PostHeaderIconDirk fom Holland

De overigens heerlijke nieuwe auto had een probleempje met de USB connectie, wat betekende dat we geen MP3-tjes kunnen luisteren van een USB stick. Daarom zijn we teruggegaan naar de dealer in de Barossa zodat die het kon maken. Als speciale service deden ze dat op een zaterdag (het bleek een simpel los kabeltje). We zijn er lekker als gezin heengegaan en hebben terwijl we wachtten wat door Nuriootpa gewandeld.
We zijn daar eens op een lang weekendje geweest en de kinderen herkenden de speeltuin met de grote zwarte trein nog.
Het is een mooie streek en ook de terugweg met tussenstop in de brouwerij van Tanunda was heel prettig. Dat de Barossa bekend staat als wijnstreek legden we maar even naast ons neer.

De volgende ochtend konden we heerlijk uitslapen terwijl de kinderen heel lief speelden. Toen we net uit bed kwamen kwam Peter van de golfclub aan de deur, die we al heel lang niet hadden gezien. Dat was erg leuk en we hebben onder het genot van koffie lekker bijgekletst.
Die middag stond er nog meer sociaal doen op het programma: we hadden afgesproken met Arlene en James, en hun zoontje Spence, die we kennen van kamperen in Second Valley vorig jaar. We spraken af bij de Duck Inn, waar we een heel fijne middag hadden. Zowel tussen de ouders als tussen de kinderen klikte het weer goed. Gezeten op het terras, met speciaal bier en de lekkerste frietjes in Adelaide sloegen we ons er wel weer doorheen.
Met Pasen zien we ze weer als we weer gaan kamperen in Second Valley.

Project auto was nog niet helemaal klaar: ik heb op woensdag een dakdrager gekocht en die bleek je als bouwpakket met miniscule, wazig gekopieerde, Chinese handleiding te krijgen. Het duurde dus even voor die in elkaar gezet was, wat zonder Karla's hulp niet lukte. Toen moest ik nog knutselen om de bevestiging op het dak voor elkaar te krijgen. Met veel nadenken, wat hergebruik van bevestigingsmateriaal van ons oude dakmandje en zagen en vijlen van schroeven is dat uiteindelijk gelukt.
Later hebben we ook nog de ramen van een tint laten voorzien en stoerdere, zwarte kentekens geregeld. Dat staat allemaal net wat mooier en we zijn erg blij met het resultaat. Hij rijdt geweldig en de kinderen vinden het nog steeds de coolste auto ever.

Op Little Athletics kreeg Julian een certificaat omdat hij vier persoonlijke records had gehaald de keer ervoor. Tristan was daar een beetje verdrietig over, maar toen ik uitlegde dat het voor hem gewoon heel moeilijk was omdat hij al zulke goeie persoonlijke records had, glom hij van trots. Met die verklaring kon hij wel leven.
Of het ermee te maken had weten we niet, maar hij haalde zelf vijf records die keer, dus op alle onderdelen van de dag! Hij vroeg vanaf toen vaak wanneer er weer Little Athletics was en vertelde een paar keer per dag dat hij er zich zo op verheugde.

Een weekend later was er geen atletiek. Tristan had een playdate bij zijn vriend Darcy en Julian kreeg bezoek van klasgenootje Jack. De meeste tijd heeft ons waterratje natuurlijk in het zwembad doorgebracht.
Op zondag ben ik er even op uit gegaan voor een road-tripje met de oude auto, die eigenlijk ook heerlijk rijdt. Ik heb lekker veel onverharde weggetjes opgezocht en ben af en toe gestopt in the middle of nowhere om wat te lezen en van het uitzicht te genieten. Waar ik ook van genoot was dat ik een keer niet 'daddy daddy' hoorde maar alleen wat vogeltjes. Heerlijk om mijn batterijtje even op te kunnen laden zo.
Karla had ondertussen Margot en de kinderen op bezoek, wat altijd gezellig is. Het valt alleen niet direct onder 'je batterijtje opladen'...

Vorige vrijdag kwam ons Nederlandse bezoek terug van hun rondreis naar Flinders Ranges, Tasmanië en the Great Ocean Road (met de Twelve Apostles). Dat hadden ze erg mooi gevonden. Dirk from Holland en Marjolein konden het goed vinden met de Ozzies en ook de kinderen hadden het naar hun zin. We hebben lekker bijgekletst, pizza gegeten én natuurlijk The Farmer Wants a Wife gekeken met lekker veel bijdehand commentaar op wat de boeren verkeerd deden natuurlijk.

We wilden ze graag nog wat dingen laten zien die wij leuk vinden zonder er hele dagen voor in de auto te zitten om van hot naar her te rijden.
Zaterdagochtend zijn we naar Central Market gegaan, wat altijd gezellig is. Er is van alles te zien aan stalletjes en mensen en we hebben er ook nog even koffie gedronken, al valt het niet mee plek op de terrasjes te vinden voor acht mensen (vier grote en vier kleine). Helaas lijkt het erop dat mijn favoriete beef jerky (biltong) niet meer te koop is!
In de namiddag kwam buurman Johnny Dirk en mij even ontvoeren. We hebben het kort gehouden maar beloofd de volgende dag even met zijn allen langs te komen.

Die volgende dag startte met Little Athletics (waar Tristan zijn certificaat kreeg), gevolgd door een tripje naar de Onkaparinga Estuary. De Onkaparinga is een riviertje dat op die plek in zee stroomt. Het is een mooi plekje met niet te diep water, zand en zon. Jong en oud konden er heerlijk spelen met de stroming, het zand (zandkastelen!) en gevangen heremietkreeftjes.

