PostHeaderIconPuur helder water

En nu is het weer aan mij. Toen ik een tijd geleden besloot nog maar een keer per maand het blog te schrijven, omdat het allemaal een beetje op elkaar begon te lijken, wierp Karla zich op om dan ook eens per maand te schrijven zodat er toch elke twee weken een nieuw stukje was. Ze heeft het lang volgehouden maar nu wordt het toch teveel voor haar. Ik kan dat goed begrijpen!
Ik ga voorlopig stug door, maar de frequentie wordt/blijft dus eens per maand.

De zondag na Karla's stukje was het vaderdag. Ik werd enorm verwend en genoot de dagen vooraf ook al van de geheimzinnigheid in huis. Ik heb leuke cadeautjes gekregen en een ontbijt geschikt voor een koning.
Of dat nog niet genoeg was heeft Karla later die dag nog zelf krentebollen gemaakt, die zijn erg lekker! De kinderen hebben ondanks het slechte weer ook erg lief gespeeld, zou dat ook een cadeautje geweest zijn?
Ik heb lekker vorderingen gemaakt met het zwembadproject maar het is groter dan vooraf gedacht, en het tempo is laag omdat het leven in de weg zit. Maar ook daarin zijn vorderingen te boeken. Julian heeft een 'merit award' gekregen voor beter luisteren in de klas en meedoen met discussies. Tristan had een liedje mee naar huis voor grandparents day, wat hij vlijtig oefende.
Het doet me dan wel wat dat de grootouders van onze jongens zo ver weg zijn. Al vond hij het ook wel weer stoer om te kunnen zeggen dat zijn grootouders aan de andere kant van de wereld wonen!
Laatst was er 'assembly' op school, zo ongeveer wat bij ons wel eens maandafsluiting was denk ik, en het was de beurt aan Tristan om een zelfgeschreven verhaal voor te lezen voor de hele school! Hij was er wel nerveus voor maar hij heeft het er goed afgebracht. Daar waren we wel trots op! Helaas konden we er geen van beiden bij aanwezig zijn.
Ik heb afgelopen week mijn dag thuiswerken geruild zodat ik in elk geval bij de grandparents day kon zijn. Dat was wel leuk, alle klassen zongen liedjes, er was weer een demonstratie van het touwspring-team (dat kunnen ze echt wel goed trouwens) en het geheel werd afgesloten met een picnic.
Op zulke momenten is het wel heel prettig om zoveel flexibiliteit op het werk te hebben. Ik heb de laatste tijd al min of meer besloten dat ik weliswaar niet geweldig verdien maar wel veel dingen heb die fijn zijn en die je niet kunt kopen. Ook wordt altijd snel duidelijk dat wat meer ambitie meteen knelt in het gezinsleven. Dus heb ik besloten mijn zoektocht naar ander werk een paar jaar in de koelkast te zetten.
En dus werd ik prompt gebeld door een bedrijf waar ik een paar weken geleden op tweede gesprek was en die wellicht een 'exciting opportunity' hadden. Trouw aan mijn besluit heb ik die dus verteld dat ik daar geen interesse in had, wat toch wel raar aanvoelt ook al vind ik dat er goed aan heb gedaan.

We hebben met veel interesse en stijgende spanning naar de verrichtingen van Tom Dumoulin in de Vuelta gekeken, helaas net niet met spectaculaire ontknoping. Door onze tijdzone betekent dat na het eten in slaap sukkelen op de bank en dan midden in de nacht wakker worden en televisie kijken. Maar ik vond het de moeite waard.

Ondertussen fietst Karla geregeld naar het werk en stoot de ene vrouw na de andere van de virtuele troon door snelste te zijn op stukken van de routes die ze fietst. En hardlopen doet ze er ook nog bij.
Ik ben ondertussen nog geen schaduw van wat ik eens was. Ik ga wel weer een paar keer per week op de fiets naar het werk, maar de conditie is nog ver weg en mijn ischias geeft veel pijn. Soms gaat het wel lekker maar de motivatie is ook nog niet helemaal wat het zijn moet. Koude tegenwind zal eerst plaats moeten maken voor wat hogere temperaturen voordat ik echt weer enthousiast word denk ik. Geef mij maar warme tegenwind.
Dat is overigens niet eens helemaal een grapje, de wind is bijna het hele jaar 's morgens uit het noorden en 's middags uit het zuiden, twee keer tegen dus als je woont in het zuiden en werkt in het noorden.
Afgelopen weekend haalden we wel even 29 graden, wat heerlijk was. Maar op maandag was het gewoon weer 17, met 8 in de ochtend. Toch laat de lente zich niet lang meer tegenhouden denk ik.

