Highway To The Sun

Afgelopen weekend was het stralend weer. Zon en 28 graden maar ja, het is ook al twee weken lente. We zijn naar de Adelaide Zoo gegaan waar we een abonnement op hebben. Daar hadden we afgesproken met Margot en Andrew (en hun Tristan en Bronte) die er ook één hebben. Omdat het zo zonnig was hadden we de jongens goed ingesmeerd met zonnecreme, huidkanker is hier een veel voorkomende ziekte en we willen de jongens goed beschermen.
Het pakte helaas niet erg goed uit: we hadden nog een nieuwe fles Etos zonnecreme en blijkbaar bevat dat een bestanddeel waar Julian allergisch op reageerde. Vanaf zondag zat de arme jongen onder de knalrode, jeukende bultjes. Karla is op woensdag zelfs met hem naar de dokter geweest en we smeren nu elke dag een paar keer creme op de geïrriteerde delen. Het wordt langzaam beter.
Maar goed, de dierentuin was heel erg leuk. Tristan en Tristan (de vergelijking met Janssen en Janssens dringt zich op) hadden het enorm leuk samen, ze liepen lekker te ravotten met zijn tweeën. En ook Julian leefde zich lekker uit. Na afloop waren we letterlijk de straat nog niet uit of de achterbank was in diepe slaap gedompeld.

Die avond kregen we Hein en Chantal te eten. Zij verwachten binnenkort een kind (ze willen zich laten verrassen dus ze weten nog niet dat het een meisje wordt dat Emma heet) maar of ze zich daar nu nog erg op verheugen is maar de vraag. Tristan en Julian aten ook mee en menig verhaal ging daardoor een beetje verloren. Maar ondanks dat was het wel gezellig.
De volgende dag heb ik weer gefietst, de tweede keer al na zeven maanden stilstand. Ik ben nog niet ver geweest (iets meer dan dertig kilometer), maar ik heb er wel expres wat heuvels in gedaan. Dat viel niet mee, met mijn roestige conditie. Maar als je het een tijdje doet kom je toch wel weer in een ritme. Hopelijk morgen weer, dan weer omhoog en ook wat verder. Het doel is een conditie die goed genoeg is om plezier te hebben aan Amy's ride, een evenement dat plaatsvindt op 6 november. Dat wordt 100 kilometer, onder andere over de snelweg waar we elke dag rijden voor woon-werkverkeer, de heuvels in. De rit is vernoemd naar Amy Gillett, een fietsster die omgekomen is in het verkeer.
's Middags zijn we naar Bunnings geweest, de Australische Praxis. Ik neem het mijn moeder inmiddels niet meer kwalijk dat ze me vroeger vlo noemde, ik begrijp het volkomen. Helemaal gek word je ervan. De jongens racen rond met mini winkelwagentjes, klimmen overal op, botsen, pakken alles wat niet geschikt is voor kinderhandjes... en hebben er de grootste lol bij. Ik heb geprobeerd ze enigszins in toom te houden, dan kon Karla verf en dergelijke bekijken.

Laat op de avond heb ik de rugbywedstrijd tussen Australië en Ierland opgenomen en de volgende dag (Lucs verjaardag, gefeliciteerd nog!) gekeken. In Nederland keek ik naar de Six Nations wedstrijden op de BBC, Ierland ken ik dus beter dan Australië. Zo erg vond ik het dan ook niet dat Ierland won. Veel gebeurde er verder niet op zondag dat het vermelden waard is (je zult zien dat er zelfs mensen zijn die het rugby niet het vermelden waard vinden, zij zitten er uiteraard naast).
Op maandag was het heel raar weer, het was bewolkt en grijs, maar wel 24 graden. Het waaide steeds harder, en opeens zakte de temperatuur naar een graad of 18. Karla was gelukkig op tijd klaar met hardlopen na het werk voor de buien losbarstten. 's Avonds had deze site even wat problemen, er verscheen een foutmelding als je het kale webadres invulde. Willem Jan heeft het gelukkig snel kunnen verhelpen, complimenten aan zijn adres zijn dan ook aan de orde.
Op dinsdag ben ik op de motor naar het werk gegaan (dat blijft leuk – als het droog is) omdat er 's avonds een Adelaide SharePoint User Group meeting was in de stad. Die was erg nuttig en interessant, het ging over technieken die je kunt gebruiken om het uiterlijk van een SharePoint applicatie aan te passen. Ik heb ook een tas vol reclamezut gewonnen (een 3XL t-shirt onder andere) door als eerste het goede antwoord te geven op de prijsvraag.
Op vrijdag na was mijn collega ziek afgelopen week, dat werkte eerlijk gezegd wel lekker rustig. Ik kon me concentreren op de dingen die ik moest doen en dat ging goed.