's Middags zijn we zoals beloofd naar de buren gegaan wat erg gezellig was. We hadden allerlei dingetjes om te eten mee en zij hadden ook genoeg, dus de geplande barbecue thuis hebben we maar laten zitten.
Maandag was een feestdag hier. Karla is met Marjolein van Waterfall Gully naar Mount Lofty gelopen. Dat is een wandeling van net geen 4 kilometer maar met een 'twist': de weg gaat het grootste gedeelte loeisteil omhoog. Dirk en ik reden elk met een auto met kindjes naar boven en zagen de dames daar vrij fris aankomen.
Na een drankje bovenop zijn we naar het Belair Hotel gegaan voor een lekkere lunch. Positief was dat er veel vermaak voor de kinderen was daar, wat minder was dat het overigens lekkere eten nogal lang op zich liet wachten. Maar het was reuzegezellig, zoals de hele tijd met Marjolein en Dirk, dus dat mocht de pret niet drukken.

Die avond was natuurlijk het onvermijdelijke einde van hun bezoek. We hebben alle acht met bagage in de nieuwe auto gekregen om naar het vliegveld te gaan. Na nog een drankje kwam toch echt het moment om ze een laatste knuffel te geven en uit te zwaaien. Het was een superleuke tijd en wat ons betreft mogen ze volgende week weer voor de deur staan. In de praktijk zal het waarschijnlijk een beetje langer duren...

Na alle gezelligheid van de afgelopen tijd is het nu tijd om weer wat regelmaat in het leven te krijgen. Wat minder eten en drinken en wat meer slapen is een erg goed idee. Daar zijn we dus deze week weer mee begonnen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconPitstop

Op zaterdag zijn we via de zwembadshop naar een bandenzaak geweest omdat de X-Trail nodig aan nieuwe schoenen toe was. En na wat research hebben we voor iets duurdere maar twee keer zo duurzame Coopers gekozen die onze dealer niet levert. Daarom dus naar de bandenman voor een pitstop. Dat ging net als in de formule 1. Alleen zo'n 3842.6 seconden langzamer. Maar ze hadden een wachtruimte dus dat was niet zo erg. Op de terugweg zijn we nog langs een grote speeltuin gegaan dus de kinderen waren tevreden.
Van de zwembadman mochten we vlokken in het bad gooien, dus dat heb ik in de pauze gedaan (zelfs Tristan doet nog steeds een klein slaapje in de middag, hij wil wel zonder maar is dan niet te genieten). Die vlokken klonteren samen met al het vuil in het zwembad, dat dan naar de bodem zakt.
Die middag kwamen Hein en Chantal bij ons, met hun eenjarige dochtertje Emma. Tristan en Julian vinden dat maar wat interessant en Tristan probeerde indruk te maken door zijn Spidermanjas en zijn mooiste speelgoed voor haar neer te leggen. Af en toe aaide hij haar even over de bol. Het was erg gezellig en Emma ging een paar keer staan en was erg dichtbij haar eerste stapje, maar bewaarde dat toch voor een keer dat alleen haar ouders het kunnen zien.
Op zondag gingen we vroeg naar de stad voor de start van de Gear Up Girl ride. Gek genoeg mocht ik daar niet aan meedoen, maar Karla had zich ingeschreven voor de route over Mount Lofty. Daar ging ik met de kinderen staan om haar boven te zien komen, wat ze als eerste deed van alle dames! Na afloop kon je een tandem besturen met achterop de Paralympische Goud winnares Felicity Johnson. Helaas had Karla niet de goede schoenplaatjes voor de pedalen van de tandem dus ging dat feest niet door.
Toen we naar Mount Lofty reden zagen we nog een ouderwetse auto en ik zei tegen de jongens dat die heel oud was. Tristan vroeg toen of onze auto er ook zo uit zou zien als die heel oud was. Dat vind ik geweldig aan kinderen: vanuit zijn huidige kennis is dat inderdaad net zo waarschijnlijk als dat de auto's anders gebouwd werden. Dat kan ik hem dan lekker uitleggen en zo wordt hij wijzer is het idee.
We hadden mijn fiets ook mee en ik fietste toen Karla klaar was vanuit de stad terug naar huis. Het was een warme dag en ik had flink wat klimmen gepland. Ik dacht dat het niet goed ging maar thuisgekomen bleek ik mijn persoonlijke toptijden toch verbeterd te hebben.
De volgende dag ging ik alweer op de fiets naar het werk en ook dat was warm. Op het werk werd mijn laatste lichting met onderdelen voor Project Fiets bezorgd. Althans dat was het idee. Maar in tegenstelling tot de informatie die ik vooraf had opgevraagd zaten er geen remkabels bij. Die worden wel nagestuurd maar zijn nog niet beschikbaar, dus er komt nóg een laatste lichting. Mijn hoop om hem nog dit jaar af te hebben is nu wel vervlogen.
Op woensdag hoorde ik mezelf in Tristan. Julian stond bij de deur te gillen dat die open moest maar het lukte niet. Toen zei Tristan: "Als je het zo vraagt doe ik het niet Julian!" Laat dat ik nou altijd tegen Tristan zeggen als hij iets snauwt in plaats van vraagt.
En in Julian herken ik mezelf ook regelmatig, maar dan van vroeger. Zo vindt hij het heel leuk om in de keuken te kijken als er gekookt wordt. Als het meezit mag hij dan ook nog in een pan roeren en dan kan zijn dag niet meer stuk. En daarmee bedoel ik natuurlijk minuut.
's Avonds kregen we nog een verrassing: Julian stond opeens voor ons, die blijkt nu uit zijn bed te kunnen klimmen. Maar hij luistert wel al heel veel beter en hij bleef er daarna netjes in. Dit weekend krijgt hij zijn grote bed weer en ik denk dat het deze keer wel goed komt. Hij trekt ook zijn luier niet meer uit in bed maar verder wel alles. Voor ik hem in bed leg repeteer ik even met hem: "Mag Julian zijn hempje uittrekken?" "Ja". "Mag Julian zijn luiertje uittrekken?" "Nee", zegt hij dan helemaal trots dat hij het weet, en op die manier gaat het goed en vinden we het nog allebei leuk ook.