Waar we op vakantie al een beetje aan beginnen te wennen, begint nu ook thuis te komen: er is een jongetje in de straat waar onze jongens afgelopen weekend mee de hort op gingen en het is vreemd om niet steeds te weten waar ze zijn. Hun wereldje wordt langzaam aan iets groter.
En gister bleken ze ook opeens allebei te kunnen fluiten!

En dan nog even de titel verklaren: we hebben sinds vandaag een puratap! Dat is een apart kraantje dat aangesloten is op een filter. Daardoor verandert het slootwater met chloor dat hier standaard uit de kraan komt in drinkbaar water. Leuk voor onszelf en bezoek. Dat klaagde vorige keer namelijk over (het gebrek aan) de kwaliteit van ons 'drink'water.

Tot slot: op dit moment staat de wedstrijd op tussen de Adelaide Crows en Hawthorn in footy (de finales zijn onderweg). Het is de laatste wedstrijd van het seizoen voor de Crows want ze staan enorm achter, al is het al onverwacht dat ze zover kwamen. Ik vind het wel (een beetje) jammer, maar Tristan zit er niet mee. Toen de achterstand onoverbrugbaar begon te worden veranderde hij gewoon van team.

Bekijk foto's

PostHeaderIconVerhuizen en vallen

Zaterdag dachten we leuk met de kinderen naar de stad te gaan. Naar de stad gaan is gelukt, leuk niet. Julian en Tristan waren afschuwelijk vervelend en luisterden helemaal niet. Tristan huilde om alles waarbij hij zijn zin niet kreeg (dat is voornamelijk willen wat Julian heeft) en Julian was hemeltergend aan het testen. Achteraf gezien was het waarschijnlijk een sprongetje van Julian, want vanaf woensdag is het allemaal gezellig en leuk. In plaats van met zijn eten te gooien en alles zeven keer te proberen als het niet mag blijft hij lief zitten, eet netjes en is nog vrolijk ook. Tristan is ook wat bijgetrokken en toont zich weer vaak lief, al blijft hij ook zeuren als iets niet gaat zoals hij het wil. En dat gaat dan over dingen als het eerder poetsen van Julians tanden ofzo. Tristan is wel leergierig, hij gaat beter als je zijn nieuwsgierigheid prikkelt, wat leuk is om te doen. Wel heeft hij ook een beetje faalangst. Zo was hij al klaar met leren schrijven toen hij de eerste letter van zijn naam gemaakt had, terwijl hij dagen bezig was met letters en zich erop verheugde dat ik hem zou leren zijn naam te schrijven. Qua gevoel voor humor ligt hij mooi op schema: hij gaat naar de vier jaar toe en poep is steeds vaker onderdeel van de grapjes.
Op zondagochtend kwam Margot de geleende matras terugbrengen omdat wij gasten krijgen met Pasen. Sterker nog: op het moment dat ik dit schrijf zitten ze op Schiphol. Het was rommelig met vier kleintjes maar ook leuk. Voor ze kwam had Karla al gefietst, ik ging in de middag. Voor het eerst is het me gelukt om Morgan Road op te fietsen zonder af te hoeven stappen. Dat is een weg met een lang stuk van 18%, en daarna nog een tijd 9%, wat dan voelt als lekker even niet zo steil.
Aan het eind van de middag hadden we een borrel bij de buren. Dat was gezellig, al was Julian ook hier nog verschrikkelijk. Hij luisterde niet en stak opzettelijk Tristan in zijn oog met een vleesstokje. Tristan had een puntje op een halve centimeter van zijn goede oog. Maar zoals gezegd was het net of hij het woensdag opeens doorhad en dat het leuker is zonder aan de lopende band ruzie en straf.
Op maandag ben ik naar Mount Barker gegaan omdat mijn bedrijf daar naartoe verhuisd is voor een half jaar. Dat is twee keer zo ver als eerst maar gelukkig vindt de baas het goed als we dan meer thuiswerken. Afgelopen weekend ging hier de wintertijd in, dus het is gelukkig 's morgens weer wat vroeger licht. Het was een beetje behelpen in het nieuwe kantoor want er was nog geen internet of netwerk. Dinsdag en woensdag werkte om die reden dan ook iedereen vanuit huis.
Dinsdagmiddag moest ik naar de kaakchirurg voor een consult over het verwijderen van mijn twee verstandskiezen. Dat kostte 100 dollar en het uitdraaien van de rekening duurde langer dan het consult. Op 15 mei mag ik nog veel meer geld en twee kiezen ruilen voor twee gaten in mijn mond. En dat eigenlijk preventief, ik heb er helemaal geen last van.
Ik heb drie keer de kinderen van de creche opgehaald op de fiets met de kar erachter. Dat vinden de jongetjes erg leuk. Op woensdag ging ik Tristan domino uitleggen (met getekende diertjes domino) en hij snapte het erg goed. Julian legde ondertussen aan de andere kant gewoon waar hij zin in had en het was heel gezellig. Eigenlijk was het de rest van de week gewoon erg leuk om kinderen te hebben, wie had dat aan het begin van de week gedacht.
Op donderdag moest ik de lange rit naar Mount Barker weer maken. Op de terugweg was er een vervelende combinatie van heel even verslapte concentratie en een erg scherpe bocht naar rechts. Uitgerekend weer op Morgan Road haalde ik het niet en viel met de motor. Het resultaat is een pijnlijke knie en wat krassen op benzinetank en ego. Er stopte meteen een auto en de bestuurder hielp me de motor weer op te tillen. Hij wilde pas weer doorrijden als hij zag dat de motor nog wilde starten. Terwijl ik dat probeerde stopte er ook nog een andere motor. Erg aardig allemaal. De enige echte schade was mijn stuur, dat is behoorlijk verbogen. Op internet vond ik een handleiding met foto's over hoe je die vervangt (vallen met de motor is vrij gebruikelijk als je het internet zo bekijkt) en vandaag heb ik het stuur eraf gehaald. Nou maar hopen dat ik snel een vervanger kan vinden. Het enige wat me zorgen baart is dat mijn knie precies geraakt is op de plek van mijn meniscusoperatie een paar jaar geleden. Ik hoop niet dat dat weer aan de hand is want dat heeft me behoorlijk lang van goed fietsen afgehouden. Ik zal een paar dagen moeten afwachten hoe het daarmee is.
Karla was een avondje uit met Francis en Florence en ik wilde haar niet ongerust maken, dus ik kon pas 's avonds laat mijn verhaal kwijt.
Terwijl ik het stuur van de motor haalde vandaag heeft Karla met de kinderen de tuin geveegd, (paas)takken verzameld en eieren geverfd. Ik voelde me vandaag niet erg goed, ik was al een beetje ziek aan het worden en rondhinken en rare spierpijn helpen dan niet bij het algemene gevoel van welbevinden. Ik ben dan ook niet gaan fietsen. Dat viel wel mooi samen met wat minder weer, het waaide heel hard en het heeft ook even geregend.

