Highway To The Sun

Het vorige weekend begon met een stevige pijn in mijn rug en schouders. Ik voelde me net een bejaarde, een beetje soepel bewegen was er niet bij.
Beetje slechte timing want zaterdag was er een borrel in de stad om Ben vaarwel te zeggen. Hij gaat na drie jaar terug naar Nederland (dat is te zeggen, Eersel). Daar moest natuurlijk even bij stilgestaan worden en dat deden we (Ben, Hein, Eupers, Jan en ik) in het Belgisch Biercafé Oostende. Na een paar biertjes en voor mij geen wodka zijn we ook nog naar Hindley Street gegaan, het uitgaansgebied van de stad. Na in een bruisende pub onder het genot van bier uit plastic bekers en voor mij geen wodka gekeken te hebben naar een oude man met een krant zijn we weer naar een wat leuker café gegaan.
Daar hebben we nog wat bier gedronken (en voor mij geen rumcola). Ik zou graag zeggen dat ik Ben heb laten winnen met een potje pool, maar dat heeft hij zelf gedaan. Ook oogstte Eupers nog applaus van de locals door een condoom over zijn hoofd op te blazen tot het knapte, een prestatie die oefening en vakmanschap vereist. Nadat Diana zich nog bij ons voegde zijn we naar een Ierse pub gegaan waar we nog een biertje gedronken hebben. Ben heeft geprobeerd op een Guinness apparaat een reis naar Ierland te winnen maar het lukte niet zijn naam en emailadres in te voeren, en zijn vaste hand was het probleem niet.
Het was leuk, hopelijk vond Ben dat ook. Op het moment van schrijven zit hij in Maleisië te wachten op zijn volgende vliegtuig geloof ik. Veel succes met je hernieuwde bestaan in Nederland!

De volgende dag heb ik rugby (union) gekeken, Australië tegen Zuid-Afrika. Helaas is er hier op tv eigenlijk alleen Australian Rules Football te zien maar daar is weinig aan. Rugby zit allemaal achter de (te dure) decoder. Maar als het nationale team speelt wordt dat wel uitgezonden op 'free to air'.

Maandag heb ik erg leuke dingen gedaan op het werk maar dinsdag heb ik weer een examen gedaan. Ik had het nul komma weinig voorbereid en ik haalde het dan ook niet. Maar dat maakt me niet veel uit: mijn baas heeft een aantal vouchers gekocht voor examens maar hij had toen niet gezien dat er een verloopdatum aan zat. Nu moet dus iedereen opeens examens doen.
In tegenstelling tot mijn vorige examen gaat deze alleen over de stof zelf en niet over allerlei aanverwante, min of meer gerelateerde technieken. Dus misschien is het wel te doen, al is het wel weer veel. Over een tijdje probeer ik het nog eens.
Op donderdag waren we hier precies een jaar! Ook hier racet dat voorbij. Tijd voor een uitgebreide evaluatie dus, een tussenstand als het ware. Even pas op de plaats maken voor een momentopname en voorlopige beschouwing. Een ogenblik voor bezinning en reflectie.
Ja, bevalt wel.

De kinderen gingen weer prima deze week, op de donderdagavond/nacht na toen Julian geen zin had in slapen en uren lag te huilen. Als we bezorgd naar hem toe gingen omdat we dachten dat hij misschien buikpijn had, dan ging hij lekker babbelen en lachen. Totdat je vertelde dat hij toch echt moest slapen, dan was het huilen geblazen.
Misschien is het een sprongetje, want hij gaat nu echt hard met zijn geklets. Elke dag nieuwe woorden komen erbij.
Vandaag was het pyjama day op de creche. Kinderen en leidsters waren allemaal in pyjama de hele dag. Een beetje vreemd, maar wel grappig.

Op de golfclub zijn we weer een beetje langer blijven hangen dan de bedoeling was maar gezellig was het wel.

Het vorige weekend begon met een stevige pijn in mijn rug en schouders. Ik voelde me net een bejaarde, een beetje soepel bewegen was er niet bij.
Beetje slechte timing want zaterdag was er een borrel in de stad om Ben vaarwel te zeggen. Hij gaat na drie jaar terug naar Nederland (dat is te zeggen, Eersel). Daar moest natuurlijk even bij stilgestaan worden en dat deden we (Ben, Hein, Eupers, Jan en ik) in het Belgisch Biercafé Oostende. Na een paar biertjes en voor mij geen wodka zijn we ook nog naar Hindley Street gegaan, het uitgaansgebied van de stad. Na in een bruisende pub onder het genot van bier uit plastic bekers en voor mij geen wodka gekeken te hebben naar een oude man met een krant zijn we weer naar een wat leuker café gegaan.
Daar hebben we nog wat bier gedronken (en voor mij geen rumcola). Ik zou graag zeggen dat ik Ben heb laten winnen met een potje pool, maar dat heeft hij zelf gedaan. Ook oogstte Eupers nog applaus van de locals door een condoom over zijn hoofd op te blazen tot het knapte, een prestatie die oefening en vakmanschap vereist. Nadat Diana zich nog bij ons voegde zijn we naar een Ierse pub gegaan waar we nog een biertje gedronken hebben. Ben heeft geprobeerd op een Guinness apparaat een reis naar Ierland te winnen maar het lukte niet zijn naam en emailadres in te voeren, en zijn vaste hand was het probleem niet.
Het was leuk, hopelijk vond Ben dat ook. Op het moment van schrijven zit hij in Maleisië te wachten op zijn volgende vliegtuig geloof ik. Veel succes met je hernieuwde bestaan in Nederland!

De volgende dag heb ik rugby (union) gekeken, Australië tegen Zuid-Afrika. Helaas is er hier op tv eigenlijk alleen Australian Rules Football te zien maar daar is weinig aan. Rugby zit allemaal achter de (te dure) decoder. Maar als het nationale team speelt wordt dat wel uitgezonden op 'free to air'.

Maandag heb ik erg leuke dingen gedaan op het werk maar dinsdag heb ik weer een examen gedaan. Ik had het nul komma weinig voorbereid en ik haalde het dan ook niet. Maar dat maakt me niet veel uit: mijn baas heeft een aantal vouchers gekocht voor examens maar hij had toen niet gezien dat er een verloopdatum aan zat. Nu moet dus iedereen opeens examens doen.
In tegenstelling tot mijn vorige examen gaat deze alleen over de stof zelf en niet over allerlei aanverwante, min of meer gerelateerde technieken. Dus misschien is het wel te doen, al is het wel weer veel. Over een tijdje probeer ik het nog eens.
Op donderdag waren we hier precies een jaar! Ook hier racet dat voorbij. Tijd voor een uitgebreide evaluatie dus, een tussenstand als het ware. Even pas op de plaats maken voor een momentopname en voorlopige beschouwing. Een ogenblik voor bezinning en reflectie.
Ja, bevalt wel.

De kinderen gingen weer prima deze week, op de donderdagavond/nacht na toen Julian geen zin had in slapen en uren lag te huilen. Als we bezorgd naar hem toe gingen omdat we dachten dat hij misschien buikpijn had, dan ging hij lekker babbelen en lachen. Totdat je vertelde dat hij toch echt moest slapen, dan was het huilen geblazen.
Misschien is het een sprongetje, want hij gaat nu echt hard met zijn geklets. Elke dag nieuwe woorden komen erbij.
Vandaag was het pyjama day op de creche. Kinderen en leidsters waren allemaal in pyjama de hele dag. Een beetje vreemd, maar wel grappig.

Op de golfclub zijn we weer een beetje langer blijven hangen dan de bedoeling was maar gezellig was het wel.