Omdat mijn werkgever nog steeds een aantal examenvouchers had die na deze maand zouden verlopen, had ik me voorgenomen nog een examen te proberen. Er was een examen dat een vervolg is op het vorige week behaalde SharePoint MCTS examen. Dat is een stapje hoger en het geeft recht op de titel MCPD in plaats van MCTS (Microsoft Certified Professional Developer tegenover Microsoft Certified Technology Specialist). Ik zou het komende woensdag doen in het Noorden van de stad, omdat het test center waar ik tot nu toe geweest ben geen plaats meer had in september (en daarna zijn de vouchers niet meer geldig). Maar plotseling kwam er een plek vrij door een afzegging. Ik heb fanatiek voorbereid en ben vanmorgen het examen gaan doen. En verdraaid, na twee uur pittige vragen zei het scherm 'congratulations'! Ik heb dus nu al twee MCTS- en een MCPD certificering binnen! Het wordt nog wat met mij zolangzamerhand...

De kinderen waren deze week flink actief. Tristan is weer bezig aan een ontwikkelingsversnelling denken we: hij gedraagt zich anders, is heel druk en lijkt soms niet eens te beseffen dat je tegen hem praat. Julian is steeds meer aan het praten en hij kijkt goed wat Tristan zoal doet. Hij kopieert Tristans gedrag regelmatig, vooral aan tafel. Ze kunnen ook steeds beter samen spelen, al blijft Tristan Julian soms omduwen en blijft speelgoed delen erg lastig.

Verder heb ik deze week weer lekker lunchwandelingen gemaakt. Ik heb mooie Irissen gezien, die staan nu in bloei. Het is grappig, sommige bloemen bloeien hier rond dezelfde tijd als waarin ze in Nederland bloeien, ook al zijn de seizoenen omgedraaid. In Nederland hebben ze aan het eind van de zomer genoeg zonlicht gehad om te bloeien, hier hebben ze na de winter genoeg regen gehad.

Bekijk foto's

Afgelopen weekend was het stralend weer. Zon en 28 graden maar ja, het is ook al twee weken lente. We zijn naar de Adelaide Zoo gegaan waar we een abonnement op hebben. Daar hadden we afgesproken met Margot en Andrew (en hun Tristan en Bronte) die er ook één hebben. Omdat het zo zonnig was hadden we de jongens goed ingesmeerd met zonnecreme, huidkanker is hier een veel voorkomende ziekte en we willen de jongens goed beschermen.
Het pakte helaas niet erg goed uit: we hadden nog een nieuwe fles Etos zonnecreme en blijkbaar bevat dat een bestanddeel waar Julian allergisch op reageerde. Vanaf zondag zat de arme jongen onder de knalrode, jeukende bultjes. Karla is op woensdag zelfs met hem naar de dokter geweest en we smeren nu elke dag een paar keer creme op de geïrriteerde delen. Het wordt langzaam beter.
Maar goed, de dierentuin was heel erg leuk. Tristan en Tristan (de vergelijking met Janssen en Janssens dringt zich op) hadden het enorm leuk samen, ze liepen lekker te ravotten met zijn tweeën. En ook Julian leefde zich lekker uit. Na afloop waren we letterlijk de straat nog niet uit of de achterbank was in diepe slaap gedompeld.

Die avond kregen we Hein en Chantal te eten. Zij verwachten binnenkort een kind (ze willen zich laten verrassen dus ze weten nog niet dat het een meisje wordt dat Emma heet) maar of ze zich daar nu nog erg op verheugen is maar de vraag. Tristan en Julian aten ook mee en menig verhaal ging daardoor een beetje verloren. Maar ondanks dat was het wel gezellig.
De volgende dag heb ik weer gefietst, de tweede keer al na zeven maanden stilstand. Ik ben nog niet ver geweest (iets meer dan dertig kilometer), maar ik heb er wel expres wat heuvels in gedaan. Dat viel niet mee, met mijn roestige conditie. Maar als je het een tijdje doet kom je toch wel weer in een ritme. Hopelijk morgen weer, dan weer omhoog en ook wat verder. Het doel is een conditie die goed genoeg is om plezier te hebben aan Amy's ride, een evenement dat plaatsvindt op 6 november. Dat wordt 100 kilometer, onder andere over de snelweg waar we elke dag rijden voor woon-werkverkeer, de heuvels in. De rit is vernoemd naar Amy Gillett, een fietsster die omgekomen is in het verkeer.
's Middags zijn we naar Bunnings geweest, de Australische Praxis. Ik neem het mijn moeder inmiddels niet meer kwalijk dat ze me vroeger vlo noemde, ik begrijp het volkomen. Helemaal gek word je ervan. De jongens racen rond met mini winkelwagentjes, klimmen overal op, botsen, pakken alles wat niet geschikt is voor kinderhandjes... en hebben er de grootste lol bij. Ik heb geprobeerd ze enigszins in toom te houden, dan kon Karla verf en dergelijke bekijken.