Bekijk foto's

PostHeaderIconWe'll climb that bridge when we come to it

Woensdag 14 december was het tijd voor de eerste van drie vakantiereisjes. Karla en ik gingen lekker met zijn tweeën naar Sydney. Zo kon ik na anderhalf jaar ook eens zien wat de gemiddelde rugzaktoerist in de eerste drie dagen ziet. De kinderen bleven achter in de vertrouwde handen van Jeanne en Fons, Karla's ouders.
Vliegen is altijd leuk, helemaal als je op vakantie gaat natuurlijk. We hadden een mooi hotel en zijn dezelfde middag meteen maar naar de haven gelopen. Daarvoor moesten we de hele hoofdstraat door, dus we hebben lekker veel gezien. Als hoogtepunten natuurlijk het Opera House en de Sydney Harbour Bridge.
De volgende ochtend hebben we lekker ontbeten en zijn door de botanische tuin gewandeld. Van daaruit kun je de brug en de opera achter elkaar zien liggen voor het ultieme Sydney-plaatje en de tuin zelf was ook zeer de moeite waard.
We hebben verder lekker op een terras gezeten waar zelfs Karla bier dronk. Daar raakten we nog even aan de praat met een leuk Nederlands gezin, de ouders zochten hun reizende zoon op. 's Avonds hebben we een pub ontdekt met de lekkerste pizza ooit.
De volgende ochtend was het tijd om de brug te beklimmen. Vooraf hadden we al een bom duiten overgemaakt en daarmee hadden we het recht verworven om op een lopende band gezet te worden en als onderdeel van een soort militaire operatie de brug opgestuurd te worden. Hoewel dat leuk was, maakte het niet de indruk op ons die we gehoopt hadden, maar misschien zijn we gewoon te verwend. Wie dit de 'climb of your life' noemt heeft nooit bovenop de Kilimanjaro gestaan, vermoeden wij.
Na afloop zijn we weer lekker op terrasjes gaan zitten in de buurt van het Opera House. En daarna alweer op tijd in het mandje. De volgende ochtend hebben we de vaste wandeling nog een keer gemaakt. We kwamen ten slotte ook voor onze rust, dus heel veel ontdekken hoefde niet zo nodig. Op de terugweg naar het hotel hebben we nog even de lekkerste pizza gegeten en toen was het tijd om richting vliegveld te gaan.
Op de terugweg moesten we vanwege slecht weer in Adelaide uitwijken naar Melbourne, terwijl we er al bijna waren (het Sydney altijd mee). Maar gelukkig konden we in het vliegtuig blijven zitten en hadden we uiteindelijk alleen vertraging.
En na een heerlijk reisje was het zo ook weer heerlijk om in je eigen bedje te ploffen. Karla's ouders hadden zich ondertussen kranig geweerd maar ook wel respect gekregen voor ons. Twee van die jonge blaagjes gaat niet in de koude kleren zitten...

