Highway To The Sun

Over deze week valt niet zoveel te melden eigenlijk. Hij vloog weer voorbij, we hebben ons alleen maar bezig gehouden met werk en kinderen. Gelukkig zijn we geëmigreerd want in Nederland zouden we nooit tijd hebben gehad om zo achter de feiten aan te lopen...
De kinderen sliepen niet geweldig deze week, we hebben de kans gemist om Julian zijn speentje af te leren en nu is hij er zo aan gehecht dat we willen wachten tot we het hem een beetje kunnen uitleggen. De dag na zijn tweede verjaardag wordt de deadline, maar dat duurt nog even. Tot die tijd wordt hij een paar keer per nacht wakker als hij zijn speentje verloren is. En als Julian wakker is, is iedereen wakker.
Over verjaardagen gesproken, Tristan leeft al helemaal naar de zijne toe. Nog twee keer naar de golfclub en dan is het zover. Een aantal weken geleden heb ik al verteld hoe geweldig het is om een verjaardagsfeestje te vieren in de Hungry Jacks, de lokale Burger King variant. Los van een gezonde en goede maaltijd krijgen de kinderen een enorm leuke middag op een manier die in geen enkele opvoeding mag ontbreken. Geheel los daarvan blijkt het ook verreweg de goedkoopste optie te zijn.

En ook ik heb een beetje feestelijk nieuws: het einde van mijn proeftijd is geruisloos voorbij gegaan, wat bij proeftijden de beste manier is. Nu betekent het niet heel veel, hooguit dat als ze van me af willen dat een week kost in plaats van een dag (Nederlandse politici zouden niks anders meer doen dan kamervragen beantwoorden als ze voor Nederland zouden opperen hoe het hier is), maar het is toch leuk.
En omdat ik de baan nog wel even wil houden, ben ik nog steeds hard aan het leren. Op zondag heb ik dat gedaan in de Ierse pub. Zo hoefde Karla niet de hele dag met de kinderen weg en had ik toch nog rust. Wel heb ik nu een overdosis Ierse muziek opgelopen. Als het examen (poging twee) achter de rug is, is het wel weer tijd voor wat gezinsleven want de kinderen worden er behoorlijk lastig door. Tristan zegt elke vier seconden 'papa, Tristan wil...' als ik er ben, en als ik er niet ben bezorgen ze Karla een moeilijke tijd door slecht te luisteren en elkaar om te gooien.
En alsof die dierentuin nog niet genoeg is, hebben we ook hier een abonnement genomen op de dierentuin. We kunnen nu weer een jaar gewoon binnenlopen, al is de zoo hier niet zo dichtbij als in Nederland. Wel mogen we nu ook naar Monarto Zoo, waar we al eens een heerlijke dag hebben doorgebracht. En we mogen zelfs dierentuinen in Sydney, Brisbane en Perth bezoeken. Maar dat zal niet op een verloren zondag zijn.

Ik heb afgelopen week ook gespeeld met een nieuw speeltje: de Samsung Galaxy 10.1 Tab. Dat is gewoon een iPad maar met een groot voordeel: hij is niet van Apple. Er zit Android op in plaats van Apple iOS, en dat betekent dat niet Apple maar ikzelf de baas ben over het duurbetaalde apparaat. En ik hoef ook niks te maken te hebben met iTunes, daar heb ik al genoeg ruzie mee gehad omdat het beter meende te weten dan ik wat ik op mijn apparaat wilde hebben.
Verder is deze week de conferentie in Brisbane geboekt, dat gaat dus echt gebeuren. Misschien kan ik nog even naar de dierentuin daar. Ik denk niet dat ik er tijd voor zal hebben want het stikt van de technische sessies. En daartussen moet ik natuurlijk op jacht naar nerdy mokken en geeky T's.

Verder is het hier behoorlijk koud de laatste dagen (15 graden overdag en 8 's nachts). Dat betekent gelukkig ook dat het weer helder is en de zon zich dus weer geregeld laat zien.
Op de golfclub brandt een gezellig kacheltje en het was er weer ouderwetsch gezellig. We hebben niks gewonnen deze week maar vorige week hadden we een fles wijn.

Het laatste nieuws op het huizenfront is dat we een expres laag bod hebben uitgebracht op een huis, en dat is afgewezen. De verkopers denken er veel meer voor te kunnen krijgen, wij betwijfelen dat. Dus als zij gelijk hebben dan gaan wij op zoek naar iets anders (we blijven toch wel kijken), als wij gelijk hebben zien we over een aantal weken wel weer verder.