Op donderdag was het echt warm. De voorspelling van 40 haalden we net niet, het bleef bij 38. In de middag kwam er onweer en de regen na die hitte leverde een terugrit van het werk naar huis op met tropische, kruidige geuren.
's Avonds kletsten we met de buren en die hoorden hoofdschuddend aan hoe het zit met onze kampeerervaring. Die hebben we wel vinden wij, maar het is toch anders als je naar Frankrijk gaat met altijd een dorpje of stadje in de buurt of naar Flinders Ranges met de dichtstbijzijnde winkel op 100 kilometer. We hebben nu een reiskoelkastje geleend, en een bandenpomp, drukmeter en reservebatterij. Morgen gaan we kijken naar een roofrack want het moet allemaal ook mee.
Vandaag was er voor ons geen golfclub (shock! horror!). Er was namelijk een christmas party op de creche. Daar waren allemaal dieren en een 'jumping castle', de jongens genoten en voor ons was het ook wel leuk. Er was ook een loterij maar de trekking is pas over twee weken. We moesten dus zonder wijn of vlees huiswaarts, even wennen.

Bekijk foto's

PostHeaderIconFietsen geeft je vleugels

Even denken, wat is er zoal gebeurd deze week? Om te beginnen zijn we zaterdagochtend naar het zwembad geweest met de kleintjes. Er is in Adelaide een mooi nieuw zwemcomplex opgeleverd vorig jaar en daar zijn we heengegaan. De kinderen vonden het geweldig. Wij ook maar het was wel vermoeiend: de kinderen smijten zich lekker heen en weer en je moet ze constant blijven zien want ze kunnen verdrinken in een paar seconden. Ze liepen steeds dapperder onder de waterstralen door, dus we waren ook heel tevreden met hoe ze wenden aan water en niet bang waren. We kwamen daar ook nog Kylie tegen, een inmiddels vetrokken leidster van de creche waar we het altijd goed mee konden vinden.
De volgende dag was helaas wat minder. De kinderen waren heel erg vervelend en wij hadden daar gewoon even geen zin in. Maar dat wegen ze niet mee. We zijn eropuitgegaan naar het Mount Bold reservoir vlakbij ons en behalve de mooie stuwdam zagen we daar erg veel kangoeroe's bij elkaar liggen in de wei. We zijn doorgereden naar Strathalbyn en toen het zonnetje daar ook nog doorkwam zag het er steeds beter uit.
Karla heeft die dag nog een vervanger geregeld voor haar oude trouwe telefoon.
Op maandag was het heerlijk weer en ik ben dus op de fiets naar het werk gegaan. Ik genoot van de rit en bedacht dat ik met deze fiets bijna kan vliegen. Op de terugweg bleek ik dat ook zonder fiets te kunnen. Op een kruispunt gaf ik geen voorrang aan een auto omdat ik die niet zag. Dat gold omgekeerd ook en het resultaat was dat ik vol van de zijkant geraakt werd, op de motorkap belandde en na een korte vlucht landde op straat. Daar liggend schrok ik even omdat ik heel wazig zag, maar dat was bloed dat uit mijn gescheurde wenkbrauw in mijn ogen druppelde. Opeens was er een vrouw achter me die zei dat ik stil moest blijven liggen en dat er hulp zou komen. Terwijl ik daar lag probeerde ik alvast alles te bewegen, wat lukte. Ook was ik de hele tijd bij bewustzijn. Alleen diep inademen wilde niet zo. Die vrouw bleek een in de buurt wonende verpleegster te zijn en zij heeft mijn fiets (of wat ervan over is, ik vrees het ergste) ook meegenomen.
Niet veel later werd ik in een ambulance getild en naar het ziekenhuis gebracht. (Net als de aanrijding zelf gebeurde dat zoals in de film: op zo'n plankje en met een kraag om.) Het ambulancepersoneel was onder de indruk van het kaartje dat ik altijd bij me heb dat Karla gemaakt heeft, met adres- en andere informatie erop. Vanuit de ambulance heb ik Karla gebeld want ik wilde iets laten horen voordat ze me thuis verwachtte. Aan de telefoon hoorde ik haar zeggen: 'jongens, het is papa en hij is gevallen met de fiets, ik moet met hem praten dus jullie moeten echt even stil zijn'. Het eerste wat ik daarna hoorde was een jongetje van twee: "Nee!" en daar moest ik wel om lachen. Karla heeft een collega gebeld om de kinderen in bed te stoppen en is toen naar het ziekenhuis gegaan.
Daar ben ik binnenste buiten gekeerd (vragen, kneden, röntgenfoto's) en gelukkig konden al vrij snel de belangrijkste dingen afgevinkt worden: geen nekletsel en geen problemen met de ruggegraat.
Na wat hechtingen in de wenkbrauw kon ik eigenlijk al gaan. Alleen werd ik toen erg duizelig en dreigde flauw te vallen. Dat vertrouwde de dokter niet helemaal en hij vond dat er nog een CT-scan moest komen om te kijken naar inwendige bloedingen. Daar moesten we helaas vijf uur op wachten, al is dat 'helaas' betrekkelijk omdat er steeds urgentere gevallen voorgingen en ik was natuurlijk blij zelf niet zo urgent te zijn. Tijdens het wachten knapte ik ook al wel op. Toen de scan achter de rug was bleek ik een gebroken wervel te hebben, maar niet in het deel dat er echt toe doet. Wel wilden ze dat dan weer bevestigen met nog een röngenfoto. Daarbij bleek nogmaals dat het tijdruimte continuüm anders is in een ziekenhuis. In de tien tot vijftien minuten die ik daarop zou moeten wachten, was er op mijn horloge anderhalf uur verstreken.
Gelukkig was ook die uitslag goed en om vier uur in de ochtend mochten we gaan. De eindstand bleef steken op een gescheurde wenkbrauw, een pijnlijke schouder, twee gebroken ribben, de wervelfractuur, gekneusde knieën, pols en hand en nog een hele reeks wondjes en blauwe plekken (met een wit mutsje op lijk ik een creatie van Peyo).