Bekijk foto's

PostHeaderIconZevenmijlslaarzen

Tjonge, dat was een heerlijke vakantie zeg. Maar qua blog loop je dan wel meteen hopeloos achter. En als iets niet te overzien is kun je het beter in kleine stukjes hakken.
Op zaterdag 10 december hadden we de verjaardag van Connie. Oppas was geregeld: toch handig, familie over de vloer. Het was een erg gezellige avond met leuke mensen en een hoop gelach. En niet te vergeten bier uit een groencontainer.
De volgende dag gingen we met Karla's ouders naar Monarto Zoo. De rit erheen was al mooi en het weer ideaal. Tristan heeft een wortel gevoerd aan een giraffe, uit het vuistje. Weer thuis hebben we genoten van een goed glas wijn. Die avond hebben we Connie, Chris en Florence nog even over de vloer gehad zodat zowel zij als Karla's ouders weten over wie we altijd roddelen...
Maandag was mijn eerste officiële vakantiedag en hoe kun je die beter doorbrengen dan bij de tandarts? Het hele gezin ging op de stoel. Julian hield dat ongeveer zeven seconden krijsend vol maar Tristan was weer voorbeeldig. Hij bleef heel rustig liggen en liet alles maar gebeuren, wel bij Karla op schoot overigens. Zelf had ik één gaatje en twee verstandskiezen, die eruit moeten. Wordt vervolgd.

Dinsdag zijn we met Jeanne en Fons (Karla's ouders) via een fraaie omweg naar Strathalbyn en McLaren Vale gegaan. We hebben rustig aan gedaan en 's middags wijn geproefd met erg lekkere kaasjes.

Bekijk foto's

PostHeaderIconAmy’s ride

Zoef! Dat was weer een week. Maar wel een goeie!
Op zaterdag was het om half negen in de ochtend al 24 graden. Karla heeft voor het boodschappenritueel geskypet me Dominique, dat was erg fijn. Na de boodschappen zijn we met de kinderen het zwembad in gegaan. Dat wil zeggen... Julian trok zich op het laatste moment weer terug. Compleet met zijn zwemluier en –pakje bleef hij lekker op het droge.
Na de lunch, in het slaapje van de kinderen (dat is er gelukkig nog steeds) konden wij weer wat klusjes wegwerken. Karla heeft de kledingkast in elkaar gezet en ik heb een lamp opgehangen in de badkamer. Er kwamen maar liefst acht draden uit het plafond, maar gelukkig kon ik aan het oude lampje zien hoe het aangesloten moest worden. Daarna zijn we naar Peter en Jill gegaan, om de kinderen af te leveren. Ze bleven daar logeren zodat wij de volgende dag konden fietsen. Het huis van Peter en Jill leek wel een bouwplaats. Peter is bouwvakker, wat betekent dat hij niemand inhuurt voor een verbouwing maar er zelf ook geen tijd voor heeft. Het schiet dus helemaal niet op en zo wonen ze dus al tijden op een bouwplaats. Verder herken je het huis van een afstand al door een overschot aan auto's en boten. Hun drie volwassen zoons wonen allemaal thuis en als er dan nog wat vriendinnetjes op bezoek zijn staan er dus zomaar zes of zeven auto's.
Het was even wennen voor de jongens, maar na een tijdje zijn we toch vertrokken. Als voorbereiding op de fietstocht hebben we een eenvoudige doch voedzame maaltijd genuttigd bij de Hungry Jacks. Nou ja, eenvoudig toch.