Over deze week valt niet zoveel te melden eigenlijk. Hij vloog weer voorbij, we hebben ons alleen maar bezig gehouden met werk en kinderen. Gelukkig zijn we geëmigreerd want in Nederland zouden we nooit tijd hebben gehad om zo achter de feiten aan te lopen...
De kinderen sliepen niet geweldig deze week, we hebben de kans gemist om Julian zijn speentje af te leren en nu is hij er zo aan gehecht dat we willen wachten tot we het hem een beetje kunnen uitleggen. De dag na zijn tweede verjaardag wordt de deadline, maar dat duurt nog even. Tot die tijd wordt hij een paar keer per nacht wakker als hij zijn speentje verloren is. En als Julian wakker is, is iedereen wakker.
Over verjaardagen gesproken, Tristan leeft al helemaal naar de zijne toe. Nog twee keer naar de golfclub en dan is het zover. Een aantal weken geleden heb ik al verteld hoe geweldig het is om een verjaardagsfeestje te vieren in de Hungry Jacks, de lokale Burger King variant. Los van een gezonde en goede maaltijd krijgen de kinderen een enorm leuke middag op een manier die in geen enkele opvoeding mag ontbreken. Geheel los daarvan blijkt het ook verreweg de goedkoopste optie te zijn.

En ook ik heb een beetje feestelijk nieuws: het einde van mijn proeftijd is geruisloos voorbij gegaan, wat bij proeftijden de beste manier is. Nu betekent het niet heel veel, hooguit dat als ze van me af willen dat een week kost in plaats van een dag (Nederlandse politici zouden niks anders meer doen dan kamervragen beantwoorden als ze voor Nederland zouden opperen hoe het hier is), maar het is toch leuk.
En omdat ik de baan nog wel even wil houden, ben ik nog steeds hard aan het leren. Op zondag heb ik dat gedaan in de Ierse pub. Zo hoefde Karla niet de hele dag met de kinderen weg en had ik toch nog rust. Wel heb ik nu een overdosis Ierse muziek opgelopen. Als het examen (poging twee) achter de rug is, is het wel weer tijd voor wat gezinsleven want de kinderen worden er behoorlijk lastig door. Tristan zegt elke vier seconden 'papa, Tristan wil...' als ik er ben, en als ik er niet ben bezorgen ze Karla een moeilijke tijd door slecht te luisteren en elkaar om te gooien.
En alsof die dierentuin nog niet genoeg is, hebben we ook hier een abonnement genomen op de dierentuin. We kunnen nu weer een jaar gewoon binnenlopen, al is de zoo hier niet zo dichtbij als in Nederland. Wel mogen we nu ook naar Monarto Zoo, waar we al eens een heerlijke dag hebben doorgebracht. En we mogen zelfs dierentuinen in Sydney, Brisbane en Perth bezoeken. Maar dat zal niet op een verloren zondag zijn.

Ik heb afgelopen week ook gespeeld met een nieuw speeltje: de Samsung Galaxy 10.1 Tab. Dat is gewoon een iPad maar met een groot voordeel: hij is niet van Apple. Er zit Android op in plaats van Apple iOS, en dat betekent dat niet Apple maar ikzelf de baas ben over het duurbetaalde apparaat. En ik hoef ook niks te maken te hebben met iTunes, daar heb ik al genoeg ruzie mee gehad omdat het beter meende te weten dan ik wat ik op mijn apparaat wilde hebben.
Verder is deze week de conferentie in Brisbane geboekt, dat gaat dus echt gebeuren. Misschien kan ik nog even naar de dierentuin daar. Ik denk niet dat ik er tijd voor zal hebben want het stikt van de technische sessies. En daartussen moet ik natuurlijk op jacht naar nerdy mokken en geeky T's.

Verder is het hier behoorlijk koud de laatste dagen (15 graden overdag en 8 's nachts). Dat betekent gelukkig ook dat het weer helder is en de zon zich dus weer geregeld laat zien.
Op de golfclub brandt een gezellig kacheltje en het was er weer ouderwetsch gezellig. We hebben niks gewonnen deze week maar vorige week hadden we een fles wijn.

Het laatste nieuws op het huizenfront is dat we een expres laag bod hebben uitgebracht op een huis, en dat is afgewezen. De verkopers denken er veel meer voor te kunnen krijgen, wij betwijfelen dat. Dus als zij gelijk hebben dan gaan wij op zoek naar iets anders (we blijven toch wel kijken), als wij gelijk hebben zien we over een aantal weken wel weer verder.