De rest van de week heb ik op de bank gewoond (ook zittend geslapen, zij het niet heel veel) en heeft Karla vrijwel alles alleen gedaan met de kinderen (ze is zelfs de volgende middag alweer gaan werken, na dus ook de nacht overgeslagen te hebben). Bewegen is pijnlijk en ik heb allerlei nieuwe dingen ontdekt. Zo blijk je je ribben te gebruiken bij het afsnijden van een plakje kaas en bij lezen (als je dat op het toilet doet).

Karla en de kinderen zijn geweldig. Julian roept als hij mij ziet op een heel schattig ernstig toontje: 'pleister, auw! geen kusje!'. En Tristan was wel onder de indruk. Hij huilde een paar keer toen we die nacht wegbleven en hij wil van alles weten. Bijvoorbeeld of hij ook zo'n pilletje mag proeven. En of een ambulance soms heel klein is dat mijn fiets afgepakt is door iemand anders omdat die niet mee kon.
Ik kan natuurlijk zeggen dat mijn geluk dus toch niet teruggekeerd was maar dat klopt niet helemaal denk ik. Ik had daar voorrang moeten geven dus dat is niet pech maar stommiteit. En dat ik nu niet dood, verlamd of aan het revalideren ben is toch wel puur geluk.
We hebben overigens vanuit alle hoeken hulp aangeboden gekregen, wat erg fijn was.

Er zijn ook nog gewone dingen gebeurd. Tristan was maandag (de dag van het ongeluk dus) niet helemaal lekker en is met Karla thuisgebleven. Julian was de hele week lekker aan het kwebbelen en regelen. Zo had hij mij een lepel gebracht voor het ontbijt en daarna zei hij: 'Jij kan eten: lepel!' En: 'Tristan, schoentjes aan!'En toen hij gister als eerste wakker was kwam hij gezellig bij me kletsen en spelen. Hij is nog steeds veel minder moeilijk en veel leuker dan eerst. Hij is veel bezig met napraten en opsommen (als je bijvoorbeeld voorleest wijst hij de figuurtjes aan: 'die slapen, die slapen, die slapen en die slapen!')
Tristan kletst ook wat af. Meestal is dat wel schattig maar je kunt het echt merken als Caileb op de creche was. Tristan is dan helemaal hyper en hondsbrutaal en agressief.
Los daarvan leunde hij tegen mijn knie aan en rolde lekker door tegen mijn zij. Dat deed uiteraard pijn, dus ik duwde hem in een reflex weg waarbij mijn schouder ook nog zeer deed. Ik heb hem gauw gerustgesteld en uitgelegd waarom ik hem wegduwde en dat ik niet boos was. Dat is wel heerlijk aan zijn leeftijd, dat snapt hij dan ook. Dat begrip heeft ook een keerzijde: hij onthoudt dingen. Hij had voor zijn verjaardag een soort drumstel gekregen met wat automatische deuntjes en hij gaf mij de opdracht daarnaar te luisteren als hij op Bains road (de kleuterschool) was, in de auto zat en als hij afternoon tea zou eten. Ik beloofde dat en vroeger hoorde je er dan niks meer van. Maar toen hij die middag thuiskwam vroeg hij er meteen naar. Gelukkig had ik het onthouden en kon dus zeggen op welke momenten ik het had gedaan, zelfs bij de afternoon tea.
Vanmiddag zei hij dat hij oranje mooi vond, en geel. Toen ik vroeg: 'vind je geel en oranje even mooi?', zei hij: 'nee, heel lang, alle dagen'. We gingen naar de oogarts en hij was er heel schattig. Hij boekt wel iets vooruitgang met zijn ogen maar het gaat nog wel even duren voor hij echt goed kan zien met allebei. We zijn ook naar de dokter geweest om mijn hechtingen te laten verwijderen. Dat was iets langer in de wond roeren dan ik leuk vond maar het is weer gebeurd. Ik heb daarbij ook ontdekt waarom ik bij het trekken van de kiezen en in het ziekenhuis zo duizelig werd. Ik heb geen moeite met naalden, maar wel met het blijven klooien op één plek. Bij de tandarts kreeg ik toen acht verdovingsinjecties en bij het hechten ook een hele reeks, allemaal dichtbij elkaar. En dat is dan iets teveel van het goede.
We zijn nog wel naar de golfclub gegaan, dat was mijn eerste keer naar buiten en dat ging heel aardig. Eerst zorgen dat ik 'up and running' ben, dan kan ik daarna weer zorgen dat ik 'up and cycling' ben. Zij het waarschijnlijk weer op mijn oude fiets...

Bekijk foto's

PostHeaderIconGelijk prijs

Om het wekelijkse stukje niet al teveel nadruk op fietsen te geven nu alvast wat bevindingen. Vandaag was de Ride for Pain die zo heet omdat het eraan verbonden goede doel onderzoek naar en bestrijding van chronische pijn is. Gister had ik alvast pijn in de portemonnaie omdat ik bij het ophalen van de papieren in de stad een boete opliep. Ik was letterlijk twee minuten binnen en dacht dat ik zolang wel even op een halve parkeerplaats kon staan. Verkeerd gedacht.
De vooruitzichten die gisterochtend nog van regen repten deden dat gisteravond niet meer, dus ik durfde het aan om de nieuwe fiets mee te nemen. Karla en de kids waren zo lief mij af te zetten in de stad en daarna zijn ze naar de dierentuin gegaan vlakbij de start. Het hele weekend waren de kinderen leuk, enkele momenten daargelaten uiteraard. Maar we voelen ons deze zondagavond een stuk opgewekter dan vorige week.
De fiets heeft dus meteen een stevige doop gehad, want 103 kilometer door de heuvels op je eerste rit is niet niks. En over doop gesproken: regen was er natuurlijk toch. Maar als je eenmaal buiten bent en rijdt maakt dat niet zoveel meer uit. Enkele bevindingen (misschien vooral leuk om later te lezen voor mezelf):