Wat doe je als je eindelijk wat tijd voor jezelf hebt op een zondagochtend zonder de kinderen? Je zet de wekker op half zeven om op een nogal omslachtige manier zere billen te krijgen natuurlijk!
Eerst reden we tien kilometer naar de start. Dat ging al op de fiets, omdat de fietstocht zo georganiseerd is dat het eindpunt niet bij het begin ligt en je dus niet naar de auto terugfietst. Bij de start ontmoetten we wat oudcollega's van Karla en vrienden daar weer van. Het was een leuk groepje bij elkaar. Om half negen vertrokken zo'n drieduizend man voor een rit die begon over de snelweg die afgezet was voor dit evenement. Dat was erg leuk omdat het de snelweg is waar we altijd overheen rijden van en naar het werk. Het begon een beetje te miezeren maar dat maakte niet uit en het duurde maar kort.
Na 65 kilometer was de Willunga Hill aan de beurt voor de mensen die de 100 deden. Dat is een kilometer of zes stevig klimmen. Hoewel ik niet de conditie heb die ik wel zou willen hebben, was ik toch het eerst van onze groep boven. Vreemd genoeg kan ik altijd vrij aardig bergop rijden, terwijl ik er de bouw niet echt voor heb. Hard en lang doordenderen op het vlakke kan ik dan weer minder, waar sommigen juist erg goed in zijn. Karla ging ook erg goed, ze reed menige kerel weer zoek.
Na Willunga Hill dachten we dat het wel makkelijk zou zijn, het hoogteprofiel liet zien dat het voornamelijk dalen zou zijn. Maar er zaten ook nog heel wat venijnige klimmetjes in en na een tijdje deden de benen wel pijn bij iedereen. Het drankje na de finish was erg welkom.
We werden opgehaald door Peter, die een prima dag achter de rug had met onze jongens. Ze hadden allemaal leuke dingen gedaan (de schildpad gevoerd, op de quad gereden, in het donker met zaklantaarns buiten gelopen...) en Tristan riep meteen dat hij nog een keer wilde slapen bij Peter en Jill.

Deze week ging het solliciteren van Karla ook erg goed. Ze heeft nog geen baan, maar ze heeft wel twee gesprekken gehad. Die gingen allebei goed, dus we duimen ons suf. Verder werd ze nog gebeld naar aanleiding van een sollicitatiebrief, maar daar heeft ze verder niks meer van gehoord. Het bedrijf dat vorige week veelbelovend leek heeft via via de baan zelf al ingevuld. Zo gaat het helaas ook vaak.
Op de slaapkamer is de kast klaar. Toen we in bed lagen vonden we toch dat de verhoudingen niet helemaal klopten in de kamer. We zijn dus weer opgestaan om nog wat met meubels te schuiven. We zijn nu tevreden met het resultaat. Verder had ik alle kabeltjes in de kamer netjes weggewerkt, dus dat is ook klaar. Op dinsdagavond had ik geen klusjes, heerlijk.

Julian was het eerste deel van de week zo vervelend dat ik het helemaal zat was. Hij zei alleen maar nee, duwde me steeds weg (hij zit in een mamafase) en probeerde ons voortdurend kwaad te krijgen, wat hij vrij goed kan. Om gek van te worden. Maar ik heb bedacht dat Tristan op zijn leeftijd helemaal geen moeite hoefde te doen om aandacht van ons te krijgen. Ik ben dus nu aan het proberen om Julian wat meer positieve aandacht te geven, zodat hij die niet in negatieve vorm hoeft te vragen. Het werkt al wel aardig, het wordt er allemaal weer wat positiever van. Tristan ging gewoon weer zo goed als altijd de laatste tijd. Heerlijk nieuwsgierig en lekker kletsen, al word je wel eens moe van al het 'papa?'. Soms als je dan 'ja schat?' zegt moet hij gauw iets bedenken om te zeggen.
Op het werk was het een rommelige week met veel verschillende klusjes maar ze gingen goed en ik geloof dat men wel tevreden was, dus dat is mooi. We gingen ook oefenen met modelleren van vraagstukken en wat me dan weer verbaast is dat ik niet onder hoef te doen voor een collega die bijna afstudeert in computer science, en dat is niet omdat ik nou zo goed ben.
Het woon-werkverkeer gaat nog steeds elke dag op de motor, wat heel erg leuk is behalve als het op de snelweg begint te regenen met rukwinden! Overal bloeien de Jacaranda's nu, prachtig is dat.
Ook het vermelden waard: Gert-Jan en Sofia hebben een zoon, Aurelio. Van harte gefeliciteerd, geniet van het kleine wonder! Laten we zeggen om dat te vieren, hebben we donderdag een biertje gedronken uit het werk in de 'Crown Inn' pub in Reynella, de dichtstbijzijnde voor ons. Daar zat het vol met gokkende 'tradies' (er hingen erg veel tv's met paarden- en hondenraces) maar het terras was leeg en er stond een lekker zonnetje.
In de tuin vond ik een gewond hagedisje, die was waarschijnlijk voor zangzaad aangezien door een vogel. Hij bleef heel mak zitten en een dag later zat hij nog op de plek waar ik hem neergezet had. De mieren konden niet eens de beleefdheid opbrengen om te wachten tot hij dood was. Hard hoor, die natuur.



