Highway To The Sun

En het moet gezegd: ik zag dat het goed was.
Deze week hebben we genoten van prachtige luchten vlak na zonsopgang en vlak voor zonsondergang. Knalroze, fel oranje, het komt allemaal voorbij hier. Prachtig.
Verder zijn we hard op weg naar de kortste dag van het jaar (mijn verjaardag was altijd zo ongeveer de langste dag van het jaar maar hier is dat net omgekeerd). Als we in de auto naar de creche zitten wordt het licht (zo tegen zeven uur 's morgens) en als we 's avonds weer bij de creche zijn is het net donker (tegen zes uur 's avonds). Met andere woorden: op je werk wachten tot het licht wordt en zien dat het alweer donker is voor je naar huis mag is er hier niet bij. En daar ben ik heel erg gelukkig mee, aangezien ik op zonnenergie loop!
Daarover gesproken: donderdag was een prachtige dag. De nachten zijn vrij koud, zeker als ze helder zijn, dan is het in de ochtend rond de vijf graden (gevoelstemperatuur op de motor: min veel). Maar 's middags was het 19 graden, en de winter is al begonnen! Fantastisch. Inmiddels regent het wel en is het rond 15 graden, maar dat zoiets kan in de winter vind ik echt geweldig.
Wat helaas ook past in het thema licht (flitslicht om precies te zijn): we hebben de eerste boete binnen op Australische bodem. Elf kilometer te hard, $ 256,=! Dat is omgerekend ongeveer € 190,=. Het doet wel even zeer maar net als in Nederland kun je er weinig aan doen. Betalen en gauw vergeten. En wat beter naar de kilometerteller kijken...

Vrijdag had Karla na afloop van de golfclub een meidenavond met het Nederlandse meidenclubje. Er was chocoladefondue, dus meer heeft een meidenavond eigenlijk niet nodig om een succes te worden. Maar het was ook nog erg gezellig en het werd behoorlijk laat.
Ik heb zaterdag geskypet met Gert-Jan, dat was tof. En hij had groot nieuws! Hij en Sofia samen eigenlijk, dus dan weet je wat voor nieuws dat was. Van harte vanaf hier!

Verder hebben we deze week onze huishobby lekker botgevierd. We hebben gekeken naar nieuwbouwkavels, maar dat wordt te duur aangezien er ook nog een huis op moet. Het flauwe is dat het allemaal netjes binnen budget past totdat je bedenkt dat het vlakmaken van de grond ook nog enkele tienduizenden kost.
We hebben ook nog gekeken naar een mooi huis maar dat was behoorlijk oud, dus wat voor kosten daaruit zullen komen durven we niet eens te bedenken. Ondertussen huren we lekker door. Uiteraard combineren we het bekijken van huisjes met bezoek aan een pub, the Edinburgh deze keer ('The Ed'). De kinderen vonden het lekker om erdoorheen te banjeren. Julian loopt nu als een kiviet en krijgt er ook steeds meer plezier in. Tristan begon de week met het in praktijk brengen van de uitdrukking 'negatieve aandacht is ook aandacht'. Hij is weer bezig met een sprongetje denken we, want hij huilt en dreint weer meer. Soms zelfs zo erg dat het ons zou tegenvallen als hij volgende week niet plotseling kan lezen en schrijven. Maar hij is ook enorm wijs en kan heerlijk giechelen, dus het gaat allemaal goed.
We hebben in ons toch al spannende leven voor nog wat extra spanning gezorgd. De banden van de auto waren wat zacht, vandaar.

Verder hebben we deze week in de avonduren een leuk gezelschapsspel gedaan genaamd 'M-biljet'. Het bestaat uit een heleboel vakjes met onbegrijpelijke vragen ernaast en je moet dan bedragen gokken en in die vakjes zetten. Dan stuur je de hele boel op en een hele tijd later hoor je of je gewonnen hebt. Er zit wel een handleiding bij maar die snap je ook niet (de slogan van de spelletjesfabrikant is dan ook 'makkelijker kunnen we het niet maken'). Het was heel leuk en we zijn benieuwd naar de uitslag.