- De nieuwe manier van fietsen gaat wel goed. Je kunt wat zwaardere versnellingen blijven trappen en je handen langer onderin de bocht houden. Het gaat dus ook harder. Het vergt echter wel trainen van andere spieren dan ik eerst gebruikte en mijn kuiten kwamen dan ook compleet op slot te zitten. Dat gaat een pittige spierpijn worden...
- De fiets is stijf en licht en de claims lijken waar: trappen is vooruitgaan, je verliest nergens kracht aan buigen van materiaal
- De positie is goed en het zadel is lekker, geen pijn aan de derrière wat heel wat wil zeggen op een nieuw zadel
- De Dura-Ace remmen zijn spectaculair, ze even aantippen met één vinger is genoeg om serieus te vertragen
- Sturen gaat enorm strak, het cliché is 'als op rails' maar het lijkt er wel op zeg. De bocht om denken is de bocht om gaan, om er nog eentje af te stoffen.
- De banden (Vittoria Diamante Pro Light) hebben enorm veel grip... als het droog is. In de regen was ik wel bang te glibberen, vooral omdat dat ook twee keer gebeurde. Ze hebben absoluut geen profiel (slicks) en het rubber is zacht, dus ze zullen wel niet lang meegaan. Maar als het droog is plakken ze aan de weg in de bocht, geweldig.
- Bovenstaande kenmerken zorgen dat droog afdalen loeihard gaat, ik moest telkens remmen waar anderen dat niet deden.
- De wielen (Mavic Cosmic Carbone SL) geven als het hard gaat (dus zeker bij het afdalen) echt aero voordeel. Los daarvan geven ze een mooi zoevend geluid. Dat is af en toe even wennen, soms keek ik achterom of er een auto aankwam!

Los van de regen had ik op nog een ander vlak gelijk prijs: de eerste vijftig fietsers bovenop Corkscrew road (geen pretje na 80 kilometer) kregen een gratis maaltijd van restaurantketen en sponsor Fasta Pasta. En ik was nummer 36!
Bovenaan stonden Karla en Tristan me aan te moedigen (Julian sliep), dat was heel erg leuk. Na de finish heben we nog een bakkie gedaan en zijn lekker huiswaarts gegaan.

Enig minpuntje waren de twee slooppogingen van Julian, die de fiets een keertje omgooide (gelukkig op gras) en die in de auto even een speelgoedautootje naar achter gooide, daarna glunderend omdat hij zo'n mooie knal van metaal op carbon niet had verwacht. Weer thuis ontdekte ik een krasje aan de binnenkant van de voorvork. Maar of dat er al zat, of dat Julian het gedaan heeft, of dat het gebeurd is op de eerst rit valt niet te achterhalen.
Over een paar maanden krijg ik sowieso een nieuw frame omdat er een oneffenheidje op zit dat al bij de productie gebeurd is. Maar eens informeren of dat inclusief nieuwe vork is.

Bekijk foto's

PostHeaderIconEen man met een missie

Soms kom je op een punt in je leven dat je denkt: 'Genoeg gerommeld, het wordt tijd om een daad te stellen. Als ik iets wil bereiken in het leven dat enige eeuwigheidswaarde heeft, dan moet het zolangzamerhand gebeuren.' Gelukkig diende zich de uitgelezen mogelijkheid op donderdag aan. Karla en ik hebben in de pub in de buurt van mijn werk wat gedronken. Ze verkopen daar enorm veel soorten bier en ze hebben een lijst gemaakt van 86 bieren. Als je die allemaal in de juiste volgorde drinkt, komt je naam op een bord in het café te staan. Een geintje natuurlijk, maar ik heb me opgegeven voor 'Beer Legends', zoals het heet. De strengste regel is dat je minstens elke drie maanden een biertje moet bestellen van de lijst en zo vlakbij mijn werk moet dat haalbaar zijn. In dat tempo doe je er wel ruim twintig jaar over.
Daarna zijn we nog even allerlei alcoholische lekkernijen gaan inslaan voor het bezoek dat we de komende dagen krijgen. Zelfs met pasen zijn we er niet helemaal gerust op dat ons water in wijn zal veranderen. Helemaal niet als Tristan, zoals laatst, 'komkommer' zegt in een situatie waarin wij een vergelijkbaar klinkende krachtterm gebruikten. Je moet toch oppassen wat je zegt met die kleintjes...

Maar wees gerust: niet de hele week stond in het teken van drank en groentelastering. Zo was er de prachtige zaterdag, waar ik helaas niet van heb kunnen genieten omdat ik moest studeren. Karla was zo lief er die dag op uit te trekken met de kinderen om mij daarvoor de gelegenheid te geven. Ze is weer naar Victor Harbour gegaan waar ze met z'n allen in de paardetram geweest zijn en lekker hotdog hebben gegeten.
Daarna zijn ze nog naar Les Belges geweest in Aldinga Beach (nog wel: ze verhuizen dit weekend naar Mt. Compass!) Ze zijn samen naar het strand gegaan en dat was naar verluidt erg gezellig, helaas kon ik er niet bij zijn. Toen ik klaar was met studeren dacht ik nog even te genieten van een muziekje, maar de stroom was precies toen een uur lang uitgevallen.
Zondag ging Karla 's morgens alleen met de kinderen naar de verjaardag van Tristan en Bronte. Hoewel dat erg leuk was, was het ook knap vermoeiend, zowel voor moeder als kinderen (alsook omstanders). Julian sliep al toen de auto de eerste bocht om draaide op de terugweg. Het was weer 24 graden dus heerlijk nazomerweer. Helaas zat ik weer de hele dag met mijn neus in de boeken.