Bekijk foto's

PostHeaderIconLAT Relatie

Zaterdag begon de week gewoon zoals gepland, met het voorbereiden van Tristans verjaardag. Ons kereltje werd drie, woog daarbij 18.9 kilo en mat precies een meter. Zoals dat hoort op een verjaardag was er taart als ontbijt, met cadeautjes en zingen natuurlijk. En zo vaak de DVD van treintjes in de sneeuw kijken als je wilt.
Tristan heeft van ons een fiets gekregen, daar kun je niet te vroeg mee beginnen tenslotte. Hij vindt hem prachtig, en Julian ook dus dat botst soms (en niet alleen figuurlijk).
's Middags kwam er allemaal bezoek, Tristan ging op gegeven moment maar even op zijn kamertje spelen, hij was een beetje overdonderd van zoveel aandacht en cadeautjes. Het bezoek was ook voor ons erg leuk, al zie je helaas soms weer mensen vertrekken waar je eigenlijk geen woord mee gewisseld hebt. Maar ja, zo gaat dat. Het weer was schitterend, we zaten lekker buiten in het zonnetje in hartje winter.

Zondag zijn we in datzelfde zonnetje nog eens gaan kijken naar het huis waar we al een paar keer zijn geweest. Het voelde nog steeds fijn aan, maar de verkopers willen geen cent omlaag en ik heb de makelaar verteld dat wij dan de kopers niet zullen worden.
Na afloop zijn we nog even naar een oval gegaan (dat is een grasveld met een aparte vorm, ik weet even niet meer welke). We dachten lekker te ballen met de kinderen maar dat was alleen maar drama.
Toen we weer wilden gaan was er sprake van een heel ander soort drama: Karla's oma was overleden. Karla heeft dezelfde avond nog een ticket geboekt naar Nederland voor de volgende ochtend. Dat was even omschakelen, al wisten we wel dat het er een keer van zou komen.
Zoals eerder vermeld heb ik Karla afgezet op het vliegveld toen ik naar mijn werk ging. Vanaf toen beleefden we allebei een behoorlijk verschillende week. Ik ben niet gewend ook rekening te houden met 7.5 uur tijdsverschil als ik met haar wil praten!
Naar ik begrepen heb geniet Karla van het weerzien met familie en enkele vrienden, en het is natuurlijk heerlijk om even de kinderen te kunnen bekijken die geboren zijn terwijl wij hier waren. Ook is het op een droevige manier fijn dat ze er bij kan zijn om van haar oma, en daarmee van een hele periode afscheid te nemen met familie. Ze hoeft nu nooit spijt te hebben dat ze er niet was. Toen we vertrokken wist Karla al wel dat dat waarschijnlijk het afscheid van oma zelf was.

Hoe ver het eigenlijk is merk je bijvoorbeeld aan dat ik maandag heb gewerkt, en dat Karla pas halverwege mijn werkdag van dinsdag aankwam op Schiphol. Ik speel deze week dus even éénoudergezin, en dat valt eigenlijk wel mee, als je weet dat het voor een week is.
Julian is af en toe iets te... laten we zeggen: initiatiefrijk. Als je hem vertelt dat iets niet mag huilt hij daar twee minuten om. En hij probeert elke minuut iets was niet mag. Misschien is hij een beetje lastiger omdat hij de verandering van een afwezige mama wel voelt maar er nog niet echt iets mee kan. Tristan vraagt af en toe wel naar mama. Als we een dagje gaan afstrepen op de kalender zegt hij steeds dat het nog maar één dagje is, en dan komt mama weer terug.
Ik heb op deze manier wel tijd om de kinderen echt mee te maken en dat levert leuke momenten op. Ik had het keukentrapje weggezet om te voorkomen dat Julian alles van het aanrecht aftrok terwijl ik Tristan aankleedde. Toen Tristan dat zag zei hij: Hujan, je moet het badkamerkrukje pakken! En toen ik vertelde dat Karla volgende keer gewoon weer meegaat naar de golfclub zei hij 'en dan krijgt ze drinken van Phil'. Maar 's avonds begon hij hard te huilen toen hij opeens even alleen in de keuken was. Dan zie je dat het hem toch wel wat doet als mensen weg zijn.