Bekijk foto's

En het moet gezegd: ik zag dat het goed was.
Deze week hebben we genoten van prachtige luchten vlak na zonsopgang en vlak voor zonsondergang. Knalroze, fel oranje, het komt allemaal voorbij hier. Prachtig.
Verder zijn we hard op weg naar de kortste dag van het jaar (mijn verjaardag was altijd zo ongeveer de langste dag van het jaar maar hier is dat net omgekeerd). Als we in de auto naar de creche zitten wordt het licht (zo tegen zeven uur 's morgens) en als we 's avonds weer bij de creche zijn is het net donker (tegen zes uur 's avonds). Met andere woorden: op je werk wachten tot het licht wordt en zien dat het alweer donker is voor je naar huis mag is er hier niet bij. En daar ben ik heel erg gelukkig mee, aangezien ik op zonnenergie loop!
Daarover gesproken: donderdag was een prachtige dag. De nachten zijn vrij koud, zeker als ze helder zijn, dan is het in de ochtend rond de vijf graden (gevoelstemperatuur op de motor: min veel). Maar 's middags was het 19 graden, en de winter is al begonnen! Fantastisch. Inmiddels regent het wel en is het rond 15 graden, maar dat zoiets kan in de winter vind ik echt geweldig.
Wat helaas ook past in het thema licht (flitslicht om precies te zijn): we hebben de eerste boete binnen op Australische bodem. Elf kilometer te hard, $ 256,=! Dat is omgerekend ongeveer € 190,=. Het doet wel even zeer maar net als in Nederland kun je er weinig aan doen. Betalen en gauw vergeten. En wat beter naar de kilometerteller kijken...

Vrijdag had Karla na afloop van de golfclub een meidenavond met het Nederlandse meidenclubje. Er was chocoladefondue, dus meer heeft een meidenavond eigenlijk niet nodig om een succes te worden. Maar het was ook nog erg gezellig en het werd behoorlijk laat.
Ik heb zaterdag geskypet met Gert-Jan, dat was tof. En hij had groot nieuws! Hij en Sofia samen eigenlijk, dus dan weet je wat voor nieuws dat was. Van harte vanaf hier!

Verder hebben we deze week onze huishobby lekker botgevierd. We hebben gekeken naar nieuwbouwkavels, maar dat wordt te duur aangezien er ook nog een huis op moet. Het flauwe is dat het allemaal netjes binnen budget past totdat je bedenkt dat het vlakmaken van de grond ook nog enkele tienduizenden kost.
We hebben ook nog gekeken naar een mooi huis maar dat was behoorlijk oud, dus wat voor kosten daaruit zullen komen durven we niet eens te bedenken. Ondertussen huren we lekker door. Uiteraard combineren we het bekijken van huisjes met bezoek aan een pub, the Edinburgh deze keer ('The Ed'). De kinderen vonden het lekker om erdoorheen te banjeren. Julian loopt nu als een kiviet en krijgt er ook steeds meer plezier in. Tristan begon de week met het in praktijk brengen van de uitdrukking 'negatieve aandacht is ook aandacht'. Hij is weer bezig met een sprongetje denken we, want hij huilt en dreint weer meer. Soms zelfs zo erg dat het ons zou tegenvallen als hij volgende week niet plotseling kan lezen en schrijven. Maar hij is ook enorm wijs en kan heerlijk giechelen, dus het gaat allemaal goed.
We hebben in ons toch al spannende leven voor nog wat extra spanning gezorgd. De banden van de auto waren wat zacht, vandaar.

Verder hebben we deze week in de avonduren een leuk gezelschapsspel gedaan genaamd 'M-biljet'. Het bestaat uit een heleboel vakjes met onbegrijpelijke vragen ernaast en je moet dan bedragen gokken en in die vakjes zetten. Dan stuur je de hele boel op en een hele tijd later hoor je of je gewonnen hebt. Er zit wel een handleiding bij maar die snap je ook niet (de slogan van de spelletjesfabrikant is dan ook 'makkelijker kunnen we het niet maken'). Het was heel leuk en we zijn benieuwd naar de uitslag.

Bekijk foto's