Het leven down under staat op z'n kop
Afgelopen zaterdag was Tristan jarig. Het was een heerlijke dag in alle opzichten, met 20 graden en volop zon, leuke mensen over de vloer en lieve blije jongetjes. Maar daarover later meer met foto's.
Na alle felicitaties die we hebben gekregen is het nu helaas het moment om deelneming te betuigen. Zondag is namelijk Karla's oma overleden. Een pientere en lieve kleine dame van 97 jaar. Dezelfde avond heeft Karla nog een ticket geboekt en vanmorgen op weg naar het werk heb ik haar naar het vliegveld gebracht. Behalve triest is het ook onwerkelijk, opeens is ze morgen in het land waar ze een tijd niet dacht te komen. En als ze went aan het idee gaat ze alweer terug.
Hier gaat het leven ondertussen gewoon door, ik werk en speel single parent voor een week. 'Speel', gelukkig, want het is zo al moeilijk genoeg om je kleintjes uit te leggen dat mama er even niet is. We hebben de kalender gewoon doorgetrokken en nu strepen we dagen af tot mama terugkomt. Zelfs Julian deed dat vandaag op eigen initiatief!
Ik wens mijn lief een goede reis en een merkwaardige combinatie van verdriet en plezier. En alle anderen die het aangaat veel sterkte. Dag kleine oma...
Comments
Heel veel sterkte de komende tijd. We weten precies hoe het nu voor jullie moet voelen. Mijn schoonvader is overleden toen we hier net 6 maanden woonden en Dirk kon dus ook met spoed teug naar Nederland. Op dat moment kom je er achter dat we wel degelijk aan het andere eind van de wereld wonen.
Posted By Sacha | 03-08-2011 at 05:06
dat zullen inderdaad wel heel dubbele gevoelens zijn voor Karla!
sterkte allebei!
Posted By Katja | 03-08-2011 at 12:36
[Add Comment] [Subscribe to Comments]