Laat op de avond heb ik de rugbywedstrijd tussen Australië en Ierland opgenomen en de volgende dag (Lucs verjaardag, gefeliciteerd nog!) gekeken. In Nederland keek ik naar de Six Nations wedstrijden op de BBC, Ierland ken ik dus beter dan Australië. Zo erg vond ik het dan ook niet dat Ierland won. Veel gebeurde er verder niet op zondag dat het vermelden waard is (je zult zien dat er zelfs mensen zijn die het rugby niet het vermelden waard vinden, zij zitten er uiteraard naast).
Op maandag was het heel raar weer, het was bewolkt en grijs, maar wel 24 graden. Het waaide steeds harder, en opeens zakte de temperatuur naar een graad of 18. Karla was gelukkig op tijd klaar met hardlopen na het werk voor de buien losbarstten. 's Avonds had deze site even wat problemen, er verscheen een foutmelding als je het kale webadres invulde. Willem Jan heeft het gelukkig snel kunnen verhelpen, complimenten aan zijn adres zijn dan ook aan de orde.
Op dinsdag ben ik op de motor naar het werk gegaan (dat blijft leuk – als het droog is) omdat er 's avonds een Adelaide SharePoint User Group meeting was in de stad. Die was erg nuttig en interessant, het ging over technieken die je kunt gebruiken om het uiterlijk van een SharePoint applicatie aan te passen. Ik heb ook een tas vol reclamezut gewonnen (een 3XL t-shirt onder andere) door als eerste het goede antwoord te geven op de prijsvraag.
Op vrijdag na was mijn collega ziek afgelopen week, dat werkte eerlijk gezegd wel lekker rustig. Ik kon me concentreren op de dingen die ik moest doen en dat ging goed.

Omdat mijn werkgever nog steeds een aantal examenvouchers had die na deze maand zouden verlopen, had ik me voorgenomen nog een examen te proberen. Er was een examen dat een vervolg is op het vorige week behaalde SharePoint MCTS examen. Dat is een stapje hoger en het geeft recht op de titel MCPD in plaats van MCTS (Microsoft Certified Professional Developer tegenover Microsoft Certified Technology Specialist). Ik zou het komende woensdag doen in het Noorden van de stad, omdat het test center waar ik tot nu toe geweest ben geen plaats meer had in september (en daarna zijn de vouchers niet meer geldig). Maar plotseling kwam er een plek vrij door een afzegging. Ik heb fanatiek voorbereid en ben vanmorgen het examen gaan doen. En verdraaid, na twee uur pittige vragen zei het scherm 'congratulations'! Ik heb dus nu al twee MCTS- en een MCPD certificering binnen! Het wordt nog wat met mij zolangzamerhand...

De kinderen waren deze week flink actief. Tristan is weer bezig aan een ontwikkelingsversnelling denken we: hij gedraagt zich anders, is heel druk en lijkt soms niet eens te beseffen dat je tegen hem praat. Julian is steeds meer aan het praten en hij kijkt goed wat Tristan zoal doet. Hij kopieert Tristans gedrag regelmatig, vooral aan tafel. Ze kunnen ook steeds beter samen spelen, al blijft Tristan Julian soms omduwen en blijft speelgoed delen erg lastig.

Verder heb ik deze week weer lekker lunchwandelingen gemaakt. Ik heb mooie Irissen gezien, die staan nu in bloei. Het is grappig, sommige bloemen bloeien hier rond dezelfde tijd als waarin ze in Nederland bloeien, ook al zijn de seizoenen omgedraaid. In Nederland hebben ze aan het eind van de zomer genoeg zonlicht gehad om te bloeien, hier hebben ze na de winter genoeg regen gehad.

Bekijk foto's