Behalve het mailen en sms-en hebben we vanmiddag ook even met Karla gebeld. Dat vonden de jongens erg leuk. Tristan zei na het ophangen nog drie keer: dag mama! En ook Julian zei 'mama, mama'. We hebben met ze afgesproken dat we mama een extra dikke knuffel geven als ze terug is.
Daarna ben ik met de jongens naar de golfclub gegaan waar ik lekker bijgepraat heb met iedereen terwijl de jongens zoet hun eten opaten. Had ik jullie even beet, het was rennen van hot naar her en weer terug, gewapend met doekjes en luiers en al opruimend en oprapend wat de kinderen zoal aan chaos achterlieten.

Buiten op de parkeerplaats viel Julian languit en moest huilen (zal wel iets te maken hebben gehad met het feit dat hij sinds elf uur vanmorgen weigerde te slapen op de creche). Tristan riep: papa, ik wil Hujan troosten, en dat deed hij daarna ook heel lief, met aaitjes over zijn bolletje en kusjes. Het werkte ook nog. Schattig was dat.

Bekijk foto's

YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
All Pictures
Draad weer oppakken (33)
Getallen en grafiekjes (19)
Danoontje Powerrr (28)
Opgestoerd (28)
Kleine kinderen worden groot (37)
0 naar 42 in 10 (40)
Life is Bright (63)
Cirkel is ovaal (46)
Mini kampeertrip (40)
Moet niet lekker worden (30)
bij kaarslicht (26)
Uitgeteld (28)
Het heen en weer (42)
Radiostilte (35)
Wiede wiede wagen (34)
Net werk (35)
Nieuwe spullen (36)
From Holland (27)
Zaankanters (24)
Tussendoortjes (32)
Australische vakantie (58)
Op je gezondheid (44)
Ambulance Chaser (35)
Omweg is terug (24)
Vliegvakantie (36)
Puur helder (15)
Laatste keer (17)
Herbeginnen (16)
Veel te druk (18)
Stansbury (44)
Er in en er uit (14)
Great Indoors (26)
Loopt lekker (19)
Brandhout (22)
Herfst geworden (22)
Latertjes (32)
Fikkie stoken buiten en binnen (46)
by 3 wickets (27)
Giftige bruine (35)
Doorbroken (17)
Aftellen geblazen (24)
Schooljongens (38)
Zonder zijwieltjes (87)
Reuzenschildpad (36)
Blog aan het been (70)
Morialta en Melbourne (36)
zwart (34)
Zware jongens (14)
Zijn en of haar gangetje (12)
Zevenmijlslaarzen (18)
Wisselend succes (20)
Wining and dining (39)
Willunga (11)
Werkweek (8)
Week2 (21)
We zitten er warmpjes bij (8)
Waterschade (23)
Wallace and grommets (25)
Waar is de vakantie (33)
Vouwfiets (7)
Verhuizen en vallen (17)
Van huis naar thuis (15)
Van eigen bodem (18)
Tranenparty (9)
Tour Down Under (10)
Tien (9)
Thuis maar dan anders (25)
Teveel nieuws (13)
test (5)
Technicolor (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
Summer in the city (12)
Stuivertje wisselen (12)
Strand en park (10)
Stijgende lijn (29)
Steeds slimmer (9)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Snotneusjes (15)
Sleepover (19)
Sedunary (13)
Schoon genoeg (9)
Ride to work (18)
Racen (10)
Quite a shock (17)
Queen or King of the Mountain (14)
Pyjama drama (28)
Pitstop (19)
Performance enhancement (21)
Party time (21)
Party animals (19)
Paasplaatjes (24)
Overlopers (17)
Out with the new (22)
Out camping (35)
Open deur (29)
Op de lange latten (48)
Onkaparinga (26)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Nieuwe start (20)
Niet zonder ongelukken (27)
Nice work (27)
Nazomeren (23)
Naar de kraaien (10)
Mount Lofty Challenge (11)
Moeder en kind (19)
Moe what else is new (23)
Mildura (14)
Michelinmannetje (13)
Met blijdschap (9)
Merry Christmas (7)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Magpie swoop (21)
Lustrum (10)
