingen lijken hun behoefte te doen waar en wanneer het ze uitkomt, bestaande sanitaire voorzieningen worden volkomen genegeerd

Net buiten de top vijf van bezwaren maar ook veel gehoord waren: men zou nauwelijks voor rede vatbaar zijn, de nieuwelingen spreken de taal gebrekkig (dit geldt voor de eerste 50% die in 2008 aankwam) of zelfs geheel niet (de latere lichting die arriveerde in 2009) en men vreest dat de identiteit van de samenleving zoals die was vóór 2008 in gevaar is.
Als positieve punten werden vooral het zangtalent, de bereidheid om te leren en met name de algemene schattigheid genoemd.

Hoewel de autoriteiten deze bezwaren zeer serieus nemen kan er van uitzetting geen sprake zijn. De nieuwkomers beschikken over een permanente verblijfsvergunning en de respondenten gaven ook aan niet meer zonder de nieuwelingen te willen leven. Wel zal een nieuwe commissie in het leven worden geroepen die zal onderzoeken hoe scheefgroei in de toekomst voorkomen kan worden. Deze commissie zal zo spoedig mogelijk met aanbevelingen komen. Om de integratie van de reeds aanwezige nieuwkomers te bevorderen is al geruime tijd een intensief begeleidingsprogramma gaande.
Er bestaat goede hoop dat dergelijke programma's, waarbij samenwerking bestaat met diverse instanties, ertoe zullen leiden dat de taalachterstand geheel zal verdwijnen en dat algemeen gesteld de normen en waarden van de oorspronkelijke bevolking ook zullen worden omarmd door de nieuwe segmenten van de bevolking. De eerste resultaten zijn in elk geval zeer hoopgevend.

Bekijk foto's