Over maandag valt eigenlijk niks bijzonders te melden. O ja, het examen: zie daarvoor de vorige post. Op dinsdag en woensdag heb ik heerlijk zitten puzzelen op het werk en bereikte ik ook nog resultaat. Dat zou me zonder al mijn gestudeer niet gelukt zijn, dus dat voelde erg goed.
Karla had dinsdag een gesprek met een werkbemiddelaar in de financiële wereld. Er kwam niets concreets uit, maar het is wel weer een contact om warm te houden. Op het werk dat ze nu heeft is het allemaal vrij onzeker of ze langer kan blijven. Eerst werd haar gevraagd een interne sollicitatie te doen, later (Karla had alle moeite er al ingestoken) bedacht iemand dat dat geen zin heeft aangezien ze geen citizen is. Fijn dat ze dat op tijd bedenken... Karla wil gewoon erg graag een vaste baan maar dat gaat niet vanzelf is wel gebleken.
Op woensdag is het Karla's dag thuis en ze heeft met de kinderen alle boodschappen gedaan voor het lange paasweekend. Skypen met haar pa en ma lukte na een tijd chatten gelukkig weer.
Tristan luistert steeds vaker naar de CD met liedjes die hij en Julian van de Veldmuis hebben gekregen als onderdeel van het prachtige afscheidsboek. Wij vinden ze stiekem ook wel grappig, vooral 'Als u niet weet waar ik woon, Sint, wij hebben telefoon'.
Vandaag, goede vrijdag, zijn we naar het oefenterrein gegaan waar we de motorcursus hebben gehad. Ik ben op de motor gegaan en dat gaat zolangzamerhand heel behoorlijk, ik ga ook regelmatig naar het werk op de motor. Ik moet toegeven dat motorrijden erg leuk is. Karla heeft voor het eerst sinds haar cursus weer gereden en dat deed ze heel goed. Ik heb ondertussen gespeeld en een appel gegeten met de kinderen. En we hebben natuurlijk even gekeken naar stoere mama.
Tristan heeft na al mijn gestudeer echt behoefte aan aandacht van mij en het is fijn dat ik daar ook eindelijk weer aan toekom. Ik knuffel wat af met hem. Ook met Julian, maar die heeft er minder behoefte aan. Karla en ik zitten er erg op te wachten dat Julian een sprongetje maakt want zo weinig als hij huilde als baby, zo veel huilt hij nu. En lopen weigert hij nog steeds, al is hij vreselijk dichtbij. Vandaag heeft hij zelfs geen middagslaap gehad, hij heeft net zo lang gehuild tot we hem maar uit bed hebben gehaald.
Er is vandaag geen golfclub, op goede vrijdag mag er geen alcohol verkocht worden en dus moet iedereen thuis dronken worden. En zo zijn we weer waar we begonnen met deze post.

Bekijk foto's

YouTube

Kijk ook naar ons (en vooral onze kinderen) op YouTube!

Search
Search in all entries:


