Highway To The Sun

Vanaf deze week is het koers! De Tour de France is begonnen en dat zijn zware tijden als emigrant. Het wordt hier weliswaar ook live uitgezonden maar dan wel van 22:00 tot 02:00. En die aanvangstijd is al na onze bedtijd. En zelfs als we dat zouden kunnen kijken, dan nog missen we Vive le vélo, het charmante avond-tour-programma van Karl en Lieven op de BRT.
Op termijn kunnen we een schotel plaatsen en BVN kijken, daar is dat programma echter ook niet op te zien heb ik al uitgezocht. Wel de Nederlandse tegenhanger met Mart Smeets, wiens fysieke omvang die van zijn ego naar de kroon steekt. Maar vooralsnog is het veel lezen op internet dus. Ik zal ook wel een bergetappe gaan opnemen denk ik, en dan de volgende middag kijken.
Met dank aan Griekenland en Portugal kijken we ook met tegenzin naar een andere koers: die van de euro. Met al ons spaargeld in Nederland kunnen we nog net een brood kopen hier. Hopelijk wordt dat ook weer iets beter, want we willen geen brood maar bakstenen.

Zaterdag begon de dag met Fireman Sam. We hebben wat nieuwe DVDs gekocht en Tristan is hier helemaal dol op. Wij dus de hele week dat liedje in ons hoofd. Als afwisseling was er wel Thomas and Friends, met ook een liedje dat lekker blijft hangen.
's Middags zijn we naar een feestje geweest van Nicole, zo eentje waar iedereen van weet behalve de jarige. Het was heel gezellig en ze zei dat ze het een leuke verrassing vond. Of ze de rest van de week nog met Mike, haar vriend en de organisator, gesproken heeft vertelt de overlevering niet.
Zondag was weer zo'n dag om de kinderen achter het behang te plakken. Het is constant achter ze aanrennen omdat ze aan twee seconden genoeg hebben om elkaar, andermans spullen of zichzelf te slopen. Maar ze maken gelukkig ook weleens een kliederbende vlakbij en dan mag je voor de afwisseling schoonmaken.
Maar zoals gewoonlijk zijn er ook veel momenten waarop ze zo lief kunnen zijn...

We zijn de creche hier echt helemaal zat. Ze zorgen leuk voor de kinderen en die hebben het wel naar hun zin. Maar de werknemers worden beroerd behandeld en we hebben al vijf favorieten van de kinderen (en onszelf) zien vertrekken. Van de leiding mogen ze daar niks over zeggen en ze zijn dus gewoon opeens weg op een dag. Je denkt dat ze een dagje vrij hebben maar ze komen nooit meer terug. Zonder woord van afscheid of wat dan ook. Echt belachelijk en vervelend voor de kinderen en voor ons.
Weer thuis zorgde Julian voor wat afleiding door te kijken of hij zijn handje in mijn volle glas spa kon steken. Ja, dat ging.

Op woensdag was er een dure beurt voor de auto en een enge motorrit voor mij. Het is de hele week een beetje regenachtig en ik moest naar huis in het donker en met windstoten. Dan is motorrijden niet echt leuk moet ik zeggen.
Vandaag was er ook een pakketje uit Zaandijk met allemaal cadeautjes voor de kinderen en voor ons. En doormidden geknipt cadeaupapier, de rol paste er anders niet in. We gaan ervan genieten, bedankt!
De doordeweekse avonden zien er behoorlijk eentonig uit. Als de kinderen in bed liggen ga ik eerst een uurtje blokken voor het examen. Daarna kijken we naar The Block, dat hier nu elke avond op tv is en eigenlijk voornamelijk een groot reclameblock is. En daarna vallen we als een blok in slaap.

Bekijk foto's

Vanaf deze week is het koers! De Tour de France is begonnen en dat zijn zware tijden als emigrant. Het wordt hier weliswaar ook live uitgezonden maar dan wel van 22:00 tot 02:00. En die aanvangstijd is al na onze bedtijd. En zelfs als we dat zouden kunnen kijken, dan nog missen we Vive le vélo, het charmante avond-tour-programma van Karl en Lieven op de BRT.
Op termijn kunnen we een schotel plaatsen en BVN kijken, daar is dat programma echter ook niet op te zien heb ik al uitgezocht. Wel de Nederlandse tegenhanger met Mart Smeets, wiens fysieke omvang die van zijn ego naar de kroon steekt. Maar vooralsnog is het veel lezen op internet dus. Ik zal ook wel een bergetappe gaan opnemen denk ik, en dan de volgende middag kijken.
Met dank aan Griekenland en Portugal kijken we ook met tegenzin naar een andere koers: die van de euro. Met al ons spaargeld in Nederland kunnen we nog net een brood kopen hier. Hopelijk wordt dat ook weer iets beter, want we willen geen brood maar bakstenen.

Zaterdag begon de dag met Fireman Sam. We hebben wat nieuwe DVDs gekocht en Tristan is hier helemaal dol op. Wij dus de hele week dat liedje in ons hoofd. Als afwisseling was er wel Thomas and Friends, met ook een liedje dat lekker blijft hangen.
's Middags zijn we naar een feestje geweest van Nicole, zo eentje waar iedereen van weet behalve de jarige. Het was heel gezellig en ze zei dat ze het een leuke verrassing vond. Of ze de rest van de week nog met Mike, haar vriend en de organisator, gesproken heeft vertelt de overlevering niet.
Zondag was weer zo'n dag om de kinderen achter het behang te plakken. Het is constant achter ze aanrennen omdat ze aan twee seconden genoeg hebben om elkaar, andermans spullen of zichzelf te slopen. Maar ze maken gelukkig ook weleens een kliederbende vlakbij en dan mag je voor de afwisseling schoonmaken.
Maar zoals gewoonlijk zijn er ook veel momenten waarop ze zo lief kunnen zijn...

We zijn de creche hier echt helemaal zat. Ze zorgen leuk voor de kinderen en die hebben het wel naar hun zin. Maar de werknemers worden beroerd behandeld en we hebben al vijf favorieten van de kinderen (en onszelf) zien vertrekken. Van de leiding mogen ze daar niks over zeggen en ze zijn dus gewoon opeens weg op een dag. Je denkt dat ze een dagje vrij hebben maar ze komen nooit meer terug. Zonder woord van afscheid of wat dan ook. Echt belachelijk en vervelend voor de kinderen en voor ons.
Weer thuis zorgde Julian voor wat afleiding door te kijken of hij zijn handje in mijn volle glas spa kon steken. Ja, dat ging.

Op woensdag was er een dure beurt voor de auto en een enge motorrit voor mij. Het is de hele week een beetje regenachtig en ik moest naar huis in het donker en met windstoten. Dan is motorrijden niet echt leuk moet ik zeggen.
Vandaag was er ook een pakketje uit Zaandijk met allemaal cadeautjes voor de kinderen en voor ons. En doormidden geknipt cadeaupapier, de rol paste er anders niet in. We gaan ervan genieten, bedankt!
De doordeweekse avonden zien er behoorlijk eentonig uit. Als de kinderen in bed liggen ga ik eerst een uurtje blokken voor het examen. Daarna kijken we naar The Block, dat hier nu elke avond op tv is en eigenlijk voornamelijk een groot reclameblock is. En daarna vallen we als een blok in slaap.

Bekijk foto's