Lopende zaken (9)
Logeerpartijtje (10)
Little brother (12)
Lijmpoging (16)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Lekker weg in eigen land (48)
Laurens zonder L (25)
Late arrival (29)
LAT Relatie (22)
Lady Luck (6)
Koperdriehoek (34)
Koala ervaring (18)
Kleurrijke week (10)
Kijken naar de koers (5)
Kiezen met verstand (14)
Kastje en muur (15)
Kapot (18)
Kamperen en snoeien (14)
Kaasfondue (21)
Just add water (16)
Jingle all the way (49)
In drieen (20)
In aantocht (14)
Huis nummer 14 (16)
Housewarming en andere feestjes (9)
Hoog bezoek no2 (34)
Hoog bezoek (16)
Highway to the crumbs (6)
Het vliegt voorbij (9)
Het leven een feest (12)
Heet onder de voeten (50)
Heen en heen (45)
Harder dan alles (16)
Happy New Year (40)
Happy Holidays (25)
Halfvol (14)
Hairy fairy (11)
Goed op weg (8)
Gelijk prijs (10)
Geen roze bril (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Gebak in overvloed (37)
Gaan en komen (17)
Filterzand (9)
Filmpje (16)
Fikkie (24)
Fietsfestijn (21)
Fietsen geeft vleugels (26)
Fiets en Fair (20)
Feesten partijen (22)
Feestdagen (22)
Farewell (15)
Etappekast (16)
Entertaining (12)
Egghunt (3)
Eerste tweede laatste (29)
Eerste keer (34)
Eerste diploma (32)
Eenjarig (46)
Een zalig paasfeest (27)
Een man met een missie (17)
Een beetje van alles (12)
Dutch Tall Ships (30)
Duizend duizendpoten (47)
Downs maar vooral ups (15)
Diversen 1 (27)
De zoo en zo (29)
De ultieme test (24)
De tijd vliegt de cake nog net niet (28)
De pot op (5)
De gemotoriseerde mens (13)
De dubbele 21 (19)
De conferentie van Auckland (3)
De bumper bummer (21)
Dat kon je wel zien (16)
Daar zij licht (11)
Corkscrew Revanche (14)
Climb that bridge (13)
City to bay (14)
Chillen (9)
Buurten bij buren (16)
Buitelingen (15)
Brokkenpiloot (21)
Breekt zo lekker de week (18)
Bramen (15)
Borrelen (13)
Bikkel op bezoek (16)
Bijna maar toch niet (13)
Bergbeklimmen (17)
Begin Pauze Einde (12)
Badkamergeheimen (18)
Back in the Saddle (15)
Baanvak en wissel (10)
Autojacht (25)
Australialia (11)
Amys Ride (17)
Amy oh my (13)
Achter de rug (14)
Aan het werk (14)
39 (15)
32 lentes en lente (14)
All Entries
  De draad weer oppakken
  Getallen en grafiekjes
  Danoontje Powerrr
  Opgestoerd
  Nederland zet de Bloemetjes buiten
  Kleine kinderen worden groot
  Van 0 naar 42 in 10 jaar
  Life is Bright
  De cirkel is ovaal
  Mini kampeertrip
  Het was weer raak
  Het moet niet lekker worden!
  Dineetje bij kaarslicht
  Uitgeteld
  Het heen en weer
  Radiostilte
  Wiede wiede wagen
  Net werk
  Veel nieuwe spullen
  Dirk fom Holland
  Boer zoekt Zaankanters
  Tussendoortjes
  Australische vakantie
  Op je gezondheid
  Ambulance Chaser
  De omweg is terug
  Vliegvakantie
  Puur helder water
  Laatste keer
  Herbeginnen
  Veel te druk
  Naar Stansbury en de rug
  Er in en er uit
  The Great Indoors
  Loopt lekker
  Brandhout
  Herfst geworden
  Latertjes
  Fikkie stoken buiten en binnen
  Australia won by 3 wickets
  Giftige bruine
  Doorbroken
  Aftellen geblazen
  Twee schooljongens
  Zonder zijwieltjes
  Reuzenschildpad
  Blog aan het been
  Bloemlezing 4
  Morialta en Melbourne
  Buitelingen
  Fiets en Fair
  Wining and dining
  Gebak in overvloed
  Verhuizing naar Amerika
  Encore
  Feesten en partijen
  Borrelen
  Fikkie
  De tijd vliegt de cake nog net niet
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we ge�nteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.