Calendar
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
All Pictures
Zomerklaar (26)
Draad weer oppakken (33)
Getallen en grafiekjes (19)
Danoontje Powerrr (28)
Opgestoerd (28)
Kleine kinderen worden groot (37)
0 naar 42 in 10 (40)
Life is Bright (63)
Cirkel is ovaal (46)
Mini kampeertrip (40)
Moet niet lekker worden (30)
bij kaarslicht (26)
Uitgeteld (28)
Het heen en weer (42)
Radiostilte (35)
Wiede wiede wagen (34)
Net werk (35)
Nieuwe spullen (36)
From Holland (27)
Zaankanters (24)
Tussendoortjes (32)
Australische vakantie (58)
Op je gezondheid (44)
Ambulance Chaser (35)
Omweg is terug (24)
Vliegvakantie (36)
Puur helder (15)
Laatste keer (17)
Herbeginnen (16)
Veel te druk (18)
Stansbury (44)
Er in en er uit (14)
Great Indoors (26)
Loopt lekker (19)
Brandhout (22)
Herfst geworden (22)
Latertjes (32)
Fikkie stoken buiten en binnen (46)
by 3 wickets (27)
Giftige bruine (35)
Doorbroken (17)
Aftellen geblazen (24)
Schooljongens (38)
Zonder zijwieltjes (87)
Reuzenschildpad (36)
Blog aan het been (70)
Morialta en Melbourne (36)
zwart (34)
Zware jongens (14)
Zijn en of haar gangetje (12)
Zevenmijlslaarzen (18)
Wisselend succes (20)
Wining and dining (39)
Willunga (11)
Werkweek (8)
Week2 (21)
We zitten er warmpjes bij (8)
Waterschade (23)
Wallace and grommets (25)
Waar is de vakantie (33)
Vouwfiets (7)
Verhuizen en vallen (17)
Van huis naar thuis (15)
Van eigen bodem (18)
Tranenparty (9)
Tour Down Under (10)
Tien (9)
Thuis maar dan anders (25)
Teveel nieuws (13)
test (5)
Technicolor (9)
Sweet Windy and Lofty (14)
Summer in the city (12)
Stuivertje wisselen (12)
Strand en park (10)
Stijgende lijn (29)
Steeds slimmer (9)
Stapje voor stapje (10)
Spanning maar geen sensatie (11)
Snotneusjes (15)
Sleepover (19)
Sedunary (13)
Schoon genoeg (9)
Ride to work (18)
Racen (10)
Quite a shock (17)
Queen or King of the Mountain (14)
Pyjama drama (28)
Pitstop (19)
Performance enhancement (21)
Party time (21)
Party animals (19)
Paasplaatjes (24)
Overlopers (17)
Out with the new (22)
Out camping (35)
Open deur (29)
Op de lange latten (48)
Onkaparinga (26)
Nul uit drie of twee uit drie (18)
Nieuwe uitdaging of toch niet (21)
Nieuwe start (20)
Niet zonder ongelukken (27)
Nice work (27)
Nazomeren (23)
Naar de kraaien (10)
Mount Lofty Challenge (11)
Moeder en kind (19)
Moe what else is new (23)
Mildura (14)
Michelinmannetje (13)
Met blijdschap (9)
Merry Christmas (7)
Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is (14)
Magpie swoop (21)
Lustrum (10)
Lopende zaken (9)
Logeerpartijtje (10)
Little brother (12)
Lijmpoging (16)
Lichtpuntjes naar kerst (10)
Lekker weg in eigen land (48)
Laurens zonder L (25)
Late arrival (29)
LAT Relatie (22)
Lady Luck (6)
Koperdriehoek (34)
Koala ervaring (18)
Kleurrijke week (10)
Kijken naar de koers (5)
Kiezen met verstand (14)
Kastje en muur (15)
Kapot (18)
Kamperen en snoeien (14)
Kaasfondue (21)
Just add water (16)
Jingle all the way (49)
In drieen (20)
In aantocht (14)
Huis nummer 14 (16)
Housewarming en andere feestjes (9)
Hoog bezoek no2 (34)
Hoog bezoek (16)
Highway to the crumbs (6)
Het vliegt voorbij (9)
Het leven een feest (12)
Heet onder de voeten (50)
Heen en heen (45)
Harder dan alles (16)
Happy New Year (40)
Happy Holidays (25)
Halfvol (14)
Hairy fairy (11)
Goed op weg (8)
Gelijk prijs (10)
Geen roze bril (8)
Geen examen wel uitslag (13)
Gebak in overvloed (37)
Gaan en komen (17)
Filterzand (9)
Filmpje (16)
Fikkie (24)
Fietsfestijn (21)
Fietsen geeft vleugels (26)
Fiets en Fair (20)
Feesten partijen (22)
Feestdagen (22)
Farewell (15)
Etappekast (16)
Entertaining (12)
Egghunt (3)
Eerste tweede laatste (29)
Eerste keer (34)
Eerste diploma (32)
Eenjarig (46)
Een zalig paasfeest (27)
Een man met een missie (17)
Een beetje van alles (12)
Dutch Tall Ships (30)
Duizend duizendpoten (47)
Downs maar vooral ups (15)
Diversen 1 (27)
De zoo en zo (29)
De ultieme test (24)
De tijd vliegt de cake nog net niet (28)
De pot op (5)
De gemotoriseerde mens (13)
De dubbele 21 (19)
De conferentie van Auckland (3)
De bumper bummer (21)
Dat kon je wel zien (16)
Daar zij licht (11)
Corkscrew Revanche (14)
Climb that bridge (13)
City to bay (14)
Chillen (9)
Buurten bij buren (16)
Buitelingen (15)
Brokkenpiloot (21)
Breekt zo lekker de week (18)
Bramen (15)
Borrelen (13)
Bikkel op bezoek (16)
Bijna maar toch niet (13)
Bergbeklimmen (17)
Begin Pauze Einde (12)
Badkamergeheimen (18)
Back in the Saddle (15)
Baanvak en wissel (10)
Autojacht (25)
Australialia (11)
Amys Ride (17)
Amy oh my (13)
Achter de rug (14)
Aan het werk (14)
39 (15)
32 lentes en lente (14)
All Entries
  Zomerklaar
  De draad weer oppakken
  Getallen en grafiekjes
  Danoontje Powerrr
  Opgestoerd
  Nederland zet de Bloemetjes buiten
  Kleine kinderen worden groot
  Van 0 naar 42 in 10 jaar
  Life is Bright
  De cirkel is ovaal
  Mini kampeertrip
  Het was weer raak
  Het moet niet lekker worden!
  Dineetje bij kaarslicht
  Uitgeteld
  Het heen en weer
  Radiostilte
  Wiede wiede wagen
  Net werk
  Veel nieuwe spullen
  Dirk fom Holland
  Boer zoekt Zaankanters
  Tussendoortjes
  Australische vakantie
  Op je gezondheid
  Ambulance Chaser
  De omweg is terug
  Vliegvakantie
  Puur helder water
  Laatste keer
  Herbeginnen
  Veel te druk
  Naar Stansbury en de rug
  Er in en er uit
  The Great Indoors
  Loopt lekker
  Brandhout
  Herfst geworden
  Latertjes
  Fikkie stoken buiten en binnen
  Australia won by 3 wickets
  Giftige bruine
  Doorbroken
  Aftellen geblazen
  Twee schooljongens
  Zonder zijwieltjes
  Reuzenschildpad
  Blog aan het been
  Bloemlezing 4
  Morialta en Melbourne
  Buitelingen
  Fiets en Fair
  Wining and dining
  Gebak in overvloed
  Verhuizing naar Amerika
  Encore
  Feesten en partijen
  Borrelen
  Fikkie
  De tijd vliegt de cake nog net niet
  Koperdriehoek
  Moe what else is new
  Wallace and grommets
  Meerdere mijlpalen bereikt als het goed is
  Sleepover
  Hoog bezoek no2
  Wisselend succes
  Nieuwe start
  Nazomeren
  Nieuwe uitdaging of toch niet
  Achter de rug
  Niet zonder ongelukken
  Heet onder de voeten
  Happy New Year
  Party animals
  Autojacht
  De ultieme test
  Queen or King of the mountain
  De dubbele 21
  Late arrival
  De open deur
  Dutch Tall Ships
  Waterschade
  De bumper bummer
  Just add water
  Koala Ervaring
  Quite a shock
  Eerste diploma
  Technicolor
  Eerste keer
  Twee keer een heenreis
  Mildura
  39
  Kapot
  Racen
  The hairy fairy
  Tien
  Onkaparinga
  Fietsfestijn
  Performance enhancement
  Highway to the crumbs
  Jingle all the way
  Buurten bij buren
  Het leven een feest
  Al het goede komt in drieën
  Pitstop
  Filmpje
  Out camping
  Amy oh my
  Badkamergeheimen
  Kamperen en snoeien
  Ride to work
  Hoog bezoek
  Stijgende lijn
  Halfvol
  City to bay
  Back in the Saddle
  In aantocht
  Vouwfiets
  Fietsen geeft je vleugels
  Lady Luck heeft pauze
  Harder dan alles
  Party time
  Pyjama drama
  Etappekast
  Michelinmannetje
  Naar de kraaien
  Van eigen bodem
  Van het kastje en de muur
  Waar is de vakantie?
  Laurens zonder L
  Farewell
  Een pijnlijke leegte
  Kiezen met verstand
  Baanvak en wissel
  Zijn en of haar gangetje
  Gelijk prijs
  Out with the new
  Met blijdschap delen wij mee
  Stuivertje wisselen
  Paasplaatjes
  Egg Hunt
  Verhuizen en vallen
  Mijn bekering
  Revanche op Corkscrew
  Mount Lofty Challenge (min of meer)
  Summer in the city
  Willunga
  Bramen
  Bloemlezing 3
  Aan het werk dan maar zeker?
  Filterzand
  Lustrum
  Werkweek
  Feestdagen
  Het breekt zo lekker de week
  Geen roze bril
  Op de lange latten
  Duizend duizendpoten
  We'll climb that bridge when we come to it
  Zevenmijlslaarzen
  Draad- en draadloosloos
  De eerste, de tweede en de laatste
  Het is een gaan en komen
  Bikkel op bezoek
  Entertaining
  Amy’s ride
  Van huis naar thuis
  Goed op weg
  Bloemlezing II
  Schoon genoeg
  Thuis maar dan anders
  Een kleurrijke week
  Magpie swoop
  Tristan Bloemlezing
  Little brother is watching you
  Downs, maar vooral ups
  De pot op
  Teveel nieuws voor één week!
  Kaasfondue in de lente
  Jaar
  Moeder en kind
  LAT Relatie
  Het leven down under staat op z'n kop
  Overlopers
  Tristan Treuzel
  Chillen!
  Feest
  Een dierentuin
  Kijken naar de koers
  Snotneusjes
  Dat kon je wel zien dat was ik
  Lijmpoging
  Steeds slimmer
  Daar zij licht
  Lopende zaken
  Het vliegt voorbij
  Sweet, Windy and Lofty
  De conferentie van Auckland (evaluatierapport)
  Housewarming en andere feestjes
  Een zalig paasfeest
  Australialia
  Een man met een missie
  Fail te moeilijk
  We zitten er warmpjes bij
  Nog geen examen maar wel al de uitslag
  Brokkenpiloot
  Een beetje van alles
  Zware jongens
  Vergeten omdat het in de agenda stond
  Australiërs hebben geen ballen
  Bergbeklimmen
  De val van de muur
  De gemotoriseerde mens
  Bijna... maar toch niet
  De L van Laurens
  Nul uit drie of twee uit drie?
  Tour Down Under
  De zoo en zo
  Het werkt weer
  Lekker weg in eigen land
  Lichtpuntjes naar kerst
  Happy Holidays!
  Such a perfect day
  Van confusion naar surety
  Er is één éénjarig
  Verwennerij en interviews
  Begin, Pauze, Einde
  Merry Christmas
  Stapje voor stapje
  Spanning maar geen sensatie
  Much ado about nothing
  Huis nummer 14 heeft huisnummer 5
  Gezelligheid, ontspanning en stress
  Strand en park
  32 lentes en lente
  Nice work (if you can get it)
  Sedunary Road
  In de verlenging
  Onze ozzie boys!
  Zwart voor de ogen
  Creepy Crawlies
  Verkennen en wennen
  Creche, regelwerk en uitstapjes
  Een hoop kennismakingen
  Plaatjes bij de praatjes
  The kids...and some more
  Finally een stukje van mij...
  Op reis zonder sleutels
  De Tranenparty
  Nog latere (en dus zwaardere) loodjes
  De laatste loodjes
  Een Dak Down Under!
  Visum staat in het paspoort!
  Weer een stap gezet
  Sorry, geen interviews
  Visum ophalen in Berlijn
  Case Officer voor Nieuw-Zeeland!
  Visum Australië binnen!
  Medische keuring Australië
  Australië: Case Officer toegewezen
  Julian is er!
  Aanvraag ontvangen door NZ
  Aanvraag NZ op de post!
  Medical examination NZ
  Foto voor medical NZ
  Toch vervolg aan Nieuw-Zeeland
  Aanvraag Australië voltooid
  Visumaanvraag Australië ingediend
  Huis verlaten en overgedragen
  Wijzigingen in immigratieregeling
  Uitslag van de ACS!
  Gemeen mailtje van de ACS
  Informatiemap van NZ binnen
  Invitation To Apply!
  Nieuws na de vakantie
  Pff... RPL klaar en op de bus
  EOI selected!
  EOI ingediend
  Uitslag IELTS binnen!
  IELTS: English spoken
  Van eigen beek naar Oosterbeek
  Vaarwel Eduard
  RPL en referenties...
  Wat moet je doen voor een visum?
  Australië of Nieuw-Zeeland?
  Emigreren: waarheen, waarvoor?
About Us

Karla, Laurens, Tristan en Julian
Op dit blog houden we ge�nteresseerden op de hoogte van onze emigratie.
Laat wat van je horen!
Subscribe
Enter your email address to subscribe to this blog.